De klagers, niet-gouvernementele milieuorganisaties, uitten hun bezorgdheid over de manier waarop de Europese Commissie voorstellen heeft voorbereid tot wijziging van de EU-verordeningen met betrekking tot het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Zij uitten met name hun bezorgdheid over de wijze waarop de Commissie belanghebbenden heeft geraadpleegd en over haar verzuim om een effectbeoordeling uit te voeren, zoals vereist op grond van haar interne regels (“betere regelgeving”), alsook over haar verzuim om een beoordeling van de klimaatconsistentie uit te voeren, zoals vereist op grond van de Europese klimaatwetgeving.

Na een onderzoek besloot de Ombudsman in deze zaak samen met twee andere zaken tot gezamenlijke bevindingen te komen. Die zaken hadden betrekking op soortgelijke kwesties in verband met voorstellen voor nieuwe EU-regels ter bestrijding van migrantensmokkel en gewijzigde EU-regels ter vereenvoudiging van duurzaamheidsvereisten voor bedrijven.

De Ombudsman constateerde tekortkomingen in de wijze waarop de Commissie al deze wetgevingsvoorstellen heeft voorbereid. Zij was met name van mening dat de Commissie een bijzonder ruime definitie van “urgentie” had gehanteerd, een beroep op spoedeisendheid om af te wijken van haar interne besluitvormingsregels niet voldoende had gerechtvaardigd en haar afwijkingen van deze regels niet had gedocumenteerd. Zij was ook van mening dat zij geen procedure had ingevoerd om te zorgen voor een transparante, empirisch onderbouwde en inclusieve voorbereiding van “dringende” wetgevingsvoorstellen en dat zij geen verslagen bijhield van beoordelingen van de klimaatconsistentie.

De Ombudsman beval de Commissie aan om “dringende” situaties die een afwijking van de regels rechtvaardigen formeel te definiëren en een procedure vast te stellen om ervoor te zorgen dat de dringende voorbereiding van wetgevingsvoorstellen nog steeds in overeenstemming is met de beginselen van een transparant, empirisch onderbouwd en inclusief wetgevingsproces. Om de Commissie bij deze taak bij te staan, heeft de Ombudsman vier suggesties gedaan, waaronder het verduidelijken van de regels voor de raadpleging van belanghebbenden voor dringende voorstellen en ervoor zorgen dat het bewijsmateriaal ter ondersteuning van haar voorstellen tijdig wordt gepubliceerd om een openbaar debat mogelijk te maken voordat nieuwe regels worden aangenomen.

De Commissie kwam overeen om in het kader van haar komende herziening van de regels voor betere regelgeving na te denken over de definitie van “dringende” situaties en de redenen voor de toepassing van afwijkingen vast te leggen en te publiceren. De Raad kwam ook overeen te zorgen voor gerichte raadplegingen over dringende voorstellen en de bewijsstukken ter ondersteuning van voorstellen tijdig te publiceren.

De Ombudsman was ingenomen met het algemene constructieve antwoord van de Commissie, maar merkte op dat het nog niet duidelijk is hoe de Commissie haar aanbevelingen en suggesties precies zal uitvoeren. Zij gaf aan dat zij deze kwestie via klachten zal blijven volgen zodra de Commissie de herziening van de regels voor betere regelgeving heeft afgerond.