Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję Europejską skarżącemu, zainteresowanej stronie, dostępu do pierwotnego wniosku przemysłu unijnego o rozszerzenie ceł antydumpingowych na produkty amonowe z Rosji. Rzecznik zbadał tę kwestię i stwierdził, że odmowa Komisji nie była uzasadniona w świetle obowiązujących przepisów rozporządzenia antydumpingowego i mogła naruszyć prawo skarżącego do obrony w tej procedurze. W związku z tym zaleciła Komisji ujawnienie odnośnego wniosku.

Chociaż Komisja nie zgodziła się z ustaleniem Rzecznika dotyczącym niewłaściwego administrowania, przyjęła ona jej zalecenie ujawnienia odnośnego wniosku. W związku z tym Rzecznik zamknęła sprawę.

Sprawa dotyczyła wniosku norweskiego przedsiębiorstwa o publiczny dostęp do dokumentów dotyczących kontaktów między Komisją a Włochami, mającego na celu sprawdzenie, czy Włochy przestrzegały prawa do swobodnego przepływu towarów, a mianowicie w odniesieniu do ograniczeń nałożonych na stosowanie „skarpetek śniegowych” (skarpetki śniegowe mają służyć temu samemu celowi co łańcuchy śniegowe).

Komisja odrzuciła wniosek ze względu na to, że ujawnienie dokumentów mogłoby zagrozić trwającemu dochodzeniu. Rzecznik Praw Obywatelskich zainteresował się tą sprawą. Następnie udzielono dostępu do żądanych dokumentów, co doprowadziło Rzecznika do wniosku, że Komisja rozstrzygnęła tę kwestię.

Skarżący, obywatel francuski, zmienił miejsce zamieszkania z Belgii na Francję. Złożył on wniosek o rejestrację we Francji swojego pojazdu zarejestrowanego wcześniej w Belgii. Władze francuskie odmówiły uznania świadectwa badania zdatności do ruchu drogowego wydanego przez władze belgijskie i zażądały, aby pojazd skarżącego został poddany pełnemu badaniu zdatności do ruchu drogowego we Francji jako warunek jego rejestracji. Skarżący wniósł zatem skargę do Komisji Europejskiej, że Francja naruszyła prawo UE dotyczące swobody przemieszczania się. Komisja wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Po otrzymaniu wyjaśnień od władz francuskich Komisja postanowiła zamknąć sprawę skarżącego. Skarżący nie zgodził się z tą decyzją i zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

W opinii skierowanej do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja uznała w sumie, że prawo Unii nie zobowiązuje państwa członkowskiego przy ponownej rejestracji pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innym państwie członkowskim do automatycznego uznawania całości lub części badania przydatności do ruchu drogowego przeprowadzonego w tym ostatnim państwie członkowskim.

W odpowiedzi na dalsze pytania Rzecznika dotyczące wykładni odnośnego orzecznictwa Komisja zmieniła swoje pierwotne stanowisko. Wyjaśniła, że w następstwie niedawnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości postanowiła ponownie rozpatrzyć swoją pierwotną decyzję zamykającą postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i zwrócić się do władz francuskich o dalsze wyjaśnienia. Rzecznik uznał zatem, że w ten sposób Komisja rozstrzygnęła skargę. W związku z tym zamknął sprawę.

Skarżący, francuskie stowarzyszenie rolników, wniósł skargę do Komisji Europejskiej w związku z nieprzestrzeganiem przez władze francuskie przepisów prawa UE dotyczących przywozu równoległego weterynaryjnych produktów leczniczych. Twierdził on, że Francja nie zezwala weterynarzom, rolnikom, farmaceutom i innym dystrybutorom detalicznym na dostęp do uproszczonej procedury wydawania zezwoleń na przywóz równoległy weterynaryjnych produktów leczniczych. Ponadto władze francuskie odmówiły udzielenia dostępu do uproszczonej procedury przywozu równoległego weterynaryjnych produktów leczniczych hurtownikom upoważnionym do dystrybucji weterynaryjnych produktów leczniczych w innych państwach członkowskich.

Komisja wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i skierowała do władz francuskich wezwanie do usunięcia uchybienia. Następnie władze francuskie zmieniły przepisy krajowe dotyczące procedury wydawania zezwoleń na przywóz równoległy weterynaryjnych produktów leczniczych. W związku z tym Komisja podjęła decyzję o zamknięciu sprawy. Skarżący twierdził, że argumenty przedstawione przez Komisję w decyzji zamykającej skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego były niewystarczające i nieprzekonujące. Komisja powinna była uchylić swoją decyzję o zamknięciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego lub wszcząć nowe postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko władzom francuskim.

W swojej opinii Komisja w pierwszej kolejności uznała, że przywóz równoległy weterynaryjnych produktów leczniczych do celów osobistych może nie zostać dopuszczony, jeżeli nie są przestrzegane odpowiednie przepisy dyrektywy 2001/82/WE wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych. Podsumowując, Komisja zauważyła, że przywóz równoległy weterynaryjnych produktów leczniczych jest zasadniczo otwarty dla rolników, weterynarzy i farmaceutów lub hurtowników, jeżeli przestrzegają oni szczegółowych przepisów tej dyrektywy dotyczących dystrybucji, posiadania i wydawania weterynaryjnych produktów leczniczych oraz nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii.

Rzecznik uznał, że Komisja nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia swojej decyzji o zamknięciu skargi skarżącego w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W związku z tym przedstawił Komisji projekt zalecenia. W następstwie projektu zalecenia Komisja podjęła decyzję o wszczęciu nowego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z przeszkodami napotykanymi przez hurtowników, którzy próbują dokonywać przywozu równoległego weterynaryjnych produktów leczniczych. Rzecznik uznał zatem, że Komisja podjęła dotychczas odpowiednie środki w celu wdrożenia jego projektu zalecenia. W związku z tym postanowił zamknąć sprawę.