Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej o odzyskaniu kwot wypłaconych w formie dotacji w ramach różnych projektów finansowanych przez UE. Decyzję podjęto w następstwie audytów przeprowadzonych przez audytora w imieniu Komisji. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami audytu. Skarżący chciał między innymi, aby audyty zostały poddane przeglądowi przez krajową izbę audytorów w jego państwie członkowskim. Komisja nie uznała tego za konieczne.

Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

Sprawa ta wynikała z nieudzielenia przez Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Chorwacji odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji złożony na Facebooku oraz z faktu, że zablokowało ono skarżącego na jego stronie na Facebooku. Skarżący zapytał, czy szef przedstawicielstwa w Chorwacji był byłym członkiem Komunistycznej Partii Jugosławii.

Ponieważ Komisja odblokowała swoją stronę na Facebooku i udzieliła odpowiedzi, Rzecznik stwierdza, że Komisja rozstrzygnęła te aspekty sprawy. Rzecznik stwierdza ponadto, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania, nie ujawniając wymaganych informacji, ponieważ stanowiły one chronione dane osobowe.

Rzecznik proponuje jednak poprawę w zakresie potrzeby udzielania odpowiedzi obywatelom komunikującym się z Komisją w mediach społecznościowych. Komisja powinna wziąć pod uwagę fakt, że prawo do odpowiedzi, zagwarantowane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i w zasadach dobrej administracji, przewidziane w Europejskim kodeksie dobrego postępowania administracyjnego, ma zastosowanie do komunikatów otrzymywanych za pośrednictwem mediów społecznościowych, z zastrzeżeniem jedynie ograniczeń uzasadnionych zasadą proporcjonalności. Komisja powinna to uwzględnić w przeglądzie swojego przewodnika dla dostawców informacji oraz we wszelkich innych stosownych pracach.

Sprawa dotyczyła procedury naboru na stanowisko w delegaturze UE w Albanii. Skarżąca była niezadowolona, że nie została wybrana na to stanowisko, ponieważ uważała, że spełnia wszystkie wymagane kryteria. Poprosiła o informacje na temat swojego wniosku i powodów, dla których nie znalazła się na krótkiej liście. Delegacja nie odpowiedziała na jej wniosek w odpowiednim czasie.

Rzecznik Praw Obywatelskich zainteresował się tą sprawą. W trakcie dochodzenia delegacja udzieliła odpowiedzi na skargę, rozwiązując tym samym ten aspekt skargi. Jeżeli chodzi o decyzję o nieumieszczeniu skarżącego w wykazie, Rzecznik uznał wyjaśnienia delegatury dotyczące jego decyzji za rozsądne i zamknął dochodzenie stwierdzeniem, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Rzecznik zasugerował, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna udzielać delegacjom wskazówek dotyczących konieczności informowania kandydatów o opóźnionych konkursach selekcyjnych. Rzecznik zasugerował również, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna zawrzeć w „Przewodniku delegatur UE dla pracowników lokalnych” bardziej szczegółowe wymogi dotyczące rodzaju informacji, które mają być zawarte w wykazie/arkuszu Excel sporządzanym przez komisje selekcyjne.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji na korespondencję skarżącego w kontekście audytu finansowego na poziomie państwa członkowskiego. W następstwie interwencji Rzecznika Komisja udzieliła odpowiedzi. Ujawniła dokument, o który wnioskował skarżący, ale utajniła niektóre dane osobowe (imiona i nazwiska osób fizycznych). Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja prawidłowo uzasadniła utajnienie na mocy rozporządzenia 45/2001.

Sprawa dotyczyła rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji jako sposobu uzyskania możliwej do pobrania wersji bazy danych orzecznictwa znajdującej się w posiadaniu Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej („EUIPO”). Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i zwrócił się do EUIPO o lepsze wyjaśnienie powodów, dla których nie może zastosować się do wniosku. Wyjaśnienie EUIPO było dokładne i rozsądne. W związku z tym sprawa została zamknięta stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.

Były stażysta w Radzie Unii Europejskiej skarżył się, że dodatek wypłacany stażystom przez instytucje UE jest nieodpowiedni, ponieważ jest niższy od płacy minimalnej, a zatem nie gwarantuje stażystom godnego poziomu życia.

Rzecznik wszczął dochodzenie w tej sprawie. Stwierdziła, że Rada wyjaśniła w wystarczająco szczegółowy sposób, w jaki sposób ustalana jest kwota dodatku za staż. Rzecznik uznał, że decyzja o wypłacie dodatku w wysokości 25% wynagrodzenia urzędnika w grupie zaszeregowania AD5.1 była uzasadniona. Rada podjęła tę decyzję w ramach przysługującego jej zakresu uznania, opierając się na swoich potrzebach administracyjnych i dostępnym budżecie.

Rzecznik zauważył, że Rada rozróżnia staże i zatrudnienie. Stażysta otrzymuje zatem dodatek, a nie wynagrodzenie, ponieważ prawa i obowiązki stażysty nie są porównywalne z prawami i obowiązkami pracownika. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał wyjaśnienie Rady za rozsądne.

W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że praktyka Rady nie stanowiła niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła nieudzielenia przez Europejski Bank Centralny (EBC) odpowiedniej odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji na temat kompetencji EBC do zapewnienia egzekwowania przepisów dotyczących regulacji finansowych i ochrony konsumentów w państwach członkowskich. Rzecznik zwrócił się do EBC o udzielenie skarżącemu szczegółowej odpowiedzi dotyczącej jego roli nadzorczej wobec krajowych banków centralnych, a także roli jednolitego mechanizmu nadzorczego w nadzorowaniu podmiotów prywatnych. EBC udzielił jasnej i wyczerpującej odpowiedzi. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił zamknąć sprawę.

Sprawa dotyczyła finansowanego przez UE projektu badawczego dotyczącego oceny ryzyka związanego z GMO (znanego jako GRACE). Skarżący, instytut badawczy z siedzibą w Niemczech, twierdził, że wielu naukowców zaangażowanych w projekt GRACE znajduje się w sytuacji konfliktu interesów ze względu na ich domniemane powiązania z przemysłem biotechnologicznym. Twierdził on, że Komisja Europejska nie ustosunkowała się do obaw skarżącego´s dotyczących wiarygodności naukowej wyników projektu i niezależności powiązanej publikacji naukowej. Skarżący twierdził również, że Komisja nie zapewniła obiektywności i niezależności projektu, w szczególności pełnej przejrzystości w odniesieniu do ekspertów zaangażowanych w jego wybór.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał sprawę. Zgodziła się z Komisją, że nie powinna ingerować w interpretację naukową ani w proces publikacji badań naukowych, które finansuje. Rzecznik stwierdził również, że sam fakt istnienia powiązań między naukowcami zaangażowanymi w projekt a przemysłem nie dowodzi konfliktu interesów. Rzecznik wskazała, że Komisja często finansuje projekty realizowane przez przemysł lub przez grupy ściśle powiązane z przemysłem. Rzecznik zasugerował jednak, że Komisja powinna rozważyć przesłanie skarżącemu pełniejszego i bardziej szczegółowego wyjaśnienia, dlaczego uważa, że powiązania między przemysłem a naukowcami GRACE nie powodują sytuacji konfliktu interesów.

Sprawa dotyczyła skargi, że Europejski Bank Centralny nie opublikował, jak to miało miejsce w przeszłości w przypadku niektórych banków centralnych, tabeli wyników dotyczącej przestrzegania przez państwa członkowskie strefy euro tzw. kryteriów konwergencji. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EBC nie jest zobowiązany do publikowania takiego przeglądu, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że państwa członkowskie są obecnie zobowiązane do przestrzegania różnych kryteriów. Stwierdziła również, że EBC i Komisja Europejska publikują istotne i dostępne informacje statystyczne dotyczące nadzoru rynku. Nie doszło zatem do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła rzekomego nieprzekazania skarżącemu przez Parlament Europejski tabeli ocen oraz konkretnych powodów przyznania mu punktów w procedurze naboru.

Biorąc pod uwagę, że Sąd do spraw Służby Publicznej orzekł w niedawnym wyroku, że komisje konkursowe nie muszą podawać kandydatom poprawionej wersji egzaminów, powodów, dla których odpowiedzi były błędne, ani tabel oceny stosowanych do egzaminów pisemnych i ustnych, Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie skargi, aby umożliwić Parlamentowi przedstawienie uwag na temat znaczenia ustaleń Sądu dotyczących jego postępowania rekrutacyjnego.

Parlament argumentował, że jego powody odmowy udzielenia skarżącemu żądanych informacji zostały poparte wyrokiem Sądu do spraw Służby Publicznej. Niemniej jednak Komisja przedstawiła skarżącemu powody, dla których przyznano mu pewną liczbę punktów za niektóre odpowiedzi.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Parlament działał rozsądnie i w związku z tym zakończył dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.

Skarga złożona przez British Air Line Pilots' Association odnosi się do przepisów UE dotyczących ograniczeń czasu lotu i służby oraz wymogów dotyczących odpoczynku dla komercyjnych linii lotniczych. W szczególności dotyczy to sposobu, w jaki EASA przeprowadziła proces aktualizacji tych przepisów. Skarżący twierdził, że (i) doradztwo naukowe powinno odgrywać bardziej znaczącą rolę w procesie stanowienia prawa; (ii) że EASA nie przedstawiła dowodów potwierdzających kwalifikacje członków grupy tworzącej przepisy; oraz (iii) że EASA nie zajęła się odpowiednio kwestiami konfliktu interesów.

Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony EASA w odniesieniu do roli doradztwa naukowego w procesie stanowienia prawa. W odniesieniu do kwestii, w jaki sposób EASA zarządza ewentualnymi konfliktami interesów w grupach tworzących przepisy, Rzecznik stwierdził, że jej polityka łagodzenia takich konfliktów w przypadku jej własnych pracowników została zmieniona i że to zmienione podejście jest obecnie stosowane również do ekspertów w grupach tworzących przepisy. Na tej podstawie Rzecznik stwierdziła, że nie musi dalej badać tej kwestii. Ponadto EASA przyjęła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące przekazania skarżącemu zanonimizowanych informacji na temat członków grupy tworzącej przepisy. Rzecznik zamknęła zatem sprawę, zachęcając EASA do przyjęcia bardziej proaktywnego podejścia do ujawniania dostępnych jej informacji na temat kwalifikacji i wiedzy fachowej członków grupy tworzącej przepisy. Zasygnalizowała również, że rozważa przeanalizowanie kwestii związanych z pracą ekspertów zewnętrznych w niektórych agencjach UE.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do dokumentów dotyczących inwigilacji internetu przez brytyjskie służby wywiadowcze. Rzecznik zalecił, aby Komisja udzieliła dostępu do jednego konkretnego dokumentu (pisma brytyjskiego ministra spraw zagranicznych do ówczesnego wiceprzewodniczącego Komisji), a w przypadku pozostałych dokumentów, o które wnioskowano, aby Komisja albo je ujawniła, albo odpowiednio uzasadniła, dlaczego jej zdaniem należało odmówić ich ujawnienia.

Komisja postanowiła ujawnić pismo brytyjskiego ministra spraw zagranicznych, przyjmując tym samym pierwszą część zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. Podtrzymała jednak swoje stanowisko, by nie ujawniać pozostałych dokumentów. Uzasadniła to stanowisko tym, że nadal badała kwestię, czy brytyjskie programy masowej inwigilacji naruszają prawo UE, w szczególności w odniesieniu do prawa osoby fizycznej do ochrony danych. Komisja argumentowała, że do czasu ostatecznego zamknięcia dochodzenia wcześniejsze ujawnienie pozostałych przedmiotowych dokumentów miałoby negatywny wpływ na dialog między władzami Zjednoczonego Królestwa a Komisją. Mówiąc bardziej ogólnie, argumentował on, że jego zdolność do skutecznego prowadzenia dochodzenia i decydowania o odpowiedniej reakcji powinna być chroniona przed ryzykiem presji zewnętrznej. Ponadto Komisja nie uznała, że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny.

Rzecznik nie jest przekonany, że Komisja odpowiednio uzasadniła swoją decyzję o odmowie publicznego dostępu do pozostałych nieujawnionych dokumentów. Ponieważ Komisja nie ujawniła tych dokumentów ani nie przedstawiła odpowiednich powodów odmowy publicznego dostępu do nich, oczywiste jest, że Komisja odrzuciła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich w odniesieniu do tych dokumentów. Ponadto Rzecznik zauważa, że wydaje się, iż Komisja nie podjęła żadnych działań w odniesieniu do swojego dochodzenia od 2013 r. Rzecznik stwierdza zatem, że działania Komisji w tej sprawie stanowią niewłaściwe administrowanie, a w rzeczywistości poważne niewłaściwe administrowanie, biorąc pod uwagę znaczenie tej konkretnej kwestii dla obywateli UE.