Bhain an cás le cinneadh an Choimisiúin costais áirithe neamh-incháilithe arna ndearbhú ag comhpháirtí do thionscadal arna mhaoiniú ag an Aontas a dhearbhú. D'fhiosraigh an tOmbudsman an cheist agus chinn sé go raibh forais réasúnacha ag an gCoimisiún gan glacadh leis na costais atá i gceist. Dá bhrí sin, dhún an tOmbudsman an cás le cinneadh nach raibh aon drochriarachán ann.

Baineann an gearán seo le mainneachtain líomhnaithe ag an gCoimisiún Eorpach comhairliúchán poiblí leordhóthanach a dhéanamh sula dtarraingeofar suas a Thogra le haghaidh Rialacháin maidir leis an margadh aonair Eorpach don chumarsáid leictreonach agus Mór-Roinn Nasctha. Mír amháin sa Togra ba ea deireadh a chur de réir a chéile le muirir fánaíochta. Rinne an Cumann Teileachumarsáide Iomaíoch an gearán. Thíolaic an Coimisiún a Thogra an 11 Meán Fómhair 2013, beagán níos mó ná trí mhí tar éis dó é a fhógairt go poiblí an 30 Bealtaine 2013. Líomhain an gearánach gur agair an Coimisiún práinn go mícheart, a d’eascair as Comhairle Eorpach Earrach 2013, mar chúis le brostú tríd an bpróiseas comhairliúcháin. Ina theannta sin, d’áitigh an gearánach (i) gur theip ar an gCoimisiún na cineálacha éagsúla páirtithe leasmhara a ndeachthas i gcomhairle leo a shainaithint, (ii) aghaidh a thabhairt ar na pointí a d’ardaigh an Bord um Measúnú Tionchair, (iii) comhairliúchán cuí idirsheirbhíse a dhéanamh, agus (iv) go ndearna sé iarracht d’aon ghnó an easpa comhairliúcháin phoiblí a cheilt.

Chinn an tOmbudsman nár chomhlíon comhairliúchán poiblí an Choimisiúin na prionsabail ghinearálta agus na híoschaighdeáin a shonraítear i rialacha an Choimisiúin féin. Chinn an tOmbudsman freisin nach raibh sé soiléir ar tháinig an phráinn a mhaígh an Coimisiún ó ráiteas na Comhairle nó ar léirigh sí measúnú an Choimisiúin féin ar an gcás. Chinn an tOmbudsman, áfach, go raibh spleáchas an Choimisiúin ar a cheart féin chun tosaíochtaí beartais a shocrú, agus chun roghanna beartais a dhéanamh, réasúnta i gcomhthéacs ar leith an togra reachtaigh seo. Dá réir sin, níor aimsigh an tOmbudsman aon drochriarachán ag an gCoimisiún a d’eascair as a chomhairliúchán poiblí teoranta sa chás seo. Mhol an tOmbudsman, áfach, gur cheart don Choimisiún na himthosca beachta agus teoranta inar féidir leis comhairliúchán poiblí a chiorrú mar gheall ar thosaíocht bheartais a shoiléiriú ina rialacha féin.

Chinn an tOmbudsman nach raibh aon drochriarachán ann maidir le haon cheann de na saincheisteanna gearáin eile a ardaíodh.

Bhain an cás, a thaisc Fondúireacht PETA, le raon feidhme chumhachtaí agus dhualgais na Gníomhaireachta Eorpaí Ceimiceán (ECHA) faoi Rialachán REACH. Mheas an gearánach nach ndéanann ECHA a dhóthain chun a áirithiú go staonfaidh cláraithe substaintí ceimiceacha ó thástálacha neamhriachtanacha ar ainmhithe a dhéanamh chun sábháilteacht a substaintí a léiriú.

D’fhiosraigh an tOmbudsman an tsaincheist agus chinn sé, go deimhin, go raibh léirmhíniú ECHA ar a oibleagáidí róshriantach. Dá bhrí sin, chuir an tOmbudsman togra réitigh cairdiúil faoi bhráid ECHA maidir lena ról féin chomh maith leis an gcomhar ba cheart dó a bhunú le húdaráis na mBallstát. Bhí an tOmbudsman sásta le freagra an ECHA agus dhún sé an cás.

Chomhordaigh an gearánach cuibhreannas ar bronnadh deontas ón gCoimisiún air chun tabhairt faoi ghníomhaíocht i réimse na tógála atá neamhdhíobhálach don chomhshaol. Agus an ghníomhaíocht á déanamh, d’iarr an cuibhreannas aisíocaíocht ar na costais incháilithe a tabhaíodh le linn na dtréimhsí tuairiscithe éagsúla, i gcomhréir leis an gconradh a síníodh leis an gCoimisiún. D’aontaigh an Coimisiún, áfach, gan ach 45.75% de na costais sin a íoc. Mheas an gearánach go raibh an Coimisiún mícheart a chuid aisíocaíochtaí a theorannú don ráta thuas agus rinne sé gearán leis an Ombudsman Eorpach.

Chinn an tOmbudsman, faoin gconradh, go raibh feidhm ag an ráta aisíocaíochta 45.75% maidir le ranníocaíocht fhoriomlán an Aontais leis an ngníomhaíocht. Ní dhearnadh aon tagairt sa chonradh d’aon ráta le haghaidh íocaíochtaí eatramhacha. Thairis sin, sular iarr an cuibhreannas go n-íocfaí na costais a tabhaíodh le linn na chéad tréimhse tuairiscithe, chuir oifigeach de chuid an Choimisiúin in iúl dó go bhféadfaí íocaíochtaí eatramhacha a dhéanamh ar rátaí aisíocaíochta éagsúla. Dá bhrí sin, mhol an tOmbudsman réiteach cairdiúil don Choimisiún, agus d’iarr sé air (i) míniú cuí a thabhairt ar an bhfáth ar chuir sé an ráta thuasluaite i bhfeidhm maidir le híocaíochtaí eatramhacha leis an gcuibhreannas; agus (ii) a áirithiú go n-íocfaidh sé an t-iarmhéid leis an gcuibhreannas, i gcomhréir leis an gconradh, a luaithe a bheidh an ghníomhaíocht thart.

D’áitigh an Coimisiún gur chuir sé an ráta 45.75 % i bhfeidhm go córasach maidir le híocaíochtaí eatramhacha chun bainistíocht fhónta airgeadais bhuiséad an Aontais a áirithiú agus chun nósanna imeachta casta téarnaimh amach anseo a sheachaint. Ní raibh an tOmbudsman sásta leis an bhfreagra sin. Chuir sé in iúl, i measc nithe eile, go bhféadfadh an Coimisiún treoirlínte a tharraingt suas a chuirfeadh ar chumas an chuibhreannais an conradh a léirmhíniú i gceart ina leith sin. Mar sin féin, ós rud é go bhfuil foráil an-soiléir i ngach comhaontú deontais anois lena léirítear go ndéanfar aisíocaíochtaí eatramhacha ag an ráta is infheidhme maidir le ranníocaíocht fhoriomlán an Aontais leis an ngníomhaíocht, tháinig an tOmbudsman ar an gconclúid nach raibh údar le tuilleadh fiosrúchán ina leith sin. Ar deireadh, i ráiteas eile, d’iarr sé ar an gCoimisiún a chur in iúl dó conas a chomhlíon sé a dhearbhuithe go n-íocfadh sé na méideanna uile gan íoc leis an gcuibhreannas ag deireadh na gníomhaíochta.