Οι καταγγέλλοντες, περιβαλλοντικές μη κυβερνητικές οργανώσεις, εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπόνησε προτάσεις για την τροποποίηση των κανονισμών της ΕΕ που σχετίζονται με την κοινή γεωργική πολιτική. Ειδικότερα, εξέφρασαν ανησυχίες για τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή διαβουλεύθηκε με τα ενδιαφερόμενα μέρη και για τη μη διενέργεια εκτίμησης επιπτώσεων, όπως απαιτείται από τους εσωτερικούς κανόνες της («βελτίωση της νομοθεσίας»), καθώς και για τη μη διενέργεια εκτίμησης κλιματικής συνέπειας, όπως απαιτείται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για το κλίμα.

Μετά από έρευνα, η Διαμεσολαβήτρια αποφάσισε να εκδώσει κοινά πορίσματα στην εν λόγω υπόθεση με δύο άλλες υποθέσεις. Οι υποθέσεις αυτές αφορούσαν παρόμοια ζητήματα σε σχέση με προτάσεις για νέους κανόνες της ΕΕ για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης μεταναστών και τροποποίησαν τους κανόνες της ΕΕ για την απλούστευση των απαιτήσεων βιωσιμότητας για τις επιχειρήσεις.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ελλείψεις στον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή εκπόνησε όλες αυτές τις νομοθετικές προτάσεις. Ειδικότερα, διαπίστωσε ότι η Επιτροπή είχε εφαρμόσει έναν ιδιαίτερα ευρύ ορισμό του «επείγοντος», δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επίκληση του επείγοντος χαρακτήρα της παρέκκλισης από τους εσωτερικούς κανόνες λήψης αποφάσεων και δεν τεκμηρίωσε τις παρεκκλίσεις της από τους εν λόγω κανόνες. Διαπιστώνει επίσης ότι δεν έχει θεσπίσει διαδικασία για τη διασφάλιση της διαφανούς, τεκμηριωμένης και χωρίς αποκλεισμούς προετοιμασίας των «επειγουσών» νομοθετικών προτάσεων και ότι δεν τηρεί αρχεία των αξιολογήσεων της κλιματικής συνέπειας.

Η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε στην Επιτροπή να ορίσει επισήμως τις «επείγουσες» καταστάσεις που δικαιολογούν παρέκκλιση από τους κανόνες και να θεσπίσει διαδικασία για να διασφαλίσει ότι η επείγουσα προετοιμασία νομοθετικών προτάσεων εξακολουθεί να συμμορφώνεται με τις αρχές μιας διαφανούς, τεκμηριωμένης και χωρίς αποκλεισμούς νομοθετικής διαδικασίας. Για να συνδράμει την Επιτροπή στο έργο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια διατύπωσε τέσσερις προτάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν την αποσαφήνιση των κανόνων διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη για επείγουσες προτάσεις και τη διασφάλιση της έγκαιρης δημοσίευσης των αποδεικτικών στοιχείων που υποστηρίζουν τις προτάσεις της, ώστε να καταστεί δυνατός ο δημόσιος διάλογος πριν από την έγκριση νέων κανόνων.