Skarżący pracował jako ekspert dla zewnętrznego wykonawcy UE przy projekcie finansowanym przez UE w Tanzanii, zarządzanym przez delegaturę Unii Europejskiej w Tanzanii i we Wspólnocie Wschodnioafrykańskiej. Skarżący twierdził, że wykonawca naruszył prawo Tanzanii, nie rejestrując się w Tanzanii, uniemożliwiając mu uzyskanie ważnego pozwolenia na pracę. Następnie wykonawca poinformował skarżącego o swojej decyzji o rozwiązaniu umowy, biorąc pod uwagę obawy dotyczące pracy skarżącego zgłoszone przez delegaturę UE.

Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie obaw skarżącego dotyczących sposobu, w jaki delegatura zajęła się obiema sprawami. W tym względzie Rzecznik odniosła się do jej konsekwentnego stanowiska, zgodnie z którym w przypadku gdy instytucje UE ubiegają się o zastąpienie ekspertów pracujących nad projektami UE, osoby te powinny zostać wysłuchane przed ich zastąpieniem. Chociaż Komisja argumentowała, że nie zwróciła się o zastąpienie eksperta, Rzecznik stwierdził, że Komisja była zaangażowana w decyzję o zastąpieniu. Rzecznik stwierdził zatem, że Komisja nie zapewniła przestrzegania prawa skarżącego do bycia wysłuchanym przed jego zastąpieniem, co stanowiło niewłaściwe administrowanie.  Zaproponowała ulepszenie mające na celu zapobieżenie pojawieniu się problemu w przyszłości. 

Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że ponieważ umowa skarżącego została rozwiązana, nie uzasadniono żadnych dalszych dochodzeń w sprawie wydania pozwolenia na pracę. Zwróciła się jednak do Komisji z propozycją poprawy, zwracając się do niej o zweryfikowanie tej kwestii, ponieważ może ona mieć wpływ na innych ekspertów pracujących nad projektem UE. 

 

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej, która przyznała Hiszpanii odstępstwo od przepisu dyrektywy energetycznej. Zasada ta stanowi, że operatorzy systemów przesyłowych nie mogą być właścicielami instalacji magazynowania energii. Decyzja przyznaje odstępstwo od tej zasady w odniesieniu do elektrowni szczytowo-pompowych na Wyspach Kanaryjskich. W skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdzono, że Komisja błędnie zinterpretowała tę zasadę i że w każdym razie warunki przyznania odstępstwa nie zostały spełnione.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że chociaż skarga nie była bezzasadna, działania Komisji nie stanowiły niewłaściwego administrowania. Rzecznik zasugerowała jednak, że Komisja powinna przypomnieć swoim służbom o znaczeniu angażowania się w sposób merytoryczny i wystarczająco szczegółowy w kontakty z obywatelami, którzy zwracają jej uwagę na uzasadnione i szczegółowe obawy.