Okoliczności powstania skargi

1. Skarga dotyczy przeprowadzenia przez Komisję, a po jej utworzeniu przez ESDZ, postępowania w sprawie oceny i awansu w 2009 r. wobec skarżącego.

2. W dniu 9 czerwca 2009 r. zakończono procedurę oceny i awansu obejmującą okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2008 r., a skarżącemu przyznano poziom wyników II [1] i 5 punktów awansu [2].

3. W swoim wewnętrznym odwołaniu z dnia 16 czerwca 2009 r. skarżący argumentował, że oświadczenia zawarte w jego sprawozdaniu z oceny za 2008 r. odpowiadają poziomowi wyników IB. Po przedłożeniu opinii Wspólnego Komitetu ds. Oceny i Promocji zakończono wewnętrzny proces odwoławczy i potwierdzono sprawozdanie skarżącego. Liczba punktów promocyjnych przyznanych skarżącemu została jednak zwiększona do 6.

4. W dniu 5 lutego 2010 r. skarżący złożył zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na sprawozdanie z oceny.

5. W decyzji z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 („decyzja z dnia 10 maja 2010 r.”) Komisja poinformowała skarżącego, że jego skarga została uwzględniona oraz że jego dokumentacja dotycząca oceny i awansu zostanie zwrócona właściwym służbom do przeglądu. Pismem z tego samego dnia Komisja przekazała decyzję w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 właściwym służbom, zwracając uwagę na niespójność między oceną jakościową a poziomem wyników w jego sprawozdaniu z oceny.

6. W odpowiedzi na jego zapytania w dniu 3 maja 2011 r. ESDZ poinformowała skarżącego, że jego zmienione sprawozdanie z oceny za 2008 r. jest dostępne na platformie Sysper2 [3] od dnia 6 kwietnia 2011 r.

7. W dniu 8 lipca 2011 r. ESDZ przypomniała skarżącemu, że powinien albo przyjąć i podpisać sprawozdanie, albo je odrzucić i złożyć odwołanie. W swojej odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że w sprawozdaniu dostępnym na temat Sysper2 nadal wskazano poziom wyników II i 6 punktów awansu. W odpowiedzi z tego samego dnia ESDZ potwierdziła poziom wykonania i punkty awansu oraz wyjaśniła, że w celu osiągnięcia spójności zmieniono ocenę jakościową.

8. W dniu 27 lipca 2011 r. skarżący złożył niniejszą skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Przedmiot dochodzenia

9. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie następującego zarzutu i roszczenia.

Zarzut:

ESDZ przeprowadziła przegląd sprawozdania skarżącego z oceny za 2008 r. w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami i zasadami dobrej administracji.

Roszczenie:

ESDZ powinna dokonać przeglądu sprawozdania oceniającego skarżącego za 2008 r., zachować pierwotną część jakościową sprawozdania oraz, w celu osiągnięcia spójności między częścią jakościową sprawozdania a poziomem wykonania i punktami awansu, zmienić poziom wykonania i punkty awansu.

W przedmiocie dochodzenia

10. W dniu 12 września 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do ESDZ o opinię w sprawie zarzutu i roszczenia skarżącego. W dniu 13 stycznia 2012 r. Rzecznik otrzymał opinię ESDZ w sprawie skargi. Po wstępnej analizie opinii ESDZ przez służby Rzecznika w dniu 30 stycznia 2012 r. Rzecznik postanowił przeprowadzić dalsze dochodzenia i zwrócić się do ESDZ o przedstawienie mu dodatkowej opinii, w której ESDZ została poproszona o ustosunkowanie się do istoty zarzutu skarżącego, w tym jego argumentów potwierdzających, a także jego twierdzenia. W dniu 2 kwietnia 2012 r. ESDZ przesłała swoją opinię uzupełniającą w sprawie skargi. Zarówno opinia, jak i opinia uzupełniająca zostały przekazane skarżącemu w celu przedstawienia uwag. W dniu 29 maja 2012 r. skarżący przedstawił swoje uwagi.

11. W dniu 29 sierpnia 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich skierował do ESDZ projekt zalecenia. W dniu 10 grudnia 2013 r. ESDZ przesłała szczegółową opinię na temat projektu zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. W dniu 16 grudnia 2013 r. skarżący przedstawił swoje uwagi dotyczące szczegółowej opinii ESDZ.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich

A. Zarzut, że ESDZ przeprowadziła przegląd sprawozdania skarżącego z oceny za 2008 r. w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami oraz z zasadami dobrej administracji i powiązanymi twierdzeniami

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

12. Na poparcie swojego zarzutu skarżący przedstawił następujące argumenty: a) ESDZ naruszyła przepisy regulujące procedurę oceny i awansu [4]; b) ESDZ nie przestrzegała zasad sprawiedliwości i obiektywizmu; c) ESDZ działała wbrew logice systemu oceny i awansu; d) ESDZ podważyła procedurę składania skarg na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

13. W odniesieniu do lit. a) skarżący argumentował, że w decyzji w sprawie OPW 43 określono szereg działań. W tej kolejności część oceny jakościowej jego sprawozdania z oceny poprzedza przypisanie poziomu wykonania i przyznanie punktów awansu. Przeprojektowując ocenę jakościową z mocą wsteczną w celu osiągnięcia spójności z poziomem wyników i punktami awansu, ESDZ dopuściła się oczywistej niezgodności z prawem.

14. W odniesieniu do lit. b) skarżący twierdził, że jakościowa część jego sprawozdania z oceny stanowiła prawdziwą, rzetelną i obiektywną ocenę jego rzeczywistych wyników. Został on sporządzony przez urzędników odpowiedzialnych za sprawozdawczość i zatwierdzających oraz zaakceptowany przez skarżącego. ESDZ zmieniła ocenę jego wyników, jeśli chodzi o efektywność, z „[w] wyniku [skarżący] zrealizował więcej niż swoje cele na 2008 r.” na „[w] wyniku [skarżący] zrealizował swoje cele na 2008 r.” oraz z „[o]n zarządzania swoim zespołem przekroczył cele” na „[o]n zarządzania swoim zespołem osiągnął swoje cele”. Jeśli chodzi o umiejętności, ocena jego wyników została zmieniona z „[skarżący] jest wyjątkowym urzędnikiem...” na „[skarżący] jest bardzo silnym i zdolnym urzędnikiem...” oraz w odniesieniu do zachowania w służbie z „[h] e jest zaangażowany w swoją pracę i instytucję – wykraczając poza zwykłe wezwanie do pełnienia obowiązków urzędnika” na „[h] e jest zaangażowany w swoją pracę i instytucję”. Skarżący twierdził, że zmiany te skutkują tym, że sprawozdanie z oceny za 2008 r. nie odzwierciedla już sprawiedliwej i obiektywnej oceny jego wyników.

15. W odniesieniu do lit. c) w skardze uznano, że procedura kładzie nacisk na system awansu oparty na osiągnięciach. Argumentował on, że zasługi urzędnika są określone w części jakościowej sprawozdania z oceny. Zmieniając tę część sprawozdania z oceny, tak aby była ona spójna z wcześniej ustalonym poziomem wykonania i punktami awansu, ESDZ podważa sam cel systemu oceny i awansu opartego na osiągnięciach.

16. W odniesieniu do lit. d) skarżący twierdził, że art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego jest jedynym środkiem przewidzianym przez regulamin pracowniczy dla urzędnika w celu zakwestionowania decyzji, która wpływa na jego prawa ustawowe. W tych okolicznościach skarżący złożył skargę, aby spróbować skorygować decyzję, którą uznał za szkodzącą jego interesom. Decyzja organu powołującego o uwzględnieniu jego skargi oznaczała zatem, że organ ten zgodził się z jego uzasadnionym argumentem, zgodnie z którym istniała niespójność między częścią jakościową jego sprawozdania z oceny a przyznanym poziomem wyników i punktami awansu oraz że jedynym sposobem skorygowania tej niespójności było przyznanie mu wyższego poziomu wyników i większej liczby punktów awansu. Wynik przeglądu, który doprowadził do przyznania skarżącemu mniej korzystnej oceny jakościowej przy jednoczesnym utrzymaniu poziomu wyników i punktów awansu, ukarał skarżącego zamiast zapewnić mu zadośćuczynienie. W związku z tym, wykonując w ten sposób decyzję IA, ESDZ podważyła i naruszyła samą intencję i cel procedury rozpatrywania skarg na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

17. W swojej opinii ESDZ stwierdziła, że w dniu 6 kwietnia 2011 r. sporządzono nowe sprawozdanie z oceny zgodnie z decyzją z dnia 10 maja 2010 r. Jednakże w dniu 19 lipca 2011 r. skarżący wniósł kolejne odwołanie od tego sprawozdania zgodnie z przepisami wewnętrznymi. ESDZ wskazała, że rozpatrywanie odwołania po zakończeniu oceny i awansu za ten okres wiązało się z poważnymi problemami. ESDZ oświadczyła, że po wprowadzeniu przez Dyrekcję Generalną ds. Zasobów Ludzkich Komisji („DG HR”) metody uwzględniania wszystkich aspektów informatycznych, proceduralnych i prawnych wdroży decyzję IA. ESDZ zauważyła, że DG HR ma nadzieję, że metoda zostanie zatwierdzona przez wszystkie zainteresowane departamenty na początku następnego roku, a dopiero później ESDZ będzie mogła podjąć niezbędne decyzje dotyczące skarżącego.

18. W dalszych dochodzeniach Rzecznik zauważył, że ESDZ zasadniczo argumentowała, iż nie jest w stanie kontynuować prac nad sprawozdaniem oceniającym skarżącego za 2008 r. ze względu na problemy techniczne i proceduralne. ESDZ nie wykazała jednak, dlaczego wspomniane problemy miałyby uniemożliwić jej zakończenie przeglądu na podstawie decyzji z dnia 10 maja 2010 r. Na tej podstawie Rzecznik zwrócił się do ESDZ o zajęcie się istotą skargi.

19. W odpowiedzi ESDZ argumentowała w opinii uzupełniającej, że chociaż szef delegatury napisał część jakościową sprawozdania z oceny skarżącego, to urzędnik zatwierdzający jest odpowiedzialny za przeprowadzenie porównania osiągnięć pracowników w tej samej grupie zaszeregowania oraz za potwierdzenie, uzupełnienie lub ewentualną zmianę oceny jakościowej. ESDZ zauważyła, że zweryfikowane sprawozdanie skarżącego osiąga wyższy poziom spójności między oceną jakościową a przyznanym poziomem wykonania. Zostało to potwierdzone przez kontrasygnatora.

20. ESDZ wskazała, że w sprawozdaniu skarżącego uznano jego kompetencje i predyspozycje. Podniósł on jednak, że osiągnięty przez niego poziom wydajności wynikał z porównania osiągnięć urzędników tej samej grupy zaszeregowania (AD 12) w ESDZ, która to grupa zaszeregowania obejmuje znaczną liczbę urzędników zajmujących stanowiska kierownicze, co czyni porównanie osiągnięć jeszcze bardziej konkurencyjnym.

21. ESDZ zauważyła, że drugie odwołanie skarżącego, które zostało złożone w dniu 19 lipca 2011 r., zostanie rozpatrzone przez JAPC niezwłocznie po rozwiązaniu problemów technicznych i proceduralnych. ESDZ potwierdziła, że problemy techniczne i proceduralne wynikające z faktu, iż odwołanie dotyczące nowo sporządzonego sprawozdania musiało zostać rozpatrzone przez JAPC po zakończeniu oceny i awansu za ten okres, uniemożliwiły szybkie rozpatrzenie odwołania skarżącego. ESDZ podkreśliła, że wszyscy urzędnicy w sytuacji skarżącego byli traktowani w ten sam sposób.

22. Jeżeli chodzi o opóźnienie we wdrażaniu decyzji IA, ESDZ wskazała, że DG HR poinformowała skarżącego za pośrednictwem bezpośredniej wymiany e-maili o związanych z tym problemach technicznych, aby upewnić się, że rozumie on przyczyny opóźnienia. Dotyczyło to również (częściowego) unieważnienia jego sprawozdania, co oznaczało unieważnienie punktów awansu. Nie można było jednak usunąć przestarzałych punktów w pliku dotyczącym awansu w sprawie Sysper2, ponieważ zawierały one wiele linków do innych informacji zawartych w bazie danych, takich jak listy awansów oraz wyniki limitów i obliczeń dotyczących całego personelu.

23. W swoich uwagach skarżący argumentował, że zarówno opinia ESDZ, jak i opinia uzupełniająca były rozczarowujące, ponieważ odniosły się do jego argumentów w sposób pobieżny i lekceważący. Skarżący wyraził również niezadowolenie z faktu, że uwagi ESDZ koncentrowały się na problemach proceduralnych i technicznych związanych z Sysper2.

24. Skarżący przedstawił argumenty przedstawione w skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich i zauważył, że ESDZ tylko bardzo częściowo odniosła się do lit. a) i b) jego skargi, podczas gdy lit. c) i d) pozostały całkowicie bez odpowiedzi. Zamiast tego ESDZ podjęła nieprzekonującą próbę ukrycia się za rzekomymi problemami „technicznymi i proceduralnymi”.

25. Ogólnie rzecz biorąc, skarżący twierdził, że uwagi ESDZ były sprzeczne, mylące, a nawet fałszywe.

26. W szczególności skarżący twierdził, że uwagi ESDZ były mylące, i potwierdził swoje argumenty, zgodnie z którymi zmiana z mocą wsteczną oceny jakościowej w jego sprawozdaniu z oceny, tj. zmiana ustalonych faktów, była niezgodna z prawem. W tym względzie skarżący zakwestionował twierdzenie ESDZ, że decyzja IA dała jej prawo do zmiany jego oceny jakościowej w celu osiągnięcia „lepszego poziomu spójności między oceną jakościową a przyznanym poziomem wykonania”. Wręcz przeciwnie, w decyzji IA podtrzymano jego zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 w oparciu o argument, że powinien był otrzymać wyższy poziom wyników i więcej punktów awansu, które są zgodne z jego wynikami wyrażonymi w jego sprawozdaniu jakościowym.

27. Ponadto skarżący zakwestionował interpretację ESDZ dotyczącą sposobu wykonania decyzji IA i argumentował, że jego ocena jakościowa została potwierdzona przez dwóch zatwierdzających urzędników, JAPC i oceniającego w postępowaniu odwoławczym. Wszelkie niespójności między jego pierwotną oceną jakościową a poziomem wykonania i przyznanymi punktami awansu powinny były wówczas zostać skorygowane; ocena jakościowa nie mogła zostać później zmieniona.

28. Ponadto skarżący twierdził, że ponowna ocena musi być zgodna z procedurą określoną w decyzji w sprawie OPW 43, co oznacza, że ESDZ nie może najpierw określić poziomu wyników, a następnie sporządzić oceny jakościowej, która jest „spójna”. Zmieniając z mocą wsteczną ocenę jakościową zawartą w sprawozdaniu z oceny w taki sposób, aby odpowiadała ona wcześniej określonemu poziomowi wyników, ESDZ naruszyła procedury oceny określone w decyzji w sprawie OPW 43.

29. Ponadto skarżący twierdził, że w pierwotnej ocenie JAPC przyznał mu dodatkowy punkt awansu, co zostało potwierdzone przez oceniającego w postępowaniu odwoławczym. Potwierdza to niespójność między oceną jakościową zawartą w jego sprawozdaniu z oceny a punktami awansu przyznanymi przez zatwierdzającego. JAPC i oceniający w postępowaniu odwoławczym skorygowali tę niespójność, przyznając mu więcej punktów awansu, a nie zmieniając jego ocenę jakościową.

30. Skarżący podkreślił, że złożył skargę na podstawie art. 90 ust. 2, aby spróbować uzyskać zadośćuczynienie w sprawie, w której uważa, że jego prawa zostały naruszone, a nie znaleźć się w gorszej sytuacji. W tym względzie skarżący argumentował, że nie może znaleźć się w gorszej sytuacji w wyniku korzystnej dla niego decyzji IA. Wręcz przeciwnie, decyzja IA wzbudziła uzasadnione oczekiwanie, że znajdzie się on w lepszej sytuacji. Gdyby ESDZ mogła utrzymać w mocy wykonanie decyzji IA, oznaczałoby to, że ocena jakościowa zawarta w jego sprawozdaniu z oceny byłaby znacznie mniej korzystna pod względem jego rzeczywistych wyników. Groziłoby mu również, że otrzyma mniej punktów awansu niż pierwotnie przydzielono. W żadnym wypadku nie można tego uznać za sprawiedliwy wynik postępowania w sprawie skargi, w wyniku którego jego odwołanie zostało uwzględnione.

31. W odniesieniu do argumentów ESDZ dotyczących problemów technicznych, którym ESDZ przypisała znaczne opóźnienia, skarżący zauważył, że ogólnie rzecz biorąc Sysper2 jest jedynie administracyjnym systemem informatycznym, który nie może sam w sobie powodować powstania nowych praw, obowiązków i procedur ze skutkiem prawnym ani w żaden sposób wpływać na istniejące prawnie ustanowione prawa, obowiązki i procedury.

32. Ponadto skarżący twierdził, że ponad dwuletnie opóźnienie w rozpatrzeniu decyzji IA w sposób prawidłowy i rozstrzygający z prawnego punktu widzenia jest całkowicie nieuzasadnione. Pomimo zapewnień ESDZ, że jego „nieodłączne prawa” w tym czasie zostaną utrzymane, opóźnienia i sposób przeprowadzenia ponownej oceny już naruszyły jego prawa, na przykład pod względem uzasadnionych oczekiwań i sprawiedliwości proceduralnej, w ramach systemu oceny i awansu oraz procedury składania skarg przewidzianej w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

33. Wreszcie skarżący wskazał, że jego roszczenie można rozstrzygnąć na podstawie art. 8 ust. 6 ust. 4 decyzji w sprawie OPW 43 [5], który oferuje rozwiązanie zgodne zarówno z decyzją IA, jak i z podstawą prawną ponownej oceny.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do sporządzenia projektu zalecenia

34. W celu zbadania, czy dokonany przez ESDZ przegląd sprawozdania oceniającego skarżącego za 2008 r. jest zgodny z obowiązującymi przepisami i zasadami dobrej administracji, Rzecznik najpierw określił ramy analizy.

35. Artykuł 43 regulaminu pracowniczego stanowi, że „umiejętności, wydajność i postępowanie w służbie każdego urzędnika są przedmiotem okresowego sprawozdania”. Przepis ten nakłada na instytucje UE obowiązek przeprowadzania regularnej oceny kwalifikacji, wydajności i postępowania urzędników oraz sporządzania sprawozdania. Sprawozdania te służą różnym celom, w tym awansowi (art. 45 regulaminu pracowniczego) lub degradacji (art. 51 regulaminu pracowniczego) urzędników.

36. W swoim orzecznictwie Trybunał orzekł, że „każdy urzędnik ma prawo do uznania swojej pracy w drodze oceny przeprowadzonej w sposób sprawiedliwy i słuszny”[6].

37. Nieodłączną cechą przejrzystości i rozliczalności procedury oceny oraz jej skutków prawnych dla urzędników UE jest to, że jakościowe oceny wartości dokonane przez oceniających w ramach powyższej procedury znajdują wyraz w ocenach analitycznych, w tym w wskaźnikach liczbowych. Jak orzekł Trybunał, ocena jakościowa musi być spójna ze wskaźnikami liczbowymi w postaci punktów [7]. Przy sporządzaniu sprawozdania z oceny uwagi opisowe zawarte w sprawozdaniu mają na celu uzasadnienie ocen wyrażonych w punktach. Uwagi te służą jako podstawa do ustalenia oceny, która stanowi ilościową transkrypcję tych uwag, i umożliwiają urzędnikowi zrozumienie przyznanego oznakowania. W konsekwencji w takim sprawozdaniu uwagi muszą być zgodne z przyznanymi znakami w takim stopniu, aby oznaczenie należało uznać za ilościową lub analityczną transkrypcję uwag [8].

38. Na tej podstawie Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że ESDZ słusznie skupiła się, zgodnie zarówno z orzecznictwem Trybunału, jak i instrukcjami IA, na zapewnieniu spójności między oceną jakościową a punktami awansu przyznawanymi skarżącemu. Pozostaje odpowiedzieć na pytanie, czy osiągnięcie spójności powinno było nastąpić na podstawie przeglądu oceny jakościowej sprawozdania, czy też poprzez dostosowanie poziomu wyników i przyznanych punktów awansu.

39. Na wstępie, odnosząc się do tej kwestii, Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału sprawozdania okresowe zawierają oceny, których Trybunał nie może kontrolować, chyba że w celu wykrycia nieprawidłowości formalnych, oczywistych błędów rzeczowych lub nadużyć ze strony osób uczestniczących w sporządzaniu sprawozdań dotyczących ich uprawnień do oceny [9]. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że przy rozpatrywaniu skarg dotyczących przyznawania punktów awansu w przeglądzie Rzecznika Praw Obywatelskich należy stosować to samo podejście.

40. W odniesieniu do istoty sprawy Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, że art. 7 ust. 6 decyzji w sprawie OPW 43 powierza zatwierdzającemu zadanie sprawdzenia, czy standardy oceny były stosowane w sposób spójny, porównania osiągnięć oraz potwierdzenia, uzupełnienia lub zmiany indywidualnej oceny jakościowej. Co do zasady zatem zatwierdzający może nie tylko podnieść ocenę jakościową oceny urzędnika, ale może ją również obniżyć. Rzecznik uznał jednak, że może to nastąpić dopiero przed przyznaniem poziomu wykonania. Wynika to z faktu, że zarówno art. 6, jak i art. 7 ust. 7 decyzji w sprawie OPW 43 wymagają, aby poziom wykonania został przyznany urzędnikowi „na podstawie indywidualnej oceny jakościowej”[10]. W związku z tym w niniejszej sprawie obniżenie oceny jakościowej skarżącego nie było przewidziane w decyzji w sprawie OPW 43. Ponadto, gdyby istniały jakiekolwiek wątpliwości co do prawidłowej wykładni decyzji w sprawie OPW 43, Rzecznik uznał, że przytoczone powyżej orzecznictwo Trybunału należy interpretować w ten sposób, że ocena jakościowa urzędnika pod względem czasowym i logicznym poprzedza przyznanie punktów za wyniki i awans (wskaźniki liczbowe) oraz że ocena ta musi odpowiadać tej ocenie jakościowej zawartej w sprawozdaniu urzędnika.

41. Ponadto w odniesieniu do argumentu skarżącego zawartego w skardze złożonej na podstawie art. 90 ust. 2, zgodnie z którym wyższy poziom wyników odpowiadał jego wynikom, Rzecznik uznał, że biorąc pod uwagę treść i ducha decyzji IA uwzględniającej skargę, decyzję tę należy rozumieć jako oznaczającą poprawę sytuacji skarżącego. Na podstawie dowodów znajdujących się w aktach sprawy Rzecznik zgodził się ze skarżącym, że obniżenie jakościowej części jego sprawozdania z oceny za 2008 r. było również sprzeczne z duchem decyzji z dnia 10 maja 2010 r.

42. Rzecznik nie był przekonany, że można było powołać się na względy techniczne dotyczące Sysper2, aby odmówić skarżącemu prawidłowego i terminowego wykonania decyzji IA. W tym względzie skarżący słusznie zauważył, że Sysper2 jest po prostu narzędziem informatycznym oraz że prawa i obowiązki urzędników są określone w regulaminie pracowniczym i przepisach wykonawczych, a w niniejszym przypadku w decyzji w sprawie OPW 43.

43. Rzecznik Praw Obywatelskich odnotował zatem z zaniepokojeniem oświadczenie ESDZ, że przestarzałe punkty awansu nie mogą zostać usunięte z systemu po odwołaniu po zakończeniu procedury oceny. Stwierdzenie to wydaje się sugerować, że powodem zmiany przez ESDZ oceny jakościowej skarżącego, a nie punktów awansu, było to, że tych ostatnich nie można już zmienić w systemie Sysper2. Stwierdzenie to podważyło, a nie poparło stanowisko ESDZ.

44. Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że obrona przedstawiona przez ESDZ, zgodnie z którą o ile Sysper2 uniemożliwia rozpatrywanie odwołań po zakończeniu oceny, o tyle wszyscy urzędnicy zajmujący to samo stanowisko byli traktowani jednakowo, nie była przekonująca. Wręcz przeciwnie, pokazało to, że ESDZ może mieć do czynienia z ugruntowanymi problemami w rozpatrywaniu odwołań od sprawozdań z oceny i nadmiernymi opóźnieniami o charakterze ogólnym.

45. W świetle powyższych rozważań Rzecznik stwierdził, że ESDZ powinna była zastosować się do decyzji IA, w której zwrócono się do niej o zapewnienie spójności między oceną jakościową skarżącego a poziomem wyników i przyznanymi punktami awansu poprzez zmianę poziomu wyników i punktów awansu w sprawozdaniu oceniającym skarżącego za 2008 r. Nie czyniąc tego, ESDZ dopuściła się niewłaściwego administrowania.

46. Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, że postępowanie w sprawie awansu opiera się na porównawczej ocenie osiągnięć w bardzo konkurencyjnym kontekście i na bardzo wysokim poziomie grupy zaszeregowania. Biorąc jednak pod uwagę art. 8 ust. 6 ust. 4 decyzji w sprawie OPW 43, Rzecznik Praw Obywatelskich zgodził się ze skarżącym, że rozważania te nie powinny stanowić przeszkody dla ESDZ w zapewnieniu spójności między oceną jakościową zawartą w pierwotnym sprawozdaniu skarżącego a przyznanym poziomem wykonania i punktami awansu poprzez zmianę tego ostatniego. W związku z tym Rzecznik stwierdził, że pierwotna ocena jakościowa skarżącego powinna zostać przywrócona zgodnie z jego twierdzeniem.

47. W świetle powyższych rozważań i okoliczności sprawy Rzecznik Praw Obywatelskich sporządził następujący projekt zalecenia dla ESDZ:

„ESDZ powinna zapewnić, aby w przypadku gdy w wyniku zażalenia złożonego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego organ powołujący zlecił mu zapewnienie spójności między oceną jakościową urzędnika a poziomem wyników i przyznanymi punktami awansu, organ ten wykonywał tę decyzję poprzez zmianę poziomu wyników i punktów awansu.

W przedmiotowej sprawie ESDZ powinna przywrócić pierwotną ocenę jakościową w sprawozdaniu oceniającym skarżącego za 2008 r. i odpowiednio zmienić poziom wyników i punkty awansu.”

Argumenty przedstawione Rzecznikowi po projekcie zalecenia

48. W swojej szczegółowej opinii ESDZ powtórzyła swoje stanowisko w sprawie opóźnienia w rozpatrzeniu sprawozdania oceniającego skarżącego.

49. ESDZ wyjaśniła następnie, że biorąc pod uwagę projekt zalecenia Rzecznika, zatwierdzający przywrócił pierwotne uwagi, tj. ocenę jakościową zawartą w sprawozdaniu oceniającym skarżącego za 2008 r. W celu zapewnienia spójności skarżącemu przyznano wyższy poziom wyników IP. ESDZ stwierdziła, że IP poziomu wykonania wskazuje, że jego posiadacz często przekraczał oczekiwany poziom wykonania.

50. ESDZ poinformowała również Rzecznika, że skarżący wniósł kolejne odwołanie od zmienionego sprawozdania z oceny, które jest w toku. Dodała, że po przyjęciu opinii przez JAPC zostanie ona przekazana oceniającemu w postępowaniu odwoławczym, który podejmie decyzję i sfinalizuje sprawozdanie.

51. W swoich uwagach skarżący wyraził zadowolenie z faktu, że po przedstawieniu przez Rzecznika projektu zalecenia jego pierwotne sprawozdanie z oceny zostało w pełni przywrócone.

52. Skarżący dodał jednak, że nadal nie jest przekonany, że ESDZ zajmie się podstawowymi problemami należytego i profesjonalnego zarządzania w rozpatrywaniu odwołań od sprawozdań z oceny w sposób prawidłowy pod względem prawnym i terminowy. W tym kontekście poruszył trzy konkretne kwestie.

53. Po pierwsze, skarżący a) wyraził wątpliwości co do tego, czy jego sprawozdanie za 2008 r. zostanie wkrótce sfinalizowane, jak stwierdziła ESDZ w swojej szczegółowej opinii. Ze względu na duże opóźnienia w dotychczasowym procesie oceny skarżący zasugerował, że Rzecznik Praw Obywatelskich może wezwać ESDZ do zakończenia procedury ponownej oceny bez dalszych opóźnień, a w każdym razie przed końcem pierwszego kwartału 2014 r.

54. Po drugie, skarżący b) twierdził, że opóźnienia w ponownym rozpatrzeniu jego sprawozdania z 2008 r. znacznie naruszyły jego prawa wynikające z systemu oceny i awansu. Podniósł on, że chociaż został awansowany do grupy zaszeregowania AD13 od dnia 1 stycznia 2013 r., gdyby ponowna ocena jego odwołań została przeprowadzona w rozsądnym terminie i doprowadziła do wyniku przewidzianego w decyzji IA z dnia 10 maja 2010 r., nie byłoby nierozsądne zakładać, że otrzymałby awans co najmniej rok wcześniej. Mógłby on zatem na przykład skorzystać z przepisów regulujących przejście z poprzedniego na obecny system awansów.

55. Po trzecie, skarżący c) wyjaśnił, że zwrócił się o przyznanie mu co najmniej IB na poziomie wyników, i zakwestionował stwierdzenie ESDZ, że przyznanie IB na poziomie wyników stanowi „znaczną poprawę w stosunku do poprzedniego poziomu”, argumentując, że zależy to od liczby punktów awansu, które zostaną mu przyznane. Gdyby przyznano mu tylko 7 punktów awansu, trudno byłoby to uznać za „znaczną poprawę” w porównaniu z 6 punktami pierwotnie przyznanymi.

Ocena Rzecznika po projekcie zalecenia

56. Rzecznik zauważa, że podstawą skargi skarżącego i odpowiedniego projektu zalecenia było to, że aby ESDZ mogła osiągnąć spójność między oceną jakościową a poziomem wyników i punktami awansu przyznawanymi skarżącemu, powinna zmienić poziom wyników i punkty awansu, a nie ocenę jakościową. W swojej szczegółowej opinii ESDZ wyjaśniła, że przywróciła pierwotną ocenę jakościową i pozytywnie zmieniła poziom wyników skarżącego. Skarżący potwierdził, że tak się stało. Rzecznik stwierdza zatem, że ESDZ przyjęła projekt zalecenia i podjęła odpowiednie działania w celu jego wdrożenia. Z zadowoleniem przyjmuje pozytywną i konstruktywną reakcję ESDZ.

57. Prawdą jest, jak zauważył skarżący, że ESDZ nie wydaje się jeszcze decydować o liczbie punktów awansu, które mają zostać przyznane skarżącemu. ESDZ przekonująco wyjaśniła jednak, że ze względu na odwołanie skarżącego od zmienionego sprawozdania z oceny sprawozdanie to nie mogło jeszcze zostać sfinalizowane i że w związku z tym decyzja w sprawie punktów awansu nie mogła jeszcze zostać podjęta. W odniesieniu do lit. a) podniesionej przez skarżącego Rzecznik zauważa, że nic nie wskazuje na to, że ESDZ opóźnia sfinalizowanie sprawozdania.

58. W odniesieniu do lit. b) i c) podniesionych przez skarżącego w jego uwagach należy zauważyć, że wykraczają one poza zakres skargi złożonej do Rzecznika Praw Obywatelskich, a w konsekwencji poza zakres projektu zalecenia, które Rzecznik skierował do ESDZ. Jeżeli skarżący chce dalej zajmować się tymi kwestiami, musi najpierw zgłosić je ESDZ.

59. Na podstawie powyższych rozważań Rzecznik zamyka sprawę.

B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

ESDZ przyjęła projekt zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i podjęła odpowiednie działania w celu jego wdrożenia.

Skarżący i ESDZ zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

Emily O'Reilly

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

---

[1] Artykuł 6 decyzji Komisji z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego (zwanej dalej „decyzją w sprawie OPW 43”) przewiduje pięć poziomów wydajności odpowiadających indywidualnej ocenie jakościowej urzędników Komisji. Są to: Poziom wydajności IA - wydajność pracownika konsekwentnie przekraczała oczekiwania w odniesieniu do wydajności, zdolności i zachowania w służbie; Poziom wydajności IB - wydajność pracownika często przekraczała oczekiwania w odniesieniu do wydajności, zdolności i zachowania w służbie; Poziom wydajności II - wydajność pracownika w pełni spełniła oczekiwania w odniesieniu do wydajności, zdolności i zachowania w służbie; Poziom wydajności III - wydajność pracownika częściowo spełniła oczekiwania w odniesieniu do wydajności, zdolności i zachowania w służbie; Poziom wydajności IV - wydajność osoby zatrudnionej nie spełniała żadnych oczekiwań w zakresie wydajności, zdolności i zachowania w służbie.

[2] Przyznane punkty promocyjne mogą wynosić od 0 (minimum) do 12 (maksymalnie).

[3] Sysper2 to narzędzie informatyczne Komisji Europejskiej przeznaczone do zarządzania zasobami ludzkimi.

[4] Decyzja w sprawie OPW 43, decyzja Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zasad oceny i awansu personelu pracującego w służbie zewnętrznej Komisji oraz obwieszczenie administracyjne Komisji nr 1-2009 z dnia 7 stycznia 2009 r.

[5] "W przypadku gdy oceniający w postępowaniu odwoławczym postanawia zmienić sprawozdanie, a zmiana ma wpływ na poziom wyników, jego decyzja jest zwolniona z przestrzegania maksymalnych wartości procentowych, o których mowa w art. 6 ust. 3".

[6] Sprawa C-198/07 P Gordon przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008, s. I-10701, Zb.Orz.SP s. I-B-2-25 i II-B-2-193, pkt 45.

[7] Sprawa T-173/04 Carius przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I-A-2-243 i II-A-2-1269, pkt 106. Zob. również sprawa T-157/04 De Bry przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I-A-199 i II-901, pkt 67.

[8] sprawa F-43/06 Talvela przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I-A-1-249 i II-A-1-1375, pkt 92; Sprawa F-28/06 Wandschneider przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I-A-1-431 i II-A-1-2443, pkt 109. Jak wyjaśniono w przypisach 1 i 2 powyżej, w art. 6 ust. 1 decyzji Komisji w sprawie OPW 43 uznano pięć poziomów skuteczności działania. Te poziomy wyników odpowiadają również przyznawaniu punktów wykorzystywanych w ramach działań promocyjnych w Komisji.

[9] Sprawa 207/81 Ditterich przeciwko Komisji, Rec. 1983, s. 1359, pkt 13.

[10] Podobny przepis znajduje się w art. 4 ust. 3 i 4 decyzji Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zasad oceny i awansu personelu pracującego w Służbie Zewnętrznej Komisji.