De zaak betrof de Raad voor regelgevingstoetsing (RSB), een onafhankelijk orgaan binnen de Europese Commissie dat ontwerp-effectbeoordelingen van de Commissie bij wetgevingsvoorstellen evalueert en daarover adviezen uitbrengt. Klager, een niet-gouvernementele organisatie, uitte zijn bezorgdheid over de samenstelling van de RSB en haar interacties met belangenvertegenwoordigers.

De Ombudsman stelde vast dat, gezien de belangrijke rol van de RSB in de besluitvorming van de Commissie met betrekking tot wetgevingsvoorstellen, de Commissie ernaar moet streven het vertrouwen van het publiek te waarborgen dat er bij haar werkzaamheden geen risico op potentiële belangenconflicten bestaat. Daartoe stelde de Ombudsman voor dat de RSB bij de keuze van haar outreachactiviteiten niet alleen rekening zou moeten houden met het werkelijke risico van ongepaste beïnvloeding, maar ook met de publieke perceptie van dergelijke activiteiten. De leden van de RSB moeten met name afzien van ontmoetingen met individuele belangenvertegenwoordigers.

De Ombudsman constateerde ook dat de Commissie niet duidelijk had uitgelegd hoe de huidige samenstelling van de RSB voldoende uiteenlopende deskundigheid bood. De Ombudsman deed een suggestie voor verbetering om dit aan te pakken.