Chcieliby Państwo wnieść skargę przeciwko instytucji lub organowi UE?

Szukaj dochodzeń

Kryteria filtrowania dokumentów
Sprawa
Rozpiętość czasowa
Słowa kluczowe
Wpisz stare słowa kluczowe (przed 2016 r.)

Wyświetla 1 - 20 z 112 wyników

Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 790/2013/EIS przeciwko Komisji Europejskiej

Poniedziałek | 13 października 2014

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji o zamknięciu sprawy dotyczącej skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Finlandii, w której zarzucano Finlandii dyskryminację mężczyzn w dobrowolnych dodatkowych systemach emerytalnych. Skarżący twierdzili, że stanowisko Komisji nie było spójne, ponieważ Komisja wniosła do Trybunału Sprawiedliwości dwa podobne postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Włochom i Grecji, podczas gdy w przypadku Finlandii tego nie uczyniła. Ich zdaniem Komisja nie uzasadniła w wystarczający sposób swojego stanowiska, zgodnie z którym nie było jasne, czy Trybunał Sprawiedliwości doszedłby do wniosku, że odnośne prawo fińskie narusza prawo Unii.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał sprawę i stwierdził, że w trakcie dochodzenia Komisja wystarczająco uzasadniła swoje stanowisko, korzystając w ten sposób z przysługującego jej zakresu uznania przy rozpatrywaniu skarg dotyczących naruszenia. W związku z tym stwierdziła, że nie ma podstaw do dalszego dochodzenia w tej sprawie i zamknęła sprawę.

Rozpatrywanie skarg dotyczących naruszenia

Poniedziałek | 18 marca 2013

Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 104/2010/(IP)EIS przeciwko Komisji Europejskiej

Piątek | 21 grudnia 2012

Skarżący jest obywatelem Włoch zamieszkałym w Niemczech. Twierdził, że jego żona padła w Niemczech ofiarą dyskryminacji w zatrudnieniu ze względu na wiek i narodowość, ponieważ przedsiębiorstwo, do którego ubiegała się o pracę, jej nie zatrudniło. Po bezskutecznym zakończeniu postępowania sądowego skarżący złożył do Komisji Europejskiej skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, twierdząc, że władze niemieckie nie dokonały prawidłowej transpozycji do krajowego porządku prawnego dyrektywy UE w sprawie równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.

Skarżący zwrócił się następnie do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i stwierdził, że Komisja (i) nie zarejestrowała jego skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, (ii) nie rozpatrzyła jej odpowiednio oraz (iii) nie przedstawiła przekonujących powodów uzasadniających brak interwencji w jego sprawie.

W swojej opinii Komisja wyjaśniła, że zarejestrowała skargę skarżącego w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego kilka dni po jej otrzymaniu. Wyraziła ubolewanie, że nie powiadomiła skarżącego o zamiarze zamknięcia jego skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i że nie poinformowała go o zamknięciu sprawy. Komisja wyjaśniła ponadto, że Niemcy dokonały odpowiedniej i terminowej transpozycji wspomnianej dyrektywy oraz przedstawiła konkretne powody, dla których nie było potrzeby wszczynania postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie uwag skarżącego.

Biorąc pod uwagę, że Komisja faktycznie zarejestrowała skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdził niewłaściwego administrowania w tym zakresie. Jeśli chodzi o istotę sprawy, dalsze dochodzenie nie było uzasadnione, ponieważ Komisja podała konkretne i przekonujące powody na poparcie swojego stanowiska w trakcie dochodzenia. Rzecznik zauważył, że Komisja przyznała, iż ani nie powiadomiła skarżącego o zamiarze zamknięcia jego skargi dotyczącej naruszenia, ani nie poinformowała go o zamknięciu sprawy. Ponadto nie przeprosił za to pominięcie. W związku z tym wygłosił uwagę krytyczną.

Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 2466/2011/ER przeciwko Komisji Europejskiej

Piątek | 12 października 2012

Skarżący jest obywatelem Włoch, który w 2009 r. złożył do Komisji Europejskiej skargę dotyczącą domniemanego naruszenia przez Włochy dyrektywy 83/391/EWG w sprawie bezpieczeństwa pracowników. We wrześniu 2011 r. Komisja podjęła decyzję o skierowaniu do Włoch wezwania do usunięcia uchybienia. Gdy skarżący zwrócił się następnie o dostęp do tego pisma na podstawie rozporządzenia 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Komisja odmówiła dostępu. Po złożeniu ponownego wniosku o udzielenie dostępu Komisja poinformowała skarżącego, że jego wniosek jest oceniany, ale nadal nie posiada wszystkich elementów niezbędnych do dokonania ostatecznej oceny. W związku z tym Komisja stwierdziła, że zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001 przedłużyła termin podjęcia decyzji w sprawie ponownego wniosku skarżącego o 15 dni roboczych.

W swojej skardze do Rzecznika skarżący twierdził, że Komisja bezprawnie przedłużyła termin na podjęcie decyzji w sprawie jego ponownego wniosku o dostęp. W dniu 30 stycznia 2012 r. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie zarzutu skarżącego i zwrócił się do Komisji o przedstawienie opinii do dnia 31 marca 2012 r. Następnie Komisja zwróciła się o przedłużenie terminu na przedstawienie opinii do dnia 30 kwietnia 2012 r., na co Rzecznik wyraził zgodę. Jednocześnie poinformował Komisję, że zastrzega sobie prawo do dalszego postępowania na podstawie informacji już mu przekazanych, w przypadku gdy Komisja nie dotrzyma nowego terminu. W momencie przyjęcia decyzji Rzecznika Praw Obywatelskich w czerwcu 2012 r. nie otrzymano jeszcze opinii Komisji.

Rzecznik uznał, że informacje, które już mu udostępniono, były wystarczające do rozpatrzenia niniejszej skargi, która dotyczyła jedynie przedłużenia terminu na udzielenie odpowiedzi na ponowny wniosek, a nie ostatecznej decyzji o odmowie dostępu. W związku z tym stwierdził, że nie ma potrzeby podejmowania dalszych środków dochodzeniowych ani oczekiwania dłużej na opinię Komisji.

Jeśli chodzi o istotę sprawy, Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że rozporządzenie 1049/2001 przewiduje wiążące terminy oraz że wyjątki są możliwe jedynie w wyjątkowych przypadkach i gdy wnioskodawca otrzymał szczegółowe uzasadnienie. W niniejszej sprawie Komisja ograniczyła się do stwierdzenia, że nadal nie dysponowała wszystkimi elementami niezbędnymi do dokonania ostatecznej oceny. Zdaniem Rzecznika oświadczenie to było ewidentnie niewystarczające, aby stwierdzić, że Komisja stanęła w obliczu wyjątkowego przypadku, który mógł uzasadniać przedłużenie czasu. Zwykłe odniesienie się przez Komisję do potrzeby dłuższego czasu na gromadzenie informacji nie spełnia zatem wymogów określonych w rozporządzeniu 1049/2001, a w szczególności wymogu szczegółowego uzasadnienia. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził zatem, że Komisja bezprawnie przedłużyła termin na podjęcie decyzji w sprawie ponownego wniosku skarżącego oraz że jego działanie stanowi przypadek niewłaściwego administrowania. W związku z tym zamknął sprawę uwagą krytyczną.