Okoliczności powstania skargi

1. W dniu 4 września 2014 r. Europejski Bank Centralny (EBC) uruchomił program zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (ABSPP) oraz trzeci program zakupu obligacji zabezpieczonych (CBPP3). Celem obu tych programów skupu było "dalsze usprawnienie transmisji polityki pieniężnej ^[1], ułatwienie udzielania kredytów gospodarce strefy euro, wygenerowanie pozytywnych efektów zewnętrznych na innych rynkach, a w rezultacie złagodzenie nastawienia polityki pieniężnej EBC oraz przyczynienie się do powrotu stóp inflacji do poziomu bliższego 2%^[2]". Programy te mają być realizowane do końca marca 2017 r., a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów EBC stwierdzi trwałe dostosowanie ścieżki inflacji, zgodne z jej celem, jakim jest osiągnięcie stóp inflacji poniżej, ale blisko 2% w średnim okresie [3].

2. W dniu 12 grudnia 2014 r. skarżący, dziennikarz finansowy z siedzibą w Londynie, złożył wniosek o publiczny dostęp do EBC w związku z dwoma programami zakupu. Poprosił w szczególności o dostęp do "kraju według kraju, banku według banku i podziału według produktów wszystkich dotychczasowych wydatków EBC na program skupu, w tym cen płaconych za papiery wartościowe, zakupionych ilości, umów maklerskich i/lub izb rozliczeniowych, w tym opłat, oraz odpowiednich kodów ISIN ^[4] ".

3. W dniu 30 stycznia 2015 r. EBC odpowiedział, że takie dane są „dostępne w wewnętrznej bazie danych wykorzystywanej do sporządzania poufnych sprawozdań wewnętrznych”(podkreślenie dodane). EBC odmówił dostępu na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) tiret drugie (ochrona interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej Unii lub państwa członkowskiego) oraz art. 4 ust. 2 tiret pierwsze (ochrona interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej) decyzji EBC/2004/3 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EBC ^[5]:

ochrona interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej Unii lub państwa członkowskiego:

4. EBC wyjaśnił, że celem obu programów skupu było dalsze usprawnienie transmisji polityki pieniężnej (zob. pkt 1 powyżej). W związku z tym te dwa programy stanowią część niestandardowych środków polityki pieniężnej, które EBC podjął w ostatnich latach.

5. Jeśli chodzi o zakupione do tej pory papiery wartościowe (w tym w podziale na kraje, banki i produkty według dokonanych zakupów, kody ISIN, umowy maklerskie lub izby rozliczeniowe, w tym opłaty uiszczane na rzecz maklerów), EBC wyjaśnił, że ujawnienie szczegółowych informacji na temat poszczególnych pakietów ujawniłoby, które instrumenty finansowe zostały zakupione, a także zaangażowanych emitentów. Stwierdziła, że ujawnienie informacji na temat dystrybucji zakupów wśród emitentów może prowadzić do fragmentacji rynku i osłabić równe warunki działania emitentów i jednostek inicjujących. Podważyłoby to zamiar EBC dotyczący wspierania funkcjonowania właściwych rynków. Na przykład ujawnienie nazw emitentów obligacji zabezpieczonych i jednostek inicjujących faktycznie zakupione papiery wartościowe zabezpieczone aktywami z dużym prawdopodobieństwem zwiększy zróżnicowanie spreadów na korzyść tych emitentów/jednostek inicjujących, których instrumenty finansowe zostały zakupione. To z kolei podważyłoby wysiłki finansowe emitentów, których instrumenty finansowe nie zostały zakupione. Ponadto ujawnienie tych nazw może być postrzegane przez rynek jako wskazujące na rozróżnienie między emitentami i jednostkami inicjującymi o dobrej kondycji finansowej a emitentami i jednostkami inicjującymi o słabej kondycji finansowej. Podważyłoby to wysiłki Eurosystemu na rzecz przywrócenia zaufania do rynków finansowych.

6. EBC stwierdził, że ujawnienie wymaganych danych dotyczących aktywnych programów zakupów zakwestionowałoby ich efektywność i skuteczność niestandardowych operacji polityki pieniężnej Rady Prezesów.

ii) Ochrona interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej

7. EBC wyjaśnił, że ujawnienie żądanych danych naruszyłoby ochronę interesów handlowych kontrahentów EBC, w tym czterech wykonujących nakaz podmiotów zarządzających aktywami (zwanych dalej „zarządzającymi”) wyznaczonych na mocy umowy w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Eurosystem musi chronić poufność danych dotyczących poszczególnych transakcji zawieranych ze swoimi kontrahentami i odnoszących się do nich. Ujawnienie takich informacji może być szkodliwe dla ich interesów handlowych. Ponadto ujawnienie ustaleń umownych z zarządzającymi (lub samą spółką rozliczeniową), w tym ich odpowiednich opłat, naruszyłoby ochronę ich interesów handlowych. EBC argumentował następnie, że nie istnieje również nadrzędny interes publiczny przemawiający za ujawnieniem informacji.

8. EBC stwierdził jednak, że w celu dalszego zwiększenia poziomu przejrzystości w odniesieniu do programów skupu przekazuje co tydzień szczegółowe informacje na temat posiadanych papierów wartościowych po zamortyzowanym koszcie. Informacje te są publikowane w skonsolidowanym tygodniowym sprawozdaniu finansowym Eurosystemu oraz na specjalnej stronie internetowej EBC poświęconej operacjom otwartego rynku. Ponadto informacje o średnim ważonym pozostałym terminie zapadalności emitenta są publikowane co miesiąc. EBC udostępnił skarżącemu cztery hiperłącza do swojej strony internetowej zawierające powyższe informacje (strona operacji otwartego rynku, strona analizy płynności, strona tygodniowego sprawozdania finansowego oraz komunikat prasowy na temat kierowników).

9. W dniu 27 lutego 2015 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji („wniosek potwierdzający”). Stwierdził, że poprosił o pełną listę krajów strefy euro i banków, które zostały uprzywilejowane przez EBC i ile pieniędzy każdy otrzymał. Stwierdził, że odmowa ujawnienia żądanych danych przez EBC sprawia, że wydaje się on winny „przykrycia”. Twierdził, że tajemnica handlowa dotycząca wykorzystania pieniędzy publicznych jest postrzegana przez wielu jako oznaka korupcji i nadużycia władzy. Skarżący skierował do EBC około 30 szczegółowych pytań i wniosków o udzielenie dodatkowych informacji.

10. W dniu 25 marca 2015 r. EBC odrzucił ponowny wniosek skarżącego. Komisja dodała następujące dodatkowe argumenty przemawiające za odmową dostępu:

ochrona interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej Unii lub państwa członkowskiego:

11. Po pierwsze, EBC stwierdził, że szczegółowe informacje na temat instrumentów finansowych, w tym kryteriów kwalifikowalności programu ABSPP i programu CBPP3, są publicznie dostępne na stronie internetowej EBC.

12. EBC potwierdził, że ujawnienie żądanych danych mogłoby podważyć wyraźny cel obu programów zakupów. W szczególności, podczas gdy EBC w swoich zakupach dąży do neutralności rynkowej, ujawnienie informacji na temat takiej dystrybucji niesie ze sobą ryzyko błędnej interpretacji przez uczestników rynku. Te ostatnie mogą zakładać, że dane odzwierciedlają cechy strukturalne programów zakupów, a nie jedynie tymczasowy podział zakupów w świetle istniejących warunków rynkowych w danym momencie. Mogą nawet błędnie zakładać, że podmioty zarządzające aktywami EBC posiadają uprzywilejowane informacje o konkretnych emitentach lub jednostkach inicjujących. EBC powtórzył, że ujawnienie nazw emitentów i jednostek inicjujących może być postrzegane przez rynek jako wskazujące na rozróżnienie między emitentami i jednostkami inicjującymi o dobrej kondycji finansowej a emitentami i jednostkami inicjującymi o słabej kondycji finansowej. Mogłoby to ostatecznie doprowadzić do niepotrzebnej zmienności i zakłóceń na rynku, co z kolei mogłoby podważyć ochronę interesu publicznego w odniesieniu do polityki pieniężnej UE. EBC stwierdził, że nie udzieli pełnego ani nawet częściowego dostępu do żądanych danych, ponieważ podważyłoby to wyraźny cel Eurosystemu, jakim jest przywrócenie zaufania do rynków finansowych i zwiększenie transmisji impulsów polityki pieniężnej. EBC podkreślił również, że wyjątek określony w art. 4 ust. 1 lit. a) dotyczący polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej nie jest ograniczony przez kryterium nadrzędnego interesu publicznego.

ii) Ochrona interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej

13. EBC powtórzył swoje wcześniejsze argumenty i dodał, że skarżący nie uzasadnił istnienia nadrzędnego interesu publicznego. EBC nie zidentyfikował również interesu publicznego, który przeważałby nad wyżej wymienionym interesem chronionym. Nie było zatem możliwe udzielenie częściowego dostępu do żądanych danych bez naruszenia wchodzących w grę interesów handlowych.

14. W dalszych odpowiedziach udzielonych skarżącemu w dniach 2 kwietnia i 6 listopada 2015 r. EBC ponownie wskazał, że chociaż zagregowane informacje na temat programów zakupów były dostępne na jego stronie internetowej, nie można było podać szczegółowych i zdezagregowanych informacji na temat programów.

W przedmiocie dochodzenia

15. W dniu 3 listopada 2015 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich z następującym zarzutem i roszczeniem:

Zarzut:

EBC niesłusznie odmówił publicznego dostępu do szczegółowych danych dotyczących programu skupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (ABSPP) i trzeciego programu skupu obligacji zabezpieczonych (CBPP3), w tym w podziale na kraje, banki i produkty, a także cen zapłaconych za papiery wartościowe, zakupione ilości, umowy maklerskie lub rozliczeniowe, w tym opłaty, oraz odpowiedniego międzynarodowego numeru identyfikacyjnego papierów wartościowych (ISIN).

Roszczenie:

EBC powinien udzielić publicznego dostępu do żądanych danych.

16. W dniu 25 stycznia 2016 r. Biuro Rzecznika odbyło wideokonferencję z EBC, podczas której zwróciło się o dodatkowe wyjaśnienia i wyjaśnienia dotyczące stanowiska EBC, zgodnie z którym nie można udzielić publicznego dostępu do żądanych dokumentów. W wiadomości e-mail z dnia 22 lutego 2016 r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich poinformowało skarżącego o dodatkowych informacjach i wyjaśnieniach przedstawionych przez EBC. Skarżący nie przedstawił żadnych dalszych uwag w odpowiedzi na ten e-mail. Prowadząc dochodzenie, Rzecznik uwzględnił argumenty i opinie przedstawione przez strony.

W przedmiocie rzekomo błędnej odmowy udzielenia dostępu do żądanych dokumentów

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

17. Skarżący twierdził, że EBC powinien zachować przejrzystość co do tożsamości papierów wartościowych i obligacji zabezpieczonych, które nabył, oraz tego, ile zapłacił za każdy z nich. EBC powinien również publikować dane identyfikacyjne brokerów oraz opłaty uiszczane na ich rzecz w rejestrze publicznym.  

18. Na wideokonferencji w dniu 25 stycznia 2016 r. przedstawiciele EBC wyjaśnili, że EBC utworzył specjalną wewnętrzną bazę danych dotyczącą programów zakupów oraz że na podstawie uzyskanych z niej informacji EBC sporządza cotygodniowe wewnętrzne poufne sprawozdania, aby umożliwić Zarządowi monitorowanie dokonanych zakupów i podejmowanie decyzji o ewentualnych przyszłych zakupach. 

19. Na posiedzeniu przedstawiciele EBC przedstawili Rzecznikowi przykład cotygodniowego sprawozdania wewnętrznego. Raport zawierał arkusze kalkulacyjne ze szczegółami zakupów w podziale na kraje. Przedstawiciele EBC wyjaśnili, że podczas gdy całkowita kwota programów skupu jest publicznie dostępna, szczegółowe informacje, w podziale na państwa członkowskie, są poufne. Przedstawiciele EBC wyjaśnili powody uznania tych informacji za poufne w odpowiedziach EBC na wniosek o publiczny dostęp (zob. pkt 3–14 powyżej).

20. Przedstawiciele EBC wyjaśnili również, że fakt, iż pewnego dnia program zakupów zostanie zakończony, nie oznacza, że można automatycznie udzielić publicznego dostępu do wszystkich wygenerowanych raportów. Stwierdzili oni, że EBC będzie musiał przystąpić do analizy poszczególnych przypadków, ponieważ publikowanie sprawozdań na temat zamkniętych programów może nadal ujawniać strategię polityki pieniężnej EBC, a tym samym osłabiać skuteczność realizowanych programów.

21. Przedstawiciele EBC stwierdzili również, że wiele ogólnych informacji na temat programów skupu zostało upublicznionych na stronie internetowej EBC oraz że EBC nie otrzymał innych podobnych wniosków o publiczny dostęp jak wniosek skarżącego. 

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

22. Na podstawie informacji zawartych w aktach sprawy oraz dodatkowych informacji uzyskanych podczas posiedzenia w dniu 25 stycznia 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że decyzja EBC o odmowie udzielenia dostępu do żądanych dokumentów jest prawidłowa i zgodna z odpowiednim orzecznictwem dotyczącym publicznego dostępu do dokumentów będących w posiadaniu EBC.

Odnośne orzecznictwo:

23. W odniesieniu do wyjątku dotyczącego ochrony przez EBC interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej Unii lub państwa członkowskiego (art. 4 ust. 1 lit. a) tiret drugie decyzji EBC/2004/3) Sąd orzekł już w wyroku z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie T-376/13 Versorgungswerk przeciwko EBC ^[6] (dotychczas nieopublikowanym), że:

„... EBC dysponuje szerokim zakresem uznania w celu ustalenia, czy ujawnienie [żądanych] informacji może naruszyć interes publiczny w odniesieniu do polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego [...]” oraz że „kontrola zgodności z prawem takiej decyzji dokonywana przez sąd Unii musi zatem ograniczać się do sprawdzenia, czy przestrzegane są przepisy proceduralne i obowiązek uzasadnienia, czy okoliczności faktyczne zostały prawidłowo przedstawione oraz czy nie wystąpił oczywisty błąd w ocenie lub nadużycie władzy (...). Jednakże [...] w niniejszej sprawie obowiązek uzasadnienia nie stoi na przeszkodzie temu, by EBC oparł się na rozważaniach uwzględniających hipotetyczne zachowanie, które uczestnicy rynku mogliby podjąć po ujawnieniu [żądanych] informacji (...), oraz wpływ, jaki takie zachowanie mogłoby mieć na przyszłe interwencje (pkt 53–55).

24. Sąd stwierdził ponadto, że:

„gdyby uczestnikom rynku udzielono dostępu do szczegółowych, podzielonych informacji zawartych w załącznikach A i B do umowy o wymianie walut, mogłoby to wpłynąć na skuteczność środków interwencyjnych, a ostatecznie na politykę pieniężną, jak również na finanse wewnętrzne EBC i krajowych banków centralnych Eurosystemu. W takim scenariuszu uczestnicy rynku chcieliby raczej opracować prognozy w celu bardziej szczegółowego określenia rodzaju obligacji skarbowych nabywanych przez EBC i KBC Eurosystemu oraz skoncentrowania zakupów na tych rodzajach obligacji. Z jednej strony istnieje ryzyko, że doprowadziłoby to do wyższych cen rodzajów obligacji określonych przez uczestników rynku jako mogące zostać zakupione przez EBC i krajowe banki centralne Eurosystemu”(pkt 80).

25. Zdaniem Trybunału, gdy interwencja wiąże się z zakupem obligacji skarbowych przez EBC, istnieje wyraźne ryzyko, że uczestnicy rynku będą opierać się na informacjach o tych rodzajach zakupów w przeszłości w celu określenia preferencji EBC w odniesieniu do niektórych rodzajów obligacji skarbowych (pkt 96).

26. W odniesieniu do niniejszej sprawy EBC udostępnił informacje na temat dwóch programów skupu. W rzeczywistości strona internetowa EBC zawiera ogólne (zagregowane ilościowo) informacje na temat dwóch programów skupu, w tym kryteria kwalifikowalności programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (ABSPP) i programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (CBPP3), szczegółowe (co tydzień) informacje na temat zasobów papierów wartościowych po zamortyzowanych kosztach (opublikowane w tygodniowym sprawozdaniu finansowym Eurosystemu) oraz informacje na temat średniego ważonego terminu zapadalności w podziale na emitentów (opublikowane co miesiąc).

27. Poza tymi ogólnymi informacjami EBC uważa, że dalsze szczegółowe, zdezagregowane (w podziale) dane dotyczące programów skupu nie mogą zostać ujawnione, w całości lub częściowo.

28. Jeśli chodzi o wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej UE lub państwa członkowskiego, EBC wyjaśnił, że oba programy zakupów stanowią część niestandardowych środków polityki pieniężnej EBC. Ujawnienie szczegółowych informacji na temat dystrybucji zakupów wśród emitentów może prowadzić do fragmentacji rynku i osłabić równe warunki działania emitentów i jednostek inicjujących. Na przykład EBC stwierdził, że ujawnienie nazw emitentów obligacji zabezpieczonych i inicjatorów papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami faktycznie zakupionych prawdopodobnie zwiększy zróżnicowanie spreadów na korzyść tych emitentów/inicjatorów, których instrumenty finansowe zostały zakupione przez Eurosystem, co z kolei podważyłoby wysiłki finansowe emitentów, których instrumenty finansowe nie zostały zakupione. Rzecznik zgadza się, że gdyby tak się stało, interes publiczny zostałby poważnie naruszony.

29. Ponadto EBC stwierdził, że ujawnienie nazw emitentów i jednostek inicjujących może być postrzegane przez rynek jako wskazujące na rozróżnienie między emitentami i jednostkami inicjującymi o dobrej kondycji finansowej a emitentami i jednostkami inicjującymi o słabej kondycji finansowej, co prowadzi do dalszej zmienności i zakłóceń na rynku. Ponownie Rzecznik zgadza się, że gdyby tak się stało, interes publiczny zostałby poważnie naruszony.

30. Zdaniem Rzecznika - na podstawie odpowiedzi i przykładu podanego przez EBC na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2015 r. - odmowa udzielenia przez EBC skarżącemu dostępu do żądanych dokumentów jest przekonująca. Opublikowanie tego rodzaju danych najprawdopodobniej podważyłoby wysiłki Eurosystemu na rzecz przywrócenia zaufania do rynków finansowych i wzmocnienia transmisji impulsów polityki pieniężnej , co zresztą potwierdza EBC i orzecznictwo sądów UE . W wyżej wymienionym orzecznictwie Sąd orzekł, że w uzasadnieniu odmowy dostępu EBC może powołać się na przewidywane zachowanie na rynkach finansowych.

31. Na podstawie bardzo szczegółowej i wyczerpującej kontroli przykładu cotygodniowego sprawozdania wewnętrznego Rzecznik uważa również, że stanowisko EBC, zgodnie z którym nie można udzielić częściowego dostępu, jest prawidłowe. Całość informacji zawartych w sprawozdaniu wyraźnie wchodziła w zakres tego, co można uznać za szczególnie chronione informacje finansowe.

32. W tym względzie należy przypomnieć, że – jak wskazał również EBC – wyjątek przewidziany w art. 4 ust. 1 lit. a) dotyczący ochrony interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej nie podlega kryterium nadrzędnego interesu publicznego. Innymi słowy, gdy dokumenty są objęte wyjątkiem (co zdaniem Rzecznika przekonująco argumentuje EBC), EBC musi odmówić dostępu do nich.

33. O ile ustawa nie pozwala na to, by przywołany wyjątek został uchylony przez jakikolwiek interes publiczny, o tyle Rzecznik, na podstawie wglądu do dokumentów, stoi na stanowisku, że ujawnienie spornych dokumentów nie służy interesowi publicznemu.

34. EBC powołał się również na drugi wyjątek (art. 4 ust. 2 tiret pierwsze decyzji EBC/2004/3) dotyczący ochrony interesów handlowych kontrahentów EBC, w tym interesów czterech menedżerów wyznaczonych umownie w ramach programu ABSPP. EBC argumentował, że ujawnienie indywidualnych danych transakcyjnych dotyczących jego kontrahentów (zapłacone im opłaty i prowizje) zaszkodziłoby ich interesom handlowym, podobnie jak ujawnienie ustaleń umownych z zarządzającymi lub spółką rozliczeniową. Również w tym przypadku Rzecznik uważa rozumowanie EBC za przekonujące, ponieważ takie informacje (zapłacone opłaty) są szczególnie chronione z handlowego punktu widzenia i poufne. W tym względzie Rzecznik zauważa również, że EBC powołał czterech menedżerów, o których mowa, w drodze przetargu publicznego. Nie ma zatem powodów, by kwestionować stanowisko EBC.

Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

EBC nie dopuścił się niewłaściwego administrowania.

Skarżący i EBC zostaną poinformowani o tej decyzji.

Emily O'Reilly

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Strasburg, 18 lipca 2016 r.

[1] Mechanizm transmisji polityki pieniężnej to proces, w którym decyzje dotyczące polityki pieniężnej mają wpływ na gospodarkę w ujęciu ogólnym, a w szczególności na poziom cen.

[2] Decyzja EBC EBC/2014/45 z dnia 19 listopada 2014 r. w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, motyw 2 oraz decyzja EBC/2014/40 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji, motyw 2.

[3] https://www.ecb.europa.eu/mopo/implement/omt/html/index.en.html

[4] "Międzynarodowy Numer Identyfikacyjny Papierów Wartościowych" (ISIN).

[5] Decyzja EBC z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EBC (EBC/2004/3), Dz.U. 2004, L 80, s. 42, zmieniona decyzją EBC/2011/6 z dnia 9 maja 2011 r., Dz.U. 2011, L 158, s. 37, oraz decyzją EBC/2015/1 z dnia 21 stycznia 2015 r., Dz.U. 2015, L 84, s. 64.

[6] Sprawa ta, bardzo podobna do niniejszej sprawy, dotyczyła odmowy udzielenia przez EBC dostępu do wymienionych w niej załączników do umowy o wymianie z dnia 15 lutego 2012 r. między Grecją, EBC i krajowymi bankami centralnymi Eurosystemu. Umowa o wymianie została zawarta w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych zainicjowanego przez EBC w maju 2010 r. w celu przywrócenia właściwego funkcjonowania mechanizmu transmisji polityki pieniężnej. W tej sprawie EBC powołał się na podobne argumenty w celu odmowy dostępu jak w niniejszej sprawie. W szczególności EBC argumentował, że „ujawnienie szczegółowych, podzielonych informacji na temat obligacji skarbowych, które EBC i krajowe banki centralne Eurosystemu zakupiły w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, mogłoby skłonić uczestników rynku do wyciągnięcia wniosków na temat strategii, taktyki i metody stosowanej w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych oraz do przewidzenia strategii, taktyki lub metody, które mogą zostać zastosowane w przyszłych interwencjach. Mogłoby to podważyć skuteczność tych interwencji, a ostatecznie także politykę pieniężną Unii Europejskiej oraz finanse wewnętrzne EBC i krajowych banków centralnych Eurosystemu”(zob. pkt 67).