Skarga złożona przez British Air Line Pilots' Association odnosi się do przepisów UE dotyczących ograniczeń czasu lotu i służby oraz wymogów dotyczących odpoczynku dla komercyjnych linii lotniczych. W szczególności dotyczy to sposobu, w jaki EASA przeprowadziła proces aktualizacji tych przepisów. Skarżący twierdził, że (i) doradztwo naukowe powinno odgrywać bardziej znaczącą rolę w procesie stanowienia prawa; (ii) że EASA nie przedstawiła dowodów potwierdzających kwalifikacje członków grupy tworzącej przepisy; oraz (iii) że EASA nie zajęła się odpowiednio kwestiami konfliktu interesów.

Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony EASA w odniesieniu do roli doradztwa naukowego w procesie stanowienia prawa. W odniesieniu do kwestii, w jaki sposób EASA zarządza ewentualnymi konfliktami interesów w grupach tworzących przepisy, Rzecznik stwierdził, że jej polityka łagodzenia takich konfliktów w przypadku jej własnych pracowników została zmieniona i że to zmienione podejście jest obecnie stosowane również do ekspertów w grupach tworzących przepisy. Na tej podstawie Rzecznik stwierdziła, że nie musi dalej badać tej kwestii. Ponadto EASA przyjęła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące przekazania skarżącemu zanonimizowanych informacji na temat członków grupy tworzącej przepisy. Rzecznik zamknęła zatem sprawę, zachęcając EASA do przyjęcia bardziej proaktywnego podejścia do ujawniania dostępnych jej informacji na temat kwalifikacji i wiedzy fachowej członków grupy tworzącej przepisy. Zasygnalizowała również, że rozważa przeanalizowanie kwestii związanych z pracą ekspertów zewnętrznych w niektórych agencjach UE.

Skarżący wystąpił z wnioskiem o publiczny dostęp do sprawozdań EASA dotyczących zaleceń w sprawie zatwierdzenia odnoszących się do zagranicznych organizacji obsługi technicznej statków powietrznych, w których stwierdzono nieprzestrzeganie niektórych wymogów dotyczących personelu. EASA odmówiła dostępu ze względu na konieczność ochrony swojej ciągłej działalności nadzorczej oraz interesów handlowych zainteresowanych organizacji. Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, twierdząc, że EASA niesłusznie odmówiła dostępu.

Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że EASA powinna co do zasady udzielać dostępu do utajnionych wersji sprawozdań z zaleceń dotyczących zatwierdzenia. Biorąc pod uwagę, że wniosek skarżącej o udzielenie dostępu nie określał określonego okresu, przedstawiła ona propozycję rozwiązania, które zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001 EASA mogłaby uzgodnić ze skarżącym w celu znalezienia sprawiedliwego rozwiązania, tak aby udzielić częściowego dostępu do co najmniej niektórych (zredagowanych) sprawozdań z zaleceniami dotyczącymi zatwierdzenia. EASA zaakceptowała propozycję rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich i poinformowała ją, że rozmawiała ze skarżącym i zgodziła się ocenić trzyletni okres poprzedzający wniosek skarżącego w celu udzielenia częściowego dostępu do odpowiednich dokumentów. Skarżący był zadowolony z tego wyniku, a Rzecznik zamknęła sprawę.

Sprawa dotyczyła działań OLAF-u po otrzymaniu zgłoszenia o nieprawidłowościach łączącego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) z domniemaną manipulacją sprawozdaniem z inspekcji w zakresie ochrony lotnictwa. Po wstępnej ocenie Rzecznik wyraził zaniepokojenie decyzją OLAF-u o oddaleniu sprawy i odesłaniu sprawy do EASA, mimo że sygnalista świadomie zdecydował się złożyć sprawozdanie OLAF-owi, a nie EASA. Rzecznik wyraził wstępną opinię, że taka decyzja może mieć negatywny wpływ na ogólną skuteczność przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach. W związku z tym postanowiła zbadać tę sprawę.

W następstwie kontroli akt OLAF-u Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że OLAF odpowiednio rozważył, czy wszcząć dochodzenie. Okazało się również, że OLAF w rzeczywistości nie zamknął sprawy, ale zwrócił się do EASA o zbadanie sprawy i złożenie sprawozdania z wyników dochodzenia. Ponadto OLAF zastrzegł sobie prawo do wszczęcia formalnego dochodzenia na późniejszym etapie. W tym kontekście Rzecznik stwierdził, że OLAF odpowiednio rozpatrzył sprawozdanie skarżącego dotyczące informowania o nieprawidłowościach. Rzecznik zauważył, że OLAF powinien był wyraźniej poinformować skarżącego, że przekazanie sprawy EASA nie oznacza, że OLAF nie podejmie żadnych dalszych działań w tej sprawie. Poczyniła w tym względzie kolejną uwagę.

Sprawa dotyczyła rozpatrywania przez Komisję Europejską skargi dotyczącej naruszenia praw pasażerów linii lotniczych. Lot skarżącego z Londynu do Sofii został odwołany z powodu obfitych opadów śniegu i został przekierowany przez Monachium. Jednak jego lot spóźnił się do Monachium i spóźnił się na lot łączony. Skarżący musiał zatem spędzić tam noc i jego przewoźnik nie zaoferował mu pokoju hotelowego. W następstwie kontaktów z władzami Zjednoczonego Królestwa i Niemiec złożył do Komisji skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, twierdząc, że władze Zjednoczonego Królestwa działały wbrew odpowiednim przepisom UE dotyczącym praw pasażerów linii lotniczych.

Komisja argumentowała, że problemy były spowodowane „nadzwyczajnymi okolicznościami”, co oznaczało, że zgodnie z odpowiednim rozporządzeniem UE skarżący nie był uprawniony do rekompensaty pieniężnej. Następnie zaprzestała również korespondencji ze skarżącym.

Rzecznik Praw Obywatelskich przyjął stanowisko Komisji w odniesieniu do istnienia "nadzwyczajnych okoliczności" związanych z opadami śniegu. W związku z tym skarżący nie miał prawa do rekompensaty pieniężnej. Skarżący miał jednak „prawo do opieki” i powinien był otrzymać od przewoźnika zakwaterowanie w hotelu. Biorąc pod uwagę, że przewoźnik nie zapewnił zakwaterowania w hotelu, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że doszło do naruszenia obowiązku dochowania należytej staranności. Z tego powodu Rzecznik uznał opinię Komisji, że nie doszło do naruszenia obowiązku staranności, za nieprzekonującą.

Rzecznik Praw Obywatelskich zalecił Komisji, aby przy rozpatrywaniu takich skarg dotyczących naruszeń w przyszłości należycie uwzględniała spoczywający na przewoźniku obowiązek dochowania należytej staranności wobec pasażerów linii lotniczych. Jeżeli chodzi o decyzję o zaprzestaniu korespondencji ze skarżącym, Rzecznik nie zgodził się z opinią Komisji, że jego korespondencja była „niewłaściwa”, i skierował do Komisji kolejne zalecenie w tym zakresie.

Komisja przyjęła co do zasady drugie zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich. Chociaż Komisja nie odrzuciła pierwszego zalecenia Rzecznika, z jej odpowiedzi jasno wynika, że nie podziela ona opinii Rzecznika w odniesieniu do zakresu obowiązku dochowania przez przewoźnika należytej staranności wobec pasażera. Zamykając dochodzenie, Rzecznik Praw Obywatelskich zajął się tą kwestią w drodze uwagi krytycznej. Przekazała również swoją decyzję do wiadomości właściwym komisjom Parlamentu oraz krajowym rzecznikom praw obywatelskich.

Rozporządzenie w sprawie praw pasażerów linii lotniczych stanowi, że pasażerowie linii lotniczych mają prawo do odszkodowania w przypadku odwołania ich lotów; przewoźnik lotniczy nie jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania, jeżeli może udowodnić, że odwołanie jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków.

Sprawa ta dotyczyła opublikowania przez Komisję na jej stronie internetowej wykazu nadzwyczajnych okoliczności sporządzonego przez krajowe organy wykonawcze (wykaz krajowych organów wykonawczych).

Skarżący, będący kancelarią adwokacką, zwrócił się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i stwierdził, że zdarzenia określone jako „nadzwyczajne okoliczności” w wykazie nowego europejskiego Bauhausu są niezgodne z rozporządzeniem w sprawie praw pasażerów i odpowiednim orzecznictwem. Ponieważ publikacja wykazu krajowych organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów na stronie internetowej Komisji nadała mu większą wiarygodność, skarżący argumentował, że krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów, linie lotnicze i sądy krajowe uwzględniają wykaz krajowych organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów i w związku z tym odmawiają pasażerom odszkodowania.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że opublikowanie wykazu nowego europejskiego Bauhausu na stronie internetowej Komisji byłoby problematyczne, gdyby wykaz ten (i) został uznany za wprowadzający konsumentów w błąd co do jego prawdziwego pochodzenia i charakteru lub (ii) nie odzwierciedlał odpowiednio treści rozporządzenia w sprawie praw pasażerów. W tym celu Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił propozycję polubownego rozwiązania, która zawierała konkretne sugestie dla Komisji.

W swojej odpowiedzi Komisja przedstawiła udoskonalenia, których dokonała w wykazie nowego europejskiego Bauhausu, i przedstawiła dalsze wyjaśnienia. Pomimo niezadowolenia skarżącego z odpowiedzi Komisji Rzecznik uznał, że wyjaśnienia Komisji w odpowiedni sposób odnoszą się do dwóch kwestii wskazanych w jej propozycji polubownego rozwiązania. W świetle powyższych rozważań Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony Komisji i zamknął sprawę.

Sprawa dotyczyła nieprzekazania przez EASA zainteresowanym stronom kopii protokołu posiedzenia grupy doradczej organów krajowych EASA, na którym omówiono zmiany ograniczeń czasu lotu i służby oraz wymogów dotyczących odpoczynku w zarobkowym transporcie lotniczym.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EASA niesłusznie odmówiła dostępu do protokołu. W związku z tym przedstawiła projekt zalecenia dotyczącego udostępnienia protokołu. EASA zgodziła się udostępnić protokół i zobowiązała się do zapewnienia, aby podobne protokoły zostały udostępnione w przyszłości.

Rzecznik stwierdziła zatem, że EASA przyjęła jej projekt zalecenia i zamknęła dochodzenie.