Sprawa dotyczyła odrzucenia wniosku przez Komisję i zaproponowała odzyskanie niektórych kosztów związanych z działaniami podwykonawców w kontekście umowy o udzielenie dotacji w ramach 6PR. Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja postanowiła nie dochodzić zwrotu kosztów w łącznej wysokości prawie 87 000 EUR. Komisja wyjaśniła, że postanowiła zmienić swoją pierwotną decyzję na podstawie tego, że skarżący działał w dobrej wierze i zgodnie z poradami, których udzieliła sama Komisja.

Rzecznik z zadowoleniem przyjęła tę nową decyzję, niemniej jednak uznała za niefortunne, że przez kilka lat skarżący miał perspektywę znacznego odzyskania funduszy.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji Europejskiej na wniosek skarżącego o dokonanie przeglądu prawnego decyzji Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego o odrzuceniu jego projektu ze środków UE w ramach programu Erasmus+. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja udzieliła już odpowiedzi skarżącemu. W związku z tym uznała tę część skargi za rozstrzygniętą przez instytucję. Przeanalizowała ona również treść odpowiedzi Komisji i uznała ją za wyczerpującą i rozsądną. W związku z tym stwierdziła, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji na przesłania skarżącego dotyczące trudności ze złożeniem wniosku o dotację. Ze względu na problemy techniczne skarżący nie był w stanie złożyć wniosku za pośrednictwem systemu Komisji PRIAMOS. Zamiast tego przedłożyła swoją propozycję pocztą elektroniczną, która pozostała bez odpowiedzi.

Rzecznik Praw Obywatelskich zapytał o tę kwestię i zwrócił się do Komisji o udzielenie odpowiedzi. W swojej odpowiedzi Komisja przeprosiła za brak wcześniejszej odpowiedzi. Stwierdziła, że nie może przyjąć wniosku skarżącego pocztą elektroniczną, ponieważ system funkcjonował prawidłowo, a Komisja nie była w stanie zidentyfikować żadnych prób przesłania wniosku przez skarżącego za pośrednictwem PRIAMOS przed upływem terminu.

Sprawa dotyczyła postępowania IMI w sprawie domniemanego konfliktu interesów w ramach procedury przetargowej na projekt badawczy dotyczący zagrożeń i korzyści związanych z programem szczepień w Europie.

Skarżący, członek konsorcjum biorącego udział w postępowaniu, argumentował, że IMI nie zajął się kwestią bezstronności wszystkich członków komisji oceniającej. Skarżący twierdził, że dwóch członków miało powiązania ze zwycięskim konsorcjum, co doprowadziło do konfliktu interesów.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że IMI prawidłowo zastosował odpowiednie przepisy i nie znalazł dowodów na niesprawiedliwe traktowanie wniosku złożonego przez konsorcjum skarżącego. W związku z tym Rzecznik stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu skargi. Rzecznik Praw Obywatelskich rozważył ponadto, czy eksperci znajdujący się w sytuacji konfliktu interesów w związku z jednym wnioskiem powinni mieć możliwość oceny konkurencyjnego wniosku. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że ponieważ zasady stosowane przez IMI zostały opracowane przez Komisję Europejską, dalsze dochodzenia w tej kwestii nie są uzasadnione w kontekście tej konkretnej skargi.

Niniejsze dochodzenie dotyczy sposobu, w jaki Europejska Agencja Leków (EMA) powinna rozpatrywać wnioski o publiczny dostęp do dokumentów zawierających informacje na temat bezpieczeństwa i skuteczności leków. Szczególny nacisk kładzie się na prawo publicznego dostępu do trzech raportów z badań klinicznych dotyczących Humira, powszechnie sprzedawanego leku przeciwzapalnego.

W 2013 r. EMA postanowiła udzielić publicznego dostępu do tych sprawozdań. Jednak firma farmaceutyczna, która sprzedaje lek (AbbVie), wszczęła postępowanie sądowe przeciwko EMA, które skutkowało zablokowaniem proponowanego uwolnienia raportów. W 2014 r., przed zakończeniem postępowania sądowego, EMA i AbbVie zawarły porozumienie pozasądowe, na mocy którego EMA udzieliła publicznego dostępu do utajnionych wersji sprawozdań. Rzecznik skontaktował się z EMA w celu sprawdzenia, czy utajnienia były uzasadnione. Po przeprowadzeniu tej kontroli Rzecznik nie był przekonany, że wszystkie utajnienia były w rzeczywistości uzasadnione. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął następnie dochodzenie, z własnej inicjatywy i w interesie publicznym, w sprawie podejścia EMA do udzielania publicznego dostępu.

W toku dochodzenia okazało się, że EMA, w odpowiedzi na inne wnioski o publiczny dostęp do tych samych sprawozdań, opublikowała ich znacznie pełniejsze wersje. Pozostały jednak pewne utajnienia.

Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, że niektóre z tych utajnień były uzasadnione (ze względu na konieczność ochrony danych osobowych). Nie była jednak przekonana, że inne utajnienia, dokonane w celu ochrony interesów handlowych, były uzasadnione. W tych ostatnich przypadkach Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że istnieje prawdopodobieństwo istnienia nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem. Ogólnie rzecz biorąc, Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że w przypadku gdy informacje zawarte w dokumencie mają wpływ na zdrowie osób fizycznych (takie jak informacje na temat skuteczności leku), interes publiczny przemawiający za ujawnieniem informacji zasadniczo udaremni wszelkie twierdzenia dotyczące wrażliwości handlowej. Zdrowie publiczne powinno zawsze przeważać nad interesami handlowymi.

Zamykając dochodzenie, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że EMA poczyniła obecnie bardzo znaczące postępy w zakresie proaktywnej polityki przejrzystości, obowiązującej od stycznia 2015 r. W odniesieniu do niektórych konkretnych części sprawozdań Rzecznik zakwestionował jednak dalsze poleganie EMA na ochronie interesów handlowych. W celu promowania ulepszeń systemowych Rzecznik przedstawiła EMA kilka sugestii dotyczących jej przyszłej praktyki w tej dziedzinie.

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji o niezaakceptowaniu niektórych kosztów zadeklarowanych przez partnera projektu finansowanego przez UE. Decyzja Komisji oznaczała, że płatność końcowa na rzecz konsorcjum została pomniejszona o kwotę, którą partner ten otrzymał w formie płatności zaliczkowych. Koordynator argumentował, że obowiązkiem Komisji jest odzyskanie środków nieprawidłowo wypłaconych danemu partnerowi.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja prawidłowo zajęła się tą kwestią, ponieważ mogła wszcząć odzyskiwanie jedynie w przypadku istnienia długu wobec Unii. Podział finansowania między partnerów projektu jest kwestią o innym charakterze, w której Komisja nie ma obowiązku interweniować. W związku z tym Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony Komisji.

Sprawa dotyczyła nieudanego wniosku skarżącego o stanowisko stypendysty w ramach projektu Europejskiej Infrastruktury Badań nad Holokaustem, finansowanego z siódmego programu ramowego w zakresie badań. Skarżący, głuchy badacz, skarżył się Komisji, że decyzja o niedopuszczeniu go do programu stypendialnego była dyskryminująca i naruszała Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony Komisji. W związku z tym postanowiła zamknąć sprawę.

Skarżący, Rubinum, hiszpański producent/dystrybutor dodatków paszowych dla zwierząt, skarżył się Rzecznikowi, że EFSA naruszył swoje prawa proceduralne w kontekście sporządzenia opinii naukowej EFSA, w wyniku której Komisja zakazała stosowania Toyocerin, dodatku paszowego stosowanego do tuczenia zwierząt gospodarskich.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie zarzutów. Na podstawie tego dochodzenia Rzecznik stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do niewłaściwego administrowania ze strony EFSA.

Skarga dotyczyła roli Komisji w odniesieniu do CAPITA, sieci sześciu europejskich organów badawczych zachęcających do międzynarodowej współpracy badawczej. CAPITA otrzymała finansowanie unijne na wsparcie koordynacji programów badawczych. Skarżący wyraził obawy, że wybór projektów do finansowania przez CAPITA mógł nie zostać dokonany w sposób przejrzysty, sprawiedliwy i bezstronny. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja ma obowiązek działać w przypadku, gdy odbiorcy finansowania unijnego nie wypełniają swoich obowiązków. W tym przypadku Rzecznik uznał jednak, że Komisja podjęła odpowiednie działania, aby upewnić się, że projekty zostały wybrane w sposób przejrzysty, sprawiedliwy i bezstronny oraz że nie doszło do niewłaściwego wykorzystania finansowania UE przez CAPITA. W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczy rozpatrzenia przez Komisję skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z podejściem władz włoskich do uznawania zagranicznych kwalifikacji inżynierów. Skarga wynikała z faktu, że władze włoskie nie uznały kwalifikacji pośredniej prowadzącej do kwalifikacji końcowej. Komisja stwierdziła, że władze włoskie nie zastosowały się do odpowiednich przepisów prawa w sprawie skarżącego. Ponieważ jednak nie istniała spójna i ogólna praktyka administracyjna sprzeczna z prawem Unii, Komisja postanowiła nie wszczynać postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Włochom. Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że odmowa uwzględnienia przez władze włoskie stanowiska Komisji w sprawie skarżącego wskazywała na problem systemowy, który zasługiwałby na interwencję Komisji, nie czekając na pojawienie się takich problemów w przyszłości. W związku z tym przedstawiła propozycję polubownego rozwiązania, sugerując, aby Komisja wznowiła dochodzenie w sprawie skargi skarżącego dotyczącej naruszenia przepisów. Ponieważ w odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika Komisja (i) wyraźnie stwierdziła, że decyzja organów krajowych w sprawie skarżącego była błędna, oraz (ii) zobowiązała się do podjęcia działań w tej sprawie, gdyby zwrócono jej uwagę na jakiekolwiek inne podobne sprawy, Rzecznik stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania, i zamknął sprawę.

Agencja Wykonawcza ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) zarządza szeregiem programów UE dla Komisji Europejskiej, w tym częścią programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020”, COSME, LIFE i EFMR [1].