Sprawa dotyczyła decyzji Komisji o uznaniu niektórych kosztów zadeklarowanych przez partnera w ramach projektu finansowanego przez UE za niekwalifikowalne. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że powody, dla których Komisja nie zaakceptowała przedmiotowych kosztów, były uzasadnione. W związku z tym Rzecznik zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Skarga ta dotyczy domniemanego braku przeprowadzenia przez Komisję Europejską odpowiednich konsultacji publicznych przed sporządzeniem wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie europejskiego jednolitego rynku łączności elektronicznej i łączności na całym kontynencie. Jednym z punktów wniosku było stopniowe znoszenie opłat roamingowych. Skarga została złożona przez Stowarzyszenie Konkurencyjnej Telekomunikacji. Komisja przedłożyła swój wniosek w dniu 11 września 2013 r., nieco ponad trzy miesiące po jego publicznym ogłoszeniu w dniu 30 maja 2013 r. Skarżący twierdził, że Komisja niesłusznie powołała się na pilny charakter sprawy, wynikający z posiedzenia Rady Europejskiej wiosną 2013 r., jako powód pośpiechu w procesie konsultacji. Ponadto skarżący twierdził, że Komisja nie zidentyfikowała (i) różnych rodzajów zainteresowanych stron, z którymi należy się skonsultować, (ii) nie odniosła się do kwestii podniesionych przez Radę ds. Oceny Skutków, (iii) nie przeprowadziła odpowiednich konsultacji między służbami, a także (iv) celowo próbowała ukryć brak konsultacji publicznych.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że konsultacje publiczne Komisji nie były zgodne z ogólnymi zasadami i minimalnymi standardami określonymi we własnych przepisach Komisji. Rzecznik stwierdził również, że nie jest jasne, czy pilny charakter sprawy, na który powołuje się Komisja, wynika z oświadczenia Rady, czy też odzwierciedla własną ocenę sytuacji dokonaną przez Komisję. Rzecznik uznał jednak, że oparcie się przez Komisję na własnym prawie do ustalania priorytetów politycznych i dokonywania wyborów politycznych było uzasadnione w szczególnym kontekście niniejszego wniosku ustawodawczego. W związku z tym Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony Komisji wynikającego z ograniczonych konsultacji publicznych w tej sprawie. Rzecznik zasugerował jednak, że Komisja powinna wyjaśnić w swoich własnych przepisach dokładne i ograniczone okoliczności, w których może ograniczyć konsultacje publiczne ze względu na priorytet polityczny.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do żadnej z pozostałych podniesionych kwestii związanych ze skargą.

Sprawa wniesiona przez Fundację PETA dotyczyła zakresu uprawnień i obowiązków Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) wynikających z rozporządzenia REACH. Skarżący uznał, że ECHA nie podejmuje wystarczających działań w celu zapewnienia, aby rejestrujący substancje chemiczne powstrzymywali się od przeprowadzania niepotrzebnych badań na zwierzętach w celu wykazania bezpieczeństwa swoich substancji.

Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że w rzeczywistości wykładnia obowiązków ECHA była nadmiernie restrykcyjna. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił ECHA propozycję polubownego rozwiązania w odniesieniu do jej własnej roli, a także współpracy, jaką powinna nawiązać z organami państw członkowskich. Rzecznik była zadowolona z odpowiedzi ECHA i zamknęła sprawę.

Skarżący koordynował konsorcjum, któremu przyznano dotację Komisji na podjęcie działań w dziedzinie budownictwa przyjaznego dla środowiska. W trakcie realizacji działania konsorcjum zwróciło się o zwrot kosztów kwalifikowalnych poniesionych w różnych okresach sprawozdawczych, zgodnie z umową podpisaną z Komisją. Komisja zgodziła się jednak pokryć jedynie 45,75% tych kosztów. Skarżący uznał, że Komisja niesłusznie ograniczyła swoje zwroty do powyższej stawki i złożył skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że zgodnie z umową stawka zwrotu w wysokości 45,75 % miała zastosowanie do całkowitego wkładu Unii w działanie. Umowa nie zawierała żadnego odniesienia do stawki płatności okresowych. Ponadto, zanim konsorcjum zwróciło się o płatność kosztów poniesionych w pierwszym okresie sprawozdawczym, urzędnik Komisji poinformował ją, że płatności okresowe mogą być dokonywane według różnych stawek zwrotu. Rzecznik zaproponował zatem Komisji polubowne rozwiązanie, zwracając się do niej o (i) odpowiednie wyjaśnienie, dlaczego zastosowała wyżej wspomnianą stawkę do płatności okresowych na rzecz konsorcjum; oraz (ii) dopilnowuje, aby po zakończeniu działania wypłacił on konsorcjum saldo zgodnie z umową.

Komisja argumentowała, że systematycznie stosowała stawkę 45,75 % do płatności okresowych, aby zapewnić należyte zarządzanie finansami w ramach budżetu UE i uniknąć w przyszłości skomplikowanych procedur odzyskiwania środków. Rzecznik nie był zadowolony z tej odpowiedzi. Wskazał on między innymi, że Komisja mogła opracować wytyczne, które umożliwiłyby konsorcjum prawidłową interpretację umowy w tym zakresie. Niemniej jednak, ponieważ wszystkie umowy o udzielenie dotacji zawierają obecnie bardzo jasne postanowienie wskazujące, że tymczasowe zwroty będą dokonywane według stawki mającej zastosowanie do ogólnego wkładu Unii w działanie, Rzecznik stwierdził, że dalsze dochodzenia w tym zakresie nie są uzasadnione. Wreszcie w dalszej uwadze zwrócił się on do Komisji o poinformowanie go, w jaki sposób wywiązała się ze swoich zapewnień, że wypłaci konsorcjum wszystkie kwoty pozostające do spłaty po zakończeniu działania.