Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Agencja Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego (EUSPA) rozpatrzyła skargę członka personelu zatrudnionego za pośrednictwem wykonawcy zewnętrznego, w której zarzucano nękanie psychiczne ze strony jego przełożonego.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że EUSPA poważnie potraktowała zarzuty, wszczęła dochodzenie administracyjne, przesłuchała odpowiednie osoby i świadków oraz doszła do wniosku w następstwie tego dochodzenia. EUSPA była zatem zgodna z obowiązującymi ramami proceduralnymi. Rzecznik nie znalazł żadnych przesłanek świadczących o oczywistym błędzie w ocenie, a tym samym o braku niewłaściwego administrowania w rozpatrywaniu przez EUSPA skargi dotyczącej molestowania.

Rzecznik zasugerowała jednak EUSPA opracowanie lepszych metod komunikacji w przypadku tego rodzaju skarg dotyczących molestowania w celu zapewnienia, aby osoby nieobjęte gwarancjami proceduralnymi określonymi w regulaminie pracowniczym UE otrzymywały jasne i spójne informacje w trakcie całej procedury, w tym odpowiednie uzasadnienie po zamknięciu procedury.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) zajęła się przywróceniem skarżącego do pracy po okresie urlopu z przyczyn osobistych. Skarżąca uznała, że EMSA nie przywróciła jej do pracy przy najbliższej możliwej okazji po tym, jak zwróciła się o powrót do pracy w 2022 r., i argumentowała, że w związku z tym jej staż pracy i stopień wynagrodzenia powinny zostać przeliczone tak, jakby została przywrócona od tej daty.

Rzecznik stwierdziła, że EMSA oceniła przydatność skarżącej w odniesieniu do wszystkich istotnych wakatów, które pojawiły się w rozpatrywanym okresie, i potraktowała ją priorytetowo zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. Rzecznik nie znalazła dowodów na oczywisty błąd w ocenie EMSA, zgodnie z którą wakaty te nie były odpowiednie dla skarżącej, a zatem nie ma podstaw do stwierdzenia, że przywrócenie jej do pracy zostało niesłusznie opóźnione. W dochodzeniu podkreślono jednak znaczenie jasnych informacji, regularnych działań następczych i solidnej dokumentacji w przypadkach opóźnienia przywrócenia do pracy po urlopie z przyczyn osobistych.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania. Jednocześnie Rzecznik zasugerowała poprawę, zgodnie z którą EMSA powinna zapewnić, aby pracownicy ubiegający się o urlop z przyczyn osobistych przekraczający sześć miesięcy byli wyraźnie informowani o potencjalnych zagrożeniach związanych z opóźnionym przywróceniem do pracy oraz aby pracownicy oczekujący na przywrócenie do pracy otrzymywali regularne aktualizacje dotyczące sposobu oceny ich profili pod kątem dostępnych wolnych miejsc pracy.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Agencja Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego (EUSPA) rozpatrzyła skargę członka personelu zatrudnionego za pośrednictwem wykonawcy zewnętrznego, w której zarzucano nękanie psychiczne ze strony jego przełożonego.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że EUSPA poważnie potraktowała zarzuty, wszczęła dochodzenie administracyjne, przesłuchała odpowiednie osoby i świadków oraz doszła do wniosku w następstwie tego dochodzenia. EUSPA była zatem zgodna z obowiązującymi ramami proceduralnymi. Rzecznik nie znalazł żadnych przesłanek świadczących o oczywistym błędzie w ocenie, a tym samym o braku niewłaściwego administrowania w rozpatrywaniu przez EUSPA skargi dotyczącej molestowania.

Rzecznik zasugerowała jednak EUSPA opracowanie lepszych metod komunikacji w przypadku tego rodzaju skarg dotyczących molestowania w celu zapewnienia, aby osoby nieobjęte gwarancjami proceduralnymi określonymi w regulaminie pracowniczym UE otrzymywały jasne i spójne informacje w trakcie całej procedury, w tym odpowiednie uzasadnienie po zamknięciu procedury.

Skarżącą jest polska spółka, wobec której Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) prowadzi dochodzenie w sprawie ewentualnych nadużyć finansowych na szkodę budżetu UE. Skarżąca wyraziła obawy co do sposobu, w jaki OLAF przeprowadził „kontrolę na miejscu” w jej siedzibie. Twierdziła w szczególności, że: zarząd spółki nie został poinformowany o kontroli; jeden ze „śledczych” OLAF-u, którzy przeprowadzili kontrolę, nie przedstawił odpowiedniego dowodu tożsamości niezgodnie z wymogami prawa polskiego; autentyczność upoważnienia OLAF do przeprowadzenia kontroli nie mogła zostać zweryfikowana; a śledczy wykazali stronniczość wobec skarżącej.

Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdziła niewłaściwego administrowania w sposobie przeprowadzania przez OLAF kontroli na miejscu.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska rozpatrzyła skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącą sposobu, w jaki Francja odlicza składki na ubezpieczenie społeczne od szwajcarskich emerytur emerytów zamieszkałych we Francji. Skarżący twierdził, że Komisja błędnie zinterpretowała skargę i nie odniosła się do poruszonych kwestii.

Rzecznik stwierdził, że Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Włączając skargę skarżącego do toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w kontekście postępowania EU Pilot, Komisja nie odniosła się do konkretnych kwestii podniesionych przez skarżącego. Ponieważ jednak Komisja odniosła się do kwestii podniesionych przez skarżącego w kontekście innej skargi, Rzecznik uznał, że dalsze dochodzenia w tej sprawie nie są uzasadnione.

Aby zapobiec takim problemom w przyszłości, Rzecznik zasugerował, że jeżeli Komisja podejmie decyzję o dodaniu skargi do toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w szczególności w kontekście procedury EU Pilot, powinna zapewnić odpowiednie uwzględnienie konkretnych kwestii poruszonych w tej skardze.

Skarżący, grupa organizacji społeczeństwa obywatelskiego, byli zaniepokojeni faktem, że Komisja Europejska nie oceniła zagrożeń dla praw człowieka przed udzieleniem wsparcia krajom afrykańskim w rozwijaniu zdolności w zakresie nadzoru, zwłaszcza w kontekście kryzysowego funduszu powierniczego UE dla Afryki (EUTFA). Skarżący twierdzili, że przed wyrażeniem zgody na wspieranie projektów o potencjalnym wpływie na nadzór, takich jak bazy danych biometrycznych lub technologie monitorowania telefonów komórkowych, Komisja powinna była przeprowadzić uprzednie oceny ryzyka i skutków w celu zapewnienia, aby projekty nie prowadziły do naruszeń praw człowieka (takich jak prawo do prywatności).

Na podstawie dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że obowiązujące środki nie były wystarczające, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu projektów EUFTA na prawa człowieka. Aby zaradzić stwierdzonym niedociągnięciom, Rzecznik zasugerowała poprawę w celu zapewnienia, aby w odniesieniu do przyszłych projektów funduszu powierniczego UE przeprowadzono wcześniejszą ocenę wpływu na prawa człowieka.

Sprawa dotyczyła informacji przekazanych przez Komisję Europejską na temat statusu dwóch skarg w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Rzecznik stwierdziła, że Komisja mogła przedstawić bardziej wyczerpujące informacje na temat statusu jednej ze skarg, w szczególności w odniesieniu do trwającej „procedury składania wielu skarg” obejmującej niektóre kwestie poruszone w tej skardze. Rozpatrzyła jednak skargi w rozsądny sposób.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.