Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) pełnego publicznego dostępu do dokumentów związanych z dochodzeniami i zaleceniami Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). EBI zidentyfikował liczne dokumenty wchodzące w zakres wniosku skarżącego, w tym sprawozdania końcowe i zalecenia OLAF-u, a także własne decyzje dyscyplinarne EBI. Chociaż EBI udzielił częściowego dostępu do dziesięciu z 13 określonych sprawozdań końcowych OLAF-u, odmówił dostępu do pozostałych dokumentów w całości. Jeżeli chodzi o decyzje dyscyplinarne EBI, EBI przedstawił podsumowanie podjętych działań dyscyplinarnych. W ten sposób EBI oparł się w swoich zasadach przejrzystości na wyjątkach od publicznego dostępu, argumentując, że pełne ujawnienie naruszyłoby ochronę danych osobowych, cel dochodzeń i proces decyzyjny EBI.

Rzecznik wszczęła dochodzenie, a jej zespół dochodzeniowy zbadał dokumenty, o których mowa we wniosku skarżącego o publiczny dostęp. Kontrola wykazała, że znaczna część informacji zawartych w tych dokumentach stanowiła dane osobowe, które, gdyby zostały ujawnione, mogłyby umożliwić identyfikację poszczególnych pracowników EBI objętych dochodzeniem OLAF-u. Biorąc pod uwagę delikatną równowagę wymaganą do ustalenia, czy ujawnienie może prowadzić do identyfikacji osób fizycznych, oraz biorąc pod uwagę, że EBI przedstawił skarżącemu przegląd podjętych działań następczych i nałożonych sankcji, Rzecznik uznał, że odmowa udzielenia przez EBI pełnego publicznego dostępu była ogólnie uzasadniona. W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Niemniej jednak, podczas gdy znaczna część informacji zawartych w utajnionych dokumentach wyraźnie stanowi dane osobowe, Rzecznik zauważył, że część informacji, nawet jeśli jest ograniczona, ma charakter administracyjny i nie stanowi danych osobowych. W związku z tym zaproponowała poprawę, aby EBI rozważył, czy przynajmniej niektóre części jego decyzji dyscyplinarnych zawierających informacje czysto administracyjne mogą zostać ujawnione bez ryzyka ujawnienia danych osobowych.

Sprawa dotyczyła rozpatrywania przez Europejski Bank Centralny (EBC) aspektów proceduralnych związanych ze zgłoszeniem sygnalisty, które skarżący [1] przedłożył w 2022 r. Raport sygnalisty dotyczył rzekomych więzi rodzinnych między urzędnikiem zatrudniającym a osobą, która została zatrudniona.

Skarżący doświadczył zachowania domniemanych sprawców, które jego zdaniem stanowiło niewłaściwe zachowanie (w tym molestowanie). Skarżący wniósł o wszczęcie powiązanego dochodzenia administracyjnego.

EBC postanowił ocenić zgłoszenie sygnalisty łącznie z kwestią domniemanego niewłaściwego zachowania. Poinformowała również skarżącego, że przedstawione dowody nie uzasadniają wszczęcia dochodzenia administracyjnego. Skarżący zakwestionował obie kwestie w drodze skargi administracyjnej, którą EBC uznał za niedopuszczalną ze względu na brak indywidualnego interesu (wspólne rozpatrywanie obu kwestii) lub brak jakiejkolwiek decyzji podlegającej zaskarżeniu (niewszczęcie dochodzenia administracyjnego).

Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, kwestionując decyzję EBC o niedopuszczalności. W trakcie dochodzenia Rzecznika skarżący zwrócił się również do Rzecznika o dokładniejsze przyjrzenie się rozpatrywaniu zgłoszeń i skarg sygnalistów w EBC.

Rzecznik uznał, że podane przez EBC powody uznania skargi administracyjnej skarżącego za niedopuszczalną nie były przekonujące.

Rzecznik zauważyła również, że podczas dochodzenia nastąpiły istotne zmiany w tej sprawie oraz że powiązane dochodzenia wewnętrzne wysokiego szczebla są nadal w toku. Ponadto EBC kończył z własnej inicjatywy przegląd swoich ram sprawozdawczych, dochodzeniowych i dyscyplinarnych. W tych okolicznościach Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że dalsze dochodzenia nie były w tym momencie uzasadnione, i zamknął dochodzenie.

 

[1] Ze względu na anonimowość, w tym w odniesieniu do płci skarżącego, tekst odnosi się do skarżącego jako „oni”/„ich”/„oni”.

 

Sprawa dotyczyła sposobu postępowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z podwykonawcą, który zapewniał wiedzę fachową i usługi w sektorze informatycznym. Skarżący twierdzi, że nie otrzymał pełnego wynagrodzenia za wykonaną pracę. Po tym, jak negocjacje skarżącego z głównym wykonawcą pozostały bezowocne, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, kwestionując sposób, w jaki ESDZ zajęła się przedmiotowym sporem.

Rzecznik przypomniał, że brak bezpośredniego stosunku umownego między instytucją UE a podwykonawcą nie zwalnia tego pierwszego, działającego jako organ publiczny, z obowiązku poszanowania podstawowego prawa podwykonawcy do dobrej administracji. Obowiązek ten obejmuje między innymi spoczywający na instytucji Unii obowiązek monitorowania zachowania wykonawcy oraz, w razie potrzeby, nalegania, aby wykonawca wywiązywał się ze swoich zobowiązań wobec podwykonawcy. W przedmiotowej sprawie Rzecznik zauważył, że ESDZ dopilnowała, aby jej wymogi dotyczące rezultatów i dokumentacji zostały z należytą starannością przekazane przez głównego wykonawcę podwykonawcy oraz aby ESDZ dokonała płatności za zatwierdzone przeprowadzone prace. Ogólnie rzecz biorąc, ESDZ podjęła wiele wysiłków w celu znalezienia rozwiązania różnych kwestii związanych z podwykonawstwem.

Rzecznik zamknęła zatem dochodzenie, stwierdzając, że ESDZ nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.