Στις δύο αυτές περιπτώσεις, οι καταγγέλλοντες ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παράσχει στο κοινό πρόσβαση σε σχέδιο έκθεσης εκτίμησης επιπτώσεων σχετικά με την αναθεώρηση του κανονισμού για την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, σε σχετική γνώμη της επιτροπής ρυθμιστικού ελέγχου και στα πρακτικά των σχετικών συνεδριάσεων. Μολονότι η Επιτροπή γνωστοποίησε ορισμένα έγγραφα σχετικά με τις συναντήσεις, αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα περισσότερα από τα ζητηθέντα έγγραφα. Στο πλαίσιο αυτό, επικαλέστηκε εξαίρεση βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει μια εν εξελίξει διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Οι καταγγέλλοντες ζήτησαν από την Επιτροπή να επανεξετάσει τη θέση της και να εκδώσει «επιβεβαιωτικές αποφάσεις». Αφού η Επιτροπή δεν το έπραξε εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, οι καταγγέλλοντες απευθύνθηκαν στον Διαμεσολαβητή.

Βάσει ελέγχου των εγγράφων, η Διαμεσολαβήτρια δεν ήταν πεπεισμένη ότι η Επιτροπή είχε δικαιολογημένα αρνηθεί την πρόσβαση στα έγγραφα και την παρότρυνε να επανεξετάσει την αρχική της θέση και να εκδώσει ρητές επιβεβαιωτικές αποφάσεις.

Δυστυχώς, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί περαιτέρω πρόσβαση στα έγγραφα. Δεδομένου ότι ήταν απίθανο να αλλάξει τη θέση της, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση με διαπίστωση κακοδιοίκησης. Με τον τρόπο αυτό, κάλεσε την Επιτροπή να εφαρμόσει πλήρως τη νομολογία της ΕΕ στο μέλλον, η οποία απαιτεί από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να εφαρμόζουν ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο διαφάνειας στα νομοθετικά έγγραφα.