To dochodzenie z własnej inicjatywy opiera się na skardze złożonej przez stowarzyszenie ormiańskich organizacji pozarządowych o nazwie Liga Ochrony Obywateli (CPL). Dotyczy ona decyzji delegatury Unii Europejskiej w Armenii o niezawarciu umowy o udzielenie dotacji z CPL w następstwie wykrycia przez delegaturę błędu we wstępnej ocenie wniosku CPL. CPL argumentowała, że decyzja delegatury nie była oparta na uzasadnionych powodach.

W toku dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja Europejska przyznała, że działanie podjęte początkowo przez delegaturę, gdy zorientowała się, że w procesie oceny wystąpił błąd, nie było właściwe. Komisja wykazała jednak również, że wykryty błąd wymagał ponownego przeprowadzenia oceny wniosku CPL, a zatem delegatura nie była w stanie zawrzeć umowy o udzielenie dotacji z CPL.

W związku z tym Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła nieudzielenia przez Komisję Europejską odpowiednich odpowiedzi skarżącemu, który skarżył się na problem z pomocą państwa w Niemczech. Skarżący uznał, że Niemcy naruszają unijne zasady pomocy państwa ze względu na nowy system finansowania publicznego nadawania. Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że ponieważ Komisja ostatecznie udzieliła odpowiedniej odpowiedzi, nie doszło do niewłaściwego administrowania.  

Sprawa dotyczyła odrzucenia wniosku przez Komisję i zaproponowała odzyskanie niektórych kosztów związanych z działaniami podwykonawców w kontekście umowy o udzielenie dotacji w ramach 6PR. Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja postanowiła nie dochodzić zwrotu kosztów w łącznej wysokości prawie 87 000 EUR. Komisja wyjaśniła, że postanowiła zmienić swoją pierwotną decyzję na podstawie tego, że skarżący działał w dobrej wierze i zgodnie z poradami, których udzieliła sama Komisja.

Rzecznik z zadowoleniem przyjęła tę nową decyzję, niemniej jednak uznała za niefortunne, że przez kilka lat skarżący miał perspektywę znacznego odzyskania funduszy.

Sprawa dotyczyła domniemanych konfliktów interesów dotyczących członków grupy roboczej Komisji, której zadaniem było dokonanie przeglądu nauki na temat wpływu, jaki pola elektromagnetyczne mogą mieć na zdrowie. W skardze do Rzecznika stwierdzono, że Komisja nie zbadała należycie, czy naukowcy w grupie roboczej mieli konflikt interesów.

Rzecznik Praw Obywatelskich zainteresował się tą sprawą. Była przekonana, że Komisja właściwie zbadała sprawę i że naukowcy nie mieli sprzecznych interesów. W związku z tym Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. Rzecznik stwierdził jednak, że procedury Komisji można udoskonalić, i przedstawił pewne sugestie dotyczące udoskonaleń.

Sprawa dotyczyła procedury naboru na stanowisko kierownika działu ICT w Europejskiej Agencji Globalnych Systemów Nawigacji. Skarżący utrzymywał, że Agencja nie dokonała rzetelnej oceny jego wniosku, i twierdził, że Agencja powinna zmienić swoją decyzję o odrzuceniu jego wniosku.

Rzecznik Praw Obywatelskich przeprowadził dochodzenie w tej sprawie i zwrócił się do Agencji o wyjaśnienie szeregu kwestii proceduralnych. Na podstawie odpowiedzi Agencji i jej własnej analizy Rzecznik nie stwierdził żadnego oczywistego błędu w procedurze wyboru. W związku z tym sprawę zamknięto, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Skarga, złożona przez organizację pozarządową Access Info Europe, dotyczy rzekomo bezprawnej odmowy przez Komisję Europejską udzielenia pełnego publicznego dostępu do dokumentów oceniających dotyczących postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na „Renowację i rozbudowę oczyszczalni ścieków Subotica” (Serbia). Odmówiono ujawnienia dokumentów na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) (ochrona danych osobowych), art. 4 ust. 2 (ochrona interesów handlowych) i art. 4 ust. 3 (ochrona procesu podejmowania decyzji) rozporządzenia 1049/2001. Skarżący uznał, że należy udzielić mu pełnego dostępu do dokumentów oceniających.

Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że w postępowaniu Komisji nie doszło do niewłaściwego administrowania.  Sugeruje jednak, że Komisja powinna systematycznie uzyskiwać, przed ich powołaniem, zgodę członków komisji oceniającej w postępowaniach o udzielenie zamówienia na ujawnienie ich nazwisk. Ujawnienie ich nazwisk na zakończenie procesu oceny należy uznać za warunek powołania do takiego komitetu.

Sprawa dotyczyła odmowy ujawnienia przez Komisję nazwisk pracowników, którzy pracowali przy prowadzonym przez Komisję dochodzeniu w sprawie pomocy państwa. W trakcie dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich uzyskał opinie Komisji, skarżącego i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

Kwestia, czy odmowa ujawnienia nazwisk była słuszna, opierała się na art. 8 rozporządzenia 45/2001 o ochronie danych. Zgodnie z tym przepisem osoba wnioskująca o ujawnienie musi najpierw wykazać konieczność ujawnienia jej nazwisk. Jeżeli kryterium to zostanie spełnione, organ publiczny musi jeszcze ustalić, czy ujawnienie ich nazwisk miałoby wpływ na uzasadnione interesy pracowników, a jeśli tak, to czy te uzasadnione interesy były ważniejsze niż konieczność podnoszona przez osobę wnioskującą o ujawnienie nazwisk.  

Uznając, że Komisja nie powinna stosować art. 8 w sposób restrykcyjny w przypadku spornych nazwisk pracowników, Rzecznik stwierdził, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania, odmawiając ujawnienia nazwisk spornych pracowników.

Sprawa dotyczyła decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO), aby nie zezwalać skarżącemu na złożenie drugiego wniosku w kontekście zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, które nie zawierało konkretnego terminu składania wniosków. Skarżący ubiegał się o drugą kandydaturę po tym, jak nie zdał egzaminu związanego z jego pierwotnym zgłoszeniem w ramach tej samej procedury naboru. Skarżący twierdził, że EPSO nie udzieliło odpowiednich odpowiedzi na jego pisma dotyczące (i) podstawy prawnej uniemożliwiającej kandydatom ponowne zgłoszenie się w procedurach naboru bez żadnych konkretnych dat zamknięcia; oraz (ii) warunki, w tym zachowanie personelu, w ośrodku egzaminacyjnym w Hiszpanii.

W swojej odpowiedzi EPSO odniosło się do warunków określonych w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania jako podstawy prawnej swoich działań. Wyjaśniła również, że zbadała sprawę dotyczącą zachowania pracowników ośrodka egzaminacyjnego.

Rzecznik uznał wyjaśnienia EPSO za racjonalne i adekwatne, w związku z czym sprawę zamknięto.

Sprawa dotyczyła rzekomego braku należytego wyjaśnienia przez Radę skarżącemu, dlaczego sprostowanie tekstu dyrektywy może potrwać do jednego roku, jeżeli jakiekolwiek zmiany zostaną uznane za konieczne. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że Rada udzieliła obszernej i odpowiedniej odpowiedzi. Skarżący również wydawał się usatysfakcjonowany przedstawionymi wyjaśnieniami. Sprawa została zatem zamknięta jako rozstrzygnięta.

Sprawa dotyczyła domniemanego nieprzestrzegania przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) zasad procedury naboru.

Rzecznik zwróciła się do EPSO o ustosunkowanie się do obaw skarżącego w ramach pierwszego etapu dochodzenia. Obawy te dotyczyły rzekomego dostarczenia błędnych informacji na temat testów w ramach procedury naboru oraz istotnego błędu w pismach informujących skarżącą o wynikach jej testów. Rzecznik stwierdził, że późniejsza odpowiedź EPSO zawierała wyczerpujące i racjonalne wyjaśnienia dotyczące kwestii podniesionych przez skarżącego oraz że nic nie wskazuje na to, że EPSO nie przestrzegało przepisów regulujących przedmiotową procedurę naboru. W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła procedury naboru pracowników kontraktowych zorganizowanej przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) w 2013 r. Kandydaci biorący udział w takich procedurach naboru muszą najpierw spełnić określone kryteria kwalifikowalności. Kandydaci, którzy spełniają te kryteria kwalifikowalności, są następnie oceniani na podstawie kryteriów wyboru. Najlepsi kandydaci są umieszczani na liście rezerwowej.

Skarżący spełnił kryteria kwalifikowalności, które obejmowały konieczność posiadania dyplomu doktora lub co najmniej pięcioletniego doświadczenia zawodowego jako naukowiec. Został on jednak wykluczony z konkursu po porównaniu jego kandydatury z innymi kandydatami na podstawie kryteriów naboru. Skarżył się następnie, że kryteria wyboru faworyzowały kandydatów posiadających dyplom doktora, podczas gdy zaproszenie do wyrażenia zainteresowania zakładało, że dyplom doktora będzie traktowany jako równowartość pięcioletniego doświadczenia zawodowego.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Kryteria kwalifikowalności określają minimalny próg, który muszą spełnić wszyscy kandydaci. Kryteria wyboru umożliwiają następnie komisji konkursowej wyłonienie najlepszych kandydatów spośród kwalifikujących się kandydatów. Decyzja o tym, które kryteria wyboru należy zastosować, pozostaje oczywiście w gestii instytucji, o ile nie są one w sposób oczywisty nieodpowiednie. Rzecznik stwierdził, że wybór kryteriów wyboru w tej sprawie był całkowicie rozsądny. W odniesieniu do argumentu skarżącego, że wybór nie był przejrzysty, Rzecznik zauważył, że kryteria wyboru zostały jasno określone w zaproszeniu.