Η υπόθεση αφορούσε την επάρκεια της ετήσιας επανεξέτασης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων —εθνικών φορέων που παρέχουν χρηματοδοτική στήριξη σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αγορές υψηλού κινδύνου— ιδίως όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος.

Η Διαμεσολαβήτρια ερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία και οι διαδικασίες της Επιτροπής θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Ειδικότερα, η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε στην Επιτροπή να ξεκινήσει διάλογο με τα κράτη μέλη και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη με σκοπό τη βελτίωση του υποδείγματος που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τη σύνταξη των εκθέσεων σχετικά με τους οργανισμούς εξαγωγικών πιστώσεων, τις οποίες υποχρεούνται να υποβάλλουν στην Επιτροπή κάθε χρόνο. Ο Διαμεσολαβητής συνέστησε επίσης στην Επιτροπή, από την πλευρά της, να ενισχύσει το περιεχόμενο της ανάλυσης και της αξιολόγησης των ετήσιων επανεξετάσεων των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων που υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Επιτροπή ενημέρωσε τη Διαμεσολαβήτρια ότι θα ζητήσει τη γνώμη του Συμβουλίου, του Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης και θα συνεργαστεί με την κοινωνία των πολιτών, προκειμένου να εφαρμόσει τις συστάσεις της Διαμεσολαβήτριας. Ειδικότερα, η Επιτροπή θα προτείνει στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις αναθεωρημένο υπόδειγμα καταλόγου ελέγχου που θα χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη για τις ετήσιες εκθέσεις τους. Η Επιτροπή θα εξετάσει επίσης το ενδεχόμενο κατάρτισης σχετικών κατευθυντήριων γραμμών για την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη.

Δεδομένου ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε η Επιτροπή ανταποκρίνονται επαρκώς στις συστάσεις της Διαμεσολαβήτριας, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνά της, αλλά ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση εντός ενός έτους.

Η υπόθεση αφορούσε την επάρκεια της ετήσιας επανεξέτασης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων —εθνικών φορέων που παρέχουν χρηματοδοτική στήριξη σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε «επικίνδυνες» αγορές— ιδίως όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος.

Η Διαμεσολαβήτρια ερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία και οι διαδικασίες της Επιτροπής θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Ειδικότερα, προτείνει στην Επιτροπή να ξεκινήσει διάλογο με τα κράτη μέλη και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη με σκοπό τη βελτίωση του υποδείγματος που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τη σύνταξη των εκθέσεων σχετικά με τους οργανισμούς εξαγωγικών πιστώσεων, τις οποίες υποχρεούνται να υποβάλλουν στην Επιτροπή κάθε χρόνο. Ο Διαμεσολαβητής πρότεινε επίσης στην Επιτροπή, από την πλευρά της, να ενισχύσει το περιεχόμενο της ανάλυσης και της αξιολόγησης των ετήσιων επανεξετάσεων των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων που υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Επιτροπή απέρριψε τις προτάσεις της Διαμεσολαβήτριας κυρίως επειδή θεωρεί ότι η εφαρμογή τους θα απαιτούσε τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας. Η Διαμεσολαβήτρια διαφώνησε με τη θέση της Επιτροπής και έχει πλέον διατυπώσει συστάσεις προς την Επιτροπή με τους ίδιους όρους όπως και οι προηγούμενες προτάσεις της.  Ο Διαμεσολαβητής πιστεύει ότι η ετήσια επανεξέταση της Επιτροπής, την οποία αποστέλλει στο Κοινοβούλιο, θα πρέπει να αποτελεί κάτι περισσότερο από μια συλλογή του περιεχομένου των ετήσιων εκθέσεων που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη και ότι θα πρέπει να περιλαμβάνει τεκμηριωμένη και λεπτομερή αξιολόγηση των επιδόσεων των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων, ιδίως όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος.

Αυτή η αυτεπάγγελτη έρευνα βασίζεται σε καταγγελία που υποβλήθηκε από μια ένωση αρμενικών ΜΚΟ που ονομάζεται Ένωση Προστασίας των Πολιτών (CPL). Αφορά την απόφαση της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αρμενία να μην συνάψει σύμβαση επιχορήγησης με την CPL μετά τη διαπίστωση σφάλματος από την αντιπροσωπεία κατά την αρχική αξιολόγηση της αίτησης CPL. Η CPL υποστήριξε ότι η απόφαση της αντιπροσωπείας δεν βασίστηκε σε βάσιμους λόγους.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνώρισε ότι τα μέτρα που έλαβε αρχικά η αντιπροσωπεία, μόλις διαπίστωσε ότι είχε προκύψει σφάλμα κατά τη διαδικασία αξιολόγησης, δεν ήταν κατάλληλα. Ωστόσο, η Επιτροπή κατέδειξε επίσης ότι το σφάλμα που εντοπίστηκε απαιτούσε την εκ νέου αξιολόγηση της αίτησης της CPL και, ως εκ τούτου, ότι η αντιπροσωπεία δεν ήταν σε θέση να συνάψει τη σύμβαση επιχορήγησης με τη CPL.

Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε διαδικασία επιλογής για θέση στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αλβανία. Η καταγγέλλουσα ήταν δυσαρεστημένη που δεν είχε επιλεγεί για τη θέση, καθώς πίστευε ότι πληρούσε όλα τα απαιτούμενα κριτήρια. Ζήτησε πληροφορίες σχετικά με την αίτησή της και τους λόγους για τους οποίους δεν συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των επικρατέστερων υποψηφίων. Η αντιπροσωπεία δεν απάντησε εγκαίρως στο αίτημά της.

Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το θέμα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η αντιπροσωπεία απάντησε στην καταγγελία, επιλύοντας έτσι αυτή την πτυχή της καταγγελίας. Όσον αφορά την απόφαση να μην επιλεγεί ο καταγγέλλων, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η εξήγηση της αντιπροσωπείας για την απόφασή της ήταν εύλογη και περάτωσε την έρευνα με τη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει περίπτωση κακοδιοίκησης. Η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να παρέχει καθοδήγηση στις αντιπροσωπείες σχετικά με την ανάγκη ενημέρωσης των υποψηφίων σε περίπτωση καθυστέρησης των διαγωνισμών επιλογής. Η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε επίσης να συμπεριλάβει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, στον «Οδηγό των αντιπροσωπειών της ΕΕ για τους τοπικούς υπαλλήλους», λεπτομερέστερες απαιτήσεις σχετικά με το είδος των πληροφοριών που πρέπει να περιλαμβάνονται στον κατάλογο/λογιστικό φύλλο Excel που καταρτίζουν οι επιτροπές επιλογής.

Η υπόθεση αφορούσε την καταγγελία σύμβασης παροχής υπηρεσιών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν είχε απαντήσει στις επιστολές του, ότι είχε καταγγείλει τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών χωρίς βάσιμο λόγο και ότι είχε καθυστερήσει να εξοφλήσει τα τιμολόγια που της είχαν αποσταλεί. Ζήτησε επίσης αποζημίωση για καθυστερημένες πληρωμές και αποζημιώσεις.

Ο Διαμεσολαβητής διερεύνησε τους ισχυρισμούς αυτούς. Όσον αφορά την πρώτη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, εφόσον η Επιτροπή απάντησε τελικά στις επιστολές του καταγγέλλοντος, το ζήτημα είχε επιλυθεί. Όσον αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό, ο οποίος αφορά την προβαλλόμενη καταγγελία της σύμβασης χωρίς βάσιμο λόγο, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση εκ μέρους της Επιτροπής, δεδομένου ότι η σύμβαση παρείχε στην Επιτροπή το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση ανά πάσα στιγμή και ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή είχε πράγματι παράσχει βάσιμο λόγο καταγγελίας. Όσον αφορά τον τρίτο ισχυρισμό, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχε βρεθεί λύση στο πρόβλημα της καθυστερημένης εξόφλησης των τιμολογίων, δεδομένου ότι η Επιτροπή κατέβαλε τελικά στον καταγγέλλοντα τα οφειλόμενα ποσά για τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν και συμφώνησε να καταβάλει τόκους υπερημερίας. Τέλος, όσον αφορά το αίτημα αποζημίωσης, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν χρειαζόταν περαιτέρω έρευνα επί του θέματος, δεδομένου ότι η Επιτροπή κατέβαλε στον καταγγέλλοντα αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη και η σύμβαση δεν προέβλεπε καμία αποζημίωση για οποιοδήποτε άλλο είδος ζημίας.

Η υπόθεση αφορούσε την απόρριψη από τη συμβουλευτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ουκρανία (EUAM) της αίτησης του καταγγέλλοντος στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής. Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση όσον αφορά την απόρριψη της αίτησης. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε επίσης ότι αρκεί ένας ενιαίος μηχανισμός διοικητικής επανεξέτασης. Τέλος, η Διαμεσολαβήτρια πληροφορήθηκε με ικανοποίηση ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης αποφάσισε τώρα να τροποποιήσει το μήνυμα που αποστέλλει στους απορριφθέντες υποψηφίους, προκειμένου να συμπεριλάβει πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα ένδικα μέσα.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση της Επιτροπής να επιτρέψει την πρόσβαση του κοινού στη γνωμοδότησή της σχετικά με το σχέδιο σερβικού νόμου για τη δωρεάν νομική συνδρομή.

Ο Διαμεσολαβητής διερεύνησε το ζήτημα και διενήργησε έλεγχο του σχετικού εγγράφου. Ο Διαμεσολαβητής αξιολόγησε τις πληροφορίες του φακέλου και διαπίστωσε ότι η άρνηση της Επιτροπής ήταν δικαιολογημένη βάσει των σχετικών εφαρμοστέων κανόνων για την πρόσβαση στα έγγραφα (κανονισμός 1049/2001).

Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση με τη διαπίστωση ότι δεν συντρέχει περίπτωση κακοδιοίκησης. Τούτου λεχθέντος, τα πορίσματα του Διαμεσολαβητή βασίζονται στην ερμηνεία του νόμου όπως ίσχυε κατά την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή εξέδωσε την απόφασή της σχετικά με την επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος. Τίποτα δεν εμποδίζει την Επιτροπή, ενεργώντας προς το δημόσιο συμφέρον, να επιδιώκει μεγαλύτερη διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο διεξάγει τις προενταξιακές διαπραγματεύσεις και καθώς οι διαπραγματεύσεις προχωρούν ή τελικά ολοκληρώνονται. Η έναρξη ισχύος του σχεδίου νόμου περί δωρεάν νομικής συνδρομής, το προσωρινό κλείσιμο του κεφαλαίου 23 των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και η ενδεχόμενη προσχώρηση της Σερβίας στην ΕΕ αποτελούν όλες τις χρονικές στιγμές κατά τις οποίες η Επιτροπή θα μπορούσε να επανεκτιμήσει την κατάσταση, ώστε να διαπιστώσει κατά πόσον εξακολουθούν να ισχύουν οι λόγοι που δικαιολογούν την άρνησή της να χορηγήσει πρόσβαση στο ζητούμενο έγγραφο. Η Διαμεσολαβήτρια ευελπιστεί ότι η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει αυτόν τον προβληματισμό.

Τον Ιούλιο του 2014, η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση της καταγγέλλουσας να εργαστεί ως εμπειρογνώμονας σε έργο στην Ινδονησία, διότι είχε ήδη δεσμευτεί να εργαστεί ταυτόχρονα σε έργο χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ στη Λιβερία. Η καταγγέλλουσα υπέβαλε εκ νέου αίτηση όταν το έργο στη Λιβερία καθυστέρησε λόγω της κρίσης του Έμπολα, επισημαίνοντας ότι ήταν πράγματι διαθέσιμη να εργαστεί για το έργο στην Ινδονησία.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να ζητήσει από εμπειρογνώμονες να είναι διαθέσιμοι για να εργαστούν αποκλειστικά σε έργα για συγκεκριμένες περιόδους. Σημείωσε ότι η καταγγέλλουσα είχε δηλώσει ότι θα ήταν διαθέσιμη να εργαστεί, σε αποκλειστική βάση, σε δύο αλληλεπικαλυπτόμενα έργα. Η καταγγέλλουσα δεν εξήγησε την αντίφαση αυτή όταν υπέβαλε την αρχική αίτησή της. Βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι η Επιτροπή ορθώς απέρριψε την πρώτη αίτηση του καταγγέλλοντος. Όσον αφορά τη δεύτερη αίτηση, η καταγγέλλουσα δήλωσε, στην πραγματικότητα, ότι η συνεχιζόμενη κρίση του Έμπολα στη Λιβερία σήμαινε ότι ήταν στην πραγματικότητα ελεύθερη να εργαστεί για το έργο στην Ινδονησία. Στη συνέχεια, η Επιτροπή επανεξέτασε την κατάστασή της. Κατά την άποψη της Διαμεσολαβήτριας, η κρίση της ήταν δίκαιη και εύλογη όταν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η καταγγέλλουσα δεν ήταν σε θέση να εγγυηθεί τη διαθεσιμότητά της. Επομένως, συμπεραίνει η Διαμεσολαβήτρια, ούτε η Επιτροπή έσφαλε όταν απέρριψε τη δεύτερη αίτησή της να εργαστεί για το ινδονησιακό έργο. Ωστόσο, αφήνει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή χειρίζεται τα δικαιώματα των εμπειρογνωμόνων που έχουν παγιδευτεί σε κρίσεις όπως η επιδημία του Έμπολα.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση. Προτείνει στην Επιτροπή, όταν ένα έργο πρέπει να ανασταλεί, να είναι έτοιμη να απαλλάξει οποιονδήποτε επηρεαζόμενο εμπειρογνώμονα από δέσμευση αποκλειστικότητας.

Αφού επέστησε την προσοχή της Διαμεσολαβήτριας σε ορισμένες εικαζόμενες σοβαρές παρατυπίες που πλήττουν την αποστολή της ΕΕ για την επιβολή του κράτους δικαίου (EULEX) στο Κόσοβο από εισαγγελέα της EULEX καθώς και από τα μέσα ενημέρωσης, η Διαμεσολαβήτρια αποφάσισε να κινήσει αυτεπάγγελτη έρευνα προκειμένου να αξιολογήσει κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και η EULEX είχαν διερευνήσει δεόντως ή διερευνούν δεόντως τους εν λόγω ισχυρισμούς.

Προκειμένου να εξακριβώσει τις ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προβεί, η Διαμεσολαβήτρια επιθεώρησε τον σχετικό φάκελο της ΕΥΕΔ/EULEX. Από την επιθεώρηση προέκυψε ότι η EULEX είχε διεξαγάγει προκαταρκτική εσωτερική έρευνα και είχε προσλάβει εξωτερικό εισαγγελέα για τη διερεύνηση των παρατυπιών. Επιπλέον, η ΕΥΕΔ είχε διορίσει έμπειρο εμπειρογνώμονα για την επανεξέταση της εντολής της EULEX από συστημική άποψη, με ιδιαίτερη έμφαση στους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια σημείωσε ότι η EULEX δεν ακολούθησε τη συνήθη διαδικασία διερεύνησης τέτοιων ισχυρισμών. Διαπίστωσε επίσης ότι πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο προσλήφθηκε ο εξωτερικός εισαγγελέας. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο εμπειρογνώμονας που διορίστηκε πρόσφατα από την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ κατέστησε σαφές ότι τα ζητήματα αυτά θα αποτελέσουν μέρος της επανεξέτασης που θα διενεργήσει ο ίδιος, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη για περαιτέρω δράση εκ μέρους της επί του παρόντος.

Η καταγγελία αυτή προέκυψε μετά από αίτημα για πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τις διαπραγματεύσεις μεταξύ ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με τις συνέπειες του νόμου των ΗΠΑ περί φορολογικής συμμόρφωσης αλλοδαπών λογαριασμών («FATCA»). Η καταγγελία υποβλήθηκε από τη βουλευτή του ΕΚ, κα Sophie In't Veld.

Τα κύρια ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια της έρευνας του Διαμεσολαβητή ήταν (α) οι προσπάθειες της Επιτροπής για την εξεύρεση δίκαιης λύσης όσον αφορά την αξιολόγηση μεγάλου αριθμού εγγράφων και (β) η άρνηση της Επιτροπής να παράσχει πλήρη πρόσβαση του κοινού σε διάφορα έγγραφα που αφορούν τον FATCA.

Η Διαμεσολαβήτρια διερεύνησε τα ζητήματα αυτά και συνέστησε στην Επιτροπή α) να καταβάλει νέα προσπάθεια για την εξεύρεση δίκαιης λύσης, ειδάλλως θα έπρεπε να αξιολογήσει τα έγγραφα που καλύπτονται από το αίτημα του βουλευτή του ΕΚ χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, και β) να εξετάσει το ενδεχόμενο χορήγησης ευρύτερης πρόσβασης του κοινού σε ορισμένα έγγραφα που αφορούν τον FATCA.

Η Διαμεσολαβήτρια είναι πλέον ικανοποιημένη από το γεγονός ότι η Επιτροπή αποδέχθηκε και εφάρμοσε τις συστάσεις της και, ως εκ τούτου, περάτωσε την υπόθεση.