Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej o odzyskaniu kwot wypłaconych w formie dotacji w ramach różnych projektów finansowanych przez UE. Decyzję podjęto w następstwie audytów przeprowadzonych przez audytora w imieniu Komisji. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami audytu. Skarżący chciał między innymi, aby audyty zostały poddane przeglądowi przez krajową izbę audytorów w jego państwie członkowskim. Komisja nie uznała tego za konieczne.

Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

Sprawa ta wynikała z nieudzielenia przez Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Chorwacji odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji złożony na Facebooku oraz z faktu, że zablokowało ono skarżącego na jego stronie na Facebooku. Skarżący zapytał, czy szef przedstawicielstwa w Chorwacji był byłym członkiem Komunistycznej Partii Jugosławii.

Ponieważ Komisja odblokowała swoją stronę na Facebooku i udzieliła odpowiedzi, Rzecznik stwierdza, że Komisja rozstrzygnęła te aspekty sprawy. Rzecznik stwierdza ponadto, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania, nie ujawniając wymaganych informacji, ponieważ stanowiły one chronione dane osobowe.

Rzecznik proponuje jednak poprawę w zakresie potrzeby udzielania odpowiedzi obywatelom komunikującym się z Komisją w mediach społecznościowych. Komisja powinna wziąć pod uwagę fakt, że prawo do odpowiedzi, zagwarantowane w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i w zasadach dobrej administracji, przewidziane w Europejskim kodeksie dobrego postępowania administracyjnego, ma zastosowanie do komunikatów otrzymywanych za pośrednictwem mediów społecznościowych, z zastrzeżeniem jedynie ograniczeń uzasadnionych zasadą proporcjonalności. Komisja powinna to uwzględnić w przeglądzie swojego przewodnika dla dostawców informacji oraz we wszelkich innych stosownych pracach.

Sprawa dotyczyła procedury naboru na stanowisko w delegaturze UE w Albanii. Skarżąca była niezadowolona, że nie znalazła się na krótkiej liście kandydatów na to stanowisko, ponieważ uważała, że spełnia wszystkie wymagane kryteria. Zwróciła się o informacje na temat swojego wniosku i powodów, dla których nie znalazła się na krótkiej liście. Delegacja nie odpowiedziała na jej wniosek w odpowiednim czasie.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę sprawę. W trakcie dochodzenia delegacja odpowiedziała na skargę, rozwiązując tym samym ten aspekt skargi. Jeżeli chodzi o decyzję o nieumieszczeniu skarżącego na krótkiej liście, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał wyjaśnienie swojej decyzji przez delegaturę za rozsądne i zamknął dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich zasugerował, aby Europejska Służba Działań Zewnętrznych udzielała delegaturom wskazówek dotyczących potrzeby informowania kandydatów o opóźnieniach w konkursach selekcyjnych. Rzecznik zasugerowała również, aby Europejska Służba Działań Zewnętrznych uwzględniła w „Przewodniku delegatur UE dla pracowników lokalnych” bardziej szczegółowe wymogi dotyczące rodzaju informacji, które mają być zawarte w wykazie/arkuszu kalkulacyjnym Excel sporządzonym przez komisje selekcyjne.

Sprawa dotyczyła braku odpowiedzi Komisji na korespondencję skarżącego w kontekście audytu finansowego na poziomie państwa członkowskiego. W następstwie interwencji Rzecznika Komisja udzieliła odpowiedzi. Ujawniła dokument, o który wnioskował skarżący, ale utajniła niektóre dane osobowe (imiona i nazwiska osób fizycznych). Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja prawidłowo uzasadniła utajnienie na mocy rozporządzenia 45/2001.

Sprawa dotyczyła rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji jako sposobu uzyskania możliwej do pobrania wersji bazy danych orzecznictwa znajdującej się w posiadaniu Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej („EUIPO”). Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i zwrócił się do EUIPO o lepsze wyjaśnienie powodów, dla których nie może zastosować się do wniosku. Wyjaśnienie EUIPO było dokładne i rozsądne. W związku z tym sprawa została zamknięta stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła nieudzielenia przez Europejski Bank Centralny (EBC) odpowiedniej odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji na temat kompetencji EBC do zapewnienia egzekwowania przepisów dotyczących regulacji finansowych i ochrony konsumentów w państwach członkowskich. Rzecznik zwrócił się do EBC o udzielenie skarżącemu szczegółowej odpowiedzi dotyczącej jego roli nadzorczej wobec krajowych banków centralnych, a także roli jednolitego mechanizmu nadzorczego w nadzorowaniu podmiotów prywatnych. EBC udzielił jasnej i wyczerpującej odpowiedzi. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił zamknąć sprawę.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do dokumentów dotyczących inwigilacji internetu przez brytyjskie służby wywiadowcze. Rzecznik zaleciła, aby Komisja udzieliła dostępu do jednego konkretnego dokumentu (pisma ministra spraw zagranicznych Zjednoczonego Królestwa do ówczesnego wiceprzewodniczącego Komisji), a w przypadku pozostałych żądanych dokumentów – aby Komisja albo je ujawniła, albo odpowiednio uzasadniła, dlaczego jej zdaniem należało odmówić ujawnienia.

Komisja postanowiła ujawnić pismo ministra spraw zagranicznych Zjednoczonego Królestwa, przyjmując tym samym pierwszą część zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. Podtrzymała jednak swoje stanowisko, że nie ujawni pozostałych dokumentów. Uzasadnił to stanowisko tym, że nadal bada kwestię, czy brytyjskie programy masowej inwigilacji naruszają prawo UE, w szczególności w odniesieniu do prawa osoby fizycznej do ochrony danych. Komisja argumentowała, że do czasu ostatecznego zamknięcia dochodzenia wcześniejsze ujawnienie pozostałych odnośnych dokumentów miałoby negatywny wpływ na dialog między władzami Zjednoczonego Królestwa a Komisją. Ogólnie rzecz biorąc, argumentował on, że jego zdolność do skutecznego prowadzenia dochodzenia i decydowania o odpowiedniej reakcji powinna być chroniona przed ryzykiem presji zewnętrznej. Ponadto Komisja nie uznała, że za ujawnieniem informacji przemawia nadrzędny interes publiczny.

Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest przekonany, że Komisja odpowiednio uzasadniła swoją decyzję o odmowie publicznego dostępu do pozostałych nieujawnionych dokumentów. Ponieważ Komisja nie ujawniła tych dokumentów ani nie przedstawiła odpowiednich powodów odmowy publicznego dostępu do nich, oczywiste jest, że Komisja odrzuciła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich w odniesieniu do tych dokumentów. Ponadto Rzecznik zauważa, że wydaje się, iż Komisja nie podjęła żadnych działań w odniesieniu do prowadzonego przez siebie dochodzenia od 2013 r. Rzecznik uważa zatem, że działania Komisji w tej sprawie stanowią niewłaściwe administrowanie, a w rzeczywistości poważne niewłaściwe administrowanie, biorąc pod uwagę znaczenie tej konkretnej kwestii dla obywateli UE.

Były stażysta w Radzie Unii Europejskiej skarżył się, że dodatek wypłacany stażystom przez instytucje UE jest nieodpowiedni, ponieważ jest niższy od płacy minimalnej, a zatem nie gwarantuje stażystom godnego poziomu życia.

Rzecznik wszczął dochodzenie w tej sprawie. Stwierdziła, że Rada wyjaśniła w wystarczająco szczegółowy sposób, w jaki sposób ustalana jest kwota dodatku za staż. Rzecznik uznał, że decyzja o wypłacie dodatku w wysokości 25% wynagrodzenia urzędnika w grupie zaszeregowania AD5.1 była uzasadniona. Rada podjęła tę decyzję w ramach przysługującego jej zakresu uznania, opierając się na swoich potrzebach administracyjnych i dostępnym budżecie.

Rzecznik zauważył, że Rada rozróżnia staże i zatrudnienie. Stażysta otrzymuje zatem dodatek, a nie wynagrodzenie, ponieważ prawa i obowiązki stażysty nie są porównywalne z prawami i obowiązkami pracownika. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał wyjaśnienie Rady za rozsądne.

W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że praktyka Rady nie stanowiła niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła finansowanego przez UE projektu badawczego w zakresie oceny ryzyka związanego z GMO (znanego jako GRACE). Skarżący, niemiecki instytut badawczy, twierdził, że wielu naukowców zaangażowanych w projekt GRACE znajdowało się w sytuacji konfliktu interesów ze względu na ich domniemane stosunki z przemysłem biotechnologicznym. Twierdził on, że Komisja Europejska nie odniosła się do obaw skarżącego dotyczących rzetelności naukowej wyników projektu i niezależności powiązanej publikacji naukowej. Skarżący twierdził również, że Komisja nie zapewniła obiektywności i niezależności projektu, w szczególności pełnej przejrzystości w odniesieniu do ekspertów zaangażowanych w jego wybór.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał sprawę. Zgodziła się z Komisją, że nie powinna ona ingerować w interpretację naukową ani w proces publikacji finansowanych przez nią badań naukowych. Rzecznik stwierdził również, że sam fakt istnienia powiązań między naukowcami zaangażowanymi w projekt a przemysłem nie świadczy o konflikcie interesów. Rzecznik wskazała, że Komisja często finansuje projekty realizowane albo przez przemysł, albo przez grupy ściśle powiązane z przemysłem. Rzecznik zasugerował jednak, aby Komisja rozważyła przesłanie skarżącemu pełniejszego i dokładniejszego wyjaśnienia, dlaczego uważa, że powiązania między przemysłem a naukowcami z GRACE nie powodują sytuacji konfliktu interesów.

Sprawa dotyczyła skargi, że Europejski Bank Centralny nie opublikował, jak to miało miejsce w przeszłości w przypadku niektórych banków centralnych, tabeli wyników dotyczącej przestrzegania przez państwa członkowskie strefy euro tzw. kryteriów konwergencji. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EBC nie jest zobowiązany do publikowania takiego przeglądu, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że państwa członkowskie są obecnie zobowiązane do przestrzegania różnych kryteriów. Stwierdziła również, że EBC i Komisja Europejska publikują istotne i dostępne informacje statystyczne dotyczące nadzoru rynku. Nie doszło zatem do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła rzekomego nieprzekazania skarżącemu przez Parlament Europejski tabeli oceny oraz konkretnych powodów przyznania mu punktów w procedurze naboru.

Biorąc pod uwagę, że Sąd do spraw Służby Publicznej orzekł w niedawnym wyroku, że komisje konkursowe nie muszą przedstawiać kandydatom poprawionej wersji egzaminów, powodów, dla których odpowiedzi były błędne, ani tabel oceny stosowanych do egzaminów pisemnych i ustnych, Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie w sprawie skargi, aby umożliwić Parlamentowi przedstawienie uwag na temat znaczenia ustaleń Sądu dotyczących jego postępowania w sprawie naboru.

Parlament argumentował, że jego powody odmowy udzielenia skarżącemu żądanych informacji zostały poparte wyrokiem Sądu do spraw Służby Publicznej. Komisja przedstawiła jednak skarżącemu powody, dla których przyznano mu pewną liczbę punktów za niektóre odpowiedzi.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Parlament działał rozsądnie i w związku z tym zamknął dochodzenie, stwierdzając brak niewłaściwego administrowania.

Skarga złożona przez British Air Line Pilots' Association odnosi się do przepisów UE dotyczących ograniczeń czasu lotu i służby oraz wymogów dotyczących odpoczynku dla komercyjnych linii lotniczych. W szczególności dotyczy to sposobu, w jaki EASA przeprowadziła proces aktualizacji tych przepisów. Skarżący twierdził, że (i) doradztwo naukowe powinno odgrywać bardziej znaczącą rolę w procesie stanowienia przepisów; (ii) EASA nie przedstawiła dokumentów potwierdzających kwalifikacje członków grupy ds. stanowienia przepisów; oraz (iii) EASA nie zajęła się odpowiednio kwestiami konfliktu interesów.

Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdził niewłaściwego administrowania przez EASA w odniesieniu do roli doradztwa naukowego w procesie stanowienia przepisów. Jeśli chodzi o sposób, w jaki EASA zarządza ewentualnymi konfliktami interesów w grupach tworzących przepisy, Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że jej polityka łagodzenia takich konfliktów w przypadku własnych pracowników została zmieniona i że to zmienione podejście jest obecnie stosowane również do ekspertów w grupach tworzących przepisy. Na tej podstawie Rzecznik stwierdziła, że nie musi dalej badać tej kwestii. Ponadto EASA przyjęła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące przekazywania skarżącemu zanonimizowanych informacji na temat członków grupy ds. stanowienia przepisów. Rzecznik zamknął zatem sprawę, zachęcając EASA do przyjęcia bardziej proaktywnego podejścia do ujawniania dostępnych jej informacji na temat kwalifikacji i wiedzy fachowej członków grupy ds. stanowienia prawa. Zaznaczyła również, że rozważa przeanalizowanie kwestii związanych z pracą wykonywaną przez ekspertów zewnętrznych na rzecz niektórych agencji UE.