De zaak betrof de behandeling door het Europees Openbaar Ministerie (EOM) van klachten van een nationale medewerker van de gedelegeerd Europees aanklagers in Italië. Klager beweerde dat de gedelegeerd Europees aanklagers van het EOM-bureau in Rome zich hadden bemoeid met twee administratieve procedures die hij op nationaal niveau had ingeleid. De klacht had ook betrekking op de wijze waarop het EOM een verzoek om toegang van het publiek tot door de klager ingediende documenten heeft behandeld.

De Ombudsman constateerde tekortkomingen in de behandeling van de klachten door het EOM wat betreft de wijze waarop het EOM zijn standpunt aan de klager heeft meegedeeld en de redenen voor zijn conclusie om geen verdere actie te ondernemen. Het EOM heeft dit in de loop van het onderzoek aangepakt door zijn standpunt duidelijk en redelijk toe te lichten. De Ombudsman stelde ook vast dat het EOM de rechten van klager niet had geschonden bij de behandeling van de klachten.

Wat het verzoek om toegang tot documenten betreft, stelde de Ombudsman vast dat de door het EOM aangevoerde redenen om de gevraagde documenten niet openbaar te maken, niet in overeenstemming lijken te zijn met de EU-wetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten. Niettemin oordeelde de Ombudsman dat het besluit om de door klager gevraagde documenten niet openbaar te maken redelijk was, zij het om een andere reden dan die waarop het EOM zich baseerde.

De Ombudsman sloot het onderzoek af met de conclusie dat verder onderzoek niet gerechtvaardigd is.

De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot vijf documenten die in het bezit waren van het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA). De documenten hadden betrekking op risicobeoordelingen van enkele piloten van wie de niet-EU-vergunningen door een bevoegde nationale autoriteit waren omgezet in EU-vergunningen met bepaalde onregelmatigheden in het omzettingsproces. Het EASA heeft de toegang tot de gevraagde documenten geweigerd op grond van de uitzondering op de toegang van het publiek met betrekking tot de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van personen.

In de klacht bij de Ombudsman gaf klager aan dat hij alleen geïnteresseerd was in die delen van de documenten die de methode van risicobeoordeling aantoonden, en niet in de persoonsgegevens. Na de niet-bewerkte versies van de litigieuze documenten te hebben gecontroleerd, heeft de Ombudsman erop gewezen dat het EASA alleen de delen waaruit deze methode blijkt, openbaar kon maken.

Aangezien het EASA het standpunt van de Ombudsman aanvaardde en de relevante delen van de gevraagde documenten openbaar maakte, sloot de Ombudsman de zaak als afgehandeld af.

De zaak betrof de weigering van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) om het publiek toegang te verlenen tot twee eindverslagen in verband met twee onderzoeken betreffende de kennis- en innovatiegemeenschap van EIT Manufacturing (KIG). OLAF heeft de toegang tot de verslagen geweigerd op basis van een algemeen vermoeden dat openbaarmaking afbreuk zou doen aan de bescherming van het doel van zijn onderzoeken.

Het onderzoeksteam van de Ombudsman heeft de betrokken documenten geïnspecteerd. Op basis van de inspectie en aanvullende vertrouwelijke informatie van OLAF was de Ombudsman van mening dat het redelijk was dat OLAF in dit geval het algemene vermoeden van niet-openbaarmaking toepaste, aangezien de relevante follow-upactiviteiten nog steeds aan de gang zijn en er nog geen redelijke termijn is verstreken waarbinnen deze follow-upactiviteiten moeten worden voltooid.

De Ombudsman sloot het onderzoek daarom af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer.

De zaak betrof de weigering van het REA om gedeeltelijke toegang te verlenen tot een brief die het REA aan een begunstigde had gestuurd met betrekking tot de terugvordering van financiering. Bij de weigering van toegang heeft REA zich beroepen op de bescherming van de commerciële belangen van een derde.

Op basis van de inspectie van het litigieuze document was de Ombudsman niet overtuigd door het argument van REA dat gedeeltelijke toegang de bescherming van commerciële belangen ernstig zou ondermijnen. De Ombudsman deed een voorstel voor een oplossing waarin het REA werd verzocht zijn standpunt over het verzoek te heroverwegen, met het oog op het verlenen van ruime gedeeltelijke toegang tot het betrokken document.

Het REA aanvaardde het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing en verleende klager ruime gedeeltelijke toegang tot het document. De Ombudsman was ingenomen met de positieve reactie van het REA op haar voorstel voor een oplossing, waarmee de klacht werd afgehandeld.

De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot documenten in het bezit van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) in verband met gezamenlijke terugkeeroperaties (JRO’s) en nationale terugkeeroperaties (NRO’s) die door Frontex werden gecoördineerd voor de periode van 1 juli tot en met 31 december 2024. Frontex identificeerde 247 definitieve verslagen over terugkeeroperaties, 46 documenten die het operationele terugkeerplan voor 2024 vormden en verschillende daarmee verband houdende subsidieovereenkomsten. Frontex haalde ook een deel van de gevraagde gedetailleerde informatie over terugkeeroperaties uit zijn databank, maar verwijderde de rest. Frontex heeft de toegang geweigerd tot de 46 documenten die het operationele terugkeerplan voor 2024 vormen, in hun geheel, terwijl het brede gedeeltelijke toegang heeft verleend tot de subsidieovereenkomsten. Frontex voerde aan dat verdere openbaarmaking de bescherming van het openbaar belang zou ondermijnen wat betreft de openbare veiligheid, internationale betrekkingen en commerciële belangen.

Het onderzoeksteam van de Ombudsman heeft een steekproef van de betrokken documenten geïnspecteerd en een vergadering gehouden met vertegenwoordigers van Frontex. Op basis van de inspectie en de tijdens de vergadering verkregen verduidelijkingen constateerde de Ombudsman dat het standpunt van Frontex over het algemeen gerechtvaardigd was.

Hoewel de Ombudsman dus concludeerde dat de manier waarop Frontex het verzoek behandelde redelijk was en het onderzoek sloot met de conclusie dat er geen sprake was van wanbeheer, merkte zij op dat het, bij gebrek aan een uitgebreide lijst van documenten die binnen het toepassingsgebied van het verzoek vielen, voor de Ombudsman moeilijk was om met zekerheid vast te stellen hoeveel documenten volgens Frontex binnen het toepassingsgebied van het verzoek vielen. De Ombudsman herhaalde daarom een eerdere aanbeveling dat Frontex, in het kader van goed bestuur, verzoekers een lijst moet verstrekken van documenten waarvan het vaststelt dat zij binnen het toepassingsgebied van hun verzoeken om toegang van het publiek tot documenten vallen.

De zaak betrof de weigering van het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust) om het publiek toegang te verlenen tot zeven documenten betreffende de extractie van informatie uit communicatieapparatuur van migranten. Eurojust heeft de toegang van het publiek tot delen van de documenten geweigerd op basis van twee uitzonderingen in de Uniewetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten, namelijk de noodzaak om het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid te beschermen en de noodzaak om persoonsgegevens te beschermen.

Op basis van de inspectie van de litigieuze documenten was de Ombudsman niet overtuigd door de argumenten van Eurojust dat een ruimere openbaarmaking van de documenten de bescherming van het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid zou ondermijnen. De Ombudsman deed een voorstel voor een oplossing, waarin zij Eurojust verzocht zijn standpunt over het verzoek te heroverwegen, teneinde het publiek ruimere toegang tot de betrokken documenten te verlenen. Zij verzoekt Eurojust zich daarbij te concentreren op drie van de betrokken documenten, met follow-upaanpassingen van twee aanvullende documenten.

Eurojust aanvaardde het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing en gaf klager ruimere toegang tot bijna alle documenten. De Ombudsman was ingenomen met de positieve reactie van Eurojust op haar voorstel voor een oplossing en sloot het onderzoek af.