Sprawa dotyczyła domniemanego braku terminowego rozpatrzenia skargi w ramach mechanizmu rozpatrywania skarg Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI). Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że opóźnienie było uzasadnione ze względu na złożoność przedmiotu skargi. W związku z tym Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony EBI.

Sprawa dotyczyła nieudzielenia przez Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) odpowiedzi na wniosek skarżącego o dokonanie przeglądu w następstwie procedury rekrutacji pracownika kontraktowego.

Rzecznik Praw Obywatelskich zapytała o tę kwestię i zwróciła się do EASME o udzielenie odpowiedzi skarżącej i zajęcie się jej obawami dotyczącymi wykluczenia jej z „listy rezerwowej” laureatów. W swojej odpowiedzi EASME przeprosiła za to, co określiła jako „niefortunne zdarzenie”, które nie powinno było mieć miejsca, i wyjaśniła, dlaczego skarżący nie został wpisany na listę rezerwową.

Rzecznik uznał wyjaśnienia EASME dotyczące wykluczenia skarżącego za przekonujące. Wyraziła jednak ubolewanie, że EASME zajęło rok, aby odpowiedzieć na wniosek skarżącego o dokonanie przeglądu, i że uczyniło to dopiero po interwencji Rzecznika. Rzecznik zachęciła EASME do podjęcia kroków w celu zapewnienia, aby podobne incydenty nie miały miejsca w przyszłości.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji Europejskiej na wniosek skarżącego o dokonanie przeglądu prawnego decyzji Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego o odrzuceniu jego projektu ze środków UE w ramach programu Erasmus+. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja udzieliła już odpowiedzi skarżącemu. W związku z tym uznała tę część skargi za rozstrzygniętą przez instytucję. Przeanalizowała ona również treść odpowiedzi Komisji i uznała ją za wyczerpującą i rozsądną. W związku z tym stwierdziła, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Każdego roku większość budżetu UE przeznaczana jest na fundusze i programy zarządzane przez Komisję Europejską na zasadzie dzielonej z państwami członkowskimi. W czerwcu 2015 r. Rzecznik wszczął dochodzenie z własnej inicjatywy w sprawie terminowości płatności dokonywanych przez Komisję, ze szczególnym uwzględnieniem płatności na rzecz prywatnych wykonawców i beneficjentów, którzy prawdopodobnie najbardziej ucierpią z powodu opóźnień w płatnościach. Dochodzenie to było następstwem czterech wcześniejszych dochodzeń w tej samej sprawie.

Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się o informacje na temat liczby i odsetka przypadków, w których wystąpiły opóźnienia w płatnościach, zakresu tych opóźnień, odnośnych kwot oraz przypadków, w których zapłacono odsetki z tytułu opóźnień w płatnościach. Rzecznik przeprowadził również kontrolę na miejscu, aby lepiej zrozumieć, jak proces płatności działa w praktyce.

Rzecznik zauważa, że ogólny odsetek opóźnień w płatnościach wzrósł od 2013 r. z powodu dwóch głównych czynników. Po pierwsze, obecne rozporządzenie finansowe, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2013 r., nałożyło krótsze terminy płatności. Po drugie, władza budżetowa UE (tj. Parlament i Rada) ograniczyła kwotę „środków na płatności” w 2014 r., która jest kwotą przyznaną instytucjom na opłacenie rachunków w ciągu roku.

Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez Komisję w zmniejszaniu liczby i wartości opóźnień w płatnościach w 2015 r., po tym jak osiągnęły one najwyższy poziom w 2014 r. Przyznaje, że niedobór środków na płatności był wyjątkowym czynnikiem pozostającym poza kontrolą Komisji. Rzecznik zauważa ponadto, że wzrost średnich opóźnień w płatnościach począwszy od 2013 r. nie oznaczał, że wyniki Komisji uległy pogorszeniu w wartościach bezwzględnych. Jednocześnie Rzecznik Praw Obywatelskich podkreśla, że Komisja musi dołożyć znacznych starań, aby dotrzymać surowszych terminów prawnych wprowadzonych na mocy obecnego rozporządzenia finansowego.

Kontrola Rzecznika Praw Obywatelskich wykazała, że Komisja ściśle monitoruje swoje wyniki w tej dziedzinie i opracowała wiele dobrych praktyk. Rzecznik jest jednak zaniepokojony faktem, że niektóre z niedawnych środków zapowiedzianych przez Komisję zostały poruszone już w 2010 r. w następstwie konsultacji rozpoczętych przez Rzecznika w kontekście poprzedniego dochodzenia.

Sprawa dotyczyła decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO), aby nie zezwalać skarżącemu na złożenie drugiego wniosku w kontekście zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, które nie zawierało konkretnego terminu składania wniosków. Skarżący ubiegał się o drugą kandydaturę po tym, jak nie zdał egzaminu związanego z jego pierwotnym zgłoszeniem w ramach tej samej procedury naboru. Skarżący twierdził, że EPSO nie udzieliło odpowiednich odpowiedzi na jego pisma dotyczące (i) podstawy prawnej uniemożliwiającej kandydatom ponowne zgłoszenie się w procedurach naboru bez żadnych konkretnych dat zamknięcia; oraz (ii) warunki, w tym zachowanie personelu, w ośrodku egzaminacyjnym w Hiszpanii.

W swojej odpowiedzi EPSO odniosło się do warunków określonych w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania jako podstawy prawnej swoich działań. Wyjaśniła również, że zbadała sprawę dotyczącą zachowania pracowników ośrodka egzaminacyjnego.

Rzecznik uznał wyjaśnienia EPSO za racjonalne i adekwatne, w związku z czym sprawę zamknięto.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji na przesłania skarżącego dotyczące trudności ze złożeniem wniosku o dotację. Ze względu na problemy techniczne skarżący nie był w stanie złożyć wniosku za pośrednictwem systemu Komisji PRIAMOS. Zamiast tego przedłożyła swoją propozycję pocztą elektroniczną, która pozostała bez odpowiedzi.

Rzecznik Praw Obywatelskich zapytał o tę kwestię i zwrócił się do Komisji o udzielenie odpowiedzi. W swojej odpowiedzi Komisja przeprosiła za brak wcześniejszej odpowiedzi. Stwierdziła, że nie może przyjąć wniosku skarżącego pocztą elektroniczną, ponieważ system funkcjonował prawidłowo, a Komisja nie była w stanie zidentyfikować żadnych prób przesłania wniosku przez skarżącego za pośrednictwem PRIAMOS przed upływem terminu.

Sprawa dotyczyła działań EPSO w następstwie awarii serwera komputerowego podczas testu oraz rozpatrywania przez EPSO wniosków skarżącego o przegląd i dostęp do dokumentów.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EPSO (i) nie rozpatrzyło prawidłowo sytuacji wynikającej z awarii komputera, (ii) nie rozpatrzyło prawidłowo wniosku skarżącego o dokonanie przeglądu oraz (iii) nie rozpatrzyło prawidłowo wniosku skarżącego o dostęp do dokumentów. W związku z tym Rzecznik skierował do EPSO trzy zalecenia.

EPSO przyjęło pierwsze zalecenie Rzecznika dotyczące sposobu rozwiązywania problemów technicznych podczas testu komputerowego. Drugie zalecenie polegało na tym, aby EPSO przedstawiło skarżącemu szczegółowe wyjaśnienie, w jaki sposób rozpatrzyło jego wniosek o dokonanie przeglądu. Rzecznik nie uznał odpowiedzi EPSO w tej sprawie za przekonującą i uznał, że rozpatrywanie przez EPSO wniosku o ponowne rozpatrzenie stanowiło niewłaściwe administrowanie. Ponadto EPSO nie przyjęło trzeciego zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącego zapewnienia dostępu do dokumentów. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że niedostarczenie przez EPSO dalszych dokumentów również stanowiło niewłaściwe administrowanie. Oprócz dwóch ustaleń dotyczących niewłaściwego administrowania Rzecznik zasugerował również EPSO, w jaki sposób może usprawnić swoje służby kontaktowe dla kandydatów.  

Sprawa ta dotyczyła postępowania Komisji Europejskiej z informacjami przekazanymi przez skarżącego, opartymi na trzech przypadkach niezgodnej z prawem pomocy państwa przyznanej hiszpańskim klubom piłkarskim. Skarżący twierdził, że Komisja nie podjęła w rozsądnym terminie decyzji, czy powinna wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie domniemanej niezgodnej z prawem pomocy państwa. Ponieważ zdaniem skarżącego Komisja nie podjęła działań, skarżący złożył wniosek o dostęp do niektórych dokumentów dotyczących dwóch z tych spraw. Komisja odmówiła udzielenia dostępu ze względu na ochronę celu dochodzenia.

Sprawa dotyczyła opóźnień w zatwierdzaniu dwudziestu wniosków dotyczących genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy. Skarżący kilkakrotnie informowali Komisję o swoich obawach. Ich zdaniem wyjaśnienia Komisji i utrzymujące się opóźnienia były nie do przyjęcia. W związku z tym skarżący zwrócili się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że opóźnienia mające wpływ na dwadzieścia wniosków nie były uzasadnione. W trakcie dochodzenia Komisja rozpatrzyła wszystkie wnioski oczekujące na rozpatrzenie. Rzecznik doszedł jednak do wniosku, że opóźnienia odzwierciedlały raczej problem systemowy niż wynikały z kwestii specyficznych dla poszczególnych wniosków o udzielenie zezwolenia. Zamykając dochodzenie, Rzecznik stwierdził, że opóźnienia stanowiły niewłaściwe administrowanie ze strony Komisji.

Sprawa dotyczyła opóźnienia ze strony Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o zbadanie przez EUNB domniemanego naruszenia prawa UE przez estoński Urząd Nadzoru Finansowego. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EUNB był w stanie w przeważającej części uzasadnić opóźnienie. Z tego powodu, a także dlatego, że EUNB przeprosił za opóźnienie i zobowiązał się do usprawnienia swojej procedury, Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania. Ponieważ w toku dochodzenia EUNB ustanowił wewnętrzne terminy rozpatrywania podobnych wniosków, Rzecznik zachęcił go do sformalizowania tych terminów poprzez zmianę swojego regulaminu wewnętrznego. W związku z tym zamknęła sprawę z kolejną uwagą.