Αξιότιμε κ. S.,

Στις 9 Νοεμβρίου 1999 υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή για λογαριασμό σας και για λογαριασμό 14 άλλων ευρωπαίων ερευνητών που εργάζονται στην Ιαπωνία στο πλαίσιο προγράμματος υποτροφιών που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στην καταγγελία σας ισχυριζόσασταν ότι υφίστανται διακρίσεις λόγω του ότι ορισμένοι από τους προαναφερθέντες ερευνητές πληρώνονται σε ευρώ αντί γιεν, με αποτέλεσμα την απώλεια συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Στις 13 Δεκεμβρίου 1999, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στις 14 Φεβρουαρίου 2000 και σας τη διαβίβασα με πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 16 Μαΐου 2000 και στις 18 Ιουνίου 2000. Στις 10 Ιουλίου 2000, ζήτησα μια δεύτερη γνώμη από την Επιτροπή. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, ενημερώσατε τον Διαμεσολαβητή ότι είχατε λάβει τη δεύτερη αποζημίωση. Σας διαβίβασα τη δεύτερη γνώμη της Επιτροπής στις 6 Νοεμβρίου 2000 με την πρόσκληση να διαβιβάσετε τις παρατηρήσεις σας. Δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί παρατηρήσεις από εσάς.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, οι ερευνητές υπέβαλαν αίτηση για τις υποτροφίες τους με βάση το γεγονός ότι θα πληρώνονταν σε γιεν. Ωστόσο, τους προσφέρθηκαν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, συμβάσεις που διευκρινίζουν την πληρωμή σε ευρώ την οποία υπέγραψαν. Στη συνέχεια, η αξία του ευρώ μειώθηκε έναντι του γιεν, με αποτέλεσμα η αξία των υποτροφιών να είναι μικρότερη από την προβλεπόμενη.

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι υπάρχει διάκριση, δεδομένου ότι υπάρχουν ορισμένοι ερευνητές, υπό παρόμοιες κατά τα άλλα συνθήκες, οι οποίοι πληρώνονται σε γιεν και όχι σε ευρώ.

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή έχει νομική και ηθική υποχρέωση να τους αποζημιώσει για την απώλεια συναλλάγματος.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η Επιτροπή διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις.

1. Όπως αναφέρεται σε επιστολή της 8ης Οκτωβρίου 1999 που απέστειλε ο κ. Bourène, πρώτος σύμβουλος επιστήμης και τεχνολογίας στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιαπωνία, στους υπότροφους, η Επιτροπή τήρησε πλήρως την υπογραφείσα σύμβαση. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει νομική υποχρέωση αποζημίωσης των υποτρόφων.
2. Ωστόσο, όπως αναφέρεται επίσης στην προαναφερθείσα επιστολή, οι υπηρεσίες της Επιτροπής έλαβαν δεόντως υπόψη τις συνέπειες των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του γιεν στα εισοδήματα των υποτρόφων και, ως εκ τούτου, αναζήτησαν ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα.
3. Στις 21 Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει συμπληρωματική αποζημίωση σε 33 υπότροφους, η οποία αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που καταγράφηκε το 1999 [απόφαση C(1999)4774 της Επιτροπής]. Η αποζημίωση αυτή καταβάλλεται επί του παρόντος από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιαπωνία.
4. Κατά τις προσεχείς εβδομάδες, η Επιτροπή προτείνει στους υποτρόφους τροποποίηση της σύμβασής τους, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον οι συνέπειες στο εισόδημά τους από τυχόν διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του γιεν.

Ο καταγγέλλων ενέμεινε στην καταγγελία του. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 16ης Μαΐου 2000, ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι η Επιτροπή είχε πράγματι καταβάλει συμπληρωματική αποζημίωση στους υπότροφους στα τέλη Δεκεμβρίου 1999. Ωστόσο, η αποζημίωση αυτή δεν κάλυπτε ολόκληρο το έτος 1999, παρά μόνο τον Οκτώβριο του 1999. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν είχαν παράσχει πληροφορίες όσον αφορά τις προτεινόμενες αλλαγές στις συμβάσεις τους. Στο ηλεκτρονικό του μήνυμα της 18ης Ιουνίου 2000, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, στις 23 Μαΐου 2000, οι υπηρεσίες της Επιτροπής επικοινώνησαν μαζί του αναφέροντας ότι οι διαδικασίες για την έγκριση της δεύτερης αντισταθμιστικής πληρωμής από τις διάφορες αρχές δρομολογήθηκαν από τη ΓΔ Έρευνας τον Απρίλιο του 2000. Αναμένεται ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον ένας ή δύο μήνες για να φτάσει η διαδικασία στο τελικό στάδιο και μέχρι να πραγματοποιηθεί η πραγματική πληρωμή. Ο καταγγέλλων εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσον η Επιτροπή θα μπορούσε να επωφεληθεί από την κατάσταση και να μην πραγματοποιήσει ποτέ τις υπόλοιπες πληρωμές μέχρι το Νοέμβριο του 2000.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΕΥΝΕΣ

Μετά από προσεκτική εξέταση της γνώμης της Επιτροπής και των παρατηρήσεων του καταγγέλλοντος, κρίθηκε αναγκαία η διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών. Προκειμένου να δώσει συνέχεια στις έρευνές του σχετικά με την καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες από την Επιτροπή στις 10 Ιουλίου 2000 σχετικά με τα ακόλουθα σημεία:

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι οι ερευνητές έλαβαν τη δεύτερη αποζημίωση στα μέσα Αυγούστου 2000 για την περίοδο από τον Νοέμβριο του 1999 έως τον Απρίλιο του 2000. Ο καταγγέλλων ανέφερε ότι δεν γνώριζε πότε θα πραγματοποιηθεί η πληρωμή για την τελευταία περίοδο από τον Μάιο του 2000 έως τον Νοέμβριο του 2000.

Η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι είχε αποφασίσει να χορηγήσει συμπληρωματικές αποζημιώσεις στους ερευνητές όσον αφορά αποκλειστικά τις επιπτώσεις των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του γιεν στα τακτικά εισοδήματά τους, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν δυσμενείς συνέπειες για το βιοτικό τους επίπεδο και την ικανότητά τους να υλοποιήσουν τα ερευνητικά τους σχέδια.

Κατά συνέπεια, οι εν λόγω αποζημιώσεις καλύπτουν μόνο την κατ’ αποκοπή μηνιαία αποζημίωση που καταβάλλεται σε τριμηνιαία βάση καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης και όχι τις αποζημιώσεις για την κάλυψη των εξόδων ταξιδίου και εγκατάστασης που καταβλήθηκαν αρχικά.

Η συμπληρωματική αποζημίωση που αποφάσισε η Επιτροπή στις 21 Δεκεμβρίου 1999 αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που καταγράφηκε με την ευκαιρία των τριών τριμηνιαίων περιόδων που ολοκληρώθηκαν το 1999 (από τον Φεβρουάριο έως τις 15 Νοεμβρίου 1999). Δεδομένου ότι η εναπομένουσα περίοδος του 1999 περιλαμβάνεται στην πρώτη τριμηνιαία περίοδο του έτους 2000 που λήγει το Φεβρουάριο, μόνο μετά την ολοκλήρωσή της μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικά η ζημία.

Για το έτος 2000, η Επιτροπή αποφάσισε ήδη στις 24 Ιουλίου 2000 να χορηγήσει συμπληρωματική αποζημίωση σε σχέση με τις δύο πλήρεις τριμηνιαίες περιόδους του έτους, δηλαδή από τις 15 Νοεμβρίου 1999 έως τις 15 Μαΐου 2000. Η αποζημίωση αυτή καταβάλλεται επί του παρόντος από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιαπωνία.

Η Επιτροπή επιβεβαίωσε, όπως ειπώθηκε επανειλημμένα στους συναδέλφους, ότι θα συνεχίσει να ακολουθεί αυτή την προσέγγιση μέχρι τη λήξη των εν λόγω συμβάσεων. Εάν εξακολουθούν να υφίστανται οι συνέπειες των προαναφερόμενων διακυμάνσεων, θα χορηγηθεί τελική συμπληρωματική αποζημίωση για τις υπόλοιπες δύο τριμηνιαίες περιόδους κατά τη λήξη της σύμβασης.

Δεδομένου ότι μια απόφαση της Επιτροπής είναι αναγκαία και επίσης επαρκής για καθεμία από αυτές τις συμπληρωματικές αποζημιώσεις, δεν φαίνεται τελικά να απαιτείται τροποποίηση της σύμβασης.

Ο καταγγέλλων δεν φαίνεται να έχει αποστείλει τις παρατηρήσεις του. Η Γραμματεία του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στις 20 Φεβρουαρίου 2001 προκειμένου να διερευνήσει κατά πόσον ο καταγγέλλων είχε λάβει την αποζημίωση για το υπόλοιπο τριμηνιαίο διάστημα. Η Γραμματεία δεν έλαβε απάντηση από τον καταγγέλλοντα.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι υφίσταται διάκριση, δεδομένου ότι υπάρχουν ορισμένοι ερευνητές, υπό παρόμοιες κατά τα άλλα συνθήκες, οι οποίοι πληρώνονται σε γιεν και όχι σε ευρώ.

1.2 Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι υπηρεσίες της έλαβαν δεόντως υπόψη τις συνέπειες των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του γιεν στα εισοδήματα των ερευνητών και, ως εκ τούτου, αναζήτησαν ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει συμπληρωματική αποζημίωση σε 33 υπότροφους, η οποία αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που καταγράφηκε το 1999 [απόφαση C(1999) 4774 της Επιτροπής].

1.3 Στη δεύτερη γνώμη της, η Επιτροπή ανέφερε ότι η συμπληρωματική αποζημίωση που αποφασίστηκε από την Επιτροπή στις 21 Δεκεμβρίου 1999 αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που καταγράφηκε με την ευκαιρία των τριών τριμηνιαίων περιόδων που ολοκληρώθηκαν το 1999 (από τον Φεβρουάριο έως τις 15 Νοεμβρίου 1999). Δεδομένου ότι η εναπομένουσα περίοδος του 1999 περιλαμβάνεται στην πρώτη τριμηνιαία περίοδο του έτους 2000 που λήγει το Φεβρουάριο, μόνο μετά την ολοκλήρωσή της μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικά η ζημία. Για το έτος 2000, η Επιτροπή αποφάσισε ήδη στις 24 Ιουλίου 2000 να χορηγήσει συμπληρωματική αποζημίωση σε σχέση με τις δύο πλήρεις τριμηνιαίες περιόδους του έτους, δηλαδή από τις 15 Νοεμβρίου 1999 έως τις 15 Μαΐου 2000. Η Επιτροπή ενημέρωσε τη Διαμεσολαβήτρια ότι η αποζημίωση καταβαλλόταν από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιαπωνία.

1.4 Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι η Επιτροπή αποφάσισε να καταβάλει συμπληρωματική αποζημίωση σε 33 ερευνητές, η οποία αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που οφείλεται στις διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του γιεν. Επιπλέον, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι, εάν συνεχιστούν οι συνέπειες της διακύμανσης, θα χορηγηθεί τελική συμπληρωματική αποζημίωση για τις υπόλοιπες δύο τριμηνιαίες περιόδους κατά τη λήξη της σύμβασης. Ως εκ τούτου, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση κακοδιοίκησης από την Επιτροπή όσον αφορά τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος.

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, δεν φαίνεται να υπήρξε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

Jacob SÖDERMAN