Skarżącą jest polska spółka, wobec której Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) prowadzi dochodzenie w sprawie ewentualnych nadużyć finansowych na szkodę budżetu UE. Skarżąca wyraziła obawy co do sposobu, w jaki OLAF przeprowadził „kontrolę na miejscu” w jej siedzibie. Twierdziła w szczególności, że: zarząd spółki nie został poinformowany o kontroli; jeden ze „śledczych” OLAF-u, którzy przeprowadzili kontrolę, nie przedstawił odpowiedniego dowodu tożsamości niezgodnie z wymogami prawa polskiego; autentyczność upoważnienia OLAF do przeprowadzenia kontroli nie mogła zostać zweryfikowana; a śledczy wykazali stronniczość wobec skarżącej.

Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdziła niewłaściwego administrowania w sposobie przeprowadzania przez OLAF kontroli na miejscu.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska rozpatrzyła skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącą sposobu, w jaki Francja odlicza składki na ubezpieczenie społeczne od szwajcarskich emerytur emerytów zamieszkałych we Francji. Skarżący twierdził, że Komisja błędnie zinterpretowała skargę i nie odniosła się do poruszonych kwestii.

Rzecznik stwierdził, że Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Włączając skargę skarżącego do toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w kontekście postępowania EU Pilot, Komisja nie odniosła się do konkretnych kwestii podniesionych przez skarżącego. Ponieważ jednak Komisja odniosła się do kwestii podniesionych przez skarżącego w kontekście innej skargi, Rzecznik uznał, że dalsze dochodzenia w tej sprawie nie są uzasadnione.

Aby zapobiec takim problemom w przyszłości, Rzecznik zasugerował, że jeżeli Komisja podejmie decyzję o dodaniu skargi do toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w szczególności w kontekście procedury EU Pilot, powinna zapewnić odpowiednie uwzględnienie konkretnych kwestii poruszonych w tej skardze.

Sprawa dotyczyła informacji przekazanych przez Komisję Europejską na temat statusu dwóch skarg w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Rzecznik stwierdziła, że Komisja mogła przedstawić bardziej wyczerpujące informacje na temat statusu jednej ze skarg, w szczególności w odniesieniu do trwającej „procedury składania wielu skarg” obejmującej niektóre kwestie poruszone w tej skardze. Rozpatrzyła jednak skargi w rozsądny sposób.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO), aby nie zezwalać kandydatce, która została poddana kwarantannie związanej z COVID-19, na zmianę terminu testu w ramach procedury naboru pracowników kontraktowych (stała procedura naboru CAST).

Rzecznik stwierdził, że EPSO przedstawiło uzasadnione wyjaśnienia, dlaczego nie było w stanie podać skarżącemu alternatywnej daty testów. Na tej podstawie Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że EPSO nie dopuściło się niewłaściwego administrowania.

Skarżący, grupa organizacji społeczeństwa obywatelskiego, byli zaniepokojeni faktem, że Komisja Europejska nie oceniła zagrożeń dla praw człowieka przed udzieleniem wsparcia krajom afrykańskim w rozwijaniu zdolności w zakresie nadzoru, zwłaszcza w kontekście kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki (EUTFA). Skarżący twierdzili, że przed wyrażeniem zgody na wspieranie projektów o potencjalnym wpływie na nadzór, takich jak bazy danych biometrycznych lub technologie monitorowania telefonów komórkowych, Komisja powinna była przeprowadzić uprzednie oceny ryzyka i skutków w celu zapewnienia, aby projekty nie prowadziły do naruszeń praw człowieka (takich jak prawo do prywatności).

Na podstawie dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że obowiązujące środki nie były wystarczające, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu projektów EUFTA na prawa człowieka. Aby zaradzić stwierdzonym niedociągnięciom, Rzecznik zasugerowała poprawę w celu zapewnienia, aby w odniesieniu do przyszłych projektów funduszu powierniczego UE przeprowadzono wcześniejszą ocenę wpływu na prawa człowieka.