Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χειρίστηκε τις καταγγελίες εθνικού βοηθού των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων στην Ιταλία. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι οι Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Ρώμη παρενέβησαν σε δύο διοικητικές διαδικασίες που κίνησε σε εθνικό επίπεδο. Η καταγγελία αφορούσε επίσης τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χειρίστηκε αίτημα πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα που υπέβαλε ο καταγγέλλων.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ελλείψεις στον χειρισμό των καταγγελιών από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κοινοποίησε τη θέση της στον καταγγέλλοντα και τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στο συμπέρασμά της να μην προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξέτασε το ζήτημα αυτό κατά τη διάρκεια της έρευνας παρέχοντας σαφείς και εύλογες εξηγήσεις για τη θέση της. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν παραβίασε τα δικαιώματα του καταγγέλλοντος κατά την εξέταση των καταγγελιών.

Όσον αφορά το αίτημα πρόσβασης σε έγγραφα, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι οι λόγοι που επικαλέστηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για να μην αποκαλύψει τα ζητούμενα έγγραφα δεν φαίνεται να συνάδουν με τη νομοθεσία της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η απόφαση να μην γνωστοποιηθούν τα έγγραφα που ζήτησε ο καταγγέλλων ήταν εύλογη, αν και για διαφορετικό λόγο από αυτόν που επικαλέστηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με το συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Η υπόθεση αφορούσε αίτημα πρόσβασης του κοινού σε πέντε έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια της Αεροπορίας (EASA). Τα έγγραφα αφορούσαν εκτιμήσεις κινδύνου σχετικά με ορισμένους χειριστές των οποίων οι άδειες εκτός ΕΕ είχαν μετατραπεί σε άδειες της ΕΕ από αρμόδια εθνική αρχή με ορισμένες παρατυπίες στη διαδικασία μετατροπής. Ο EASA αρνήθηκε να χορηγήσει πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα, επικαλούμενος την εξαίρεση από την πρόσβαση του κοινού όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας των ατόμων.

Στην καταγγελία προς τον Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων διευκρίνισε ότι ενδιαφερόταν μόνο για τα μέρη των εγγράφων που έδειχναν τη μεθοδολογία της εκτίμησης κινδύνου και όχι για τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Αφού εξέτασε τις μη αναλυθείσες εκδοχές των επίμαχων εγγράφων, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι ο EASA είχε τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει μόνον τα μέρη που αποδείκνυαν τη μεθοδολογία αυτή.

Δεδομένου ότι ο EASA αποδέχθηκε τη θέση του Διαμεσολαβητή και γνωστοποίησε τα σχετικά μέρη των ζητηθέντων εγγράφων, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την υπόθεση όπως είχε διευθετηθεί.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) να παράσχει στο κοινό πρόσβαση σε δύο τελικές εκθέσεις που αφορούσαν δύο έρευνες σχετικά με την κοινότητα γνώσης και καινοτομίας στον τομέα της μεταποίησης του ΕΙΤ (ΚΓΚ). Η OLAF, αρνούμενη την πρόσβαση στις εκθέσεις, στηρίχθηκε σε γενικό τεκμήριο κατά το οποίο η γνωστοποίηση θα έθιγε την προστασία του σκοπού των ερευνών της.

Η ομάδα έρευνας του Διαμεσολαβητή εξέτασε τα επίμαχα έγγραφα. Με βάση την επιθεώρηση και τις πρόσθετες εμπιστευτικές πληροφορίες που έλαβε από την OLAF, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι ήταν εύλογο για την OLAF να εφαρμόσει το γενικό τεκμήριο της μη δημοσιοποίησης στην προκειμένη περίπτωση, καθώς οι σχετικές δραστηριότητες παρακολούθησης βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη και δεν έχει παρέλθει εύλογο χρονικό διάστημα για την ολοκλήρωση αυτών των δραστηριοτήτων παρακολούθησης.

Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση του REA να παράσχει μερική πρόσβαση σε επιστολή που είχε αποστείλει ο REA σε δικαιούχο σχετικά με την ανάκτηση της χρηματοδότησης. Ο REA, αρνούμενος την πρόσβαση, επικαλέστηκε την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου.

Βάσει του ελέγχου του επίμαχου εγγράφου, ο Διαμεσολαβητής δεν πείστηκε από το επιχείρημα του REA ότι η μερική πρόσβαση θα έθιγε σοβαρά την προστασία των εμπορικών συμφερόντων. Ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε πρόταση λύσης ζητώντας από τον REA να επανεξετάσει τη θέση του επί του αιτήματος, προκειμένου να του παράσχει ευρεία μερική πρόσβαση στο επίμαχο έγγραφο.

Ο ΕΟΕ αποδέχθηκε την πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση και παρέσχε στον καταγγέλλοντα ευρεία μερική πρόσβαση στο έγγραφο. Η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη θετική απάντηση του ΕΟΕ στην πρότασή της για λύση, με την οποία διευθετήθηκε η καταγγελία.

Η υπόθεση αφορούσε αίτημα πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) σχετικά με κοινές επιχειρήσεις επιστροφής και εθνικές επιχειρήσεις επιστροφής που συντονίζονται από τον Frontex για την περίοδο από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου 2024. Ο Frontex προσδιόρισε 247 τελικές εκθέσεις επιχειρήσεων επιστροφής, 46 έγγραφα που αποτελούν το επιχειρησιακό σχέδιο επιστροφών για το 2024 και διάφορες σχετικές συμφωνίες επιχορήγησης. Ο Frontex εξήγαγε επίσης από τη βάση δεδομένων του ορισμένες από τις λεπτομερείς πληροφορίες που ζητήθηκαν σχετικά με τις επιχειρήσεις επιστροφής, αλλά διέγραψε τις υπόλοιπες. Ο Frontex αρνήθηκε την πρόσβαση στα 46 έγγραφα που αποτελούν το επιχειρησιακό σχέδιο επιστροφών για το 2024 στο σύνολό τους, παρέχοντας παράλληλα ευρεία μερική πρόσβαση στις συμφωνίες επιχορήγησης. Ο Frontex υποστήριξε ότι η περαιτέρω γνωστοποίηση θα υπονόμευε την προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις, καθώς και τα εμπορικά συμφέροντα.

Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας εξέτασε δείγμα των επίμαχων εγγράφων και πραγματοποίησε συνάντηση με εκπροσώπους του Frontex. Βάσει της επιθεώρησης και των διευκρινίσεων που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η θέση του Frontex ήταν συνολικά δικαιολογημένη.

Ενώ, ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Frontex χειρίστηκε το αίτημα ήταν εύλογος και περάτωσε την έρευνα με το συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση, σημείωσε ότι, ελλείψει ολοκληρωμένου καταλόγου εγγράφων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος, ήταν δύσκολο για τη Διαμεσολαβήτρια να προσδιορίσει με βεβαιότητα πόσα έγγραφα προσδιόρισε ο Frontex ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια επανέλαβε προηγούμενη σύσταση σύμφωνα με την οποία, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης, ο Frontex θα πρέπει να παρέχει στους αιτούντες κατάλογο των εγγράφων που θεωρεί ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των αιτήσεών τους για πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία στον Τομέα της Ποινικής Δικαιοσύνης (Eurojust) να παράσχει στο κοινό πρόσβαση σε επτά έγγραφα σχετικά με την εξαγωγή πληροφοριών από συσκευές επικοινωνίας μεταναστών. Η Eurojust, αρνούμενη την πρόσβαση του κοινού σε τμήματα των εγγράφων, στηρίχθηκε σε δύο εξαιρέσεις που προβλέπονται στη νομοθεσία της Ένωσης σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, ήτοι στην ανάγκη προστασίας του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια και στην ανάγκη προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Βάσει του ελέγχου των επίμαχων εγγράφων, ο Διαμεσολαβητής δεν πείστηκε από τα επιχειρήματα της Eurojust ότι η ευρύτερη δημοσιοποίηση των εγγράφων θα έθιγε την προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια. Η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε πρόταση λύσης, με την οποία ζήτησε από την Eurojust να επανεξετάσει τη θέση της επί του αιτήματος, με σκοπό την παροχή ευρύτερης πρόσβασης του κοινού στα επίμαχα έγγραφα. Κάλεσε την Eurojust, στο πλαίσιο αυτό, να επικεντρωθεί σε τρία από τα σχετικά έγγραφα, με επακόλουθες προσαρμογές σε δύο πρόσθετα έγγραφα.

Η Eurojust αποδέχθηκε την πρόταση του Διαμεσολαβητή για λύση και έδωσε στον καταγγέλλοντα ευρύτερη πρόσβαση σε όλα σχεδόν τα έγγραφα. Η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη θετική απάντηση της Eurojust στην πρότασή της για λύση και περάτωσε την έρευνα.