Αφού επέστησε την προσοχή της Διαμεσολαβήτριας σε ορισμένες εικαζόμενες σοβαρές παρατυπίες που πλήττουν την αποστολή της ΕΕ για την επιβολή του κράτους δικαίου (EULEX) στο Κόσοβο από εισαγγελέα της EULEX καθώς και από τα μέσα ενημέρωσης, η Διαμεσολαβήτρια αποφάσισε να κινήσει αυτεπάγγελτη έρευνα προκειμένου να αξιολογήσει κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και η EULEX είχαν διερευνήσει δεόντως ή διερευνούν δεόντως τους εν λόγω ισχυρισμούς.

Προκειμένου να εξακριβώσει τις ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προβεί, η Διαμεσολαβήτρια επιθεώρησε τον σχετικό φάκελο της ΕΥΕΔ/EULEX. Από την επιθεώρηση προέκυψε ότι η EULEX είχε διεξαγάγει προκαταρκτική εσωτερική έρευνα και είχε προσλάβει εξωτερικό εισαγγελέα για τη διερεύνηση των παρατυπιών. Επιπλέον, η ΕΥΕΔ είχε διορίσει έμπειρο εμπειρογνώμονα για την επανεξέταση της εντολής της EULEX από συστημική άποψη, με ιδιαίτερη έμφαση στους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια σημείωσε ότι η EULEX δεν ακολούθησε τη συνήθη διαδικασία διερεύνησης τέτοιων ισχυρισμών. Διαπίστωσε επίσης ότι πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο προσλήφθηκε ο εξωτερικός εισαγγελέας. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο εμπειρογνώμονας που διορίστηκε πρόσφατα από την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ κατέστησε σαφές ότι τα ζητήματα αυτά θα αποτελέσουν μέρος της επανεξέτασης που θα διενεργήσει ο ίδιος, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη για περαιτέρω δράση εκ μέρους της επί του παρόντος.

Ο καταγγέλλων, ο οποίος είναι γαλλο-ιταλικός δίγλωσσος, ζήτησε από το Κοινοβούλιο να του επιτρέψει να συμμετάσχει σε γραπτές δοκιμασίες σε εσωτερικό διαγωνισμό στα ιταλικά, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, θα πρέπει να υποβληθεί σε δοκιμασίες στα γαλλικά, η κύρια γλώσσα του οποίου έχει καταχωριστεί ως τέτοια στη σχετική βάση δεδομένων του Κοινοβουλίου.  Το Κοινοβούλιο απέρριψε το αίτημα αυτό υποστηρίζοντας ότι στηριζόταν αποκλειστικά σε προσωπικούς λόγους σκοπιμότητας. Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση από το Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι η άρνησή του βασίστηκε σε σαφείς και αποδεκτούς λόγους.  Προβαίνει σε δύο περαιτέρω παρατηρήσεις ότι το Κοινοβούλιο θα μπορούσε i) να επιτρέψει στο δίγλωσσο προσωπικό να δηλώνει τις γλώσσες του στις ετήσιες εκθέσεις βαθμολογίας ως κύριες γλώσσες του και ii) να προσθέσει στις ετήσιες εκθέσεις βαθμολογίας, το τμήμα «γνώση γλωσσών», ένα σημείωμα ότι τα δεδομένα σε αυτό το τμήμα θα χρησιμοποιηθούν για όλους τους σκοπούς του ανθρώπινου δυναμικού το επόμενο έτος.

The case concerned the allegedly discriminatory character of a selection criterion regarding professional experience acquired or studies pursued in a foreign country indicated in a call for expressions of interest issued by the European Personnel Selection Office (EPSO).

The complainant, an Italian citizen, had been working for the EU in Ispra, Italy, for three years. He took part in a selection procedure organised by EPSO. One of the questions included in the 'Talent Screener' section of the application form queried whether the candidate had "[p]rofessional experience (or [had pursued] studies) in a foreign country (not your country of origin) of longer than six consecutive months". Candidates were invited to reply to that question in the affirmative or in the negative. Given that the complainant had acquired his relevant experience by working for the EU in his country of origin, he replied to the question in the negative. This led EPSO to eliminate him from the next stage of the procedure. The complainant turned to the European Ombudsman and alleged that the question was discriminatory, since it did not take into account specific circumstances.

Ο καταγγέλλων είναι ιταλική ένωση που υλοποίησε έργο στην Αρμενία, το οποίο χρηματοδοτήθηκε μέσω επιχορήγησης από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στην εν λόγω χώρα. Στα τέλη του 2009, μετά την ολοκλήρωση του έργου, ο καταγγέλλων ζήτησε από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αρμενία να πραγματοποιήσει την τελική πληρωμή. Ωστόσο, η αντιπροσωπεία ζήτησε ορισμένες διευκρινίσεις από τον καταγγέλλοντα και, στη συνέχεια, λόγω της πολυπλοκότητας του έργου και των εικαζόμενων παρατυπιών, ζήτησε τη διενέργεια ελέγχου. Ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή τον Αύγουστο του 2012, καταγγέλλοντας ότι η αντιπροσωπεία χρειάστηκε σχεδόν δύο έτη για να πραγματοποιήσει την τελική πληρωμή μετά την υποβολή της αίτησης πληρωμής από τον καταγγέλλοντα. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η αντιπροσωπεία θα πρέπει να του επιστρέψει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε εν αναμονή της εκκρεμούσας πληρωμής.

Ο Διαμεσολαβητής δεν ήταν πεπεισμένος ότι η απόφαση της αντιπροσωπείας να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες και, στη συνέχεια, να αναθέσει έλεγχο ήταν παράλογη. Μολονότι είναι αληθές ότι η έκθεση ελέγχου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν ανέρχονταν στο 99,77 % των δηλωθεισών δαπανών, η έκθεση εντόπισε επίσης ορισμένες ελλείψεις στην υλοποίηση του έργου. Δεδομένου ότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε υπερβολική καθυστέρηση εκ μέρους της αντιπροσωπείας, έκρινε ότι ο ισχυρισμός του καταγγέλλοντος ήταν αβάσιμος. Κατά συνέπεια, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση. Όσον αφορά ορισμένα διαδικαστικά ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων, ο Διαμεσολαβητής δεν βρήκε λόγο για περαιτέρω έρευνες.