Η υπόθεση αφορούσε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ανακτήσει τα ποσά που καταβλήθηκαν ως επιχορηγήσεις στο πλαίσιο διαφόρων έργων που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ. Η απόφαση ελήφθη μετά από ελέγχους που διενεργήθηκαν από ελεγκτή για λογαριασμό της Επιτροπής. Ο καταγγέλλων διαφώνησε με τα πορίσματα του ελέγχου. Μεταξύ άλλων, ο καταγγέλλων επιθυμούσε να επανεξεταστούν οι έλεγχοι από το εθνικό σώμα ελεγκτών στο κράτος μέλος του. Η Επιτροπή δεν το έκρινε αναγκαίο.

Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή.

Η υπόθεση αυτή προέκυψε από την παράλειψη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κροατία να απαντήσει σε αίτημα παροχής πληροφοριών που υποβλήθηκε στο Facebook και από το γεγονός ότι μπλόκαρε τον καταγγέλλοντα στη σελίδα της στο Facebook. Ο καταγγέλλων είχε ρωτήσει αν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας στην Κροατία ήταν πρώην μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας.

Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει πλέον ξεμπλοκάρει τη σελίδα της στο Facebook και έχει απαντήσει, η Διαμεσολαβήτρια διαπιστώνει ότι η Επιτροπή έχει διευθετήσει αυτές τις πτυχές της υπόθεσης. Η Διαμεσολαβήτρια διαπιστώνει επίσης ότι η Επιτροπή δεν διέπραξε κακοδιοίκηση μη γνωστοποιώντας τις ζητούμενες πληροφορίες, διότι αποτελούσαν προστατευόμενα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διατυπώνει πρόταση βελτίωσης σχετικά με την ανάγκη για απαντήσεις στους πολίτες που επικοινωνούν με την Επιτροπή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι το δικαίωμα απάντησης, το οποίο κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και στις αρχές της χρηστής διοίκησης, όπως προβλέπεται στον ευρωπαϊκό κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς, ισχύει για τις επικοινωνίες που λαμβάνονται μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με την επιφύλαξη μόνο των περιορισμών που δικαιολογούνται βάσει της αρχής της αναλογικότητας. Η Επιτροπή θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη κατά την αναθεώρηση του οδηγού για τους παρόχους πληροφοριών και σε κάθε άλλη σχετική εργασία.

Η υπόθεση αφορούσε διαδικασία επιλογής για θέση στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αλβανία. Η καταγγέλλουσα ήταν δυσαρεστημένη που δεν είχε επιλεγεί για τη θέση, καθώς πίστευε ότι πληρούσε όλα τα απαιτούμενα κριτήρια. Ζήτησε πληροφορίες σχετικά με την αίτησή της και τους λόγους για τους οποίους δεν συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των επικρατέστερων υποψηφίων. Η αντιπροσωπεία δεν απάντησε εγκαίρως στο αίτημά της.

Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το θέμα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η αντιπροσωπεία απάντησε στην καταγγελία, επιλύοντας έτσι αυτή την πτυχή της καταγγελίας. Όσον αφορά την απόφαση να μην επιλεγεί ο καταγγέλλων, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η εξήγηση της αντιπροσωπείας για την απόφασή της ήταν εύλογη και περάτωσε την έρευνα με τη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει περίπτωση κακοδιοίκησης. Η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να παρέχει καθοδήγηση στις αντιπροσωπείες σχετικά με την ανάγκη ενημέρωσης των υποψηφίων σε περίπτωση καθυστέρησης των διαγωνισμών επιλογής. Η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε επίσης να συμπεριλάβει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, στον «Οδηγό των αντιπροσωπειών της ΕΕ για τους τοπικούς υπαλλήλους», λεπτομερέστερες απαιτήσεις σχετικά με το είδος των πληροφοριών που πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο/λογιστικό φύλλο Excel που καταρτίζουν οι επιτροπές επιλογής.

Η υπόθεση αφορούσε την παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσει στην αλληλογραφία του καταγγέλλοντος στο πλαίσιο δημοσιονομικού ελέγχου σε επίπεδο κράτους μέλους. Μετά την παρέμβαση της Διαμεσολαβήτριας, η Επιτροπή απάντησε. Αποκάλυψε το έγγραφο που ζήτησε ο καταγγέλλων, αλλά απέκρυψε ορισμένα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα (ονόματα φυσικών προσώπων). Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε ορθά την απαλοιφή βάσει του κανονισμού 45/2001.

Η υπόθεση αφορούσε τον χειρισμό αιτήματος παροχής πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο λήψης τηλεφορτώσιμης έκδοσης βάσης δεδομένων νομολογίας που τηρείται από το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO). Η Διαμεσολαβήτρια διερεύνησε το ζήτημα και ζήτησε από το EUIPO να εξηγήσει καλύτερα τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσε να συμμορφωθεί με το αίτημα. Η εξήγηση του EUIPO ήταν ακριβής και εύλογη. Ως εκ τούτου, η υπόθεση έκλεισε με τη διαπίστωση ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Πρώην ασκούμενος στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατήγγειλε ότι το επίδομα που καταβάλλεται από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ στους ασκούμενους είναι ακατάλληλο, καθώς είναι χαμηλότερο από τον κατώτατο μισθό και, ως εκ τούτου, δεν εγγυάται στους ασκούμενους αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.

Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα επί του θέματος. Διαπιστώνει ότι το Συμβούλιο έχει εξηγήσει με επαρκώς λεπτομερή τρόπο τον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται το ποσό της αποζημίωσης πρακτικής άσκησης. Ο Διαμεσολαβητής έκρινε εύλογη την απόφαση καταβολής επιδόματος ίσου με το 25% του μισθού υπαλλήλου βαθμού AD5.1. Το Συμβούλιο έλαβε την απόφαση αυτή στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας, με βάση τις διοικητικές του ανάγκες και τον διαθέσιμο προϋπολογισμό.

Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι το Συμβούλιο κάνει διάκριση μεταξύ πρακτικής άσκησης και απασχόλησης. Ως εκ τούτου, ο ασκούμενος λαμβάνει επίδομα και όχι μισθό, διότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του ασκούμενου δεν είναι συγκρίσιμα με εκείνα μέλους του προσωπικού. Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η εξήγηση του Συμβουλίου ήταν εύλογη.

Ως εκ τούτου, περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι η πρακτική του Συμβουλίου δεν συνιστούσε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε την παράλειψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) να απαντήσει επαρκώς στο αίτημα του καταγγέλλοντος για παροχή πληροφοριών σχετικά με την αρμοδιότητα της ΕΚΤ να διασφαλίζει την επιβολή της νομοθεσίας για τη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα και την προστασία των καταναλωτών στα κράτη μέλη. Ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την ΕΚΤ να παράσχει στον καταγγέλλοντα λεπτομερή απάντηση σχετικά με τον εποπτικό της ρόλο έναντι των εθνικών κεντρικών τραπεζών, αλλά και σχετικά με τον ρόλο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού στην εποπτεία ιδιωτικών οντοτήτων. Η ΕΚΤ απάντησε με σαφή και ολοκληρωμένο τρόπο. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.

Η υπόθεση αφορούσε το χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ ερευνητικό έργο για την αξιολόγηση του κινδύνου των ΓΤΟ (γνωστό ως GRACE). Ο καταγγέλλων, ερευνητικό ινστιτούτο με έδρα τη Γερμανία, ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι επιστήμονες που συμμετείχαν στο έργο GRACE βρίσκονταν σε κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων λόγω των εικαζόμενων σχέσεών τους με τη βιομηχανία βιοτεχνολογίας. Ισχυρίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είχε αντιμετωπίσει τις ανησυχίες του καταγγέλλοντος σχετικά με την επιστημονική ορθότητα των αποτελεσμάτων του έργου και την ανεξαρτησία της σχετικής επιστημονικής δημοσίευσης. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν είχε διασφαλίσει την αντικειμενικότητα και την ανεξαρτησία του έργου, ιδίως την πλήρη διαφάνεια όσον αφορά τους εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στην επιλογή του.

Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε την υπόθεση. Συμφωνεί με την Επιτροπή ότι δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει στην επιστημονική ερμηνεία ή στη διαδικασία δημοσίευσης των επιστημονικών μελετών που χρηματοδοτεί. Ο Διαμεσολαβητής κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι το γεγονός και μόνο ότι υπάρχουν δεσμοί μεταξύ των επιστημόνων που συμμετέχουν στο έργο και της βιομηχανίας δεν αποδεικνύει σύγκρουση συμφερόντων. Ο Διαμεσολαβητής επεσήμανε ότι η Επιτροπή χρηματοδοτεί συχνά έργα που εκτελούνται είτε από τη βιομηχανία είτε από ομάδες με στενούς δεσμούς με τη βιομηχανία. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο αποστολής στον καταγγέλλοντα πληρέστερης και διεξοδικότερης εξήγησης των λόγων για τους οποίους θεωρεί ότι οι δεσμοί μεταξύ της βιομηχανίας και των επιστημόνων της GRACE δεν δημιουργούν κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων.

Η υπόθεση αφορούσε καταγγελία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν δημοσίευσε, όπως είχαν κάνει ορισμένες κεντρικές τράπεζες στο παρελθόν, πίνακα αποτελεσμάτων σχετικά με τη συμμόρφωση των κρατών μελών της ευρωζώνης με τα λεγόμενα «κριτήρια σύγκλισης». Η Διαμεσολαβήτρια διερεύνησε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι η ΕΚΤ δεν είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύσει μια τέτοια επισκόπηση, δεδομένου, ιδίως, ότι τα κράτη μέλη καλούνται τώρα να συμμορφωθούν με διαφορετικά κριτήρια. Διαπίστωσε επίσης ότι η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύουν συναφείς και προσβάσιμες στατιστικές πληροφορίες σχετικά με την εποπτεία της αγοράς. Ως εκ τούτου, δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε την εικαζόμενη παράλειψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να παράσχει στον καταγγέλλοντα τον πίνακα αξιολόγησης και τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους του απονεμήθηκαν βαθμοί στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής.

Δεδομένου ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε, σε πρόσφατη απόφασή του, ότι οι εξεταστικές επιτροπές δεν χρειάζεται να παρέχουν στους υποψηφίους τη διορθωμένη μορφή των δοκιμασιών τους, τους λόγους για τους οποίους οι απαντήσεις ήταν εσφαλμένες ή τους πίνακες αξιολόγησης που χρησιμοποιήθηκαν για τις γραπτές και προφορικές δοκιμασίες, ο Διαμεσολαβητής κίνησε έρευνα σχετικά με την καταγγελία, ώστε να μπορέσει το Κοινοβούλιο να σχολιάσει τη σημασία των πορισμάτων του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις διαδικασίες πρόσληψης.

Το Κοινοβούλιο υποστήριξε ότι οι λόγοι για τους οποίους αρνήθηκε να παράσχει στον καταγγέλλοντα τις ζητούμενες πληροφορίες υποστηρίχθηκαν από την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης. Παρ' όλα αυτά, παρέσχε στον καταγγέλλοντα τους λόγους για τους οποίους έλαβε ορισμένο αριθμό βαθμών για ορισμένες απαντήσεις.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι το Κοινοβούλιο ενήργησε εύλογα και, ως εκ τούτου, περάτωσε την έρευνα χωρίς να διαπιστώσει κρούσμα κακοδιοίκησης.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση της Επιτροπής να επιτρέψει την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα σχετικά με την παρακολούθηση του διαδικτύου από τις υπηρεσίες πληροφοριών του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε στην Επιτροπή να χορηγήσει πρόσβαση σε ένα συγκεκριμένο έγγραφο (επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου προς τον τότε Αντιπρόεδρο της Επιτροπής) και, στην περίπτωση των άλλων εγγράφων που ζητήθηκαν, η Επιτροπή είτε να τα κοινοποιήσει είτε να αιτιολογήσει δεόντως τους λόγους για τους οποίους, κατά την άποψή της, η κοινοποίηση έπρεπε να απορριφθεί.

Η Επιτροπή αποφάσισε να κοινοποιήσει την επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, αποδεχόμενη έτσι το πρώτο μέρος της σύστασης του Διαμεσολαβητή. Ωστόσο, ενέμεινε στη θέση της περί μη δημοσιοποιήσεως των λοιπών εγγράφων. Δικαιολόγησε τη θέση αυτή με το σκεπτικό ότι εξακολουθούσε να διερευνά το ζήτημα του κατά πόσον τα προγράμματα μαζικής παρακολούθησης του Ηνωμένου Βασιλείου παραβιάζουν το δίκαιο της ΕΕ, ιδίως όσον αφορά το δικαίωμα του ατόμου στην προστασία των δεδομένων. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι, έως ότου περατωθεί οριστικά η έρευνά της, η έγκαιρη κοινοποίηση των υπόλοιπων σχετικών εγγράφων θα επηρέαζε αρνητικά τον διάλογο μεταξύ των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου και της Επιτροπής. Γενικότερα, υποστήριξε ότι η ικανότητά της να διεξάγει αποτελεσματικά την έρευνά της και να αποφασίζει για την κατάλληλη αντίδραση θα πρέπει να προστατεύεται από τον κίνδυνο εξωτερικής πίεσης. Τέλος, η Επιτροπή δεν θεώρησε ότι υπήρχε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση.

Ο Διαμεσολαβητής δεν είναι πεπεισμένος ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της να αρνηθεί την πρόσβαση του κοινού στα υπόλοιπα μη κοινοποιηθέντα έγγραφα. Δεδομένου ότι δεν γνωστοποίησε τα εν λόγω έγγραφα ούτε αιτιολόγησε επαρκώς την άρνηση πρόσβασης του κοινού σε αυτά, είναι σαφές ότι η Επιτροπή απέρριψε τη σύσταση του Διαμεσολαβητή σε σχέση με τα εν λόγω έγγραφα. Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι η Επιτροπή φαίνεται να μην έχει προβεί σε καμία ενέργεια όσον αφορά την έρευνά της από το 2013. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής διαπιστώνει ότι οι ενέργειες της Επιτροπής στην παρούσα υπόθεση ισοδυναμούν με κακοδιοίκηση και, στην πραγματικότητα, με σοβαρή κακοδιοίκηση, δεδομένης της σημασίας του συγκεκριμένου ζητήματος για τους πολίτες της ΕΕ.

Η καταγγελία, η οποία υποβλήθηκε από την British Air Line Pilots' Association, αφορά τους κανόνες της ΕΕ σχετικά με τους περιορισμούς του χρόνου πτήσης και υπηρεσίας και τις απαιτήσεις ανάπαυσης για τις εμπορικές αεροπορικές εταιρείες. Ειδικότερα, αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο EASA διεξήγαγε τη διαδικασία επικαιροποίησης των εν λόγω κανόνων. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε i) ότι οι επιστημονικές συμβουλές θα έπρεπε να έχουν πιο εξέχοντα ρόλο στη διαδικασία θέσπισης κανόνων· ii) ότι ο EASA δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για τα προσόντα των μελών της ομάδας θέσπισης κανόνων· και iii) ότι ο EASA δεν ασχολήθηκε επαρκώς με ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων.

Η Διαμεσολαβήτρια δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση από τον EASA όσον αφορά τον ρόλο των επιστημονικών συμβουλών στη διαδικασία θέσπισης κανόνων. Όσον αφορά το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο ο EASA διαχειρίζεται πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων στις ομάδες θέσπισης κανόνων, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η πολιτική της για τον μετριασμό των εν λόγω συγκρούσεων στην περίπτωση του δικού της προσωπικού έχει αλλάξει και ότι αυτή η αναθεωρημένη προσέγγιση εφαρμόζεται τώρα και στους εμπειρογνώμονες των ομάδων θέσπισης κανόνων. Σε αυτή τη βάση, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν χρειαζόταν να διερευνήσει περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Τέλος, ο EASA αποδέχθηκε τη σύσταση του Διαμεσολαβητή να παράσχει στον καταγγέλλοντα ανωνυμοποιημένες πληροφορίες σχετικά με τα μέλη της ομάδας θέσπισης κανόνων. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση, ενθαρρύνοντας τον EASA να υιοθετήσει μια πιο προορατική προσέγγιση για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή του σχετικά με τα προσόντα και την εμπειρογνωμοσύνη των μελών της ομάδας θέσπισης κανόνων. Επισήμανε επίσης ότι εξετάζει ζητήματα που σχετίζονται με το έργο εξωτερικών εμπειρογνωμόνων για ορισμένους οργανισμούς της ΕΕ.