Szanowny Panie H.,
W dniu 11 października 1999 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą braku odpowiedzi i nieuprzejmości urzędników Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Sarajewie.
W dniu 5 listopada 1999 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja Europejska przesłała swoją opinię w dniu 13 stycznia 2000 r. Przekazałem go Panu z zaproszeniem do zgłaszania uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. Nie otrzymałem od Pana żadnych uwag.
Zwracam się do Państwa z prośbą o zapoznanie się z wynikami przeprowadzonych badań.

WNIOSEK

Skarżący prowadził hotel i przedsiębiorstwo importowo-eksportowe w Bośni i Hercegowinie. W okresie od 1991 r. do sierpnia 1994 r., podczas wojny w byłej Jugosławii, skarżący oświadczył, że pomógł tysiącom uchodźców. Zniszczono jednak jego hotel i kompanię. Skarżący i jego rodzina schronili się w Niemczech.
Nie mógł uzyskać odszkodowania od żadnej jednostki samorządu terytorialnego za poniesione straty. Biorąc pod uwagę, że powrót do Bośni i Hercegowiny w celu rozwiązania problemu był zbyt niebezpieczny, skarżący zwrócił się po raz pierwszy o poradę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 10 maja 1999 r. Aby odpowiedzieć na ten wniosek, służby Rzecznika skontaktowały się ze służbami Komisji Europejskiej w Brukseli (ECHO II). Zgodnie z nią wiarygodne informacje mogłyby zostać przekazane przez Przedstawicielstwo Komisji w Sarajewie (zwane dalej „Przedstawicielstwem”). W dniu 26 maja 1999 r., zgodnie z wnioskiem skarżącego, służby Rzecznika przesłały zatem sprawę listem poleconym do Przedstawicielstwa.
Pod koniec lipca 1999 r. skarżący poinformował Rzecznika Praw Obywatelskich, że nie otrzymał odpowiedzi od Przedstawicielstwa. W celu znalezienia dokumentów przesłanych w dniu 26 maja 1999 r. służby Rzecznika bezskutecznie próbowały skontaktować się z osobą odpowiedzialną za sprawę w Sarajewie. Pomimo kilku rozmów telefonicznych w różnych dniach nie udzielono spójnej odpowiedzi. Następnie skarżący poinformował Rzecznika, że boryka się z tymi samymi problemami i że jego rozmówcy są dla niego nieuprzejmi ze względu na pochodzenie etniczne.
W związku z tym w dniu 11 października 1999 r. skarżący postanowił złożyć skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i sformułował następujące zarzuty:
1. Przedstawicielstwo, pomimo kilku wniosków, nie poinformowało skarżącego o możliwości uzyskania odszkodowania za szkody wojenne od instytucji międzynarodowych.
2. Pracownicy Przedstawicielstwa potraktowali skarżącego niegrzecznie, zwłaszcza po tym, jak wspomniał o miejscu, w którym mieszkał i prowadził swój hotel.

WNIOSEK

Opinia Komisji
Europejskiej w sprawie skargi była w skrócie następująca:
„Odpowiedź na pytania obywateli stanowi podstawowy obowiązek służb Komisji w Unii Europejskiej i poza nią”. Nieudzielenie szybkiej odpowiedzi na wniosek skarżącego jest godne ubolewania, ale może być wyjaśnione, jeśli nie usprawiedliwione, poważnym brakiem personelu w związku z bardzo dużym obciążeniem pracą spowodowanym programem odbudowy Bośni.
„Odniesienie skarżącego do arogancji ze strony pracowników ECRO [było] zbyt nieprecyzyjne (brak nazwisk i dat), aby można je było skomentować”.
Co do istoty wniosku skarżącego, w dniu 2 grudnia 1999 r. Przedstawicielstwo poinformowało skarżącego o możliwych sposobach uzyskania oceny poniesionych przez niego strat i ewentualnego odszkodowania.
Uwagi skarżącego
Skarżący nie przedstawił żadnych uwag.

DECYZJA

1 Brak odpowiedzi na wnioski skarżącego
1.1 Skarżący twierdził, że Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Sarajewie nie poinformowało go o możliwościach uzyskania odszkodowania za straty poniesione podczas wojny w byłej Jugosławii. Komisja wyraziła ubolewanie, że Przedstawicielstwo nie wypełniło swoich zobowiązań, i wyjaśniła, że było to spowodowane dużym obciążeniem pracą i brakiem personelu.
1.2 Przedstawicielstwo przesłało szczegółowe pismo do skarżącego i przekazało mu wymagane informacje. Ponadto przeprosiła za nieudzielenie szybkiej odpowiedzi na wnioski skarżącego. Rzecznik uważa zatem, że Komisja podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy.
2 Nieuprzejmość urzędników Komisji
Skarżący twierdził, że jego rozmówcy w Przedstawicielstwie byli dla niego nieuprzejmi. Biorąc pod uwagę ograniczone informacje dostarczone przez skarżącego w tej kwestii, Komisja wyjaśniła, że nie może wypowiedzieć się na temat tego zarzutu. W związku z tym Rzecznik nie był w stanie stwierdzić żadnego przypadku niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego zarzutu.
3 Wnioski Na
podstawie dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik podjął decyzję o zamknięciu sprawy.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob SÖDERMAN