W 2015 r. komitet ONZ stwierdził, że system ubezpieczeń zdrowotnych dla pracowników UE, wspólny system ubezpieczenia chorobowego (JSIS), nie jest zgodny z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Komitet zalecił przegląd JSIS w celu zapewnienia kompleksowego pokrycia potrzeb zdrowotnych związanych z niepełnosprawnością.

Po otrzymaniu skarg od pracowników, którzy napotkali problemy z uzyskaniem pełnego zwrotu kosztów leczenia własnych lub członków ich rodzin, Rzecznik przeprowadził dochodzenie strategiczne. Stwierdziła, że niepodjęcie przez Komisję Europejską skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie komisji stanowiło niewłaściwe administrowanie. W związku z tym zaleciła, aby Komisja dokonała przeglądu przepisów regulujących wspólny system ubezpieczenia chorobowego. Przedstawiła również Komisji szereg sugestii dotyczących sposobu, w jaki potrzeby osób z niepełnosprawnościami są pokrywane w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego, a także potrzeby szkolenia personelu i odpowiedniego konsultowania się z zainteresowanymi stronami w celu zapewnienia, aby wspólny system ubezpieczenia chorobowego odzwierciedlał potrzeby osób z niepełnosprawnościami.

Komisja odpowiedziała, że dokona przeglądu przepisów regulujących JSIS i podejmie działania w odpowiedzi na większość sugestii Rzecznika Praw Obywatelskich.

Ponieważ Komisja przyjęła jej zalecenie, Rzecznik zamyka dochodzenie strategiczne. Biorąc pod uwagę znaczenie tej kwestii, składająca petycję zwraca się do Komisji o przedstawienie w ciągu sześciu miesięcy sprawozdania z realizacji zalecenia. Rzecznik Praw Obywatelskich potwierdza również swoją sugestię dotyczącą konieczności dokonania przez Komisję przeglądu przepisów z 2004 r. dotyczących zaspokajania potrzeb pracowników niepełnosprawnych.

Sprawa dotyczyła rozpatrzenia przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) skargi dotyczącej warunków konkursu na urzędników UE w ośrodku egzaminacyjnym. Skarżącej przydzielono komputer przy drzwiach wejściowych i twierdziła, że zakłócenia spowodowane przez osoby wchodzące i wychodzące z pokoju negatywnie wpłynęły na jej wydajność. Próby rozwiązania jej problemów przez personel ośrodka egzaminacyjnego zakończyły się niepowodzeniem, a następnie złożyła skargę do EPSO. Niezadowolona ze sposobu, w jaki EPSO rozpatrzyło jej skargę, zwróciła się następnie do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i zwrócił się do EPSO o dokładniejsze zbadanie skargi. Zespół dochodzeniowy Rzecznika spotkał się również z przedstawicielami EPSO i wykonawcą odpowiedzialnym za zarządzanie testami oraz odwiedził ośrodek egzaminacyjny w siedzibie EPSO. Rzecznik stwierdziła, że ogólnie rzecz biorąc, dalsze dochodzenia w tej sprawie nie były uzasadnione; przedstawiła jednak EPSO szereg sugestii dotyczących ulepszeń.

Sprawa dotyczyła odrzucenia przez misję doradczą Unii Europejskiej na Ukrainie (EUAM) wniosku skarżącego w ramach procedury naboru. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do odrzucenia wniosku. Rzecznik stwierdziła ponadto, że wystarczający jest jednopoziomowy administracyjny mechanizm odwoławczy. Wreszcie Rzecznik z zadowoleniem przyjął informację, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych podjęła decyzję o zmianie przesłania skierowanego do odrzuconych kandydatów w celu uwzględnienia informacji na temat dostępnych środków odwoławczych.

Skarżący, który pracuje dla Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie umowy o pracę na czas określony, zgłosił się do konkursu EPSO w celu rekrutacji tłumaczy konferencyjnych. W ogłoszeniu o konkursie stwierdzono, że wypełnione wnioski należy złożyć do dnia 6 sierpnia 2013 r. do godz. 12.00. Skarżący nie dotrzymał terminu. W dniu 7 sierpnia 2013 r. poinformowała EPSO, że była hospitalizowana w dniach 5–6 sierpnia 2013 r. i w związku z tym nie była w stanie wypełnić swojego wniosku w terminie. W dniu 7 sierpnia 2013 r. zwróciła się do EPSO o przedłużenie terminu. EPSO odmówiło. Jej głównym powodem odmowy było to, że musi ona traktować wszystkich skarżących jednakowo.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i wstępnie stwierdził, że EPSO nie rozważyło, czy sytuacja skarżącego stanowiła przypadek siły wyższej. W związku z tym zaleciła, aby EPSO (i) przyznało, że istnieją sytuacje, w których z powodu siły wyższej sprawiedliwe i właściwe jest przyznanie kandydatom nowego terminu; (ii) wyjaśniło okoliczności, w których taki nowy termin powinien zostać ustalony; oraz (iii) poinformowało o tym kandydatów. EPSO początkowo odrzuciło zalecenia Rzecznika i argumentowało, że trudno byłoby rozgraniczyć różne uzasadnienia przedstawione przez kandydatów i określić, w jaki sposób kandydaci udowodnią wystąpienie siły wyższej. Dodał, że umożliwienie kandydatom powoływania się na siłę wyższą zagroziłoby zarówno sprawnemu przebiegowi konkursów otwartych, jak i równemu traktowaniu kandydatów. Odniosła się również do statystyk, które jej zdaniem dowiodły, że rozpatrywanie wszystkich wniosków o przedłużenie terminu po upływie tego terminu stanowiłoby obciążenie administracyjne dla EPSO.

Jednak po spotkaniach między Rzecznikiem Praw Obywatelskich a pracownikami EPSO EPSO ostatecznie przyjęło zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. W odniesieniu do konkretnego przypadku skarżącego Rzecznik zauważył jednak, że przedmiotowy konkurs został zakończony. Zauważyła również, że skarżąca postanowiła nie komentować odpowiedzi EPSO na jej zalecenia. W związku z tym Rzecznik uznał, że nie ma podstaw do dalszego badania, czy sprawa skarżącego spełnia wymogi działania siły wyższej, które EPSO zasadniczo zgadza się obecnie stosować.

Skarżący jest przedsiębiorstwem informatycznym, które uczestniczyło w przetargu Komisji. Komisja zwróciła się do wszystkich oferentów o przeprowadzenie dwóch studiów przypadku, aby umożliwić jej ocenę ich zdolności technicznych.

Skarżący zakwestionował fakt, że jedno ze studiów przypadku było bardzo podobne do przetargu zorganizowanego niedawno przez agencję UE. Twierdziła ona, że dało to przedsiębiorstwom, które wygrały ten przetarg, przewagę konkurencyjną w przetargu Komisji. Skarżący zakwestionował również decyzję Komisji o nieujawnianiu nazwisk osób, które oceniły wnioski Komisji.

W następstwie dochodzenia Rzecznik doszła do wniosku, że struktura procedury przetargowej opracowana przez Komisję nie zapewnia zwycięskiemu oferentowi przewagi konkurencyjnej. W odniesieniu do ujawnienia nazwisk oceniających Rzecznik sugeruje, aby Komisja rozważyła ujawnienie takich nazwisk w przyszłości.

Sprawa dotyczyła polityki Eurojustu w zakresie zwrotu kosztów podróży kandydatów zaproszonych na rozmowę kwalifikacyjną.

Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, twierdząc, że polityka Eurojustu w zakresie zwrotu kosztów była niesprawiedliwa i dyskryminująca wobec kandydatów mieszkających poza UE. Na poparcie swojego zarzutu skarżący zauważył, że dla kandydatów mieszkających poza UE obowiązuje pułap w wysokości 500 EUR, podczas gdy w niektórych przypadkach stosuje się wyższy pułap w odniesieniu do podróży z terytorium UE.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że zwiększając zwrot kosztów dla kandydatów mieszkających poza UE do najwyższego pułapu mającego zastosowanie do kandydatów podróżujących wewnątrz UE, Eurojust podjął odpowiednie działania w celu rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący, obywatel Francji głuchy od urodzenia, uczestniczył w procedurze naboru pracowników instytucji UE. Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO), który organizuje te procedury naboru pracowników, odmówił przyznania mu dodatkowego czasu na udział w komputerowym teście wstępnym, argumentując, że wszystkie istotne informacje, a także sam test, zostały sporządzone na piśmie. Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, argumentując, że gdyby EPSO nie uwzględniło faktu, że w niektórych przypadkach osoby z upośledzeniem słuchu potrzebują więcej czasu na zrozumienie tekstów pisanych.

Rzecznik stwierdził, że skarżący przekazał EPSO pełne informacje na temat swojego upośledzenia dopiero po zdaniu testu. Na podstawie informacji, którymi wówczas dysponował, EPSO odpowiednio rozpatrzyło wniosek skarżącego o dodatkowy czas na udział w CBT. W związku z tym Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania przez EPSO.

Na potrzeby dochodzenia Rzecznik przeprowadziła jednak konsultacje z zainteresowanymi stronami, które wykazały, że kilka państw członkowskich przyznaje dodatkowy czas studentom z upośledzeniem słuchu podczas egzaminów pisemnych. Zamykając to dochodzenie, Rzecznik zasugerował zatem, aby EPSO dokładnie rozważyło, czy w przyszłych przypadkach powinno zapewnić dodatkowy czas kandydatom z upośledzeniem słuchu, jeżeli jest to wymagane w przypadku testów CBT i testów pisemnych.

Skarżący, konsorcjum producentów oliwy z oliwek z Włoch, złożył skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z decyzją Komisji o współfinansowaniu, na różnych warunkach, dwóch jednoczesnych programów promujących sprzedaż oliwy z oliwek poza UE. Zdaniem skarżącego niespójności między warunkami tych programów doprowadziły do uzyskania przewagi konkurencyjnej przez hiszpańskich producentów oliwy z oliwek.

W toku dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdziła, że prawodawca UE przyjął nowe rozporządzenia zawierające przepisy dotyczące lepszej koordynacji obu programów finansowania, co oznacza, że przypadki takie jak obecne nie będą miały miejsca w przyszłości. Rzecznik uznał zatem, że systemowy aspekt skargi został rozwiązany. Rzecznik stwierdziła jednak, że nie jest w stanie odnieść się do indywidualnej sytuacji skarżącego. W związku z tym zamknęła sprawę.

Sprawa dotyczyła logo identyfikacji wizualnej Komisji, używanego w brukselskiej sali konferencyjnej od 2012 r. Zdaniem skarżącego wyłączne używanie języka angielskiego i francuskiego w tym logo identyfikacji wizualnej stanowi dyskryminację ze względu na język.

Obecny system językowy UE obejmuje prawo każdego obywatela do porozumiewania się z instytucjami UE w jego własnym języku oraz odpowiadające mu prawo do otrzymania odpowiedzi w tym języku. Zasady regulujące ten system językowy mają również zastosowanie do innych form komunikacji, takich jak komunikacja za pośrednictwem publikacji i stron internetowych. Każde zróżnicowanie w używaniu języków w takich okolicznościach powinno być obiektywnie uzasadnione. Jeśli chodzi o istnienie obiektywnego uzasadnienia w niniejszej sprawie, Rzecznik zgadza się, że z technicznego punktu widzenia nie jest możliwe przedstawienie terminu „Komisja Europejska” w 24 językach na ekranie telewizyjnym, ani poniżej, ani obok mówcy, ani za nim.

Jeśli chodzi o to, czy Komisja mogła wybrać więcej niż dwa języki, Rzecznik uważa, że rozsądne było, aby Komisja wybrała tylko dwa języki. Wybór liczby języków, których należy używać, sprowadza się do oceny, czy więcej niż dwa języki zagracałyby obraz wizualny w niedopuszczalny sposób. Okoliczność, że inne kombinacje języków również mogą być rozsądnymi wyborami, nie oznacza, że wybór języka angielskiego i francuskiego nie był rozsądny.

Rzecznik uważa, że polityka wybrana przez Komisję była obiektywnie uzasadniona. W związku z tym stwierdziła, że wprowadzenie przez Komisję nowego logo identyfikacji wizualnej w sali konferencyjnej w Brukseli nie stanowi niewłaściwego administrowania.