De zaak betrof een besluit van de Europese Commissie om bepaalde door een niet-gouvernementele organisatie, die heeft deelgenomen aan een door de EU gefinancierd project ter bestrijding van racisme tegen Roma, gedeclareerde kosten als niet-subsidiabel te beschouwen. De klager voerde aan dat de Commissie het bewijsmateriaal niet naar behoren had onderzocht alvorens vast te stellen dat de kosten niet subsidiabel waren.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en constateerde dat er geen sprake was van wanbeheer door de Commissie.

De zaak betrof het besluit van de Europese Commissie om in het kader van verschillende door de EU gefinancierde projecten uitbetaalde subsidies terug te vorderen. Het besluit is genomen naar aanleiding van audits die door een auditor namens de Commissie zijn uitgevoerd. Klager was het niet eens met de bevindingen van de audit. Klager wilde onder meer dat de audits door de nationale rekenkamer in zijn lidstaat zouden worden beoordeeld. De Commissie achtte dit niet nodig.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en constateerde dat er geen sprake was van wanbeheer door de Commissie.

Dit onderzoek op eigen initiatief is gebaseerd op een klacht van een vereniging van Armeense ngo's, de Citizens' Protection League (CPL). Het betreft het besluit van de delegatie van de Europese Unie in Armenië om geen subsidieovereenkomst met CPL te sluiten nadat de delegatie een fout had ontdekt in haar eerste beoordeling van de CPL-aanvraag. CPL voerde aan dat het besluit van de delegatie niet op gegronde redenen was gebaseerd.

In de loop van het onderzoek van de Ombudsman erkende de Europese Commissie dat de aanvankelijk door de delegatie genomen maatregelen, zodra zij zich ervan bewust was dat er een fout was gemaakt in het evaluatieproces, niet passend waren. De Commissie heeft echter ook aangetoond dat de geconstateerde fout vereist dat de beoordeling van de aanvraag van CPL opnieuw wordt uitgevoerd en dat de delegatie dus niet in staat was de subsidieovereenkomst met CPL te sluiten.

De Ombudsman sloot het onderzoek derhalve af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer.

De zaak betrof het verzuim van de Europese Commissie om te reageren op het verzoek van klager om een juridische herziening van het besluit van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur om zijn project af te wijzen uit EU-financiering in het kader van het Erasmus+-programma. De Ombudsman onderzocht de kwestie en stelde vast dat de Commissie klager reeds had geantwoord. Zij is derhalve van mening dat dit deel van de klacht door de instelling is afgehandeld. Zij onderzocht ook de inhoud van het antwoord van de Commissie en achtte het volledig en redelijk. Zij besloot daarom dat er geen sprake was van wanbeheer.

De zaak is aanhangig gemaakt door een vereniging van juridische deskundigen uit de hele Europese Unie die een door de Europese Commissie medegefinancierd project heeft uitgevoerd. Het betrof de vermeende oneerlijke terugvordering, na een audit, van bedragen die ten onrechte als niet-subsidiabel in de zin van de subsidieovereenkomst werden beschouwd.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en concludeerde dat na haar tussenkomst een oplossing was gevonden. Daarom heeft zij de zaak gesloten.

De zaak betrof het verzuim van de Commissie om te reageren op de berichten van klager over zijn moeilijkheden bij de indiening van een subsidievoorstel. Wegens technische problemen kon de klager geen aanvraag indienen via het PRIAMOS-systeem van de Commissie. In plaats daarvan heeft zij haar voorstel per e-mail ingediend, waarop geen antwoord is gegeven.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en verzocht de Commissie te antwoorden. In haar memorie van repliek verontschuldigde de Commissie zich voor het feit dat zij niet eerder had geantwoord. Zij verklaarde dat zij de e-mailaanvraag van klager niet kon aanvaarden omdat het systeem naar behoren had gefunctioneerd en de Commissie geen pogingen van klager had kunnen vaststellen om het voorstel vóór de uiterste datum via PRIAMOS te verzenden.

De zaak betrof de beoordeling door het Europees Hof van Justitie van twee aanbestedingen voor juridische vertaaldiensten. Klager, een afgewezen inschrijver, voerde aan dat de aanbestedingsprocedure niet voldeed aan de normen van behoorlijk bestuur omdat i) de beoordeling van de inschrijvingen niet naar behoren was gedocumenteerd, ii) er geen gelegenheid was om een interne administratieve controle te vragen en iii) de anonimiteit niet werd gegarandeerd.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en constateerde geen wanbeheer door de Rekenkamer. De Ombudsman deed de Rekenkamer echter drie suggesties voor verbetering, namelijk i) eisen dat interne beoordelaars de beoordelingsformulieren van de tests ondertekenen en dateren, ii) een intern toetsingsmechanisme opzetten voor de behandeling van klachten van afgewezen aanvragers en iii) de tests van inschrijvers anonimiseren met het oog op de beoordeling door de interne beoordelaars tijdens het beoordelingsproces.

Klager is een IT-bedrijf dat heeft deelgenomen aan een aanbesteding van de Commissie. De Commissie heeft alle inschrijvers verzocht twee casestudy's uit te voeren om hen in staat te stellen hun technische vaardigheden te evalueren.

Klager maakte bezwaar tegen het feit dat een van de casestudy’s sterk leek op een aanbesteding die onlangs door een EU-agentschap was georganiseerd. Zij voerde aan dat dit de ondernemingen die deze aanbesteding hadden gewonnen een concurrentievoordeel gaf in de aanbesteding van de Commissie. Klager heeft ook bezwaar gemaakt tegen het besluit van de Commissie om de namen van de personen die de voorstellen voor de Commissie hebben beoordeeld, niet openbaar te maken.

Na haar onderzoek concludeerde de Ombudsman dat het ontwerp van de aanbestedingsprocedure door de Commissie de winnende inschrijver geen concurrentievoordeel opleverde. Wat de openbaarmaking van de namen van de beoordelaars betreft, stelt de Ombudsman voor dat de Commissie overweegt dergelijke namen in de toekomst vrij te geven.

De zaak betrof de afwijzing van een aanvraag voor een Marie Skłodowska-Curie-beurs op grond van het feit dat de aanvrager van de beurs stage had gelopen bij een bepaalde particuliere onderneming.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en beval aan dat, wanneer het Uitvoerend Agentschap onderzoek mogelijke onregelmatigheden vaststelt in een procedure voor de selectie van onderzoeksbursalen voor een door de EU gefinancierd project, het een passend en tijdig onderzoek naar de zaak moet uitvoeren om de situatie te verhelpen.

De Ombudsman is er nu van overtuigd dat het REA haar aanbevelingen heeft aanvaard. Daarom heeft zij de zaak gesloten.

De zaak betrof de behandeling door IMI van een vermeend belangenconflict in de aanbestedingsprocedure voor een onderzoeksproject naar de risico's en voordelen van een vaccinatieprogramma in Europa.

Klager, een lid van een consortium dat aan de procedure heeft deelgenomen, voerde aan dat IMI niet heeft onderzocht of alle leden van een evaluatiecomité onpartijdig waren. Klager voerde aan dat twee leden banden hadden met het winnende consortium, wat aanleiding gaf tot een belangenconflict.

De Ombudsman constateerde dat IMI de desbetreffende regels correct toepaste en vond geen bewijs van onrechtvaardige behandeling van het voorstel door het consortium van klager. Daarom constateerde de Ombudsman dat er geen sprake was van wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de klacht. De Ombudsman heeft voorts onderzocht of deskundigen in een belangenconflictsituatie met één voorstel een concurrerend voorstel moeten kunnen beoordelen. De Ombudsman constateerde dat, aangezien de door IMI gevolgde regels door de Europese Commissie zijn opgesteld, geen verder onderzoek naar deze kwestie gerechtvaardigd is in het kader van deze specifieke klacht.

De Europese Commissie financiert onderzoeksprogramma's in Europa via kaderprogramma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling. Deze klacht heeft betrekking op vermeende onregelmatigheden bij de beoordeling van een voorstel dat is ingediend door een consortium dat om dergelijke financiering in het kader van het onderdeel energie van het programma verzoekt.

In februari 2013 deelde de Commissie klager mee dat haar projectvoorstel was afgewezen. Klager diende vervolgens een verzoek tot herstel in bij de Commissie. Aangezien zij ontevreden was over de resultaten van deze beroepsprocedure, klaagde zij bij de Ombudsman dat de Commissie een fout had gemaakt bij de beoordeling van haar voorstel. Zij klaagde ook dat een ambtenaar van de Commissie in een openbaar forum de resultaten van de selectieprocedure twee weken vóór de bekendmaking van de officiële resultaten had bekendgemaakt. Tijdens het onderzoek voerde klager aan dat een van de onafhankelijke deskundige beoordelaars een belangenconflict had.

De Ombudsman constateerde geen wanbeheer met betrekking tot de beoordeling van het voorstel van klager. De Ombudsman stelde echter vast dat de voortijdige bekendmaking door de Commissie van de resultaten van de selectieprocedure neerkwam op wanbeheer.

Voorts constateerde de Ombudsman dat de Commissie een schijn van een belangenconflict in het geval van een van haar deskundige beoordelaars niet heeft beheerd en aangepakt. Deze tekortkoming kwam neer op wanbeheer. Om de procedures van de Commissie te verbeteren, merkte de Ombudsman op dat de Commissie ervoor moet zorgen dat zij van meet af aan alle nodige informatie over relevante belangen verwerft en dat zij eventuele verschijningen van een belangenconflict moet aanpakken.