Sprawa dotyczyła adekwatności przeprowadzanego przez Komisję Europejską corocznego przeglądu agencji kredytów eksportowych – organów krajowych udzielających wsparcia finansowego przedsiębiorstwom prowadzącym działalność na ryzykownych rynkach – w szczególności w odniesieniu do ochrony praw człowieka i środowiska.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę sprawę i stwierdził, że można ulepszyć metodykę i procedury Komisji. W szczególności Rzecznik zalecił, aby Komisja nawiązała dialog z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami w celu udoskonalenia wzoru stosowanego przez państwa członkowskie do sporządzania sprawozdań dotyczących agencji kredytów eksportowych, które są one zobowiązane przedkładać Komisji każdego roku. Rzecznik zalecił również, aby Komisja ze swojej strony udoskonaliła treść analizy i oceny rocznych przeglądów agencji kredytów eksportowych, które przedkłada Parlamentowi Europejskiemu.

Komisja poinformowała Rzecznika, że skonsultuje się z Radą, Parlamentem i Europejską Służbą Działań Zewnętrznych oraz nawiąże współpracę ze społeczeństwem obywatelskim w celu wdrożenia zaleceń Rzecznika. W szczególności Komisja zaproponuje grupie roboczej Rady ds. kredytów eksportowych zmieniony wzór listy kontrolnej, który będzie stosowany przez państwa członkowskie w ich sprawozdaniach rocznych. Komisja rozważy również opracowanie odpowiednich wytycznych dotyczących sprawozdawczości państw członkowskich.

Ponieważ środki zapowiedziane przez Komisję odpowiednio uwzględniają zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznik zamknęła dochodzenie, ale zwróciła się do Komisji o złożenie sprawozdania w ciągu jednego roku.

Sprawa dotyczyła adekwatności przeprowadzanego przez Komisję Europejską corocznego przeglądu agencji kredytów eksportowych – organów krajowych udzielających wsparcia finansowego przedsiębiorstwom prowadzącym działalność na „ryzykownych” rynkach – w szczególności w odniesieniu do ochrony praw człowieka i środowiska.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę sprawę i stwierdził, że można ulepszyć metodykę i procedury Komisji. Zasugerowała w szczególności, że Komisja powinna nawiązać dialog z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami w celu udoskonalenia wzoru stosowanego przez państwa członkowskie przy sporządzaniu sprawozdań dotyczących agencji kredytów eksportowych, które są one zobowiązane przedkładać Komisji co roku. Rzecznik zaproponował również, aby Komisja ze swojej strony udoskonaliła treść analizy i oceny rocznych przeglądów agencji kredytów eksportowych, które przedkłada Parlamentowi Europejskiemu.

Komisja odrzuciła wnioski Rzecznika głównie dlatego, że uważa, iż ich wdrożenie wymagałoby zmiany obowiązującego prawodawstwa. Rzecznik Praw Obywatelskich nie zgodziła się ze stanowiskiem Komisji i skierowała do niej zalecenia w taki sam sposób, jak w przypadku jej wcześniejszych wniosków.  Rzecznik uważa, że roczny przegląd Komisji, który przesyła Parlamentowi, powinien być czymś więcej niż kompilacją treści sprawozdań rocznych otrzymywanych od państw członkowskich oraz że powinien zawierać świadomą i szczegółową ocenę wyników agencji kredytów eksportowych, w szczególności w odniesieniu do poszanowania praw człowieka i środowiska.

To dochodzenie z własnej inicjatywy opiera się na skardze złożonej przez stowarzyszenie ormiańskich organizacji pozarządowych o nazwie Liga Ochrony Obywateli (CPL). Dotyczy ona decyzji delegatury Unii Europejskiej w Armenii o niezawarciu umowy o udzielenie dotacji z CPL w następstwie wykrycia przez delegaturę błędu we wstępnej ocenie wniosku CPL. CPL argumentowała, że decyzja delegatury nie była oparta na uzasadnionych powodach.

W toku dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja Europejska przyznała, że działanie podjęte początkowo przez delegaturę, gdy zorientowała się, że w procesie oceny wystąpił błąd, nie było właściwe. Komisja wykazała jednak również, że wykryty błąd wymagał ponownego przeprowadzenia oceny wniosku CPL, a zatem delegatura nie była w stanie zawrzeć umowy o udzielenie dotacji z CPL.

W związku z tym Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła procedury naboru na stanowisko w delegaturze UE w Albanii. Skarżąca była niezadowolona, że nie została wybrana na to stanowisko, ponieważ uważała, że spełnia wszystkie wymagane kryteria. Poprosiła o informacje na temat swojego wniosku i powodów, dla których nie znalazła się na krótkiej liście. Delegacja nie odpowiedziała na jej wniosek w odpowiednim czasie.

Rzecznik Praw Obywatelskich zainteresował się tą sprawą. W trakcie dochodzenia delegacja udzieliła odpowiedzi na skargę, rozwiązując tym samym ten aspekt skargi. Jeżeli chodzi o decyzję o nieumieszczeniu skarżącego w wykazie, Rzecznik uznał wyjaśnienia delegatury dotyczące jego decyzji za rozsądne i zamknął dochodzenie stwierdzeniem, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Rzecznik zasugerował, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna udzielać delegacjom wskazówek dotyczących konieczności informowania kandydatów o opóźnionych konkursach selekcyjnych. Rzecznik zasugerował również, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna zawrzeć w „Przewodniku delegatur UE dla pracowników lokalnych” bardziej szczegółowe wymogi dotyczące rodzaju informacji, które mają być zawarte w wykazie/arkuszu Excel sporządzanym przez komisje selekcyjne.

Sprawa dotyczyła rozwiązania umowy o świadczenie usług przez Komisję Europejską. Skarżący twierdził, że Komisja nie odpowiedziała na jego pisma, że rozwiązała umowę o świadczenie usług bez uzasadnionego powodu i że termin płatności faktur wysłanych do niej był powolny. Domagał się również odszkodowania za opóźnienia w płatnościach i odszkodowania.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał te zarzuty. W odniesieniu do pierwszego wniosku Komisja stwierdziła, że ponieważ Komisja ostatecznie odpowiedziała na pisma skarżącego, sprawa została rozwiązana. W odniesieniu do drugiego zarzutu, dotyczącego rzekomego rozwiązania umowy bez uzasadnionego powodu, Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania ze strony Komisji, ponieważ umowa dała Komisji prawo do jej rozwiązania w dowolnym momencie i że w każdym razie Komisja rzeczywiście przedstawiła uzasadniony powód rozwiązania umowy. W odniesieniu do trzeciego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że znaleziono rozwiązanie problemu opóźnień w płatnościach faktur, ponieważ Komisja ostatecznie zapłaciła skarżącemu kwoty należne za wykonaną pracę i zgodziła się zapłacić odsetki za zwłokę. Ponadto w odniesieniu do wniosku o odszkodowanie Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie ma potrzeby dalszego dochodzenia w tej sprawie, ponieważ Komisja wypłaciła skarżącemu odszkodowanie za poniesioną szkodę, a umowa nie przewidywała żadnego odszkodowania za żaden inny rodzaj szkody.

Sprawa dotyczyła odrzucenia przez misję doradczą Unii Europejskiej na Ukrainie (EUAM) wniosku skarżącego w ramach procedury naboru. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do odrzucenia wniosku. Rzecznik stwierdziła ponadto, że wystarczający jest jednopoziomowy administracyjny mechanizm odwoławczy. Wreszcie Rzecznik z zadowoleniem przyjął informację, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych podjęła decyzję o zmianie przesłania skierowanego do odrzuconych kandydatów w celu uwzględnienia informacji na temat dostępnych środków odwoławczych.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do opinii w sprawie projektu serbskiej ustawy o bezpłatnej pomocy prawnej.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i przeprowadził kontrolę przedmiotowego dokumentu. Rzecznik ocenił informacje zawarte w aktach sprawy i stwierdził, że odmowa Komisji była uzasadniona na podstawie odpowiednich obowiązujących przepisów dotyczących dostępu do dokumentów (rozporządzenie 1049/2001).

W związku z tym Rzecznik zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Niemniej jednak ustalenia Rzecznika opierają się na wykładni prawa stosowanej w dniu, w którym Komisja wydała decyzję w sprawie ponownego wniosku skarżącego. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby Komisja, działając w interesie publicznym, dążyła do większej przejrzystości w sposobie prowadzenia negocjacji przedakcesyjnych oraz w miarę ich postępu lub ostatecznego zakończenia. Wejście w życie projektu ustawy o bezpłatnej pomocy prawnej, tymczasowe zamknięcie rozdziału 23 negocjacji akcesyjnych i ewentualne przystąpienie Serbii do UE to czasy, w których Komisja mogła ponownie ocenić sytuację, aby ustalić, czy nadal mają zastosowanie powody uzasadniające odmowę udzielenia dostępu do wnioskowanego dokumentu. Rzecznik ma nadzieję, że Komisja przeprowadzi tę refleksję.

W lipcu 2014 r. Komisja odrzuciła wniosek skarżącej o pracę w charakterze eksperta ds. projektu w Indonezji, ponieważ zobowiązała się ona już do pracy nad projektem finansowanym przez UE w Liberii odbywającym się w tym samym czasie. Skarżąca ponownie złożyła wniosek, gdy projekt w Liberii został opóźniony z powodu kryzysu związanego z wirusem Ebola, wskazując, że w rzeczywistości była dostępna do pracy nad projektem w Indonezji.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja ma prawo zwrócić się do ekspertów o udostępnienie jej wyłącznie do pracy nad projektami przez określony czas. Zauważyła, że skarżąca oświadczyła, iż będzie gotowa do pracy, na zasadzie wyłączności, nad dwoma pokrywającymi się projektami. Skarżąca nie wyjaśniła tej sprzeczności przy składaniu pierwotnego wniosku. Na podstawie dostarczonych informacji Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że Komisja słusznie odrzuciła pierwszy wniosek skarżącego. W odniesieniu do drugiego wniosku skarżąca stwierdziła w rzeczywistości, że trwający kryzys związany z wirusem Ebola w Liberii oznaczał, że mogła ona faktycznie swobodnie pracować nad projektem w Indonezji. Następnie Komisja ponownie zbadała jej sytuację. Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich wydała ona sprawiedliwy i rozsądny wyrok, stwierdzając, że skarżąca nie była w stanie zagwarantować swojej dostępności. W związku z tym Rzecznik stwierdza, że Komisja również nie popełniła błędu, odrzucając jej drugi wniosek o pracę nad projektem indonezyjskim. Nie pozostawia jednak wątpliwości co do tego, w jaki sposób Komisja traktuje prawa ekspertów, którzy znaleźli się w sytuacji kryzysowej, takiej jak epidemia gorączki krwotocznej Ebola.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania. Zasugerowała Komisji, że w przypadku gdy projekt musi zostać zawieszony, powinna ona być przygotowana na zwolnienie każdego zainteresowanego eksperta ze zobowiązania do wyłączności.

Skarga ta powstała w następstwie wniosku o publiczny dostęp do dokumentów będących w posiadaniu Komisji Europejskiej w związku z negocjacjami między niektórymi państwami członkowskimi UE a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie skutków amerykańskiej ustawy o wypełnianiu obowiązków podatkowych w odniesieniu do rachunków zagranicznych („FATCA”). Skarga została złożona przez posłankę do PE Sophie In't Veld.

Głównymi kwestiami pojawiającymi się w trakcie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich były: a) wysiłki Komisji na rzecz znalezienia sprawiedliwego rozwiązania w odniesieniu do oceny dużej liczby dokumentów oraz b) odmowa udzielenia przez Komisję pełnego publicznego dostępu do kilku dokumentów dotyczących FATCA.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał te kwestie i zalecił Komisji, aby a) podjęła nową próbę znalezienia sprawiedliwego rozwiązania, w przeciwnym razie musiałaby bez zbędnej zwłoki ocenić dokumenty objęte wnioskiem posła do PE, oraz b) rozważyła udzielenie szerszego publicznego dostępu do niektórych dokumentów dotyczących FATCA.

Rzecznik jest obecnie usatysfakcjonowany, że Komisja przyjęła i wdrożyła jej zalecenia i w związku z tym zamknęła sprawę.

Skarżący zawarł z Komisją Europejską umowę o udzielenie dotacji na sfinansowanie projektu w Egipcie. Zgodnie z tą umową skarżący musiał przedstawić gwarancję finansową banku lub instytucji finansowej z siedzibą w UE w celu zabezpieczenia płatności zaliczkowych Komisji na poczet projektu. Po wejściu w życie umowy okazało się, że skarżący nie był w stanie udzielić wymaganej gwarancji finansowej. Z tego powodu Komisja rozwiązała umowę.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja wypełniła swoje umowne zobowiązanie do skonsultowania się ze skarżącym przed przystąpieniem do rozwiązania umowy. W świetle informacji, które skarżący przekazał Komisji na temat swoich możliwości finansowych, Rzecznik stwierdził również, że Komisja mogła racjonalnie zrozumieć, że skarżący nie byłby w stanie zrealizować projektu bez żadnych płatności zaliczkowych i że w związku z tym dalsze konsultacje nie są konieczne.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja działała zgodnie z prawem i rozsądnie, rozwiązując umowę ze skarżącym. Rzecznik zasugerował jednak, aby w przyszłych umowach Komisja rozważyła włączenie do standardowych warunków umów przepisu uprawniającego beneficjenta dotacji do rezygnacji z płatności zaliczkowych Komisji. Spowodowałoby to zniesienie obowiązku udzielenia gwarancji finansowej, jeżeli beneficjent byłby w stanie udowodnić, że posiada środki finansowe niezbędne do realizacji projektu. Rzecznik zwrócił się również do Komisji o dopilnowanie, aby w piśmie o rozwiązaniu umowy zawsze podawać dokładną podstawę prawną tej decyzji, a także możliwości odwołania się od tej decyzji.