Αφού επέστησε την προσοχή της Διαμεσολαβήτριας σε ορισμένες εικαζόμενες σοβαρές παρατυπίες που πλήττουν την αποστολή της ΕΕ για την επιβολή του κράτους δικαίου (EULEX) στο Κόσοβο από εισαγγελέα της EULEX καθώς και από τα μέσα ενημέρωσης, η Διαμεσολαβήτρια αποφάσισε να κινήσει αυτεπάγγελτη έρευνα προκειμένου να αξιολογήσει κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και η EULEX είχαν διερευνήσει δεόντως ή διερευνούν δεόντως τους εν λόγω ισχυρισμούς.

Προκειμένου να εξακριβώσει τις ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προβεί, η Διαμεσολαβήτρια επιθεώρησε τον σχετικό φάκελο της ΕΥΕΔ/EULEX. Από την επιθεώρηση προέκυψε ότι η EULEX είχε διεξαγάγει προκαταρκτική εσωτερική έρευνα και είχε προσλάβει εξωτερικό εισαγγελέα για τη διερεύνηση των παρατυπιών. Επιπλέον, η ΕΥΕΔ είχε διορίσει έμπειρο εμπειρογνώμονα για την επανεξέταση της εντολής της EULEX από συστημική άποψη, με ιδιαίτερη έμφαση στους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια σημείωσε ότι η EULEX δεν ακολούθησε τη συνήθη διαδικασία διερεύνησης τέτοιων ισχυρισμών. Διαπίστωσε επίσης ότι πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο προσλήφθηκε ο εξωτερικός εισαγγελέας. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο εμπειρογνώμονας που διορίστηκε πρόσφατα από την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ κατέστησε σαφές ότι τα ζητήματα αυτά θα αποτελέσουν μέρος της επανεξέτασης που θα διενεργήσει ο ίδιος, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη για περαιτέρω δράση εκ μέρους της επί του παρόντος.

Ο καταγγέλλων, ο οποίος είναι δίγλωσσος γαλλοϊταλός, ζήτησε από το Κοινοβούλιο να του επιτρέψει να συμμετάσχει σε γραπτές δοκιμασίες στο πλαίσιο εσωτερικού διαγωνισμού στην ιταλική γλώσσα, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, θα πρέπει να συμμετάσχει σε δοκιμασίες στη γαλλική γλώσσα, την κύρια γλώσσα του, η οποία έχει καταχωριστεί ως τέτοια στη σχετική βάση δεδομένων του Κοινοβουλίου.  Το Κοινοβούλιο απέρριψε το αίτημα αυτό υποστηρίζοντας ότι στηριζόταν αποκλειστικά σε προσωπικούς λόγους σκοπιμότητας. Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση από το Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι η άρνησή του βασίστηκε σε σαφείς και αποδεκτούς λόγους.  Διατυπώνει δύο περαιτέρω παρατηρήσεις ότι το Κοινοβούλιο θα μπορούσε i) να καταστήσει δυνατό για τους δίγλωσσους υπαλλήλους να δηλώνουν και τις δύο γλώσσες τους στις ετήσιες εκθέσεις προσωπικού ως κύριες γλώσσες τους και ii) να προσθέσει στις ετήσιες εκθέσεις προσωπικού το τμήμα «Γνώσεις γλωσσών», σημειώνοντας ότι τα δεδομένα σε αυτό το τμήμα θα χρησιμεύσουν για όλους τους σκοπούς ανθρώπινων πόρων το επόμενο έτος.

Η υπόθεση αφορούσε τον φερόμενο ως εισάγοντα διακρίσεις χαρακτήρα ενός κριτηρίου επιλογής όσον αφορά την επαγγελματική πείρα που αποκτήθηκε ή τις σπουδές που πραγματοποιήθηκαν σε ξένη χώρα, το οποίο αναφερόταν σε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO).

Ο καταγγέλλων, Ιταλός πολίτης, εργαζόταν για την ΕΕ στην Ίσπρα της Ιταλίας επί τρία έτη. Συμμετείχε σε διαδικασία επιλογής που διοργάνωσε η EPSO. Μία από τις ερωτήσεις που περιλαμβάνονταν στην ενότητα «Talent Screener» του εντύπου της αίτησης αφορούσε το κατά πόσον ο υποψήφιος είχε «εξωτερική πείρα (ή είχε πραγματοποιήσει σπουδές) σε ξένη χώρα (όχι στη χώρα καταγωγής του) διάρκειας άνω των έξι συναπτών μηνών». Οι υποψήφιοι κλήθηκαν να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό είτε καταφατικά είτε αποφατικά. Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων είχε αποκτήσει τη σχετική πείρα του δουλεύοντας για την ΕΕ στη χώρα καταγωγής του, απάντησε αρνητικά στην ερώτηση. Αυτό οδήγησε την EPSO να τον αποκλείσει από το επόμενο στάδιο της διαδικασίας. Ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και ισχυρίστηκε ότι το ζήτημα εισάγει διακρίσεις, δεδομένου ότι δεν λαμβάνει υπόψη ειδικές περιστάσεις.

Η Διαμεσολαβήτρια ερεύνησε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι η EPSO δεν είχε υποπέσει σε πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης, δεδομένου ότι η απαίτηση πείρας που αποκτήθηκε σε ξένη χώρα καθοριζόταν σαφώς στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και η θέση της EPSO ήταν επίσης σύμφωνη με τη σχετική νομολογία. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Ο καταγγέλλων είναι ιταλική ένωση που υλοποίησε έργο στην Αρμενία, το οποίο χρηματοδοτήθηκε μέσω επιχορήγησης από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στην εν λόγω χώρα. Στα τέλη του 2009, μετά την ολοκλήρωση του έργου, ο καταγγέλλων ζήτησε από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αρμενία να πραγματοποιήσει την τελική πληρωμή. Ωστόσο, η αντιπροσωπεία ζήτησε ορισμένες διευκρινίσεις από τον καταγγέλλοντα και, στη συνέχεια, λόγω της πολυπλοκότητας του έργου και των εικαζόμενων παρατυπιών, ζήτησε τη διενέργεια ελέγχου. Ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή τον Αύγουστο του 2012, καταγγέλλοντας ότι η αντιπροσωπεία χρειάστηκε σχεδόν δύο έτη για να πραγματοποιήσει την τελική πληρωμή μετά την υποβολή της αίτησης πληρωμής από τον καταγγέλλοντα. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η αντιπροσωπεία θα πρέπει να του επιστρέψει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε εν αναμονή της εκκρεμούσας πληρωμής.

Ο Διαμεσολαβητής δεν ήταν πεπεισμένος ότι η απόφαση της αντιπροσωπείας να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες και, στη συνέχεια, να αναθέσει έλεγχο ήταν παράλογη. Μολονότι είναι αληθές ότι η έκθεση ελέγχου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν ανέρχονταν στο 99,77 % των δηλωθεισών δαπανών, η έκθεση εντόπισε επίσης ορισμένες ελλείψεις στην υλοποίηση του έργου. Δεδομένου ότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε υπερβολική καθυστέρηση εκ μέρους της αντιπροσωπείας, έκρινε ότι ο ισχυρισμός του καταγγέλλοντος ήταν αβάσιμος. Κατά συνέπεια, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση. Όσον αφορά ορισμένα διαδικαστικά ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων, ο Διαμεσολαβητής δεν βρήκε λόγο για περαιτέρω έρευνες.