Sporządzono zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

Okoliczności powstania skargi

1. Skarżący był kandydatem w konkursie otwartym EPSO 2012-AD/230-231/12. Ze względu na szereg problemów związanych z komputerowymi testami wstępnymi (zwanymi dalej "CBT"), musiał kilkakrotnie ponownie przystąpić do tych testów.

2. Skarżący po raz pierwszy wziął udział w CBT w maju 2012 r. W dniu egzaminów centrum egzaminacyjne Prometric [1] napotkało problemy techniczne, które uniemożliwiły wszystkim kandydatom ukończenie egzaminu. Zanim system zawiódł, skarżący ukończył test rozumienia tekstu pisanego i część testu rozumienia tekstu pisanego.

3. Skarżący zasiadał w CBT po raz drugi następnego dnia. Personel Prometric poinformował go, że może kontynuować test od momentu, w którym został przerwany. Został on zatem poinstruowany, aby pominąć test rozumienia tekstu pisanego i pierwsze cztery pytania testu rozumienia tekstu pisanego.

4. Dwa tygodnie później Prometric skontaktował się ze skarżącym i poinformował go, że z powodu problemu technicznego pierwsza część jego testu EPSO została utracona. W związku z tym został poproszony o ponowne poddanie się testowi rozumienia tekstu pisanego. Pytania dotyczące rozumowania liczbowego nie zostały wymienione, mimo że skarżący wyraźnie o nie pytał.

5. Skarżący zasiadał w CBT po raz trzeci na początku czerwca 2012 r. Został poinstruowany, aby odpowiedzieć na pytania egzaminu z rozumienia tekstu pisanego i pominąć resztę egzaminu. Pod koniec czerwca 2012 r. EPSO poinformowało skarżącego, że nie osiągnął wymaganego progu i że nie zostanie zaproszony do następnego etapu konkursu.

6. W lipcu 2012 r. skarżący skierował do EPSO wniosek o dokonanie przeglądu, podnosząc, że EPSO nie uwzględniło odpowiedzi na cztery pierwsze pytania egzaminu z rozumienia tekstu pisanego. Ponadto EPSO nie dało mu wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do egzaminu z rozumienia tekstu pisanego przed jego ostatnim egzaminem. W związku z tym zwrócił się o uznanie wszystkich tych pytań za prawidłowo udzielone lub, alternatywnie, o pozwolenie na powtórzenie tych części testu. Wreszcie zwrócił się on o pełne wyjaśnienie okoliczności utraty jego danych oraz o informacje dotyczące postępowania EPSO w innych podobnych sprawach. EPSO potwierdziło otrzymanie jego wniosku o dokonanie przeglądu.

7. Ponieważ EPSO nie udzieliło odpowiedzi do stycznia 2013 r., skarżący wysłał przypomnienie. Trzy dni później otrzymał od EPSO e-mail z przeprosinami za opóźnienie i wyjaśnieniem, że z powodu niedopatrzenia administracyjnego nie otrzymano od niego żadnej odpowiedzi, mimo że jego wniosek został wówczas rozpatrzony i zbadany. Co się tyczy istoty sprawy, wyjaśniła ona, że ponieważ skarżący jako pierwszy ponownie przystąpił do testu, EPSO nie wiedziało jeszcze na tym etapie, że dane z poprzedniego dnia są nieodwracalne. EPSO potwierdziło, że pierwsze cztery pytania egzaminu z rozumienia tekstu pisanego wydają się bez odpowiedzi, ale stwierdziło, że nawet gdyby jego odpowiedzi były prawidłowe, nadal byłby o jeden punkt poniżej progu. Wreszcie, jeśli chodzi o test sprawdzający rozumienie tekstu pisanego, EPSO wskazało, że żadnemu kandydatowi nie przyznano dodatkowego czasu na przygotowanie się do testu.

8. W dniu 30 stycznia 2013 r. skarżący złożył wniosek o dostęp do wszystkich dokumentów związanych z jego sprawą. Po przedłużeniu terminu na udzielenie odpowiedzi EPSO udzieliło dostępu do żądanych dokumentów w dniu 13 marca 2013 r. W piśmie załączonym do dokumentów EPSO przeprosiło za niefortunne wydarzenia, które były „całkowicie poza kontrolą EPSO”.

9. W dniu 15 marca 2013 r. skarżący złożył skargę do dyrektora EPSO dotyczącą rozpatrzenia jego wniosku o dokonanie przeglądu i wniosku o dostęp do dokumentów. Dyrektor EPSO zapewnił skarżącego, że osobiście przyjrzy się sprawie i zwróci się do niego ze szczegółowym wyjaśnieniem.

10. Skarżący nie otrzymał dalszych informacji od EPSO i w dniu 8 maja 2014 r. złożył tę skargę.

W przedmiocie dochodzenia

11. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie skargi i zidentyfikował następujące zarzuty i roszczenia:

1) EPSO nie wprowadziło odpowiednich mechanizmów rozwiązywania problemów pojawiających się podczas egzaminów. Skarżący twierdził, że EPSO powinno ściśle monitorować testy komputerowe i zapewnić automatyczne zapisywanie danych z testów.

2) EPSO nie rozpatrzyło prawidłowo wniosku skarżącego o dokonanie przeglądu. Skarżący twierdził, że EPSO powinno przedstawić szczegółowe wyjaśnienie, które dyrektor EPSO obiecał w marcu 2013 r., dotyczące rozpatrzenia jego wniosku o dokonanie przeglądu.

3) EPSO nie rozpatrzyło prawidłowo wniosku skarżącego o dostęp do dokumentów. Skarżący twierdził, że EPSO powinno udzielić pełnego dostępu do dokumentów objętych wnioskiem o udzielenie dostępu.

12. W trakcie dochodzenia Rzecznik otrzymał opinię EPSO w sprawie skargi, a następnie uwagi skarżącego w odpowiedzi na opinię EPSO. Jej służby przeprowadziły również kontrolę akt EPSO dotyczących tej sprawy. Prowadząc dochodzenie, Rzecznik uwzględnił argumenty i opinie przedstawione przez strony.

W przedmiocie rzekomego niewprowadzenia przez EPSO odpowiednich mechanizmów rozwiązywania problemów pojawiających się podczas egzaminów i związanych z nimi wniosków

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

13. Skarżący twierdził, że EPSO przekazało całą odpowiedzialność Prometric, ponieważ nie dysponowało wystarczającą liczbą pracowników, aby zapewnić pomoc kandydatom podczas testów. Zwrócił uwagę, że numer kontaktowy EPSO dla kandydatów działa tylko przez trzy godziny dziennie od poniedziałku do piątku, co sprawia, że jest to nieskuteczny system wsparcia w przypadku poważnych problemów podczas egzaminu.

14. W swojej opinii EPSO wyjaśniło systemy i procedury wprowadzone w celu automatycznego rejestrowania odpowiedzi każdego kandydata podczas CBT. Wyjaśniła jednak, że awaria serwera zakłóciła prawidłowe funkcjonowanie systemu i że był to przypadek siły wyższej, tj. incydent całkowicie pozostający poza kontrolą EPSO. EPSO stwierdziło, że okoliczności tej sprawy były „niefortunną zbieżnością wydarzeń”.

15. W swoich uwagach skarżący wskazał, że powtarzające się błędy dowodzą, że EPSO zrzekło się na rzecz zewnętrznego wykonawcy organizacji konkursu i zarządzania nim. Powtórzył, że kandydaci nie mają skutecznego dostępu do EPSO w przypadku problemów.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do sporządzenia projektu zalecenia

16. Dobrą praktyką administracyjną jest podejmowanie przez administrację wszelkich środków niezbędnych do zapewnienia właściwej organizacji konkursu. EPSO ma obowiązek zapewnić, aby testy były przeprowadzane w sposób jak najbardziej sprawny i prawidłowy, zgodnie z zasadami dobrej administracji i równego traktowania. Stwierdzenie to znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie, zgodnie z którym administracja jest zobowiązana do zapewnienia właściwego zorganizowania konkursu [2].

17. Rzecznik zdaje sobie sprawę, że pomimo dołożenia wszelkich starań przez EPSO może dojść do wystąpienia zdarzenia spowodowanego działaniem siły wyższej. W tym przypadku Rzecznik Praw Obywatelskich przyznaje, że awarię serwera, która wystąpiła, można uznać za taki incydent. Jednak serii zdarzeń, które nastąpiły po katastrofie i spowodowały, że skarżący musiał dwukrotnie ponownie przystąpić do testów, nie można uznać za incydenty całkowicie pozostające poza kontrolą EPSO.

18. W szczególności z informacji przekazanych Rzecznikowi wynika, że nawet jeśli EPSO zostało poinformowane przez Prometric o problemie z serwerem w tym czasie, informacje przekazane przez EPSO nie pozwalają Rzecznikowi na zweryfikowanie działań następczych, jakie podjął lub mógł podjąć w związku z tą kwestią. Ponadto korespondencja między EPSO a Prometric skontrolowana przez Rzecznika w toku dochodzenia prowadzi do przekonania, że EPSO nie wiedziało o trudnościach skarżącego do stycznia 2013 r., kiedy to udzielono odpowiedzi na wniosek o dokonanie przeglądu.

19. Ponadto skarżący wielokrotnie zwracał się pisemnie do Działu Kontaktu z Kandydatami EPSO za pośrednictwem formularza kontaktowego zamieszczonego na stronie internetowej EPSO. Jednak to pracownicy Prometric odpowiedzieli, przynajmniej raz, nieprawdziwymi/niekompletnymi informacjami.

20. W związku z powyższym Rzecznik ma wątpliwości co do stopnia koordynacji między EPSO a Prometric po awarii serwera, a w szczególności co do napotkanych przez skarżącego problemów. Ponadto opis wydarzeń przez EPSO jako „niefortunnych” incydentów podaje w wątpliwość to, w jakim stopniu EPSO bierze na siebie odpowiedzialność za błędy popełnione podczas rozpatrywania zdarzeń, które doprowadziły do złożenia tej skargi.

21. Chociaż Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie EPSO i jego gotowość wyciągnięcia wniosków z tej sprawy, EPSO nie przedstawiło żadnych wyjaśnień dotyczących konkretnych środków, które wprowadziło lub wprowadzi w celu uniknięcia podobnych problemów w przyszłości. Ponadto EPSO nie odniosło się w swojej opinii do wielokrotnie poruszanej przez skarżącego kwestii godzin dostępności Działu Kontaktów z Kandydatami.

22. W związku z powyższym Rzecznik stwierdza, że EPSO nie udowodniło w wystarczającym stopniu, że należycie skoordynowało swoje działania ze swoim wykonawcą, i podjęło niezbędne środki w celu zapewnienia prawidłowego administrowania uczestnictwem skarżącego w danym konkursie. W związku z tym składająca petycję przedstawia poniżej odpowiedni projekt zalecenia, zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

W przedmiocie rzekomego niewłaściwego rozpatrzenia przez EPSO wniosku skarżącego o dokonanie przeglądu i związanego z nim wniosku

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

23. Skarżący wskazał, że EPSO zajęło sześć miesięcy, aby odpowiedzieć na jego wniosek o dokonanie przeglądu, i że uczyniło to dopiero po wysłaniu przez niego przypomnienia. Zakwestionował on również odpowiedź EPSO, że rozpatrzyło ono już jego wniosek o ponowne rozpatrzenie w odpowiednim czasie, ale nie przesłało mu odpowiedzi w tym czasie ze względu na niedopatrzenie administracyjne.

24. W swojej opinii EPSO ponownie przeprosiło skarżącego za udzielenie odpowiedzi po upływie rozsądnego terminu i stwierdziło, że doszło do nieporozumienia w odniesieniu do wyjaśnień obiecanych skarżącemu przez jego dyrektora w marcu 2013 r. Przedmiotowe wyjaśnienia miały zostać udzielone w odpowiedzi na e-mail skarżącego z dnia 15 marca 2013 r. i dotyczyły wyłącznie wniosku skarżącego o dostęp do dokumentów. Zostało to również wyjaśnione skarżącemu przez telefon. EPSO przeprosiło, jeżeli skarżący źle zrozumiał, co należy dokładniej wyjaśnić.

25. W swoich uwagach skarżący wskazał, że w e-mailu do EPSO z dnia 15 marca 2013 r. skarżył się na niewłaściwe rozpatrzenie jego wniosku o ponowne rozpatrzenie, a nie tylko na opóźnienie EPSO w udzieleniu odpowiedzi na jego wniosek o dostęp do dokumentów. Dyrektor EPSO zapewnił go, że bardzo dokładnie przyjrzy się sytuacji i udzieli szczegółowej odpowiedzi. Skarżący zakwestionował to, że EPSO przedstawiło obiecane wyjaśnienie przez telefon.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do sporządzenia projektu zalecenia

26. Rzecznik zdaje sobie sprawę, że EPSO ma trudności z rozpatrywaniem wniosków o ponowne rozpatrzenie w rozsądnym terminie. Biorąc pod uwagę liczbę skarg, które Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał w tej sprawie w niedawnej przeszłości, wydaje się, że trudności te wynikają z systemowych problemów związanych ze stosowaniem procedury odwoławczej. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał zatem, że problemu leżącego u podstaw skargi nie można skutecznie rozwiązać w toku dochodzenia opartego na skargach, i w związku z tym postanowił wszcząć dochodzenie z własnej inicjatywy w sprawie stosowania przez EPSO procedury odwoławczej.

27. Niemniej jednak w tym przypadku skarżący napotkał szczególne problemy, którymi EPSO powinno się zająć w kontekście tego dochodzenia. Po pierwsze, EPSO poinformowało skarżącego w styczniu 2013 r., sześć miesięcy po otrzymaniu wniosku o dokonanie przeglądu, że jego wniosek został wówczas „rozpatrzony i w pełni zbadany”, ale ze względu na nadzór administracyjny odpowiedź nie została mu przesłana wcześniej. Z wewnętrznej korespondencji skontrolowanej przez służby Rzecznika wynika jednak, że przedmiotowy wniosek został rozpatrzony dopiero w dniu 8 stycznia 2013 r., kiedy skarżący wysłał EPSO przypomnienie.

28. Po drugie, jeśli chodzi o wyjaśnienia obiecane przez dyrektora EPSO, z wiadomości elektronicznej skarżącego z dnia 15 marca 2013 r. wynika, że nie kwestionował on jedynie rozpatrzenia jego wniosku o dostęp do dokumentów, lecz również rozpatrzenia jego wniosku o ponowne rozpatrzenie. Wydaje się jednak, że EPSO błędnie zrozumiało wiadomość elektroniczną i uznało, że dotyczy ona wyłącznie jego wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów. EPSO odpowiedziało na tę kwestię telefonicznie. Skarżący zakwestionował to stwierdzenie.

29. Rzecznik nie jest w stanie ocenić, co EPSO mogło omówić ze skarżącym przez telefon. W każdym razie oczywiste jest, że dyrektor EPSO nie udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi. Oczywiste jest również, że jeśli doszło do rozmowy telefonicznej, służby EPSO nie omówiły ze skarżącym przynajmniej części przedstawionych przez niego kwestii.

30. Chociaż EPSO wielokrotnie przepraszało za te kwestie, Rzecznik uważa, że EPSO nie przedstawiło skarżącemu szczegółowych wyjaśnień, które obiecało. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawi zatem poniżej odpowiedni projekt zalecenia, zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

W przedmiocie rzekomego niewłaściwego rozpatrzenia przez EPSO wniosku skarżącego o dostęp do dokumentów

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

31. Skarżący twierdził, że EPSO nie przestrzegało odpowiednich przepisów rozporządzenia 1049/2001 [3] ("rozporządzenie"). Jego zdaniem EPSO nie uzasadniło konieczności przedłużenia przewidzianego w rozporządzeniu terminu 15 dni roboczych. Skarżący zakwestionował również ograniczoną liczbę dokumentów, które zdaniem EPSO wchodzą w zakres jego wniosku, a także utajnienie przez EPSO ujawnionych dokumentów.

32. W swojej opinii EPSO stwierdziło, że skarżący otrzymał kopie wszystkich istotnych dokumentów znajdujących się w posiadaniu EPSO i Prometric. Ponadto Komisja uznała, że przestrzegała terminów przewidzianych w rozporządzeniu. Jeżeli chodzi o utajnione dane, EPSO stwierdziło, że albo nie są one istotne dla istoty wniosku skarżącego, albo są objęte wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia [4]. EPSO uznało, że uzasadnienie przedłużenia terminu podane skarżącemu jest nieprecyzyjne i nie odnosi się wyraźnie do obszerności dokumentacji, która ma zostać zbadana. EPSO zgodziło się zwrócić większą uwagę na ten aspekt w przyszłości. Wreszcie EPSO wskazało, że skarżący nie złożył ponownego wniosku i że jego zarzuty dotyczące jego wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów należy zatem uznać za niedopuszczalne.

33. Po sprawdzeniu akt przez Rzecznika skarżący został poinformowany, że część informacji, które EPSO utajniło, dotyczyła danych technicznych dotyczących awarii serwera. Skarżący twierdził, że informacje te nie wchodzą w zakres wyjątku od rozporządzenia, o który wnioskowało EPSO. Skarżący powtórzył, że we wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów nie wystąpiły żadne wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby przedłużenie terminu.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do sporządzenia projektu zalecenia

34. Na wstępie należy odnieść się do podniesionej przez EPSO kwestii dopuszczalności tego zarzutu. Zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001 wnioskodawca, którego wniosek o dostęp do dokumentów został odrzucony w sposób wyraźny lub dorozumiany, ma możliwość złożenia ponownego wniosku o dostęp. Ten ponowny wniosek powinien był zostać skierowany do sekretarza generalnego Komisji. Mimo że informacje te zostały przekazane skarżącemu, skarżący nie wystosował pisma do sekretarza generalnego, lecz do dyrektora EPSO dwa dni po udzieleniu przez EPSO wstępnej odpowiedzi, w której skarżył się na rozpatrywanie jego wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów oraz wniosku o dokonanie przeglądu.

35. Artykuł 15 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego (zwanego dalej "kodeksem")[5] jest bardzo jasny w odniesieniu do spoczywającego na instytucjach i organach UE obowiązku przekazywania właściwym służbom korespondencji lub skarg, jeżeli nie mają one kompetencji do ich rozpatrywania. EPSO nie przesłało jednak e-maila skarżącego z dnia 15 marca 2013 r., ale obiecało, że zajmie się tą sprawą. EPSO przyznało, że uznało e-mail skarżącego za skargę dotyczącą procedury dostępu do dokumentów; nie jest zatem jasne, dlaczego nie przekazała go sekretarzowi generalnemu Komisji. W każdym razie, biorąc pod uwagę odpowiedź dyrektora EPSO, zrozumiałe jest, że skarżący uznał, iż poruszone kwestie zostaną należycie zbadane i rozpatrzone przez EPSO, i nie uznał za konieczne wysłania swojego ponownego wniosku do Komisji. W świetle tych okoliczności Rzecznik uważa, że zarzut ten jest dopuszczalny.

36. Co do istoty sprawy, podczas kontroli odnośnych dokumentów Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że większość danych utajnionych przez EPSO rzeczywiście dotyczyła danych osobowych. Jednak dwa z utajnionych akapitów opisywały zdarzenia związane z awarią serwera i zawierały szczegóły techniczne dotyczące tego incydentu. Rzecznik uważa, że przynajmniej opis wydarzeń wchodzi w zakres wniosku skarżącego i nie był chroniony wyjątkiem, na który powołuje się EPSO. W związku z tym EPSO niesłusznie utajniło część tekstu jednego z dostarczonych dokumentów.

37. Jeżeli chodzi o przedłużenie przez EPSO 15-dniowego terminu, Rzecznik zauważa, że EPSO nie przedstawiło wówczas żadnych powodów, dla których potrzebowało przedłużenia. Z zadowoleniem przyjmuje jednak uznanie przez EPSO tego niepowodzenia i zamiar lepszego wyjaśnienia w przyszłości powodów, dla których przedłużenie terminu jest uzasadnione.

38. Niemniej jednak Rzecznik podziela sceptycyzm skarżącego co do powodów przedstawionych przez EPSO w jego opinii w celu uzasadnienia potrzeby przedłużenia w tej sprawie, a mianowicie, że było to konieczne ze względu na dużą liczbę dokumentów do sprawdzenia. EPSO oświadczyło, że skarżący otrzymał wszystkie dokumenty, które EPSO i Prometric posiadały w związku ze sprawą skarżącego. Skarżący otrzymał kopie jedenastu e-maili. Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że art. 7 ust. 3 rozporządzenia [6] stanowi wyjątek i w związku z tym powinien być interpretowany ściśle. W niniejszej sprawie ani liczba dokumentów objętych zakresem wniosku, ani ich charakter nie wydają się uzasadniać takiego wyjątku.

39. W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia poniżej odpowiedni projekt zalecenia, zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Projekt zaleceń

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia EPSO następujący projekt zalecenia:

1. EPSO powinno wyjaśnić mechanizmy, które wprowadziło lub wprowadzi w celu zapewnienia lepszej koordynacji z Prometric oraz w celu uniknięcia podobnych problemów pojawiających się w przyszłości.

2. EPSO powinno dostarczyć skarżącemu szczegółowe wyjaśnienie, które obiecało mu dostarczyć, a w szczególności wyjaśnić, w jaki sposób wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie został rozpatrzony po jego dostarczeniu w lipcu 2012 r.

3. EPSO powinno zapewnić skarżącemu dalszy dostęp do dokumentów objętych jego wnioskiem o udzielenie dostępu w zakresie, w jakim dokumenty lub ich części nie są objęte jednym z wyjątków określonych w rozporządzeniu 1049/2001.

EPSO i skarżący zostaną poinformowani o niniejszym projekcie zalecenia. Zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich EPSO przesyła szczegółową opinię do dnia 31 lipca 2015 r. Szczegółowa opinia mogłaby polegać na przyjęciu projektu zalecenia i opisie sposobu jego wdrożenia.

Emily O'Reilly

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Strasburg, 29 maja 2015 r.

[1] Prometric to przedsiębiorstwo, któremu EPSO powierzyło praktyczną organizację konkursów otwartych i zarządzanie nimi.

[2] Sprawa T-159/98 Torre i in. przeciwko Komisji, RecFP str. I-A-83 i II-395, pkt 46.

[3] Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.

[4] Art. 4 ust. 1 rozporządzenia 1049/2001 stanowi, że „Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę: b) prywatności i integralności osoby fizycznej, w szczególności zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych.”

[5] Dostępne na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich pod adresem www.ombudsman.europa.eu

[6] Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 1049/2001 stanowi, że „W wyjątkowych przypadkach, na przykład w przypadku wniosku dotyczącego bardzo długiego dokumentu lub bardzo dużej liczby dokumentów, termin przewidziany w ust. 1 może zostać przedłużony o 15 dni roboczych, pod warunkiem że wnioskodawca zostanie powiadomiony z wyprzedzeniem i że podane zostaną szczegółowe powody”.