Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσβαση του κοινού σε γραπτά μηνύματα και άλλα έγγραφα σχετικά με τις συζητήσεις μεταξύ της Προέδρου της Επιτροπής και του διευθύνοντος συμβούλου φαρμακευτικής εταιρείας για την αγορά εμβολίων κατά της νόσου COVID-19. Σε απάντηση, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν εντόπισε κανένα γραπτό μήνυμα που να εμπίπτει στο αίτημα.

Στο πλαίσιο της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, προέκυψε ότι η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι τα γραπτά μηνύματα εμπίπτουν γενικά στα εσωτερικά κριτήρια καταχώρισης στο μητρώο εγγράφων της, λόγω του «βραχύβιου» χαρακτήρα του περιεχομένου τους. Κατά την εξέταση του αιτήματος, η Επιτροπή είχε ζητήσει από το προσωπικό γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής (γραφείο) να εντοπίσει μόνο έγγραφα που πληρούν τα κριτήρια καταχώρισής του. Ως εκ τούτου, το προσωπικό γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής δεν ήταν υποχρεωμένο να εντοπίζει γραπτά μηνύματα και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν αξιολόγησε κατά πόσον τα μηνύματα αυτά θα έπρεπε να δημοσιοποιούνται.

Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι αυτό συνιστούσε κακοδιοίκηση. Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, συνέστησε στην Επιτροπή να ζητήσει από το προσωπικό γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής να αναζητήσει εκ νέου σχετικά γραπτά μηνύματα, καθιστώντας σαφές ότι η αναζήτηση δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε καταχωρισμένα έγγραφα ή έγγραφα που πληρούν τα κριτήρια καταχώρισής τους. Εάν στη συνέχεια εντοπιστούν γραπτά μηνύματα, παρότρυνε την Επιτροπή να αξιολογήσει κατά πόσον θα μπορούσε να χορηγηθεί πρόσβαση στο κοινό.

Σε απάντηση, η Επιτροπή δεν ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή εάν αναζήτησε εκ νέου γραπτά μηνύματα που δεν είχαν καταχωριστεί στο μητρώο της και δεν ανέφερε τους λόγους για τους οποίους δεν αναζήτησε τέτοια μηνύματα. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια επιβεβαίωσε τη διαπίστωσή της περί κακοδιοίκησης.