Skarżący, belgijska organizacja nienastawiona na zysk, wziął udział w finansowanym przez UE projekcie, którego celem było rozwiązanie problemów, z jakimi borykają się osoby starsze przy korzystaniu z rozwiązań ICT. Audyt finansowy wykazał, że system wykorzystywany przez skarżącego do rejestrowania czasu pracy był niewiarygodny. W związku z tym Komisja starała się odzyskać od skarżącego ponad 85 000 EUR.

Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że audytorzy uznali, iż praca wykonana przez skarżącego w odniesieniu do dwóch konkretnych „rezultatów” była zgodna z prawem, podobnie jak związany z nią czas pracy. Uznała ona zatem, że odrzucenie przez Komisję kosztów osobowych związanych z tymi pracami nie było uzasadnione. Aby rozwiązać ten problem, skierowała do Komisji zalecenie, aby odpowiednio zmniejszyła kwotę, którą zamierza odzyskać.

Komisja w pełni zaakceptowała zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich i zgodziła się zmniejszyć kwotę podlegającą odzyskaniu o prawie 37 000 EUR. W związku z tym Rzecznik zamknęła sprawę. Rzecznik Praw Obywatelskich kontynuuje jednak odrębne dochodzenie dotyczące odzyskiwania środków w odniesieniu do innych „rezultatów”.

Sprawa dotyczyła oceny przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości dwóch przetargów na usługi tłumaczeń prawniczych. Skarżący, odrzucony oferent, twierdził, że procedura przetargowa nie spełniała standardów dobrej administracji, ponieważ (i) ocena ofert nie była odpowiednio udokumentowana, (ii) nie było możliwości złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury administracyjnej oraz (iii) nie gwarantowała anonimowości.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i nie stwierdził niewłaściwego administrowania przez Trybunał. Rzecznik przedstawił jednak Trybunałowi trzy propozycje ulepszeń, a mianowicie, że (i) wymaga on od wewnętrznych oceniających podpisywania i datowania arkuszy oceny testów, (ii) ustanawia wewnętrzny mechanizm odwoławczy służący rozpatrywaniu skarg odrzuconych wnioskodawców oraz (iii) anonimizuje testy oferentów do celów oceny dokonanej przez wewnętrznych oceniających w trakcie procesu oceny.

Skarżący, stowarzyszenie certyfikujące uczciwy handel, zwrócił się do Komisji o wydanie decyzji lub nieformalnego pisma zawierającego wytyczne dotyczące zgodności jego praktyk handlowych z unijnymi regułami konkurencji. Po odrzuceniu przez Komisję wniosku skarżącego złożył on wniosek o publiczny dostęp do akt Komisji. Skarżący zakwestionował decyzję Komisji o nieudzieleniu pełnego dostępu do jego wewnętrznej korespondencji i noty wewnętrznej.

W toku dochodzenia Rzecznik wyraziła wstępną opinię, że Komisja utajniła więcej informacji, niż było to absolutnie konieczne. Rzecznik wyraża zadowolenie, że Komisja ponownie przeanalizowała przedmiotowe dokumenty i postanowiła udzielić szerszego dostępu. W związku z tym uważa, że sprawa została rozwiązana.

Skarżący, który uczestniczył w procedurze rekrutacyjnej EPSO, nie zarezerwował terminu egzaminu komputerowego w wyznaczonym terminie, w związku z czym został wykluczony z postępowania. Skarżący twierdził, że EPSO nie wysłało mu zaproszenia do zarezerwowania testu. EPSO nalegało na wysłanie zaproszenia. Zespół dochodzeniowy Rzecznika zbadał dokumentację EPSO i nie znalazł żadnych oznak problemów technicznych, które mogłyby spowodować, że skarżący nie otrzymałby automatycznego zaproszenia do udziału w teście komputerowym na czas. W związku z tym Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania przez EPSO.

Sprawa ta dotyczyła domniemanej niezgodnej z prawem lub nieuczciwej decyzji delegatury UE w Armenii o rozwiązaniu umowy o udzielenie dotacji dotyczącej projektu realizowanego w Armenii i Jordanii ze szkodą dla skarżącego, włoskiej organizacji pozarządowej działającej w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju. Po dokładnej ocenie wszystkich faktów i argumentów Rzecznik stwierdził, że wyjaśnienia delegacji dotyczące decyzji o rozwiązaniu umowy są niekompletne. Rzecznik zasugerował zatem, aby Komisja, pełniąc funkcję nadzorczą nad delegaturami UE, przedstawiła skarżącemu bardziej wyczerpujące wyjaśnienie powodów zakończenia projektu.

W odpowiedzi na wniosek Rzecznika Komisja oświadczyła, że podejmując decyzję o rozwiązaniu umowy, delegatura wzięła pod uwagę wszystkie istotne czynniki. Uznała jednak, że wyjaśnienie zakończenia dotacji mogło nie być wystarczająco wyczerpujące. W związku z tym przekazała Rzecznikowi pismo, które delegatura przesłała skarżącemu, wyjaśniając wszystkie czynniki, które uwzględniła w swojej ocenie.

Rzecznik uznał, że Komisja podjęła kroki w celu rozwiązania tej sprawy i w związku z tym postanowił zamknąć sprawę.

Sprawa ta dotyczyła domniemanej niezgodnej z prawem lub nieuczciwej decyzji delegatury UE w Armenii o rozwiązaniu umowy o udzielenie dotacji dotyczącej projektu realizowanego w Armenii i Jordanii ze szkodą dla skarżącego, włoskiej organizacji pozarządowej działającej w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju. Po dokładnej ocenie wszystkich faktów i argumentów Rzecznik stwierdził, że wyjaśnienia delegacji dotyczące decyzji o rozwiązaniu umowy są niekompletne. Rzecznik zasugerował zatem, aby Komisja, pełniąc funkcję nadzorczą nad delegaturami UE, przedstawiła skarżącemu bardziej wyczerpujące wyjaśnienie powodów zakończenia projektu.

W odpowiedzi na wniosek Rzecznika Komisja oświadczyła, że podejmując decyzję o rozwiązaniu umowy, delegatura wzięła pod uwagę wszystkie istotne czynniki. Uznała jednak, że wyjaśnienie zakończenia dotacji mogło nie być wystarczająco wyczerpujące. W związku z tym przekazała Rzecznikowi pismo, które delegatura przesłała skarżącemu, wyjaśniając wszystkie czynniki, które uwzględniła w swojej ocenie.

Pomimo faktu, że skarżąca wyraziła niezadowolenie z odpowiedzi Komisji na jej propozycję polubownego rozwiązania, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że Komisja podjęła kroki w celu rozwiązania tej kwestii. W związku z tym postanowiła zamknąć sprawę.

Skarga została złożona przeciwko Komisji przez przedstawiciela grupy obywateli, którzy przedstawili europejską inicjatywę obywatelską. Dotyczył on systemu zbierania podpisów online oraz hostingu takich systemów na serwerach Komisji, a także możliwości zmiany europejskiej inicjatywy obywatelskiej po jej przedłożeniu do rejestracji. Na podstawie obowiązujących przepisów Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że stanowisko Komisji jest uzasadnione. W związku z tym stwierdziła, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. Rzecznik stwierdziła, że ufa, iż Komisja uwzględni jej opinie podczas przeglądu rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej w 2015 r.

Rzecznik zasugerował, że gdy tylko wstępna ocena proponowanej inicjatywy wykaże, że inicjatywa nie spełnia kryteriów rejestracji, Komisja może, jeżeli organizator poinformuje ją, że chce skorzystać z własnego systemu zbierania deklaracji on-line, poinformować o tym organizatora tak szybko, jak to możliwe, aby uniknąć ponoszenia przez niego niepotrzebnych nakładów finansowych i organizacyjnych.

Sprawa dotyczyła sprawiedliwego odzyskania przez Komisję Europejską części jej wkładu finansowego na rzecz skarżącego, przedsiębiorstwa, w kontekście projektu finansowanego przez UE. Komisja przyznała, że popełniła pewne błędy przy obliczaniu kwoty podlegającej odzyskaniu, i przeprosiła. Zrzekła się również części swojego roszczenia o „odszkodowanie upłynnione”, uznając, że byłoby ono nieproporcjonalne. W tych okolicznościach Rzecznik uznał, że nie doszło do niewłaściwego administrowania i nie podjął żadnych dalszych działań.

Skarżący, podmiot działający na rynku spożywczym, chciał, aby jego produkt był oznaczony oświadczeniem zdrowotnym dotyczącym ograniczenia apetytu i utraty wagi. W związku z tym przedłożyła ona swoje oświadczenie zdrowotne właściwym organom krajowym, które następnie przedłożyły je Komisji do oceny przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w ramach procedury wydawania zezwoleń przewidzianej w rozporządzeniu 1924/2006. Z powodu błędu popełnionego przez organy krajowe oświadczenie zdrowotne zostało jednak wycofane z wykazu przesłanego Komisji. Komisja odrzuciła późniejszy wniosek organów krajowych skierowany do Komisji o ponowne umieszczenie oświadczenia zdrowotnego w wykazie przedłożonym Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, twierdząc, że Komisja niesłusznie odrzuciła ten wniosek. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja słusznie uzasadniła swoją odmowę. Stwierdziła, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania, i zamknęła sprawę.

Skarga w tej sprawie dotyczyła tego, że Komisja Europejska zachowała się niesprawiedliwie, starając się odzyskać część wsparcia finansowego na projekt finansowany ze środków UE. Skarżący był organizacją nienastawioną na zysk i stwierdził, że nie jest w stanie spełnić warunków odzyskania pomocy określonych przez Komisję. Po rozpatrzeniu skargi złożonej w październiku 2012 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił Komisji wniosek w sprawie polubownego rozwiązania tej kwestii. Rzecznik zaproponował, aby Komisja przedłużyła okres, w którym środki mają zostać zwrócone przez skarżącego, a także aby Komisja rozważyła zniesienie wymogu ustanowienia przez skarżącego gwarancji na pokrycie kwoty podlegającej zwrotowi. Komisja przyjęła ten wniosek. Zamykając sprawę, Rzecznik zasugerował stronom, aby nawiązały bezpośredni kontakt w celu wypracowania tych ustaleń ugodowych.