Η υπόθεση αφορούσε την απόφαση της Επιτροπής να κλείσει τον φάκελό της σχετικά με καταγγελία επί παραβάσει κατά της Φινλανδίας, στην οποία προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι η Φινλανδία εισήγαγε διακρίσεις εις βάρος ανδρών σε προαιρετικά επικουρικά συνταξιοδοτικά συστήματα. Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι η θέση της Επιτροπής δεν ήταν συνεπής, δεδομένου ότι είχε κινήσει δύο παρόμοιες διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Ιταλίας και της Ελλάδας ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ δεν το έπραξε στην περίπτωση της Φινλανδίας. Κατά την άποψή τους, η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς τη θέση της ότι δεν ήταν σαφές αν το Δικαστήριο θα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σχετικό φινλανδικό δίκαιο παραβιάζει το δίκαιο της ΕΕ.

Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι, κατά τη διάρκεια της έρευνας, η Επιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς τη θέση της, ασκώντας έτσι τη διακριτική ευχέρεια που διαθέτει κατά την εξέταση καταγγελιών επί παραβάσει. Ως εκ τούτου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν λόγοι για περαιτέρω έρευνες σχετικά με το θέμα και περάτωσε την υπόθεση.

Ο καταγγέλλων είναι Ιταλός υπήκοος που διαμένει στη Γερμανία. Ισχυρίστηκε ότι η σύζυγός του υπήρξε θύμα διάκρισης στην απασχόληση στη Γερμανία λόγω ηλικίας και ιθαγένειας, διότι μια εταιρεία στην οποία είχε υποβάλει αίτηση για θέση εργασίας δεν την προσέλαβε. Μετά την ανεπιτυχή έκβαση των δικαστικών διαδικασιών, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία επί παραβάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ισχυριζόμενος ότι οι γερμανικές αρχές δεν μετέφεραν ορθά στην εθνική έννομη τάξη οδηγία της ΕΕ για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία.

Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν κατόρθωσε i) να καταχωρίσει την καταγγελία του για παράβαση, ii) να την εξετάσει αναλόγως και iii) να παράσχει πειστικούς λόγους για τους οποίους δεν παρενέβη στην υπόθεσή του.

Στη γνώμη της, η Επιτροπή εξήγησε ότι είχε καταχωρίσει την καταγγελία παράβασης του καταγγέλλοντος λίγες ημέρες μετά την παραλαβή της. Εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι δεν γνωστοποίησε προηγουμένως στον καταγγέλλοντα την πρόθεσή της να θέσει την καταγγελία του για παράβαση στο αρχείο και ότι δεν τον ενημέρωσε για την περάτωση της υπόθεσης. Επιπλέον, η Επιτροπή εξήγησε ότι η Γερμανία είχε μεταφέρει την προαναφερθείσα οδηγία στο εθνικό της δίκαιο με κατάλληλο και έγκαιρο τρόπο και παρέθεσε συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους δεν υπήρχε ανάγκη κίνησης διαδικασίας επί παραβάσει βάσει των παρατηρήσεων του καταγγέλλοντος.

Δεδομένου ότι η Επιτροπή είχε πράγματι καταχωρίσει την καταγγελία παράβασης, ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση εν προκειμένω. Όσον αφορά την ουσία της υποθέσεως, καμία περαιτέρω έρευνα δεν ήταν δικαιολογημένη, διότι η Επιτροπή εξέθεσε συγκεκριμένους και πειστικούς λόγους προς στήριξη της θέσεώς της κατά τη διάρκεια της έρευνας. Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι η Επιτροπή αναγνώρισε ότι ούτε ενημέρωσε εκ των προτέρων τον καταγγέλλοντα για την πρόθεσή της να θέσει την καταγγελία του για παράβαση στο αρχείο ούτε τον ενημέρωσε για το κλείσιμο της υπόθεσης. Επιπλέον, δεν ζήτησε συγγνώμη για την παράλειψη αυτή. Ως εκ τούτου, προέβη σε επικριτική παρατήρηση.