1.Powrót do zapytania

1. Unia Europejska jest stroną Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych ^[1], która weszła w życie w styczniu 2011 r. Zgodnie z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych osoby z niepełnosprawnościami mają prawo do korzystania z najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia, bez dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność. Zakazana jest dyskryminacja osób niepełnosprawnych w ramach systemów ubezpieczeń zdrowotnych ^[2].

2. W 2015 r. Komitet ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych (Komitet ONZ) dokonał przeglądu zgodności UE z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych i zalecił, aby „Unia Europejska dokonała przeglądu wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego, tak aby kompleksowo pokryć potrzeby zdrowotne związane z niepełnosprawnością w sposób zgodny z konwencją”. ^[3]

3. Wspólny system ubezpieczenia chorobowego (JSIS) to system ubezpieczenia zdrowotnego, który obejmuje członków personelu UE i ich rodziny. Zgodnie z regulaminem pracowniczym UE ^[4] koszty leczenia są zwracane w wysokości 80 %, 85 % lub 100 %, w zależności od różnych czynników. Leczenie chorób uznanych za „poważne” jest refundowane w 100 %.

4. Komisja przyjęła ogólne przepisy wykonawcze, które regulują zwrot kosztów leczenia w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego [5]. ^{Zgodnie z} ogólnymi przepisami wykonawczymi chorobę definiuje się jako „poważną”, jeżeli (i) prowadzi ona do skrócenia średniej długości życia, (ii) może być przeciągnięta, (iii) wymaga agresywnych procedur diagnostycznych lub terapeutycznych oraz (iv) obejmuje obecność poważnej niepełnosprawności lub ryzyko jej wystąpienia ^[6].

5. Zgodnie z orzecznictwem UE te cztery kryteria mają charakter kumulatywny ^[7]: muszą być spełnione wszystkie warunki, aby daną chorobę można było uznać za „poważną”. Jednocześnie sposób, w jaki oceniane jest jedno kryterium, może mieć wpływ na sposób, w jaki oceniane są pozostałe ^[8].

6. Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał trzy skargi od pracowników z niepełnosprawnościami lub których dzieci są niepełnosprawne, dotyczące odmowy uznania przez Komisję tych niepełnosprawności za „poważne choroby” w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego. Ponieważ sprawy wskazywały na możliwy problem systemowy, Rzecznik podjął decyzję o wszczęciu dochodzenia strategicznego.

2. Dochodzenie strategiczne

7. W maju 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie, zwracając się do Komisji z pytaniem, w jaki sposób zamierza podjąć działania następcze w związku z uwagą końcową Komitetu ONZ dotyczącą JSIS oraz czy zamierza wprowadzić odrębne kryteria lub przepisy szczególne dla osób z niepełnosprawnościami. W następstwie odpowiedzi Komisji zespół dochodzeniowy Rzecznika Praw Obywatelskich spotkał się z przedstawicielami Komisji w celu omówienia sprawy.

8. Następnie Rzecznik skonsultowała się z docelową grupą zainteresowanych stron w kwestiach, które uznała za istotne dla swojego dochodzenia ^[9].

9. Rzecznik stwierdziła, że niepodjęcie przez Komisję żadnych skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Komitetu ONZ stanowi niewłaściwe administrowanie. W lipcu 2018 r. skierowała do Komisji zalecenie, aby zajęła się tą kwestią. Przedstawiła również Komisji pięć propozycji ulepszeń. Komisja udzieliła Rzecznikowi odpowiedzi w styczniu 2019 r. ^[10]  

Zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich

10. Na podstawie dochodzenia strategicznego Rzecznik doszła do następującego wniosku:

Niepodjęcie przez Komisję jakichkolwiek skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Komitetu ONZ z dnia 2 października 2015 r. dotyczące przeglądu JSIS stanowi niewłaściwe administrowanie.

11. Rzecznik zalecił, aby:

Komisja powinna niezwłocznie przystąpić do przeglądu ogólnych przepisów wykonawczych (które regulują funkcjonowanie JSIS) w celu zagwarantowania, że osoby niepełnosprawne będą w przyszłości traktowane w ramach JSIS w sposób zgodny z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Do celów przeglądu OPW Komisja powinna określić jasny harmonogram konsultacji z odpowiednimi przedstawicielami pracowników z niepełnosprawnościami, a także z przedstawicielami pracowników z niepełnosprawnościami pozostającymi na utrzymaniu. Proces przeglądu powinien koncentrować się na kryteriach pełnego zwrotu kosztów leczenia, ale może zaistnieć potrzeba rozważenia innych kwestii.

12. Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił Komisji pięć sugestii dotyczących tego, jak ulepszyć JSIS i jak radzić sobie z szerszymi potrzebami osób z niepełnosprawnościami. W szczególności Rzecznik zasugerował, że:

1) Komisja powinna opublikować niewyczerpujący wykaz urządzeń wspomagających, które podlegają zwrotowi na mocy OPW.

2) Komisja powinna przeprowadzić ocenę w celu określenia - w sposób niewyczerpujący - niemedycznych potrzeb związanych z niepełnosprawnością. Powinna ona zainicjować procedurę mającą na celu zapewnienie, aby pozamedyczne potrzeby niepełnosprawnych pracowników UE – i ich rodzin – były zaspokajane w zadowalający sposób, poprzez alokację wystarczających zasobów i w odpowiednich ramach, w ramach systemów socjalnych instytucji UE.

3) Komisja powinna dokonać przeglądu swoich obecnych przepisów dotyczących „racjonalnych usprawnień” dla pracowników niepełnosprawnych w świetle postanowień Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.

4) Komisja powinna zapewnić, tam gdzie jeszcze nie ma to miejsca, aby specjalne szkolenia na temat sposobów radzenia sobie z niepełnosprawnością były częścią programu wprowadzającego dla jej pracowników zajmujących się powiązanymi kwestiami, a także dla pracowników na szczeblu kierowniczym.

5) Komisja powinna nawiązywać regularne kontakty ze stowarzyszeniami pracowników UE z niepełnosprawnościami lub mających członków rodziny z niepełnosprawnościami, aby otrzymywać informacje zwrotne na temat codziennego stosowania wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego i systemów socjalnych dla osób z niepełnosprawnościami. Komisja powinna również konsultować się z tymi stowarzyszeniami w sposób konstruktywny, terminowy i ustrukturyzowany przy opracowywaniu i wdrażaniu dotyczących ich przepisów i polityk.

Odpowiedź Komisji na zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich

13. W odniesieniu do zalecenia Komisja stwierdziła, że elastyczne podejście, które stosuje do kryteriów określania „poważnej choroby”, oznacza, że w praktyce znaczna liczba wydatków medycznych związanych z niepełnosprawnością jest już w pełni refundowana. Uzgodniła jednak, że lepiej byłoby dokonać przeglądu OPW w celu sformalizowania tego elastycznego podejścia, i zobowiązała się do tego. Komisja zobowiązała się również do przeprowadzenia konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.^[11]

14. Komisja zauważyła, że wszelkie zmiany OPW będą dotyczyć kosztów leczenia i będą musiały uwzględniać długoterminową stabilność finansową JSIS.

15. Jeżeli chodzi o pierwszą sugestię, że Komisja powinna opublikować wykaz urządzeń wspomagających, które mogą podlegać zwrotowi w ramach JSIS, Komisja wskazała, że zastanawia się, w jaki sposób najlepiej opublikować na swojej stronie internetowej niewyczerpujący wykaz urządzeń wspomagających, które podlegają zwrotowi w ramach JSIS.  

16. W odpowiedzi na drugą sugestię Komisja oświadczyła, że skonsultuje się z pozostałymi instytucjami UE w sprawie sposobu zmiany obecnych wytycznych dotyczących zaspokajania pozamedycznych potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami lub członków ich rodzin z niepełnosprawnościami, z uwzględnieniem zasobów finansowych dostępnych w każdej instytucji. Komisja opowiedziała się za pełnym zwrotem czesnego dzieciom pracowników, którzy ze względu na niepełnosprawność muszą uczęszczać do szkół specjalnych. Komisja wskazała jednak, że nie uważa za konieczne sporządzania przeglądu wydatków pozamedycznych związanych z niepełnosprawnością i że stara się już zapewnić optymalne wsparcie w poszczególnych przypadkach.

17. W odniesieniu do trzeciej propozycji Komisja uznała, że nie ma potrzeby zmiany jej przepisów dotyczących sposobu zaspokajania potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami. Komisja stara się już udoskonalić informowanie i szkolenie personelu w kwestiach związanych z niepełnosprawnością oraz stara się zapewnić spójne i skoordynowane podejście do zaspokajania potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami. Jeżeli w przyszłości konieczne będzie dokonanie przeglądu przepisów, zostanie to przeprowadzone w porozumieniu z pracownikami z niepełnosprawnościami.

18. Jeżeli chodzi o czwartą sugestię, Komisja wskazała, że planuje wprowadzić specjalne sesje szkoleniowe dotyczące radzenia sobie z niepełnosprawnością w ramach kursu wprowadzającego dla nowych kadry kierowniczej. Udoskonalono również informacje dostępne dla kadry kierowniczej na temat jej wewnętrznej polityki w zakresie niepełnosprawności oraz sposobu uwzględniania potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami. Dodał, że pierwszym punktem kontaktowym dla nowych pracowników z niepełnosprawnościami lub mających niepełnosprawnych członków rodziny jest wyszkolony, wyspecjalizowany asystent socjalny. Zadania asystenta socjalnego obejmują szereg kwestii, w tym kwestie proceduralne, przyjmowanie dzieci o specjalnych potrzebach oraz szkoły dla dzieci o specjalnych potrzebach. Asystent jest częścią specjalnego zespołu zajmującego się wsparciem finansowym dla pracowników z niepełnosprawnościami lub mających niepełnosprawnych członków rodziny.

19. W odpowiedzi na piątą sugestię Komisja stwierdziła, że wszystkie środki są zawsze omawiane na forach przewidzianych w regulaminie pracowniczym, co oznacza zaangażowanie przedstawicieli pracowników, w tym pracowników z niepełnosprawnościami. Stwierdziła, że zasięga również opinii Wspólnego Komitetu ds. Równości Szans (COPEC) w kwestiach związanych z niepełnosprawnością oraz że jego odpowiednie departamenty ^[12] utrzymują regularne kontakty ze stowarzyszeniami pracowników niepełnosprawnych lub mających niepełnosprawnych członków rodziny. Komisja dodała, że niedawno utworzyła pojedynczy punkt kontaktowy dla zapytań personelu dotyczących kwestii medycznych i pozamedycznych związanych z niepełnosprawnością. Wspiera on pracowników, którzy doświadczają trudności w dostępie do dostępnych systemów wsparcia ze strony organów krajowych w państwach członkowskich, w których zamieszkują.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich po wydaniu zalecenia

20. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje odpowiedź Komisji i wyraża zadowolenie, że ogólnie przyjmuje ona jej zalecenie i większość jej sugestii.

21. W odniesieniu do zalecenia Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do jak najszybszego rozpoczęcia procesu przeglądu OPW, w szczególności w odniesieniu do kryteriów ustalania, jakie wydatki są w pełni zwracane. Kwestia ta ma ogromne znaczenie dla zapewnienia poszanowania praw osób niepełnosprawnych.

22. Rzecznik docenia fakt, że jest to trudny proces, w który zaangażowanych jest wiele różnych stron. Mając na uwadze, że jedna ze skarg, które otrzymała w tej sprawie, została złożona w 2014 r., zachęca ona Komisję do dołożenia wszelkich starań, aby procedura została zakończona tak szybko, jak to możliwe.

23. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do konsultowania się z COPEC i stowarzyszeniami pracowników z niepełnosprawnościami lub mających niepełnosprawnych członków rodziny. Komisja powinna zapewnić konstruktywne i terminowe konsultacje z tymi stowarzyszeniami w trakcie całego tego procesu. Komisja powinna już teraz poinformować te stowarzyszenia o tym, w jaki sposób będą konsultowane.

24. Biorąc pod uwagę znaczenie tej kwestii, Rzecznik będzie monitorował, w jaki sposób Komisja wdraża jej zalecenie. W związku z tym składająca petycję zwraca się do Komisji o przedstawienie w ciągu sześciu miesięcy sprawozdania na temat poczynionych przez nią istotnych postępów.

25. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja pracuje nad najlepszym sposobem opublikowania na swojej stronie internetowej niewyczerpującego wykazu urządzeń wspomagających, które podlegają zwrotowi w ramach JSIS (pierwsza sugestia ). Wzywa Komisję do jak najszybszego podjęcia tych prac.

26. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do skonsultowania się z innymi instytucjami UE w sprawie przeglądu obecnych wytycznych dotyczących systemu pomocy społecznej, z uwzględnieniem zasobów budżetowych dostępnych w każdej instytucji (druga propozycja). Rzecznik Praw Obywatelskich podtrzymuje swoją opinię, że właściwsze byłoby udostępnienie w tym celu odrębnej linii budżetowej, wspólnej dla wszystkich instytucji UE. Wzywa Komisję do uwzględnienia tego faktu przy przeglądzie wytycznych. Rzecznik rozumie ponadto argument Komisji, że nawet gdyby miała ona przedstawić przegląd pozamedycznych potrzeb osób z niepełnosprawnościami, nadal lepiej byłoby zająć się tymi potrzebami w poszczególnych przypadkach.

27. Jeżeli chodzi o opłaty szkolne, w grudniu 2018 r. Rzecznik Praw Obywatelskich poruszyła z przewodniczącą Komisji kwestię pełnego pokrycia opłat szkolnych dla dzieci pracowników, którzy muszą uczęszczać do szkół specjalnych ze względu na swoją niepełnosprawność.^[13] Z zadowoleniem odnotowuje, że komisarz ds. budżetu i zasobów ludzkich ogłosił w styczniu 2019 r., że Komisja w pełni pokryje te opłaty i przejmie inicjatywę w zakresie zmiany odpowiednich wytycznych dotyczących sposobu, w jaki inne instytucje radzą sobie z tym problemem.

28. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zmiany kursu wprowadzającego dla nowych kierowników w celu zaspokojenia potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami lub mających niepełnosprawnych członków rodziny (czwarta propozycja ). Szkolenie na szczeblu kierowniczym ma ogromne znaczenie, ponieważ przełożeni zazwyczaj podejmują decyzje dotyczące sposobu zaspokojenia potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami. Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Komisja posiada wyszkolonego asystenta socjalnego, który zapewnia wsparcie personelowi z niepełnosprawnościami lub mającemu niepełnosprawnych członków rodziny. Wzywa Komisję do dopilnowania, aby wszyscy pracownicy zajmujący się kwestiami niepełnosprawności zostali przeszkoleni w trakcie programu integracji zawodowej.

29. W odniesieniu do piątej propozycji Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje utworzenie pojedynczego punktu kontaktowego do spraw medycznych i pozamedycznych związanych z niepełnosprawnością. Komisja stwierdziła ponadto, że jej odpowiednie departamenty utrzymują regularne kontakty ze stowarzyszeniami pracowników z niepełnosprawnościami i pracowników z niepełnosprawnościami pozostającymi na utrzymaniu. Rzecznik podkreśla, że ważne jest, aby Komisja regularnie spotykała się z tymi stowarzyszeniami w celu uzyskania ich opinii na temat kwestii związanych z niepełnosprawnością.

30. Rzecznik wyraża ubolewanie, że Komisja uważa, iż nie ma potrzeby dokonywania przeglądu jej przepisów dotyczących zaspokajania potrzeb pracowników niepełnosprawnych (trzecia sugestia ). Komisja przyjęła obecne przepisy w 2004 r., natomiast Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych weszła w życie w 2011 r. Zgodnie z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, aby promować równość i wyeliminować dyskryminację, strony muszą podjąć wszelkie odpowiednie kroki w celu zapewnienia „racjonalnego dostosowania” potrzeb pracowników niepełnosprawnych.^[14] Rzecznik uważa, że wiąże się to z wprowadzeniem odpowiednich ram rozpatrywania wniosków o uwzględnienie potrzeb pracowników niepełnosprawnych w sposób jasny, sprawiedliwy i spójny.

31. W odpowiedzi na kwestię poruszoną podczas konsultacji Komisja zauważyła, że chociaż pierwszym punktem kontaktowym dla danej osoby jest bezpośredni przełożony, wnioski są rozpatrywane spójnie, ponieważ zasięga się opinii Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich (DG HR). Chociaż Rzecznik nie znalazł dowodów na to, że w praktyce tak nie jest, potrzeba konsultowania się z DG HR we wszystkich przypadkach nie została określona w obowiązujących przepisach ^[15].  

32. Rzecznik wzywa Komisję do poparcia szerszego podejścia do możliwych środków, które można podjąć w celu zaspokojenia potrzeb pracowników z niepełnosprawnościami. W tym celu Komisja mogłaby skorzystać z informacji przekazanych w ramach konsultacji z Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznik zamyka tę sprawę następującym wnioskiem:

Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja przyjęła jej zalecenie i pozytywnie zareagowała na większość jej sugestii. Biorąc pod uwagę znaczenie tej kwestii, będzie ona uważnie monitorować, w jaki sposób Komisja wdraża jej zalecenie. W związku z tym składająca petycję zwraca się do Komisji o przedstawienie w ciągu sześciu miesięcy sprawozdania z poczynionych postępów.

Rzecznik Praw Obywatelskich potwierdza trzecią sugestię przedstawioną w zaleceniu z dnia 16 lipca 2018 r.

Komisja zostanie poinformowana o tej decyzji.

Emily O'Reilly,
Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich,
Bruksela, 04/04/2019

[1] Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych została przyjęta w dniu 13 grudnia 2006 r. i zatwierdzona w imieniu UE decyzją Rady 2010/48 z dnia 26 listopada 2009 r.: https://www.un.org/development/desa/disabilities/convention-on-the-rights-of-persons-with-disabilities.html.  

[2] Art. 25 „Zdrowie” Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.

[3] Uwagi końcowe dotyczące wdrażania przez UE Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych przedstawione przez odpowiedni Komitet ONZ, 2 października 2015 r., pkt 87: https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=CRPD%2FC%2FEU%2FCO%2F1

[4] Artykuł 72 regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?qid=1549272035601&uri=CELEX:01962R0031-20190101.

[5] Decyzja Komisji ustanawiająca ogólne przepisy wykonawcze dotyczące zwrotu kosztów leczenia, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2007 r.: http://ec.europa.eu/pmo/tender/06_annexe6_dge_en.pdf.  

[6] Tytuł III rozdział 5 OPW.

[7] Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 września 2007 r., Botos przeciwko Komisji, F-10/07, pkt 41–44 http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=5AB5024E8A3143458C5D4E0B7C07D854?text=&docid=62955&pageIndex=0&doclang=FR&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=1480230.

[8] Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 września 2011 r., Allen/Komisja, F-23/10, pkt 79 http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=110181&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=1480315.

[9] Rzecznik Praw Obywatelskich przesłała kwestie, które uznała za istotne dla swojego dochodzenia i w odniesieniu do których spodziewała się przedstawić Komisji sugestie, aby: grupa wsparcia
Parlamentu Europejskiego ds. niepełnosprawności, w skład której wchodzą pracownicy Parlamentu Europejskiego z niepełnosprawnością lub opiekunowie członka rodziny z niepełnosprawnością lub osoby zawodowo zainteresowane kwestiami związanymi z niepełnosprawnością;

grupa wsparcia Komisji Europejskiej ds. niepełnosprawności, która jest stowarzyszeniem pracowników Komisji, a także innych instytucji UE odpowiedzialnych za osobę z niepełnosprawnością lub opóźnieniem w rozwoju; 

Stowarzyszenie Pracowników z Niepełnosprawnościami w Komisji Europejskiej, w skład którego wchodzą pracownicy z niepełnosprawnością lub długotrwałą chorobą;  oraz

Europejskie Forum Osób Niepełnosprawnych (EDF), które jest organizacją pozarządową zrzeszającą organizacje reprezentujące osoby niepełnosprawne z całej Europy.

Rzecznik otrzymał również dwa spontaniczne indywidualne uwagi.

[10] Wszystkie dokumenty związane z dochodzeniem, w tym pismo Rzecznika Praw Obywatelskich do Komisji otwierające dochodzenie strategiczne, sprawozdanie z konsultacji oraz zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich, są dostępne pod adresem: https://www.ombudsman.europa.eu/en/opening-summary/en/65814.

[11] W tym międzyinstytucjonalny komitet zarządzający JSIS, Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego, Wspólny Komitet ds. Równości Szans (COPEC), Komitet Pracowniczy, związki zawodowe i przedstawiciele pracowników niepełnosprawnych lub mających niepełnosprawnych członków rodziny.

[12] Wspomniała ona w szczególności o Dyrekcji Generalnej ds.

[13] Inicjatywa strategiczna dotycząca Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych

(UNCRPD) i Szkoły Europejskie (SI/4/2018/EA): https://www.ombudsman.europa.eu/en/correspondence/en/108659.

[14] Art. 5 ust. 3 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.

[15] Zgodnie z art. 7 decyzji Komisji z 2004 r. w przypadku wniosku o zaspokojenie szczególnych potrzeb Służba Medyczna Komisji, we współpracy ze specjalistą wyznaczonym zgodnie z przepisami kodeksu dobrych praktyk w zakresie zatrudniania osób niepełnosprawnych, bada, czy jest to możliwe, a jeśli tak, to w jaki sposób. Jednak zgodnie z broszurą Komisji na temat racjonalnych usprawnień „często zdarza się, że odpowiednia służba HR (w tym lokalny IRM dla konkretnych narzędzi ICT) i inne służby (np. OIB, OIL, służba medyczna itp.) mogą być ściśle zaangażowane w proces monitorowania”.