Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do dokumentów związanych z dochodzeniami w sprawie pomocy państwa, w których osoby zostały uznane za „zainteresowaną stronę”, mimo że nie były ani beneficjentem pomocy, ani konkurentem. Odmawiając dostępu, Komisja oparła się na ogólnym domniemaniu nieujawniania, twierdząc, że ujawnienie jakiegokolwiek dokumentu naruszyłoby cel jej dochodzeń i interesy handlowe zainteresowanych przedsiębiorstw. Skarżący zakwestionował stanowisko Komisji. Utrzymywał on w szczególności, że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny, a mianowicie konieczność zbadania praktyki Komisji polegającej na uznawaniu skarżących za „zainteresowane strony”. W szczególności w skardze wyrażono obawy, że Komisja może interpretować to pojęcie zbyt wąsko, uznając w ten sposób jedynie beneficjentów lub konkurentów za „zainteresowane strony” uprawnione do złożenia skargi.

Na podstawie dochodzenia Rzecznik uznała, że skarżąca zwróciła się o informacje statystyczne na temat praktyki Komisji, a nie o dostęp do konkretnych dokumentów. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zaproponował rozwiązanie, zwracając się do Komisji o rozpatrzenie wniosku skarżącego jako wniosku o udzielenie informacji oraz o przekazanie mu odpowiednich informacji na temat postępowania w sprawie pomocy państwa, które rozwiązałoby zgłoszone przez niego obawy.

Komisja zaakceptowała propozycję Rzecznika dotyczącą rozwiązania i przekazała skarżącemu szczegółowe informacje na temat jego praktyki związanej z dochodzeniem w sprawie potencjalnie niezgodnej z prawem pomocy państwa, w tym informacje na temat przypadków objętych próbą. Skarżący był zadowolony z tej odpowiedzi. Rzecznik z zadowoleniem przyjęła pozytywną odpowiedź Komisji na jej wniosek dotyczący rozwiązania i zamknęła dochodzenie.

Sprawa dotyczyła czasu poświęconego przez Komisję Europejską na zakończenie oceny skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Hiszpanii złożonej w 2018 r. Skarga w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczyła zmian legislacyjnych wprowadzonych w 2014 r. w hiszpańskiej ustawie o portach, a następnie przedłużenia przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji na prowadzenie rekreacyjnych sportów wodnych na obszarze publicznym portu. W skardze w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego skarżący twierdził zasadniczo, że wspomniane zmiany legislacyjne i przedłużenie przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji naruszają art. 49, 56 i 106 TFUE.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie wykazała staranności i aktywności w tej sprawie oraz że nie przedstawiła przekonujących powodów, dla których nie była w stanie sfinalizować swojej oceny po ponad siedmiu latach. Rzecznik uznał, że stanowi to niewłaściwe administrowanie, i zalecił, aby Komisja niezwłocznie zakończyła ocenę. Rzecznik wskazała również problemy związane z informacjami przekazanymi skarżącemu i prowadzeniem dokumentacji w związku z dialogiem EU Pilot prowadzonym przez Komisję z Hiszpanią i przedstawiła dwie odpowiednie sugestie dotyczące poprawy w tym zakresie.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska ograniczyła ryzyko konfliktu interesów związane z pracą w sektorze prywatnym zajętą przez byłego kierownika. Pracownik, który był w przeszłości zatrudniony w departamencie Komisji ds. konkurencji, przeniósł się do ponadnarodowej spółki [zredagowanej] jako kierownik wyższego szczebla odpowiedzialny za kwestie konkurencji i regulacji, w tym za Europę. Przed podjęciem pracy w [zredagowanej] spółce były pracownik opuścił Komisję i dołączył do globalnej kancelarii prawnej. Komisja zezwoliła na przeniesienie do kancelarii adwokackiej po tym, jak były pracownik poinformował ją o zamiarze podjęcia tej pracy.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że w kontekście zezwolenia na przeniesienie do kancelarii prawnej Komisja przyjęła środki mające na celu ograniczenie ryzyka stwarzanego przez byłego pracownika pracującego nad aktami lub sprawami, które byłyby istotne dla pracy w kancelarii prawnej. Decyzja Komisji o zezwoleniu na przeniesienie do kancelarii prawnej zawierała również szereg ograniczeń. Na przykład byłemu członkowi personelu zakazano pracy, bezpośrednio lub pośrednio, we wszelkich sprawach, za które były członek personelu był odpowiedzialny w trakcie pełnienia służby, lub we wszelkich sprawach bezpośrednio z nim związanych. Aby pomóc byłemu pracownikowi w zidentyfikowaniu przypadków, które mogą powodować problemy związane z konfliktem interesów w dowolnym momencie po odejściu ze służby, Komisja zamieściła wykaz spraw, który zaktualizowała po faktycznym odejściu pracownika.

Dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich potwierdziło, że Komisja przyjęła solidne podejście do oceny, w kontekście późniejszej roli byłego pracownika w [zredagowanym] przedsiębiorstwie, czy sprawy dotyczące konkurencji, które nie zostały ujęte w wyżej wymienionym wykazie, mogą mimo wszystko prowadzić do konfliktu interesów, ponieważ są one związane ze sprawami, za które były pracownik był odpowiedzialny. Rzecznik Praw Obywatelskich z zadowoleniem przyjął to podejście.

Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w sposobie, w jaki Komisja zajęła się ryzykiem konfliktu interesów związanym z przedmiotowym stanowiskiem.