(Wykonane zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich (1))

WNIOSEK

Kontekst

W czerwcu 2003 r. skarżący, który posiada tytuł M.D. i Ph.D. oraz był starszym wykładowcą, ubiegał się o stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony EMEA/A/173 Administrator (naukowy) w jednostce ds. produktów leczniczych stosowanych u ludzi, ocena przed dopuszczeniem do obrotu (A7)(2), zgodnie z ogłoszeniem Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych („EMEA”) . Stanowisko to zostało przewidziane w odpowiednim ogłoszeniu jako stanowisko w grupie zaszeregowania A7 „lub odpowiednie stanowisko w nowej strukturze zaszeregowania AD”.

W dniu 19 stycznia 2004 r. skarżący zwrócił się o informacje dotyczące wynagrodzenia w odniesieniu do omawianego stanowiska. W dniu 2 lutego 2004 r. EMEA wysłała pismo, w którym załączyła kartę płac dla grupy zaszeregowania A7 stopień 1 z wynagrodzeniem podstawowym w wysokości 4815,59 EUR.

W dniu 10 lutego 2004 r. EMEA wystosowała do skarżącego formalne pismo informujące go o zamiarze zatrudnienia go, bez odniesienia do grupy zaszeregowania i stopnia.

W dniu 12 marca 2004 r., podczas badania lekarskiego przed zatrudnieniem skarżącego, EMEA przekazała mu informacje o wynagrodzeniu za stopień 3 A7, którego wynagrodzenie podstawowe wynosiło 5294,83 EUR.

W dniu 24 marca 2004 r. skierował on pocztą elektroniczną do EMEA zapytanie dotyczące możliwości uzyskania wyższej grupy zaszeregowania, mianowicie A5/A6.

W dniu 14 kwietnia 2004 r. EMEA zaoferowała skarżącemu umowę o pracę w charakterze pracownika zatrudnionego na czas określony/administratora naukowego na etapie A6 2 począwszy od dnia 16 lipca 2004 r., która została podpisana przez dyrektora wykonawczego.

W dniu 17 kwietnia 2004 r. skarżący podpisał tę umowę i zrezygnował ze stanowiska w przemyśle farmaceutycznym.

Następnie w dniu 26 kwietnia 2004 r. został poinformowany przez administratora personelu EMEA, że jego grupa zaszeregowania to A*6, a nie A6, jak wskazano w jego umowie, a zatem wynagrodzenie podstawowe było nawet niższe niż wynagrodzenie odpowiadające grupie zaszeregowania A7, czyli 4492,73 EUR.

Według skarżącego na podstawie wszystkich dokumentów i korespondencji z EMEA nie można było domyślić się, że faktyczna grupa zaszeregowania nie była tą, która pojawiła się w podpisanej umowie. Skarżący miał ponad 15-letnie doświadczenie zawodowe od czasu uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych, w tym ponad dziesięcioletnie doświadczenie jako starszy specjalista ds. farmacji.

Skarżący uznał, że w świetle nowego regulaminu pracowniczego EMEA powinna była dostarczyć mu dokładnych, jasnych i odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej. EMEA miała ponad trzy tygodnie, od przyjęcia nowego regulaminu pracowniczego w dniu 22 marca 2004 r. do dnia 14 kwietnia 2004 r., na poinformowanie go o zmianach przed zaproponowaniem mu umowy. W piśmie informującym go o zamiarze zatrudnienia go przez EMEA oraz w streszczeniu warunków umowy o pracę na czas określony przesłanym mu w dniu 10 lutego 2004 r. należało wspomnieć o ewentualnych zmianach po dniu 1 maja 2004 r., kiedy regulamin pracowniczy wszedł w życie. Skarżący podkreślił, że w wyżej wymienionym piśmie stwierdzono, że załączone dokumenty zostaną wykorzystane do określenia jego dokładnego zaszeregowania płacowego i stopnia, wskazując, że możliwe jest uzyskanie zaszeregowania wyższego niż A7. Zdaniem skarżącego, gdyby EMEA poinformowała go o zmianach w odpowiednim czasie, można byłoby uniknąć wielu nieporozumień.

Skarżący podkreślił, że w celu objęcia obowiązków w dniu 16 lipca 2004 r. musiał zrezygnować ze stanowiska w przemyśle farmaceutycznym i przenieść swoje gospodarstwo domowe, w tym troje dzieci w wieku szkolnym, do Londynu.

Chociaż skarżący próbował wyjaśnić swój status kontraktowy w dniach 17 maja 2004 r. oraz 3 i 4 sierpnia 2004 r.(3), minęło ponad pięć miesięcy, zanim EMEA przyznała w dniu 7 września 2004 r., że w jego kontrakcie wystąpił błąd. Tego samego dnia EMEA zwróciła się do skarżącego o podpisanie nowej umowy ze zmniejszonym stopniem zaszeregowania z A6 do A*6, uzasadniając to tym, że doszło do przeoczenia przy wpisywaniu poziomu zaszeregowania w jego umowie.

W dniu 8 października 2004 r. skarżący złożył skargę na mocy art. 90 do dyrektora wykonawczego EMEA. W dniu 15 listopada 2004 r. dyrektor wykonawczy odpowiedział, że możliwe jest jedynie zaoferowanie mu umowy A*6, ponieważ w nowym regulaminie pracowniczym nie istnieje żadna inna odpowiednia grupa zaszeregowania. Skarżący został poproszony o podpisanie nowej umowy w grupie zaszeregowania A*6. W dniu 21 stycznia 2005 r. szef administracji EMEA wystosował do niego ustne ostrzeżenie, że w przypadku gdy nie podpisze on nowej umowy, może on zostać w każdej chwili zwolniony, nawet jeśli oficjalne postępowanie w sprawie skargi jest w toku. W międzyczasie, w dniu 15 stycznia 2005 r., pomyślnie zakończył okres próbny.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że EMEA:

1. nie przekazał mu odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej w świetle nowego regulaminu pracowniczego;
2. Nieuczciwie próbował obniżyć swoje zaszeregowanie do poziomu niższego niż przewidziany w umowie, którą pierwotnie podpisał z EMEA.

Skarżący twierdził, że zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym powinien zostać zaszeregowany do grupy A*10 lub A*8 ze skutkiem od dnia objęcia obowiązków.

WNIOSEK

Opinia EMEA

Opinię EMEA na temat skargi można podsumować w następujący sposób:

W 2004 r. EMEA zorganizowała kilka sesji szkoleniowych dla personelu administracyjnego, w tym sesję informacyjną przedstawioną przez Komisję Europejską w dniu 14 maja 2004 r. Według EMEA opanowanie wszystkich zmian wprowadzonych nowym regulaminem pracowniczym pozostało poważnym problemem w 2004 r., chociaż EMEA rozpoczęła proces planowania z dużym wyprzedzeniem. W 2005 r. nadal trwała konsolidacja przepisów wykonawczych na mocy nowego regulaminu pracowniczego. Administracja EMEA nadal utrzymywała comiesięczne kontakty z Komisją w celu wyjaśnienia niektórych pozostałych drobnych aspektów nowego regulaminu pracowniczego.

EMEA argumentowała, że wystąpił błąd pisarski, który przyczynił się do zamieszania, ponieważ w związku z tym w umowie skarżącego wymieniono grupę zaszeregowania A6, a nie A*6, jak zamierzono. Skarżący był w pełni świadomy, że wystąpił tylko błąd pisowni. Został on niezwłocznie poinformowany o błędzie przed objęciem stanowiska w lipcu 2004 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej z dnia 26 marca 2004 r. i 26 kwietnia 2004 r. od administratora ds. personelu oraz pisma z dnia 25 maja 2004 r. od kierownika działu administracji.

Skarżący złożył pierwszą skargę dotyczącą jego zaszeregowania w dniu 4 sierpnia 2004 r., na którą otrzymał odpowiedź od kierownika działu administracji w dniu 7 września 2004 r. W dniu 8 października 2004 r. złożył on kolejną skargę, która została odrzucona przez dyrektora wykonawczego w dniu 15 listopada 2004 r.

EMEA utrzymywała, że w dniu 14 grudnia 2004 r. przyjął on i podpisał, bez żadnych uwag, ostateczne sprawozdanie z okresu próbnego. W dokumencie tym wyraźnie wymieniono grupę zaszeregowania A*6.

EMEA wyjaśniła, że przy rekrutacji nowych pracowników ściśle przestrzega regulaminu pracowniczego. Chociaż nowy regulamin pracowniczy został przyjęty w dniu 22 marca 2004 r., EMEA została poinformowana dopiero w dniu 6 kwietnia 2004 r. o ostatecznej wersji (EMEA załączyła do swojej opinii kopię wiadomości elektronicznej z dnia 6 kwietnia 2004 r., w której służby Komisji poinformowały administrację EMEA o ostatecznej wersji nowego regulaminu pracowniczego przyjętej przez Radę w dniu 22 marca 2004 r.). Artykuł 12 ust. 3 załącznika XIII i art. 1 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego należało niezwłocznie uwzględnić w przypadku nowych pracowników zatrudnionych na czas określony w EMEA, którzy byli zatrudnieni po dniu 1 maja 2004 r.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 załącznika XIII urzędnicy, którzy zostali umieszczeni przed dniem 1 maja 2004 r. na liście odpowiednich kandydatów w następstwie procedury naboru opublikowanej w grupie zaszeregowania A7 i których data rozpoczęcia służby przypadała między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 30 kwietnia 2006 r., mieli w momencie zatrudnienia zostać zaszeregowani do grupy A*6. Zgodnie z art. 1 ust. 2 załącznika XIII wszelkie odniesienia do daty zatrudnienia odnoszą się do daty rozpoczęcia służby.

W związku z tym, zgodnie z art. 12 ust. 3 załącznika XIII i art. 1 ust. 2 załącznika XIII, nie było możliwe zaoferowanie skarżącemu żadnej innej grupy zaszeregowania. EMEA nie uznała tej sytuacji za próbę obniżenia stopnia zaszeregowania skarżącego do poziomu niższego niż przewidziany w podpisanej przez niego umowie. Kilku innych kandydatów, których dotyczyły te same artykuły, odrzuciło ofertę zatrudnienia EMEA ze względu na niższe wynagrodzenia. Skarżący, mimo że był świadomy tej zmiany, mimo to zdecydował się podjąć służbę i rozpoczął pracę w EMEA w dniu 16 lipca 2004 r.

EMEA podkreśliła, że art. 12 ust. 3 załącznika XIII do przyjętego nowego regulaminu pracowniczego stanowi zmianę w stosunku do wcześniej znanego wniosku Komisji, który był jedynym dokumentem publicznym dostępnym do dnia 6 kwietnia 2004 r. W poprzednim wniosku stwierdzono, że poziom rekrutacji laureatów procedury naboru A7 wynosiłby A*7, a nie A*6, jak później zmieniono w przyjętej wersji. Ta „ostatnia minuta” zmiany w prawodawstwie oznaczała, że bezpośrednio po dniu 6 kwietnia 2004 r. administracja EMEA musiała przepisać kilka umów i klasyfikacji dla kilku kandydatów, których zamierzała zatrudnić w tym samym czasie, z przewidywaną datą rozpoczęcia po dniu 1 maja 2004 r.

Dyrektor wykonawczy EMEA wyraził ubolewanie, że w świetle zmienionego regulaminu pracowniczego (4) początkowo zakładane kwoty wynagrodzeń musiały zostać poddane przeglądowi po zawarciu ostatecznej umowy. W obu przypadkach do skarżącego wysłano zmienioną umowę. Skarżący nie podpisał i nie zwrócił zmienionej umowy z gwiazdką, mimo że zgodnie z regulaminem pracowniczym był do tego zobowiązany.

EMEA stwierdziła, że wyjaśniła skarżącemu błąd w pisowni i przekazała mu informacje na temat jego sytuacji umownej przed podjęciem przez niego służby, a po jego powołaniu wielokrotnie to czyniła. EMEA nie podejmowała niesprawiedliwych prób obniżenia jego zaszeregowania. EMEA zastosowała jedynie nowy regulamin pracowniczy.

Wreszcie Komisja odniosła się obszernie do szczegółowej odpowiedzi przesłanej przez dyrektora wykonawczego w dniu 15 listopada 2004 r. w odpowiedzi na zażalenie skarżącego złożone na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. W odpowiedzi tej EMEA wyjaśniła zasadniczo, że doszło do przeoczenia przy wpisywaniu grupy zaszeregowania do umowy skarżącego, która została wydana w dniu 14 kwietnia 2004 r. w celu rozpoczęcia przez niego służby z dniem 16 lipca 2004 r. EMEA odniosła się również do procesu przyjmowania regulaminu pracowniczego . Przypomniała, że we wniosku Komisji dotyczącym nowego regulaminu pracowniczego , z dnia 24 kwietnia 2002 r. stare grupy zaszeregowania bez gwiazdek zostały zastąpione grupami zaszeregowania z gwiazdkami. Projekt art. 12 załącznika XIII, w którym ustalono zgodność między publikowaną grupą zaszeregowania a grupą zaszeregowania, nie wyjaśnił poziomu rekrutacji laureatów z procedury naboru A7 zgodnie z nową strukturą zaszeregowania.

Jeżeli chodzi o wymianę informacji między EMEA a skarżącym, dyrektor wykonawczy odniósł się do ogłoszeń opublikowanych przez EMEA w Dzienniku Urzędowym w odniesieniu do procedury selekcji EMEA/A/173, w których wymieniono w rzeczywistości grupę zaszeregowania „A7 lub odpowiednią grupę zaszeregowania w nowej strukturze zaszeregowania AD”. W momencie publikacji wakatu odpowiednia grupa zaszeregowania w ramach procedury naboru A7 nie była określona w projekcie regulaminu pracowniczego.

W dniu 29 czerwca 2003 r. skarżący przesłał swój wniosek. W dniu 2 lutego 2004 r. EMEA przekazała mu informacje o wynagrodzeniu na poziomie A7 stopnia 1 bez żadnych dodatkowych dodatków i podała wynagrodzenie podstawowe w wysokości 4815,59 EUR. Informacje zostały podane bez jasnego pojęcia o potencjalnej dacie rozpoczęcia jego umowy.

W dniu 10 lutego 2004 r. EMEA wysłała pismo informujące skarżącego o zamiarze jego zatrudnienia. Nie złożono żadnego oświadczenia na temat potencjalnego poziomu klasyfikacji po wejściu do eksploatacji.

W dniu 24 lutego 2004 r. skarżący poinformował EMEA o swoim zamiarze opóźnienia rekrutacji ze względu na napięty harmonogram pracy, a także dlatego, że chciał rozpocząć nową pracę na początku roku szkolnego dla dobra swoich dzieci.

W dniu 12 marca 2004 r., w czasie badania lekarskiego przed zatrudnieniem skarżącego, ostateczna wersja przyjętego regulaminu pracowniczego nie była jeszcze dostępna. Z tego powodu administracja personalna poinformowała go o wynagrodzeniu podstawowym A7 stopień 3, które na podstawie dawnego regulaminu pracowniczego zostało ustalone na 5294,83 EUR. Zdaniem dyrektora wykonawczego administracja personalna poinformowała go ustnie, że nowy regulamin pracowniczy będzie miał zastosowanie od dnia 1 maja 2004 r., aby umowa zaczęła obowiązywać od tego dnia, oraz że EMEA potrzebuje więcej czasu niż zwykle na przygotowanie umowy, ponieważ musi zweryfikować prawidłowy poziom zaszeregowania zgodnie z nowymi przepisami.

W dniu 16 marca 2004 r. skarżący poinformował EMEA o rozpoczęciu nowego zatrudnienia w Agencji w dniu 16 lipca 2004 r.

W dniu 22 marca 2004 r. Rada zatwierdziła nowy regulamin pracowniczy, ale EMEA nie posiadała jeszcze kopii zatwierdzonej wersji.

W dniu 24 marca 2004 r. skarżący podniósł kwestię możliwości zaszeregowania do grupy zaszeregowania powyżej A7, ponieważ nie był usatysfakcjonowany otrzymaniem grupy zaszeregowania A7, i zapytał, w jaki sposób ubiegać się o zaszeregowanie.

W dniu 24 marca 2004 r. Administracja Personelu poinformowała skarżącego, że odwołanie można złożyć na piśmie dopiero po przybyciu i po podjęciu stosownej decyzji administracyjnej. Skarżący został jednak ostrzeżony, że zaszeregowanie na wyższym poziomie jest mało prawdopodobne i że reforma regulaminu pracowniczego, która weszła w życie w dniu 1 maja 2004 r., zakończy tę praktykę.

W dniu 26 marca 2004 r. skarżący ponownie zapytał o kwestię ewentualnego odwołania w odniesieniu do jego zaszeregowania. W szczególności skarżący zapytał, do kogo powinien się zwrócić w celu uzyskania wyższej grupy zaszeregowania powyżej A7. Zdaniem EMEA było oczywiste, że skarżący był niezadowolony z grupy zaszeregowania ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym na jego stanowisko.

W wiadomości e-mail z tego samego dnia administracja odpowiedziała, że odwołanie można wnieść na piśmie do dyrektora wykonawczego po podjęciu stosownej decyzji administracyjnej, a mianowicie po zawarciu umowy. Administracja poinformowała również skarżącego, że nowy regulamin pracowniczy został zatwierdzony i że na jego podstawie nie będzie możliwe zaszeregowanie do grupy zaszeregowania wyższej niż A*7 stopień 2, co oznacza spadek wynagrodzenia o 200 GBP w stosunku do początkowych danych liczbowych. Administracja ostrzegła skarżącego o wpływie art. 12 załącznika XIII na grupę zaszeregowania urzędnika rozpoczynającego służbę po dniu 1 maja 2004 r.

W dniu 6 kwietnia 2004 r. EMEA udostępniła ostateczną wersję nowego regulaminu pracowniczego.

W dniu 14 kwietnia 2004 r. umowa została zawarta w mniej korzystnej grupie zaszeregowania przewidzianej w art. 12 ust. 3 załącznika XIII do zatwierdzonego regulaminu pracowniczego. Ponadto wystąpił błąd pisarski.

W dniu 17 kwietnia 2004 r. skarżący otrzymał umowę, podpisał ją i poinformował pracodawcę o swojej decyzji o rezygnacji.

W dniu 26 kwietnia 2004 r. administracja wyjaśniła pocztą elektroniczną, że grupa zaszeregowania jest zgodna z regulaminem pracowniczym, wskazała, że nowe miesięczne wynagrodzenie podstawowe skarżącego wyniesie 4492,73 EUR, i dostarczyła mu kopię nowego regulaminu pracowniczego oraz wyraźne odniesienie do art. 12 ust. 3 załącznika XIII, a także art. 32 i 66 regulaminu pracowniczego. Administracja wyjaśniła skarżącemu, że dokładne obliczenia zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym nie są jeszcze dostępne. Wyjaśnienie to zostało udzielone skarżącemu zaledwie tydzień po dacie podpisania umowy i rezygnacji z poprzedniego zatrudnienia.

W dniu 17 maja 2004 r. skarżący wysłał e-mail, w którym stwierdził, że jest zdezorientowany i że chce uzyskać opinię/interpretację prawną. Chociaż skarżący przyznał, że odpowiednie artykuły zostały mu wyjaśnione w dniu 26 kwietnia 2004 r., był zdezorientowany co do klasyfikacji, która ma być zastosowana.

W dniu 25 maja 2004 r. administracja ponownie oficjalnie poinformowała skarżącego pismem, że nowy regulamin pracowniczy będzie miał zastosowanie zgodnie z przewidywaną datą rozpoczęcia służby, tj. w jego przypadku od dnia 16 lipca 2004 r. W piśmie tym administracja przeprosiła skarżącego za rozczarowanie faktem, że początkowo zakładane wynagrodzenie musiało zostać poddane przeglądowi po zawarciu ostatecznej umowy zgodnie ze zmienionym regulaminem pracowniczym. Skarżącemu przypomniano, że złożono ofertę, która w żaden sposób go nie zobowiązywała, ale pozostawiała mu wszelkie możliwości ponownego rozważenia. Skarżącemu nie przekazano żadnych oficjalnych kalkulacji wynagrodzenia.

W dniu 27 maja 2004 r., kiedy udostępniono nowy kalkulator wynagrodzeń, skarżącemu przedstawiono bardziej szczegółowe wytyczne dotyczące wynagrodzeń, ale wyraźnie wyjaśniono mu ustnie, że jest to jedynie projekt obliczenia, które w żaden sposób nie wiązałoby EMEA, ponieważ niektóre kwestie dotyczące dodatków rodzinnych były nadal niejasne.

W dniu 16 lipca 2004 r. skarżący rozpoczął służbę w EMEA.

EMEA stwierdziła, że kilkakrotnie przed dniem 14 kwietnia 2004 r. informowała skarżącego, że nowy regulamin pracowniczy wejdzie w życie z dniem 1 maja 2004 r. i będzie miał zastosowanie do jego umowy. Personel EMEA informował skarżącego o jego uprawnieniach zgodnie ze zmieniającą się wiedzą na temat nowego regulaminu pracowniczego.

EMEA wyraziła ubolewanie z powodu nieporozumienia, do którego doszło w wyniku poważnych zmian zasad i przepisów, a ponadto do zamieszania przyczynił się błąd pisarski. Zmieniona umowa została przedłożona skarżącemu do podpisania.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podniósł w skrócie następujące kwestie:

Skarżący zakwestionował argument EMEA, że był w pełni świadomy, iż wystąpił tylko błąd pisowni. Podkreślił, że jest tego "absolutnie" nieświadomy. W oparciu o wszystkie rozmowy i korespondencję z EMEA, a także dostarczone przez nią dokumenty, nie można było odgadnąć, czy jego grupa zaszeregowania nie będzie tą określoną w jego umowie.

Skarżący uznał, że nie został niezwłocznie poinformowany o błędzie w umowie. W dniu 26 marca 2004 r. skarżący został jedynie poinformowany o zmniejszeniu stopnia z etapu 3 do etapu 2 i ponownie został niesłusznie poinformowany o swojej klasyfikacji A*7. Według skarżącego uważał on, że gwiazdka na tym etapie była kolejnym błędem typograficznym w niechlujnym zdaniu pisemnym, ponieważ w tym samym zdaniu była również całkowicie błędna data, a gwiazdka nigdy nie została wymieniona nigdzie indziej.

Skarżący utrzymywał, że został poinformowany o nowym regulaminie pracowniczym dopiero w dniu 26 kwietnia 2004 r. Nie uznał tego za „szybką” informację, ponieważ nastąpiło to 12 dni po zaproponowaniu i podpisaniu umowy przez EMEA, dziewięć dni po podpisaniu umowy i rezygnacji z poprzedniego zatrudnienia, pięć tygodni po przyjęciu nowego regulaminu pracowniczego, cztery tygodnie po otrzymaniu przez EMEA co najmniej części nowego regulaminu pracowniczego i 20 dni po dniu, w którym EMEA poinformowała go, że otrzymała ostateczną wersję nowego regulaminu pracowniczego. Skarżący uznał to opóźnienie za całkowicie nieprofesjonalne i niedopuszczalne.

W rzeczywistości dopiero w piśmie kierownika wydziału administracyjnego z dnia 7 września 2004 r. EMEA przyznała, że w umowie skarżącego wystąpił błąd.

Skarżący utrzymywał, że starał się stale wyjaśniać swój status umowny przed przybyciem do EMEA i po przybyciu do EMEA, a nie tylko w dniu 4 sierpnia 2004 r., jak stwierdziła EMEA. W dniu 17 maja 2004 r. skarżący skierował do niego pismo do bezpośredniego przełożonego i rozpoczął rozmowę z tym przełożonym niezwłocznie po jego przybyciu w lipcu 2004 r. Jego przełożony poprosił go, aby zwrócił się do kierownika działu administracji. Skarżący spotkał się z kierownikiem działu w dniu 3 sierpnia 2004 r.

Zdaniem skarżącego stwierdzenie, że nowy regulamin pracowniczy stał się dostępny dla EMEA dopiero w dniu 6 kwietnia 2004 r., było tylko częścią prawdy, ponieważ EMEA musiała dysponować nowym regulaminem pracowniczym już w dniu 26 marca 2004 r., ponieważ od tego dnia skarżący został poinformowany o nowej zmianie stopnia. Skarżący został poinformowany o zmianie dopiero w dniu 26 kwietnia 2004 r. Ponadto skarżący był zdania, że wysłanie nowej oferty zamówienia bez żadnych wyjaśnień w odniesieniu do nowej klasyfikacji nie było wystarczające lub sprawiedliwe.

Skarżący podkreślił, że nie miał możliwości rozważenia, czy odrzucić ofertę zatrudnienia, ponieważ zanim został poinformowany o nowych niekorzystnych warunkach umowy, podpisał już umowę i zrezygnował ze swojego wcześniejszego długoterminowego wyższego stanowiska w przemyśle farmaceutycznym. W związku z tym nie miał innego wyboru niż podjęcie pracy w regionie EMEA.

Skarżący twierdził, że EMEA powinna była dołożyć wszelkich starań, aby wyjaśnić Komisji, niezwłocznie po dniu 22 marca 2004 r., wpływ nowego regulaminu pracowniczego na nowe umowy, a tym samym odpowiednio i w odpowiednim czasie poinformować nowych kandydatów o tych zmianach, zanim zaoferowano im umowę.

Skarżący był zdania, że EMEA powinna była przyznać się i przeprosić za poważny błąd, który popełniła, w wyniku czego skarżący został poinformowany o zmianach w warunkach swojej umowy po jej zaakceptowaniu.

SKUTKI OMBUDSMANA DO OSIĄGNIĘCIA PRZYJAZNEGO ROZWIĄZANIA

Po dokładnym rozpatrzeniu opinii i uwag skarżącego Rzecznik nie był przekonany, że EMEA odpowiednio zareagowała na zarzuty skarżącego, że EMEA nie dostarczyła skarżącemu odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym.

Propozycja rozwiązania polubownego

Artykuł 3 ust. 5 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich nakazuje Rzecznikowi Praw Obywatelskich poszukiwanie, w miarę możliwości, rozwiązania we współpracy z zainteresowaną instytucją w celu wyeliminowania przypadku niewłaściwego administrowania i usatysfakcjonowania skarżącego.

W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do EMEA z następującą propozycją polubownego rozwiązania:

EMEA mogłaby rozważyć:

1. Uznając, że nie dostarczyła skarżącemu dokładnych, jasnych i odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym.
2. zaoferowanie skarżącemu rozsądnej rekompensaty finansowej w celu skorygowania błędu w grupie zaszeregowania przewidzianej w umowie skarżącego o pracę na czas określony.

W niniejszym wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił m.in. następujące wstępne wnioski:

• Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, że EMEA zgodnie z prawem, po poinformowaniu skarżącego, że „doszło do przeoczenia przy wpisywaniu poziomu zaszeregowania w [jego] umowie”, uznała, że grupa zaszeregowania skarżącego powinna wynosić A*6 zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym.
• Rzecznik zauważył, że zanim EMEA wydała, podpisała i zaproponowała mu umowę o pracę w grupie zaszeregowania A6 w dniu 14 kwietnia 2004 r., skarżący zapytał już o jego wynagrodzenie od stycznia 2004 r. oraz o podwyższenie do A5/A6 w związku z ogłoszonym stanowiskiem A7.
• Rzecznik zauważył ponadto, że EMEA przekazała skarżącemu niedokładne, niejasne i nieodpowiednie informacje na temat jego wynagrodzenia. Niedociągnięcie to dotyczyło istotnego elementu umowy skarżącego. W czasie, gdy niedawno wprowadzono szeroko zakrojone zmiany w odpowiednich przepisach, administracja miała szczególny obowiązek dochowania należytej staranności.
• W zależności od okoliczności zmiany legislacyjne mogą uzasadniać rozsądne opóźnienie w przekazywaniu informacji lub odpowiednio sformułowane zastrzeżenia, ale nie mogą być wykorzystywane jako usprawiedliwienie dla przekazywania niedokładnych, niejasnych i nieodpowiednich informacji.
• Umowa zaproponowana skarżącemu przez EMEA i podpisana przez obie strony w kwietniu 2004 r. zawierała błąd w jednym z istotnych elementów umowy o pracę na czas określony, zgodnie z art. 10 ust. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot. Błąd ten, nawet jeśli wynikał z błędu maszynowego, jak twierdzi EMEA w swojej opinii, był nadal wynikiem znacznego zaniedbania ze strony Agencji.
• Na podstawie powyższych argumentów Rzecznik uznał, że EMEA nie przestrzegała zasad dobrej administracji, zgodnie z którymi administracja powinna przekazywać obywatelom dokładne, jasne i odpowiednie informacje. EMEA nie przekazała skarżącemu tak wysokiej jakości informacji dotyczących jego grupy zaszeregowania, po przyjęciu nowego regulaminu pracowniczego oraz w okresie poprzedzającym zawarcie przez skarżącego umowy o pracę na czas określony i następującym po jej zawarciu. W związku z powyższym Rzecznik doszedł do wstępnego wniosku, że ten brak dokładnych, jasnych i adekwatnych informacji może stanowić przypadek niewłaściwego administrowania (pkt 1.5 propozycji rozwiązania polubownego).

Odpowiedź EMEA na propozycję Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą polubownego rozwiązania

W swojej odpowiedzi EMEA przedstawiła w skrócie następujące uwagi:

EMEA wyraziła ubolewanie z powodu wszelkich nieporozumień wynikających z błędu maszynowego i nieoczekiwanych zmian w ostatecznej wersji nowego regulaminu pracowniczego. Podkreśliła, że Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, iż zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym grupa zaszeregowania skarżącego A*6 została prawidłowo określona.

Według EMEA skarżący został niezwłocznie poinformowany o błędzie przed objęciem stanowiska. Podjął on jednak decyzję o objęciu stanowiska i rozpoczął współpracę z EMEA w dniu 16 lipca 2004 r., czyli w momencie, gdy był świadomy tej zmiany.

EMEA odniosła się do kilku przeprosin udzielonych skarżącemu przez jej służby. Powtórzyła jednak, że określenie uprawnień i wynikających z nich wskazań płacowych jest zawsze uzależnione od dostarczenia pełnej dokumentacji dotyczącej sytuacji osobistej i rodzinnej. Wszelkie dane dotyczące wynagrodzeń podane przed otrzymaniem i weryfikacją takiej dokumentacji mogą mieć jedynie charakter orientacyjny.

EMEA podkreśliła, że oczekuje na decyzję Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-58/05 (5), która dotyczyła następującej sytuacji: i) zaszeregowanie wszystkich pracowników, którzy zawarli umowę po dniu 1 maja 2004 r., ii) którzy pomyślnie przeszli procedurę naboru, o której ogłoszenie zostało opublikowane przed dniem 1 maja 2004 r., iii) wskazanie struktury kariery mającej zastosowanie na mocy regulaminu pracowniczego obowiązującego do dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz iv) którzy zostali zatrudnieni między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 30 kwietnia 2006 r. oraz v) zaszeregowanie zgodnie z przepisami art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego. Gdyby Sąd Pierwszej Instancji orzekł, że art. 13 ust. 2 załącznika XIII nie powinien był zostać zastosowany, EMEA zmieniłaby z mocą wsteczną zaszeregowanie wszystkich pracowników EMEA, których to dotyczy, począwszy od daty rozpoczęcia każdej indywidualnej umowy. Skarżący jest jednym z pracowników, do których miałaby zastosowanie sprawa T-58/05.

EMEA wyjaśniła, że biorąc pod uwagę wyżej wymienioną kwestię podniesioną przez Rzecznika w jego analizie, tj. że EMEA zgodnie z prawem uznała, że grupa zaszeregowania skarżącego powinna wynosić A*6, nie podzieliła zalecenia Rzecznika mającego na celu przyznanie skarżącemu pewnego rodzaju rekompensaty finansowej, ponieważ uznała ten środek za nieodpowiedni.

Uwagi skarżącego dotyczące odpowiedzi EMEA na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika
Praw Obywatelskich

Skarżący utrzymywał, że „błąd w pisowni” opisany przez EMEA skutkował poważnymi osobistymi konsekwencjami dla niego, ponieważ zrezygnował ze swojego wcześniejszego stanowiska z oczekiwaniem uzyskania oceny A6. Ponadto skarżący nie uznał wymówek EMEA w tym względzie za ważne, ponieważ te nieoczekiwane zmiany były już znane EMEA w momencie, gdy oferowała mu zamówienie, ale mimo to nie poinformował go o zmianie jego grupy zaszeregowania.

Skarżący podkreślił, że przekazał pełne dane osobowe dotyczące siebie i swojej sytuacji rodzinnej do EMEA, która w dniu 12 marca 2004 r. potwierdziła, że dokonała weryfikacji. W związku z tym EMEA dysponowała całą dostępną dokumentacją wymaganą do prawidłowego określenia jego zaszeregowania i dostarczenia mu dokładnych, jasnych i adekwatnych informacji przed zaproponowaniem mu zamówienia. Według skarżącego orientacyjny charakter danych dotyczących wynagrodzeń nie powinien być wykorzystywany jako pretekst do dostarczenia niedokładnych, niejasnych i nieodpowiednich informacji przed zaproponowaniem umowy.

Skarżący twierdził, że jego sprawa dotyczyła poważnego zaniedbania i niewłaściwego administrowania ze strony EMEA. Tym samym jego sprawa różniła się od spraw toczących się przed Sądem Pierwszej Instancji. Te inne sprawy dotyczą domniemanej niezgodności z prawem nowego regulaminu pracowniczego, natomiast sprawy skarżącego można było uniknąć poprzez dostarczenie mu odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej w świetle nowych przepisów.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich dotycząca odpowiedzi EMEA na propozycję polubownego rozwiązania

Po pierwsze, Rzecznik zauważa, że w odpowiedzi na jego polubowne rozwiązanie wydaje się, że EMEA błędnie zinterpretowała argumenty skarżącego. Rzecznik jest przekonany, że w swojej skardze skarżący w żaden sposób nie zakwestionował zgodności z prawem art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego. Skarżący kategorycznie zwrócił na to uwagę w swoich ostatnich uwagach. Rzecznik podkreśla, że jego dochodzenie zostało przeprowadzone wyłącznie w odniesieniu do a) działań administracyjnych EMEA i domniemanego niedostarczenia skarżącemu odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym; oraz b) domniemaną nieuczciwą próbę obniżenia jego zaszeregowania do poziomu niższego niż przewidziany w umowie, którą podpisał z EMEA.

W związku z tym Rzecznik stwierdza, że w niniejszej sprawie wynik sprawy T-58/05 nie jest istotny i nie powinien wpływać na dochodzenie Rzecznika w przedmiotowej sprawie.

Na podstawie opinii EMEA i uwag skarżącego Rzecznik stwierdza, że nie udało się osiągnąć polubownego rozwiązania.

DECYZJA

1 Informacje na temat klasyfikacji skarżącego dostarczone przez EMEA

1.1 W dniu 10 lutego 2004 r. skarżący, który zajmował długoletnie wysokie stanowisko w przemyśle farmaceutycznym, został przyjęty na stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony w Europejskiej Agencji ds. W odniesieniu do powyższej oferty zatrudnienia EMEA przesłała mu w dniu 2 lutego 2004 r. pismo, w którym załączyła kartę płac dla grupy zaszeregowania A7 stopień 1, wskazującą wynagrodzenie podstawowe w wysokości 4815,59 EUR. W dniu 12 marca 2004 r. EMEA poinformowała go, że jego kategorią będzie stopień 3 A7 z wynagrodzeniem podstawowym w wysokości 5294,83 EUR. W dniu 22 marca 2004 r. Rada przyjęła projekt nowego regulaminu pracowniczego przewidujący między innymi inny system grup zaszeregowania i odpowiadających im wynagrodzeń. W dniu 24 marca 2004 r. skarżący zwrócił się do EMEA z pytaniem o możliwość uzyskania wyższej grupy zaszeregowania, mianowicie A5/A6, a w dniu 14 kwietnia 2004 r. zaoferowano mu umowę A6, stopień 2. W dniu 17 kwietnia 2004 r. skarżący podpisał tę umowę i zrezygnował ze stanowiska w przemyśle farmaceutycznym. W dniu 26 kwietnia 2004 r. EMEA poinformowała skarżącego, że jego rzeczywista grupa zaszeregowania to A*6 (podkreślenie dodane), co w świetle nowego regulaminu pracowniczego, który wszedł w życie w dniu 1 maja 2004 r., oznacza, że jego wynagrodzenie podstawowe będzie niższe niż wynagrodzenie odpowiadające grupie zaszeregowania A7, czyli 4492,73 EUR. W dniu 27 kwietnia 2004 r. nowy regulamin pracowniczy został opublikowany w Dzienniku Urzędowym L 124.

W skardze do Rzecznika skarżący twierdził, że EMEA nie dostarczyła mu odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym. Twierdził, że zgodnie ze wspomnianymi rozporządzeniami powinien zostać zaszeregowany jako A*10 lub A*8 ze skutkiem od dnia objęcia obowiązków.

1.2 W swojej opinii EMEA podniosła, że w umowie wystąpił błąd pisowni, ponieważ brakowało gwiazdki, która powinna była być zgodna z oznaczeniem jego grupy zaszeregowania A6. EMEA twierdziła również, że niezwłocznie poinformowała skarżącego o tym błędzie, tj. w dniu 26 kwietnia 2004 r. Jeśli chodzi o informacje przekazane skarżącemu przed złożeniem umowy do podpisu, EMEA oświadczyła, że dopiero w dniu 6 kwietnia 2004 r. dowiedziała się o istotnych zmianach w regulaminie pracowniczym.

1.3 W dniu 14 listopada 2006 r. Rzecznik doszedł do wstępnego wniosku, że niedostarczenie dokładnych, jasnych i odpowiednich informacji może stanowić przypadek niewłaściwego administrowania, i przedstawił następującą propozycję polubownego rozwiązania dla EMEA:

EMEA mogłaby rozważyć:

1. Uznając, że nie dostarczyła skarżącemu dokładnych, jasnych i odpowiednich informacji na temat jego sytuacji umownej zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym.
2. zaoferowanie skarżącemu rozsądnej rekompensaty finansowej w celu skorygowania błędu w grupie zaszeregowania przewidzianej w umowie skarżącego o pracę na czas określony.

1.4 W odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania EMEA powtórzyła, że wszelkie nieporozumienia dotyczące grupy zaszeregowania skarżącego wynikają z błędu maszynowego. EMEA wyraziła ubolewanie z tego powodu i przeprosiła za swój błąd.

1.5 Na wstępie Rzecznik przypomina, że w swojej propozycji polubownego rozwiązania odniósł się do istotnych faktów popartych odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów. W szczególności zwrócił uwagę na następujące informacje przekazane skarżącemu przez EMEA:

W dniu 17 marca 2003 r. EMEA ogłosiła w Dzienniku Urzędowym zatrudnienie na stanowisku administratora A7 EMEA/A/173 w charakterze pracownika zatrudnionego na czas określony.

W dniu 2 lutego 2004 r. EMEA przesłała skarżącemu kartę płac z „minimalnym wynagrodzeniem netto nieuwzględniającym żadnych dodatków” za stopień A7 1, która przewidywała wynagrodzenie podstawowe w wysokości 4815,59 EUR.

W dniu 10 lutego 2004 r. EMEA wysłała pismo, w którym poinformowała skarżącego o zamiarze zaoferowania mu umowy o pracę, nie podając żadnych informacji na temat grupy zaszeregowania i stopnia.

W dniu 12 marca 2004 r. EMEA przekazała mu dokument zawierający informacje o wynagrodzeniu A7 stopień 3, wskazujący wynagrodzenie podstawowe w wysokości 5294,83 EUR.

W dniu 26 marca 2004 r. EMEA wspomniała w dalszej wiadomości e-mail skierowanej do skarżącego, że:

„W nowym regulaminie pracowniczym zatwierdzonym ostatecznie w dniu 22 kwietnia 2004 r.[(6)] i zgodnie z projektem przepisów wykonawczych dotyczących zaszeregowania Komisji Europejskiej (którego EMEA będzie przestrzegać) maksymalny stopień, jaki otrzymasz, to stopień 2, a nie 3 w grupie zaszeregowania A*7. Wynagrodzenie mądre to £ 200 mniej."(podkreślenie dodane).

W dniu 14 kwietnia 2004 r. EMEA przedstawiła skarżącemu swoją umowę, w której stwierdzono, że jego grupa zaszeregowania wynosi A6.

Dnia 26 kwietnia 2004 r. EMEA poinformowała skarżącego, że „wynagrodzenie podstawowe dla grupy zaszeregowania 6 stopień 2 wynosi 4492,73 EUR”(podkreślenie dodane).

W dniu 28 maja 2004 r. EMEA przesłała nową informację o wynagrodzeniu „[b]asic pay New Scale Salary Grade Step 6 / 2 €4,492.73.”(podkreślenie dodane).

Pismem z dnia 7 września 2004 r. EMEA udzieliła skarżącemu następujących wyjaśnień dotyczących poziomu zaszeregowania wskazanego w umowie skarżącego:

„(...) faktycznie doszło do przeoczenia przy wpisywaniu poziomu klasyfikacji w Państwa umowie, która została wydana w dniu 14 kwietnia 2004 r. Ponieważ Pańska umowa o pracę na czas określony zaczęła obowiązywać po dniu 1 maja 2004 r. i podlegała nowemu regulaminowi pracowniczemu (przyjętemu przez Radę w dniu 22 marca 2004 r.), który wszedł w życie w dniu 1 maja 2004 r., w umowie należało w rzeczywistości określić stopień 2 A*6 zamiast stopnia 2 A6. (...) Niemniej jednak pragnę również zwrócić uwagę, że personel wyjaśnił wkrótce potem pocztą elektroniczną, tj. w dniu 26 kwietnia 2004 r., że grupa zaszeregowania była zgodna z nowym regulaminem pracowniczym, wskazując nowe wynagrodzenie podstawowe i że przesłano Panu wyraźne odniesienie do odpowiednich artykułów wraz z nowym regulaminem pracowniczym (...). Agencja złożyła ci ofertę, która w żaden sposób nie zobowiązywała cię do niczego, ale pozostawiała ci możliwość ponownego rozważenia. Jak już powiedziałem w moim piśmie z dnia 25 maja 2004 r., potwierdzam, że żałuję nieporozumienia, które nastąpiło w wyniku drastycznych zmian zasad i przepisów, oraz że dodatkowo wystąpił błąd pisarski, który przyczynił się do zamieszania.

Do niniejszego pisma załączono zmienioną umowę z klasyfikacją A*6.

1.6 Na wstępie Rzecznik zwraca uwagę, że przedmiotowe informacje dotyczą wynagrodzenia podstawowego skarżącego oraz że jego wysokość nie wydaje się zależeć od sytuacji osobistej i rodzinnej, którą należy udowodnić, przedkładając niezbędne dokumenty.

1.7 Ponadto Rzecznik zauważa, że w wielu przypadkach wystąpiły błędy w informacjach przekazanych skarżącemu przez EMEA dotyczących jego grupy zaszeregowania, a w konsekwencji wynagrodzenia: i) dnia 17 marca 2003 r. w nocie reklamowej; (ii) dnia 2 lutego 2004 r.; (iii) dnia 12 marca 2004 r.; (iv) w dniu 26 marca 2004 r. (informacje przekazane w tym dniu nie były dokładne, ponieważ, jak wyjaśniono poniżej (zob. pkt 2.8) i jak wskazała sama EMEA, zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym grupa zaszeregowania skarżącego powinna wynosić A*6, a nie A*7); (v) w umowie z dnia 14 kwietnia 2004 r.

1.8 Rzecznik przyjmuje do wiadomości stanowisko EMEA wyrażone w odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania, zgodnie z którym, nawet jeśli w umowie wystąpił błąd, skarżący został niezwłocznie poinformowany o tym błędzie. W odniesieniu do szybkiego przekazywania informacji Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia dwie uwagi:

Po pierwsze, jeżeli EMEA chciałaby odnieść się do informacji przekazanych skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2004 r., tj. 12 dni po podpisaniu błędnej umowy, Rzecznik zauważa, że informacje te ponownie nie były dokładne, ponieważ (i) nowy regulamin pracowniczy nie przewiduje „grupy zaszeregowania 6”, lecz grupę zaszeregowania A*6 (lub AD6, począwszy od dnia 1 maja 2006 r.); (ii) różnica w sformułowaniu starych i nowych grup zaszeregowania, wynikająca z użycia gwiazdki, nie została mu wyraźnie przedstawiona, chociaż jego umowa odnosiła się do grupy zaszeregowania istniejącej na mocy starego regulaminu pracowniczego, ale nie na mocy nowych przepisów, na które EMEA powołała się jako mające zastosowanie do sytuacji skarżącego; (iii) Komisja nie wyjaśniła, czy EMEA popełniła błąd w podpisanej umowie w odniesieniu do grupy zaszeregowania skarżącego.

Po drugie, jeżeli EMEA chciała odnieść się do informacji przekazanych skarżącemu w dniu 7 września 2004 r., które rzeczywiście wydają się stanowić prawidłowe naprawienie błędu popełnionego w umowie, Rzecznik nie może zgodzić się z EMEA, że naprawienie błędu było szybkie.

1.9 W związku z powyższym Rzecznik przypomina, że zgodnie z zasadami dobrego postępowania administracyjnego administracja powinna przekazywać obywatelom dokładne, jasne i odpowiednie informacje.

1.10 W niniejszej sprawie wydaje się jednak, że w okresie poprzedzającym zawarcie przez skarżącego umowy o pracę na czas określony i po jej zawarciu EMEA nie przestrzegała powyższej zasady dobrej administracji w odniesieniu do jego grupy zaszeregowania/wynagrodzenia.

1.11 Ponadto Rzecznik uważa za użyteczne odniesienie się do stwierdzeń poczynionych przez skarżącego w jego uwagach dotyczących odpowiedzi EMEA na polubowne rozwiązanie, zgodnie z którymi nie miał on innego wyboru niż skorzystanie z oferty zatrudnienia EMEA. Rzecznik rozumie, że od dnia przyjęcia stanowiska skarżący musiał podjąć niezbędne kroki w celu podjęcia nowej pracy, nie zdając sobie sprawy, że jego grupa zaszeregowania i wynagrodzenie mogą być inne, to znaczy niższe niż początkowo mu powiedziano. Musiał przygotować przeprowadzkę swojej rodziny, w tym trójki dzieci w wieku szkolnym, do Londynu i przygotować się do odejścia z poprzedniej (wysokiej) pozycji w przemyśle farmaceutycznym.

Rzecznik jest zatem zaniepokojony argumentem EMEA, że „skarżący podjął decyzję o objęciu stanowiska i rozpoczął pracę z EMEA w dniu 16 lipca 2004 r., mając świadomość zmiany”. Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że skarżący, jako słabsza strona umowy o pracę, nie miał racjonalnie żadnych szans na podjęcie innych działań.

1.12 Wreszcie błąd, mimo że miał charakter typograficzny, dotyczył istotnego elementu umowy skarżącego. W tym kontekście należy również zauważyć, że w sprawach takich jak niniejsza, które dotyczą udzielania informacji na temat umowy o pracę na czas określony w czasie, gdy niedawno wprowadzono szeroko zakrojone zmiany w odpowiednich przepisach, administracja miała szczególny obowiązek staranności. W zależności od okoliczności zmiany legislacyjne mogą uzasadniać rozsądne opóźnienie w przekazywaniu informacji lub odpowiednio sformułowane zastrzeżenia, ale nie mogą być wykorzystywane jako usprawiedliwienie dla dostarczenia informacji (niedokładnych, niejasnych i nieodpowiednich), o których mowa powyżej.

1.13 W tych okolicznościach Rzecznik doszedł do wniosku, że informacje przekazane skarżącemu przez EMEA nie były dokładne, okazały się mylące i miały szkodliwy wpływ na sytuację skarżącego. Ponadto sprostowanie tych informacji nastąpiło zbyt późno. W związku z tym ten aspekt sprawy wiąże się z przypadkiem niewłaściwego administrowania.

Rzecznik zauważa zatem, że w swoich kontaktach ze skarżącym oraz w swojej opinii EMEA przeprosiła go za powyższy błąd, ale wydaje się, że skarżący nie akceptuje tych przeprosin. Rzecznik uważa zatem, że przeprosiny te mogłyby zostać uzupełnione, gdyby EMEA wyraźnie przyznała się do błędu i zaproponowała odpowiednią rekompensatę finansową.

2 Rzekomo niesprawiedliwe zaszeregowanie

2.1 Skarżący twierdził, że EMEA niesłusznie próbowała obniżyć jego stopień zaszeregowania do poziomu niższego niż przewidziany w umowie, którą pierwotnie podpisał z Agencją.

2.2 EMEA stwierdziła, że zgodnie z art. 12 ust. 3 załącznika XIII i art. 1 ust. 2 załącznika XIII nie było możliwe zaoferowanie skarżącemu żadnej innej grupy zaszeregowania. EMEA nie uznała tego za próbę obniżenia stopnia zaszeregowania skarżącego do poziomu niższego niż przewidziany w podpisanej przez niego umowie. Kilku innych kandydatów, których dotyczyły te same artykuły, odrzuciło ofertę zatrudnienia EMEA ze względu na niższe wynagrodzenia. Skarżący mimo wszystko podjął decyzję o podjęciu służby i rozpoczął pracę w EMEA w dniu 16 lipca 2004 r., chociaż był świadomy tej zmiany.

EMEA podkreśliła, że art. 12 ust. 3 załącznika XIII do przyjętego nowego regulaminu pracowniczego stanowi zmianę w stosunku do poprzedniego wniosku Komisji, który był jedynym dokumentem publicznym dostępnym do dnia 6 kwietnia 2004 r. W poprzednim wniosku stwierdzono, że poziom rekrutacji laureatów procedury naboru A7 będzie wynosił A*7, a nie A*6, jak później zmieniono w przyjętej wersji. Ta „ostatnia minuta” zmiany przepisów oznaczała, że bezpośrednio po dniu 6 kwietnia 2004 r. administracja EMEA musiała przepisać kilka umów i klasyfikacji dla kilku kandydatów, których zamierzała zatrudnić w tym samym czasie, z przewidywaną datą początkową po dniu 1 maja 2004 r.

2.3 Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że art. 10 ust. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (WZIP) stanowi, że grupa zaszeregowania i stopień, na którym zatrudniony jest personel tymczasowy, określa się w umowie.

2.4 Rzecznik przypomina również, że przepisy przejściowe mające zastosowanie do urzędników Wspólnot zawarte są w załączniku XIII do regulaminu pracowniczego i że zgodnie z art. 1 ust. 1 załącznika do WZIP mają one zastosowanie przez analogię do innych pracowników, takich jak pracownicy zatrudnieni na czas określony.

Artykuł 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego stanowi:

„3. Urzędnicy wpisani na listę odpowiednich kandydatów przed dniem 1 maja 2006 r. i zatrudnieni między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 30 kwietnia 2006 r.:

(...)

– jeżeli wykaz sporządzono dla kategorii A, LA, B lub C, klasyfikuje się zgodnie z następującą tabelą:

Stopień konkurencji	Stopień rekrutacji
A/LA8	A*5
A/LA7 i A/LA6	A*6
A/LA5 i A/LA4	A*9