FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Makkelijk te lezen
  • Tekstgrootte

Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?

Huidige taal: 
  • Nederlands
Brontaal: 
beschikbare talen: 
De vertaling van deze pagina is automatisch geproduceerd met behulp van machinevertaling.
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.

Voorstel voor een oplossing voor de weigering van de Europese Commissie om het publiek toegang te verlenen tot documenten over het Franse nationale plan in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit (zaak 1129/2022/MIG)

Gemaakt overeenkomstig artikel 2, lid 10, van het Statuut van de Europese Ombudsman [1]

Achtergrond van de klacht

1. Als reactie op de COVID-19-pandemie heeft de EU de herstel- en veerkrachtfaciliteit (RRF) opgericht. Het is een instrument waarmee de Europese Commissie fondsen werft op de markten om de lidstaten te helpen hervormingen en investeringen door te voeren. Met meer dan 700 miljard EUR beschikbaar is de herstel- en veerkrachtfaciliteit ontworpen om een cruciale rol te spelen bij het aanpakken van de economische en sociale gevolgen van de COVID-19-pandemie.

2. Om voor steun uit de faciliteit in aanmerking te komen, moeten de lidstaten hun nationale herstel- en veerkrachtplannen ter goedkeuring en vervolgens ter goedkeuring aan de Raad van de EU voorleggen aan de Commissie. De herstel- en veerkrachtplannen bevatten de hervormingen en investeringen (mijlpalen en streefdoelen) die tegen eind 2026 moeten worden uitgevoerd. De lidstaten kunnen dan om betalingen verzoeken na voltooiing van de mijlpalen en streefdoelen.

3. De klager is een journalist die probeert inzicht te krijgen in de wijze waarop herstel- en veerkrachtplannen tot stand zijn gekomen, d.w.z. het proces van onderhandelingen over en goedkeuring van herstel- en veerkrachtplannen.

4. In mei 2021 heeft klager de Commissie verzocht om toegang van het publiek [2] tot “alle documenten met betrekking tot de interacties die [de Commissie] met de Franse regering had bij het opstellen van het ontwerp van [het herstel-en veerkrachtplan] (...) en “met betrekking tot mogelijke contacten tussen [de Commissie] en Franse niet-gouvernementele belanghebbenden, zoals lobbygroepen, beroepsfederaties, ngo’s, denktanks of particuliere ondernemingen (...)”.

5. In juni 2021 heeft de Commissie het Franse herstel- en veerkrachtplan goedgekeurd [3] en een voorstel ingediend voor een uitvoeringsbesluit van de Raad tot toekenning van 39,4 miljard EUR aan subsidies aan Frankrijk in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit.

6. Op 6 juli 2021 heeft de Raad van de EU zijn uitvoeringsbesluit [4] vastgesteld, op basis waarvan Frankrijk in augustus 2021 een eerste tranche van 5,1 miljard EUR heeft ontvangen.

7. Op dezelfde dag heeft de Commissie op het verzoek om toegang van klager geantwoord en hem meegedeeld dat zij 83 (reeksen) documenten had geïdentificeerd die binnen het toepassingsgebied ervan vielen. Zij gaf klager ruime toegang tot 37 documenten [5], waarbij alleen persoonsgegevens werden bewerkt [6]. Voor de overige 46 (reeksen) documenten [7] weigerde de Commissie toegang te verlenen op grond van de noodzaak om het financiële, monetaire of economische beleid van de betrokken lidstaat te beschermen en de noodzaak om zijn lopende besluitvorming te beschermen [8].

8. Ontevreden over de weigering van de Commissie om toegang te verlenen tot 46 (reeksen) documenten in hun geheel, verzocht klager de Commissie enkele dagen later haar besluit te herzien (door een “bevestigend verzoek” in te dienen).

9. In juni 2022 heeft de Commissie, na raadpleging van de betrokken derden, dat wil zeggen de Franse autoriteiten en twee belanghebbenden uit de sector, en na een interventie van de Ombudsman [9], een confirmatief besluit vastgesteld.[10] De Commissie heeft volledige toegang verleend tot één document en geweigerd toegang te verlenen tot delen van 24 (reeksen) documenten en tot 21 (reeksen) documenten in hun geheel. Door de toegang te weigeren, bleef de Commissie erbij dat openbaarmaking het openbaar belang zou ondermijnen wat betreft het financiële, monetaire of economische beleid van Frankrijk en een lopend besluitvormingsproces. De Commissie heeft ook bepaalde persoonsgegevens onleesbaar gemaakt en heeft geoordeeld dat delen van drie documenten buiten het toepassingsgebied van het verzoek om toegang van de klager vallen.

10. Ontevreden over de weigering van de Commissie om het publiek toegang te verlenen, wendde klager zich in juni 2022 tot de Ombudsman. Klager heeft de redactie van persoonsgegevens en de beperkte informatie die volgens de Commissie buiten het toepassingsgebied van het verzoek om toegang van klager viel, niet betwist.

Het onderzoek

11. De Ombudsman opende een onderzoek naar de weigering van de Commissie om het publiek volledige toegang te verlenen tot 39 (reeksen) documenten om het financiële, monetaire of economische beleid van een lidstaat te beschermen en een lopend besluitvormingsproces te beschermen.

12. In de loop van het onderzoek heeft het onderzoeksteam van de Ombudsman alle 46 (reeksen) documenten geïnspecteerd die de Commissie had geïdentificeerd, met inbegrip van de documenten waartoe zij klager volledige of brede toegang had verleend (met alleen bewerkingen van persoonsgegevens en/of niet-gerelateerde informatie).

13. De documenten die in het confirmatief verzoek van klager aan de orde waren, vielen grotendeels in vier categorieën uiteen: i) e-mailuitwisselingen tussen personeel van de Commissie en personeel van de Franse autoriteiten, met inbegrip van ii) ontwerphoofdstukken van het Franse herstel- en veerkrachtplan en iii) de beoordeling daarvan door de Commissie; en iv) interne notulen van vergaderingen tussen het personeel van de Commissie en het personeel van de Franse autoriteiten, die niet met de Franse autoriteiten waren gedeeld.

14. De Ombudsman heeft de Commissie ook in de gelegenheid gesteld aanvullende opmerkingen in te dienen in antwoord op de klacht, maar heeft geen opmerkingen ontvangen.

Argumenten

15. De standpunten van de Commissie, die in haar bevestigend besluit naar voren zijn gebracht, waren in wezen:

Wat betreft de bescherming van het algemeen belang met betrekking tot het financieel, monetair of economisch beleid van een lidstaat
  • De documenten bevatten gedetailleerde informatie over de geplande hervormingen en investeringsprojecten, over de verdeling van de financiering en andere specifieke details over financiële planning en beleid. Zij weerspiegelen ook besprekingen over specifieke kwesties, zoals de mijlpalen en streefdoelen, en de gedetailleerde opmerkingen van de Commissie, bijvoorbeeld over begrotingsaspecten.
  • De Commissie beschikt over een ruime beoordelingsmarge om te bepalen of openbaarmaking dit openbaar belang zou ondermijnen.
  • Openbaarmaking van deze van de Commissie afkomstige documenten zou gevoelige informatie onthullen over financiële en begrotingshervormingen in Frankrijk en de feedback van de Commissie over de voorgestelde hervormingen die tijdens de onderhandelingen over het plan naar voren is gebracht, hetgeen een negatieve invloed zou kunnen hebben op het economische beleid van Frankrijk.
  • Openbaarmaking van de documenten, die voorlopig van aard zijn, zal waarschijnlijk ook leiden tot ongerechtvaardigde speculaties over het financiële beleid van Frankrijk (wat zijn financiële stabiliteit in gevaar zou kunnen brengen) door middel van tekstuele vergelijkingen, en tot ongerechtvaardigde druk op de Commissie en de andere EU-instellingen.
  • De Franse autoriteiten hebben zich tegen de openbaarmaking van deze documenten verzet om het financiële, monetaire of economische beleid te beschermen. Zij voerden met name aan dat de openbaarmaking van de betrokken documenten – die hun strategische positie ten aanzien van de (toen) geplande hervormingen en investeringen blootleggen – de positie van Frankrijk in toekomstige onderhandelingen zou ondermijnen. De Franse autoriteiten voegden daaraan toe dat de relevante belanghebbenden tijdens het hele redactieproces op de hoogte waren gehouden en dat het definitieve herstel- en veerkrachtplan openbaar was gemaakt.
  • Wat de uitwisselingen met de Franse autoriteiten over het ontwerp van herstel- en veerkrachtplan betreft, heeft de Commissie ook verklaard dat deze documenten in detail een uitgebreide reeks versterkingshervormingen en investeringsprojecten bevatten, en met name details over de oorspronkelijk voorgestelde mijlpalen en streefdoelen, alsook details over de achtergrond van de verwachte kosten en andere specifieke details over de financiële planning en het financiële beleid van Frankrijk. Openbaarmaking van deze informatie zou een negatieve invloed kunnen hebben op het economische beleid van Frankrijk, gezien de omvang van het plan voor het Franse bruto binnenlands product.
Wat betreft de bescherming van een lopend besluitvormingsproces
  • De Commissie voerde aan dat het besluitvormingsproces niet was beëindigd met de goedkeuring van het herstel- en veerkrachtplan door de Raad. Om van de steun uit de faciliteit te kunnen profiteren, moet Frankrijk mijlpalen en streefdoelen voltooien waarvan de verwezenlijking door de Commissie moet worden beoordeeld. Ten tweede biedt de RRF-verordening de lidstaten de mogelijkheid om hun nationale plannen onder bepaalde voorwaarden bij te werken en te wijzigen.[11] Ten derde zal de verwezenlijking van de mijlpalen en streefdoelen in de nationale plannen tot en met 31 december 2026 periodiek door de Commissie worden beoordeeld.[12] Volgens de Commissie bevatten de betrokken documenten informatie die de vaststelling van de desbetreffende besluiten zou kunnen belemmeren.
  • De litigieuze documenten bevatten interne en voorlopige standpunten die niet bedoeld waren om openbaar te worden gemaakt. Openbaarmaking zou dus het klimaat van wederzijds vertrouwen met de betrokken lidstaat ondermijnen. Het zou ook leiden tot onnodige externe druk op de lopende besluitvorming. Als gevolg daarvan zou de Commissie de mogelijkheid worden ontnomen om een constructieve vorm van interne kritiek uit te oefenen en alle beschikbare wegen voor het lopende besluitvormingsproces te verkennen.
  • De Commissie heeft ook aangevoerd dat de twee door haar aangevoerde uitzonderingen nauw met elkaar verbonden waren, zonder evenwel te preciseren hoe.
Met betrekking tot een hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt
  • De Commissie was van mening dat het argument van klager, namelijk dat de nationale plannen voor de herstel- en veerkrachtfaciliteit enorme en directe gevolgen zullen hebben voor het leven van burgers, van algemene aard was en dus niet van dien aard was dat een specifiek hoger openbaar belang werd aangetoond.
  • Hoewel transparantie van de herstel- en veerkrachtfaciliteit belangrijk is en het publiek er belang bij heeft te worden geïnformeerd, heeft de Commissie al gedetailleerde informatie over de nationale plannen, waaronder het Franse herstel- en veerkrachtplan [13], openbaar gemaakt.[14] Dit omvat een scorebord dat de voortgang van de uitvoering van de herstel- en veerkrachtplannen laat zien.

16. In zijn klacht bij de Ombudsman voerde klager de volgende argumenten aan:

  • Het risico voor het algemeen belang dat de Commissie ziet, is “zuiver hypothetisch”.
  • Het Franse herstel- en veerkrachtplan is goedgekeurd. Als het plan nu zou worden gewijzigd, zou dit een nieuw besluitvormingsproces in gang zetten. De desbetreffende uitzondering is derhalve niet van toepassing.
  • Er is een hoger openbaar belang voor de Franse belastingbetaler bij het begrijpen van de basis van een plan dat hun economie en hun dagelijks leven zal beïnvloeden.

Beoordeling door de Ombudsman

17. Wat het standpunt van de Commissie betreft dat openbaarmaking het financiële, monetaire of economische beleid van de betrokken lidstaat zou ondermijnen, moet worden benadrukt dat de toegang van het publiek tot documenten een grondrecht is en derhalve ruim moet worden opgevat.

18. Dat gezegd hebbende, beschikken de instellingen van de Unie over een ruime beoordelingsmarge om te beslissen wat de bescherming van dit openbaar belang vereist op het gebied van de openbaarmaking van documenten. Als zodanig had het onderzoek van de Ombudsman tot doel vast te stellen of er sprake was van een kennelijke fout in de beoordeling van de Commissie waarop zij haar besluit tot weigering van toegang had gebaseerd om het financiële, monetaire of economische beleid van de betrokken lidstaat te beschermen.

19. In dit geval heeft de lidstaat bij zijn raadpleging over het verzoek om toegang een risico voor zijn financieel, monetair of economisch beleid vastgesteld dat voortvloeit uit de openbaarmaking van informatie over de strategische positie die hij tijdens de opstellingsfase van het herstel- en veerkrachtplan heeft ingenomen, hetgeen zijn positie in toekomstige onderhandelingen zou ondermijnen.

20. De Commissie achtte deze uitleg voldoende en zei dat openbaarmaking gevoelige informatie zou onthullen over financiële en begrotingshervormingen in Frankrijk en over haar feedback over de ontwerphoofdstukken van het Franse herstel- en veerkrachtplan. De Commissie concludeerde dat de mededeling van feiten en overwegingen een negatieve invloed zou kunnen hebben op het economische beleid van Frankrijk, onder meer in het licht van de omvang van het plan in verhouding tot het Franse bruto binnenlands product.

21. Na bestudering van de litigieuze documenten is de Ombudsman van mening dat de delen van de documenten die onleesbaar zijn gemaakt, niet overal uit gevoelige informatie lijken te bestaan. Hoewel de Ombudsman in beginsel erkent dat, gelet op de ruime beoordelingsbevoegdheid van de Commissie, het gebruik van de uitzondering ter bescherming van het algemeen belang met betrekking tot het financiële, monetaire of economische beleid van een lidstaat niet kennelijk onjuist was, is zij het er niet mee eens dat de achtergehouden informatie in haar geheel onder deze uitzondering valt. Bijvoorbeeld:

  • De meeste van de litigieuze e-mails [15] bevatten voornamelijk de bijlagen die met hen zijn verzonden, die ook worden beschreven in de tabel met geïdentificeerde documenten die met klager is gedeeld.
  • Grote delen van de betrokken interne notulen van vergaderingen [16] lijken vrij algemeen van aard te zijn of hebben betrekking op de voortgang van de uitwisselingen met de lidstaat of de voortgang bij het opstellen van het herstel- en veerkrachtplan. Het is helemaal niet duidelijk hoe de openbaarmaking van sommige van deze informatie het door artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 beschermde openbaar belang zou kunnen ondermijnen.
  • Delen van de beoordelingen van de Commissie [17] van de ontwerphoofdstukken van het herstel- en veerkrachtplan lijken niet zo gevoelig dat openbaarmaking ervan de bescherming van het financiële, monetaire of economische beleid van Frankrijk zou ondermijnen.

22. Wat de bescherming van een lopend besluitvormingsproces betreft, is het moeilijk te begrijpen dat de Commissie heeft voorgesteld dat het betrokken besluitvormingsproces kan worden verlengd tot het jaar 2026, de uiterste datum voor de vaststelling van betalingsbesluiten door de Commissie, mits de desbetreffende mijlpalen en streefdoelen uiterlijk op 31 augustus 2026 zijn bereikt.

23. De Commissie heeft geen enkel argument aangevoerd waaruit blijkt hoe precies de openbaarmaking van de documenten, die verband houden met de vaststelling van mijlpalen, haar evaluatie van deze mijlpalen ernstig zou kunnen ondermijnen. Het is niet duidelijk hoe documenten met betrekking tot de afgesloten onderhandelingen over een herstel- en veerkrachtplan worden “getransformeerd” in documenten in een lopend besluitvormingsproces over de naleving van het herstel- en veerkrachtplan. Aangezien het Franse herstel- en veerkrachtplan is goedgekeurd en gepubliceerd, kan niet worden aangenomen dat openbaarmaking aanleiding zou geven tot ongerechtvaardigde speculaties. Evenmin kan het waarschijnlijk worden geacht dat de Franse autoriteiten als gevolg van de mededeling van feiten en overwegingen zouden afzien van overleg met de Commissie bij de evaluatie van de bereikte mijlpalen en streefdoelen, aangezien de uitbetaling van de desbetreffende financiering afhangt van de positieve evaluatie van de Commissie. Het lijkt er veeleer op dat de burgers zich begrijpelijkerwijs zorgen maken over het feit dat het werk van de Commissie en de Franse autoriteiten met betrekking tot het herstel- en veerkrachtplan volgens de Commissie van dien aard is dat burgers er kennis van kunnen nemen, dit werk ernstig zou ondermijnen.

24. In het licht hiervan is de Ombudsman van mening dat de toepassing van de uitzondering ter bescherming van een lopend besluitvormingsproces in dit geval onredelijk was.

25. Uit Verordening (EG) nr. 1049/2001 volgt dat de uitzondering ter bescherming van het openbaar belang met betrekking tot het financiële, monetaire of economische beleid van een lidstaat niet kan worden vernietigd door een ander openbaar belang dat belangrijker wordt geacht. Sommige delen van de litigieuze documenten lijken echter milieu-informatie of zelfs informatie over emissies in het milieu in de zin van de Aarhus-verordening te vormen [18]. In deze omstandigheden moeten de door de Commissie aangevoerde gronden om de toegang van het publiek te weigeren, des te restrictiever worden toegepast [19].

26. Bovendien maakt de herstel- en veerkrachtfaciliteit, zoals eerder vermeld [20], deel uit van een door de EU gefinancierd stimuleringspakket zonder weerga voor de economieën van de lidstaten. De herstel- en veerkrachtfaciliteit werd aangekondigd als hoeksteen voor het economisch herstel na de COVID-19-pandemie. Het belang van de herstel- en veerkrachtfaciliteit moet gepaard gaan met hoge transparantienormen [21] en het is begrijpelijk dat er een groot openbaar belang is om te weten hoe het herstel- en veerkrachtplan in dit geval tot stand is gekomen. De media, die onder meer de overheid ter verantwoording roepen, proberen natuurlijk inzicht te krijgen in de zaak.

27. De Ombudsman is dan ook ingenomen met het feit dat de Commissie het grote publieke belang van transparantie van de herstel- en veerkrachtfaciliteit heeft erkend. Zij prijst de Commissie voor het proactief openbaar maken van een aanzienlijke hoeveelheid informatie, onder meer over haar beoordeling van de herstel- en veerkrachtplannen [22], en neemt tevens nota van de inspanningen van de Franse autoriteiten om hun plan transparant te maken. Dit is van essentieel belang opdat het publiek kan volgen hoe deze middelen worden uitbetaald en gebruikt en kan bepalen of ze werkelijk transformerend zijn voor onze economieën, zoals beloofd door de Commissie.[23] Deze stappen konden echter niet in aanmerking worden genomen in het kader van de beoordeling van de vraag of de Commissie zich mocht beroepen op de uitzondering ter bescherming van het algemeen belang met betrekking tot het financiële, monetaire of economische beleid van een lidstaat.

28. In het licht van het bovenstaande is de Ombudsman van mening dat de beoordeling door de Commissie van het verzoek om toegang van het publiek tekortschiet.

29. In een parallel onderzoek naar de wijze waarop de Commissie twee verzoeken om toegang van het publiek tot documenten met betrekking tot de Zweedse en Deense herstel- en veerkrachtplannen heeft behandeld, heeft de Ombudsman om de volgende redenen besloten af te zien van de mogelijkheid om een oplossing voor te stellen. Ten tijde van haar afsluitingsbesluit was meer dan een jaar verstreken sinds de klager de twee verzoeken had ingediend. Intussen had klager documenten van de Deense en de Zweedse autoriteiten ontvangen in antwoord op verzoeken om toegang van het publiek die hij bij die autoriteiten had ingediend. Bovendien was het proces dat leidde tot de goedkeuring van het Zweedse herstel- en veerkrachtplan, dat ten tijde van het confirmatieve besluit nog aan de gang was, beëindigd, en hebben de vertegenwoordigers van de Commissie tijdens de vergadering met het onderzoeksteam van de Ombudsman erkend dat de beoordeling van het Zweedse verzoek kan verschillen als het nu moet worden beoordeeld. Tegen deze achtergrond was de Ombudsman van mening dat de meest geschikte handelwijze in die zaak was dat de Commissie contact opnam met klager om te horen in hoeverre hij zijn twee verzoeken inwilligt. Als hij dat doet, stelde de Ombudsman voor dat de Commissie haar beoordeling van de twee verzoeken zou herzien.

30. In dit geval heeft klager echter geen documenten van de Franse autoriteiten ontvangen. Bovendien was het Franse herstel- en veerkrachtplan reeds door de Raad goedgekeurd ten tijde van het confirmatieve besluit. In het licht hiervan is de Ombudsman van mening dat het in dit geval passend is de Commissie een oplossing voor te stellen, zoals hieronder uiteengezet.

Het voorstel voor een oplossing

Op basis van de bovenstaande bevindingen stelt de Ombudsman voor dat de Europese Commissie de documenten waartoe zij op grond van artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, en artikel 4, lid 3, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 toegang heeft geweigerd, opnieuw onderzoekt, teneinde de toegang van de klager tot de documenten aanzienlijk te verbeteren en rekening te houden met de opmerkingen van de Ombudsman in dit voorstel voor een oplossing.

De Commissie wordt verzocht de Ombudsman uiterlijk op 24 april 2023 in kennis te stellen van alle maatregelen die zij met betrekking tot bovengenoemd voorstel voor een oplossing heeft genomen.

Emily O'Reilly

Europese Ombudsman

Straatsburg, 24.1.2023

 

[1] Beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=uriserv%3AOJ.L_.2021.253.01.0001.01.ENG&toc=OJ%3AL%3A2021%3A253%3ATOC

[2] Krachtens Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot het Europees Parlement, de Raad en de Commissie

documenten: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32001R1049&from=EN.

[3] Zie https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/ip_21_3153.

[4] Het besluit en de bijlage zijn beschikbaar op: https://www.consilium.europa.eu/nl/documents-publications/public-register/public-register-search/results/?WordsInSubject=&WordsInText=&DocumentNumber=10162%2F21&InterinstitutionalFiles=&DocumentDateFrom=&DocumentDateTo=&MeetingDateFrom=&MeetingDateTo=&DocumentLanguage=EN&OrderBy=DOCUMENT_DATE+DESC&ctl00%24ctl00%24cpMain%24cpMain%24btnSubmit.

[5] Deze documenten bestaan voornamelijk uit correspondentie met belanghebbenden en uitwisselingen met de Franse autoriteiten over de organisatie van vergaderingen en de toezending van de definitieve versie van het Franse herstel- en veerkrachtplan ter goedkeuring door de Commissie.

[6] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[7] Deze documenten bestaan voornamelijk uit documentatie en correspondentie met de Franse autoriteiten die zijn uitgewisseld tijdens de voorbereidings- en beoordelingsfase van het Franse herstel- en veerkrachtplan, met inbegrip van notulen van vergaderingen, alsook korte uitwisselingen tussen personeelsleden van de Commissie.

[8] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, en lid 3, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[9] Zie het onderzoek van de Ombudsman naar de wijze waarop de Europese Commissie een verzoek om toegang van het publiek tot documenten met betrekking tot het Franse nationale plan in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit heeft behandeld (zaak 658/2022/LDS): https://www.ombudsman.europa.eu/en/case/en/61426.

[10] In hun antwoord hebben de Franse autoriteiten zich verzet tegen de openbaarmaking van (delen van) 18 documenten, met het argument dat openbaarmaking de bescherming van het openbaar belang zou ondermijnen wat betreft het financiële, monetaire of economische beleid van de Unie of van een lidstaat.

[11] Artikelen 18 en 21 van Verordening (EU) 2021/241 tot instelling van de herstel- en veerkrachtfaciliteit: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A32021R0241.

[12] Artikel 19 van de RRF-verordening.

[13] Zie https://ec.europa.eu/info/business-economy-euro/recovery-coronavirus/recovery-and-resilience-facility/frances-recovery-and-resilience-plan_en.

[14] Zie https://ec.europa.eu/info/business-economy-euro/recovery-coronavirus/recovery-and-resilience-facility_en#the-recovery-and-resilience-facility.

[15] Dit betreft bijvoorbeeld de documenten 1, 8, 17, 25, 35 (met inbegrip van de bijlagen, met uitzondering van de ontwerphoofdstukken van het herstel- en veerkrachtplan, waarvan grote delen zich al in het publieke domein lijken te bevinden), 40, 41 43.

[16] Dit betreft bijvoorbeeld documenten 4, 6, 7, 12, 16, 18 en 19. Relevante onderdelen zijn bijvoorbeeld vergadersamenvattingen, agendapunten of conclusies.

[17] Zo lijken de inleidende alinea’s van de opmerkingen van de Commissie bij document 27 en haar feedback over de “streefdoelen en mijlpalen” niet gevoelig.

[18] Verordening (EG) nr. 1367/2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex%3A32006R1367. Daarnaast is in de RRF-verordening bepaald dat geen enkele maatregel in een nationaal herstel- en veerkrachtplan mag leiden tot ernstige afbreuk aan milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van de taxonomieverordening (Verordening (EU) 2020/852 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen, door een classificatiesysteem (of “taxonomie”) voor ecologisch duurzame economische activiteiten vast te stellen). Volgens de RRF-verordening moet de beoordeling van de nationale plannen ervoor zorgen dat elke maatregel (hervormingen en investeringen) in het plan voldoet aan het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”. Volgens de richtsnoeren van de Commissie moeten de lidstaten voor elke maatregel binnen elk onderdeel van het nationale plan een individuele DNSH-beoordeling verstrekken (mededeling van de Commissie, Technische richtsnoeren voor de toepassing van “geen ernstige afbreuk doen” in het kader van de verordening betreffende de herstel- en veerkrachtfaciliteit, Brussel, 12.2.2021, C(2021) 1054 final, blz. 2 en 3, beschikbaar op: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/c2021_1054_nl.pdf).

[19] Artikel 6, lid 1, van de Aarhus-verordening.

[20] Zie het besluit van de Ombudsman over de wijze waarop de Europese Commissie twee verzoeken om toegang van het publiek tot documenten met betrekking tot de Zweedse en Deense herstel- en veerkrachtplannen heeft behandeld (zaak 925/2022/LDS): https://www.ombudsman.europa.eu/en/decision/en/163529.

[21] Zie ook het strategisch initiatief van de Ombudsman inzake de transparantie en verantwoordingsplicht van de herstel- en veerkrachtfaciliteit (zaak SI/6/2021/LDS): https://www.ombudsman.europa.eu/en/case/en/59363.

[22] Een samenvatting van de beoordeling door de Commissie van het Franse herstel- en veerkrachtplan is beschikbaar op: https://ec.europa.eu/info/business-economy-euro/recovery-coronavirus/recovery-and-resilience-facility/frances-recovery-and-resilience-plan_en#assessment-of-the-recovery-and-resilience-plan.

[23] https://ec.europa.eu/info/strategy/recovery-plan-europe_en#:~:text=The%20aim%20is%20to%20mitigate,het%20green%20en%20digital%20transitions

Wat vond u van deze automatische vertaling? Deel uw mening!