Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση της Επιτροπής να παράσχει στο κοινό πρόσβαση σε έγγραφα σχετικά με έρευνες για κρατικές ενισχύσεις, στο πλαίσιο των οποίων πρόσωπα είχαν αναγνωριστεί ως «ενδιαφερόμενα μέρη», παρά το γεγονός ότι δεν ήταν ούτε δικαιούχος της ενίσχυσης ούτε ανταγωνιστής. Αρνούμενη την πρόσβαση, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε ένα γενικό τεκμήριο μη δημοσιοποιήσεως, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση οποιουδήποτε εγγράφου θα έθιγε τον σκοπό των ερευνών της και τα εμπορικά συμφέροντα των οικείων εταιριών. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε τη θέση της Επιτροπής. Ειδικότερα, υποστήριξε ότι θα υπήρχε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη δημοσιοποίηση, δηλαδή η ανάγκη ελέγχου της πρακτικής της Επιτροπής να δέχεται τους καταγγέλλοντες ως «ενδιαφερόμενα μέρη». Ειδικότερα, η καταγγελία εγείρει ανησυχίες ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να ερμηνεύσει την έννοια αυτή πολύ στενά, αναγνωρίζοντας έτσι μόνο τους δικαιούχους ή τους ανταγωνιστές ως «ενδιαφερόμενα μέρη» που δικαιούνται να υποβάλουν καταγγελία.

Βάσει της έρευνάς της, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η καταγγέλλουσα αναζητούσε στατιστικές πληροφορίες σχετικά με την πρακτική της Επιτροπής και όχι πρόσβαση σε συγκεκριμένα έγγραφα. Υπό το πρίσμα αυτό, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε πρόταση λύσης, καλώντας την Επιτροπή να εξετάσει το αίτημα του καταγγέλλοντος ως αίτημα παροχής πληροφοριών και να του παράσχει σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία της για τις κρατικές ενισχύσεις, ώστε να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες που είχε εκφράσει.

Η Επιτροπή αποδέχθηκε την πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση και παρείχε στον καταγγέλλοντα λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την πρακτική της όσον αφορά τη διερεύνηση δυνητικά παράνομων κρατικών ενισχύσεων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με δειγματοληπτικές υποθέσεις. Ο καταγγέλλων ήταν ικανοποιημένος με την απάντηση αυτή. Η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη θετική απάντηση της Επιτροπής στην πρότασή της για λύση και περάτωσε την έρευνα.

Η υπόθεση αφορούσε τον χρόνο που χρειάστηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να ολοκληρώσει την αξιολόγηση καταγγελίας επί παραβάσει κατά της Ισπανίας που υποβλήθηκε το 2018. Η καταγγελία παράβασης αφορούσε τις νομοθετικές αλλαγές που εισήχθησαν το 2014 στον ισπανικό νόμο περί λιμένων και την επακόλουθη παράταση, από τη λιμενική αρχή των Βαλεαρίδων Νήσων, της διάρκειας των παραχωρήσεων για την άσκηση δραστηριοτήτων θαλάσσιων σπορ αναψυχής στον δημόσιο χώρο του λιμένα. Στην καταγγελία του για παράβαση, ο καταγγέλλων υποστήριξε, κατ’ ουσίαν, ότι οι εν λόγω νομοθετικές αλλαγές και η παράταση, από τη λιμενική αρχή των Βαλεαρίδων Νήσων, της διάρκειας των παραχωρήσεων παραβίασαν τα άρθρα 49, 56 και 106 της ΣΛΕΕ.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι ήταν επιμελής και δραστήρια στην υπόθεση και ότι δεν παρείχε πειστικούς λόγους για να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν σε θέση να ολοκληρώσει την αξιολόγησή της μετά από περισσότερα από επτά έτη. Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι αυτό συνιστούσε κακοδιοίκηση και συνέστησε στην Επιτροπή να ολοκληρώσει την αξιολόγησή της χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Η Διαμεσολαβήτρια εντόπισε επίσης ζητήματα σχετικά με τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην καταγγέλλουσα και την τήρηση αρχείων σε σχέση με τον διάλογο EU Pilot που διεξήγαγε η Επιτροπή με την Ισπανία και διατύπωσε δύο αντίστοιχες προτάσεις για βελτίωση εν προκειμένω.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετρίασε τους κινδύνους σύγκρουσης συμφερόντων που σχετίζονται με μια θέση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα την οποία ανέλαβε πρώην διευθυντικό στέλεχος. Ο υπάλληλος, ο οποίος είχε απασχοληθεί στο παρελθόν στην υπηρεσία ανταγωνισμού της Επιτροπής, μεταπήδησε σε διεθνική εταιρία ως ανώτερο διευθυντικό στέλεχος αρμόδιο για θέματα ανταγωνισμού και κανονιστικών ρυθμίσεων, μεταξύ άλλων και για την Ευρώπη. Πριν από τη μετάβαση στον ρόλο της [διορθωμένης] εταιρείας, το πρώην μέλος του προσωπικού είχε αποχωρήσει από την Επιτροπή και είχε προσχωρήσει σε μια παγκόσμια δικηγορική εταιρεία. Η Επιτροπή είχε εγκρίνει τη μετακόμιση στο δικηγορικό γραφείο, αφού ο πρώην υπάλληλος της γνωστοποίησε την πρόθεσή του να αναλάβει τη θέση αυτή.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι, στο πλαίσιο της έγκρισης της μετακόμισης στο δικηγορικό γραφείο, η Επιτροπή είχε λάβει μέτρα για τον μετριασμό του κινδύνου που ενείχε το πρώην μέλος του προσωπικού που εργαζόταν σε φακέλους ή υποθέσεις που θα ήταν συναφείς με τη θέση εργασίας στο δικηγορικό γραφείο. Η απόφαση της Επιτροπής να εγκρίνει τη μετακόμιση στο δικηγορικό γραφείο περιλάμβανε επίσης διάφορους περιορισμούς. Για παράδειγμα, απαγορεύτηκε στον πρώην υπάλληλο να εργάζεται, άμεσα ή έμμεσα, σε υποθέσεις που ενέπιπταν στην αρμοδιότητα του πρώην υπαλλήλου κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ή σε υποθέσεις που σχετίζονται άμεσα με αυτόν. Για να βοηθήσει τον πρώην υπάλληλο να εντοπίσει τις υποθέσεις που θα μπορούσαν να εγείρουν ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων ανά πάσα στιγμή μετά την αποχώρησή του από την υπηρεσία, η Επιτροπή συμπεριέλαβε κατάλογο υποθέσεων, τον οποίο επικαιροποίησε μετά την πραγματική αποχώρησή του από την υπηρεσία.

Η έρευνα της Διαμεσολαβήτριας επιβεβαίωσε ότι η Επιτροπή υιοθέτησε μια ισχυρή προσέγγιση για την αξιολόγηση, στο πλαίσιο του επακόλουθου ρόλου του πρώην υπαλλήλου με την [επεξεργασθείσα] εταιρεία, του κατά πόσον οι υποθέσεις ανταγωνισμού που δεν περιλαμβάνονται στον προαναφερθέντα κατάλογο θα μπορούσαν παρά ταύτα να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων, διότι σχετίζονται με υποθέσεις για τις οποίες ήταν υπεύθυνος ο πρώην υπάλληλος. Ο Διαμεσολαβητής εξέφρασε την ικανοποίησή του για την προσέγγιση αυτή.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή αντιμετώπισε τους κινδύνους σύγκρουσης συμφερόντων που σχετίζονται με την εν λόγω θέση εργασίας.