Okoliczności powstania skargi

1. Niniejsza sprawa dotyczy decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) z 2011 r. w sprawie składu jego 30-osobowej Bankowej Grupy Interesariuszy (BSG). Decyzja ta została podjęta na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 („rozporządzenie”) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (EUNB)[1]. W dniu 23 października 2013 r., po przeprowadzeniu nowej procedury wyboru (rozpoczętej w maju 2013 r.), EUNB ogłosił, że BSG rozpocznie drugą kadencję prac ze zmienionym składem. Dochodzenie w sprawie niniejszej skargi obejmowało konstruktywne dyskusje między pracownikami EUNB a służbami Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie tych dyskusji Rzecznik przewidział, że EUNB przeprowadzi nowy proces selekcji odpowiednio i zgodnie z przeprowadzoną przez Rzecznika analizą pierwotnego procesu. Niniejsza decyzja nie zawiera jednak oceny drugiego procesu selekcji ani jego wyniku.

2. Skarżący jest włoskim stowarzyszeniem konsumentów (Consumatori Associati), którego przewodniczący złożył wniosek w sprawie wyżej wymienionego zaproszenia do wyrażenia zainteresowania.

3. Motyw 48 rozporządzenia ma następujące brzmienie:

„Urząd powinien konsultować się z zainteresowanymi stronami w sprawie regulacyjnych lub wykonawczych standardów technicznych, wytycznych i zaleceń oraz zapewniać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków. Przed przyjęciem projektów regulacyjnych lub wykonawczych standardów technicznych, wytycznych i zaleceń Urząd powinien przeprowadzić ocenę skutków. Ze względu na efektywność należy w tym celu powołać Bankową Grupę Interesariuszy, która powinna reprezentować, w zrównoważonych proporcjach, unijne instytucje kredytowe i inwestycyjne reprezentujące różne modele i wielkości instytucji finansowych i przedsiębiorstw, w tym, w stosownych przypadkach, inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych; małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP); związki zawodowe; nauczyciele akademiccy; konsumentów; oraz inni detaliczni użytkownicy usług bankowych. Bankowa Grupa Interesariuszy powinna działać jako interfejs z innymi grupami użytkowników w obszarze usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy przepisów Unii”.

4. Artykuł 37 ust. 2 rozporządzenia stanowi:

„W skład Bankowej Grupy Interesariuszy wchodzi 30 członków reprezentujących w zrównoważonych proporcjach instytucje kredytowe i inwestycyjne działające w Unii, przedstawicieli ich pracowników, a także konsumentów, użytkowników usług bankowych i przedstawicieli MŚP. Co najmniej pięciu jego członków to niezależni najwyżsi rangą naukowcy. Dziesięciu jego członków reprezentuje instytucje finansowe, z których trzech reprezentuje banki spółdzielcze i oszczędnościowe”.

5. Artykuł 37 ust. 3 rozporządzenia ma następujące brzmienie:

„Członków Bankowej Grupy Interesariuszy powołuje Rada Organów Nadzoru na wniosek odpowiednich zainteresowanych stron. Podejmując decyzję, Rada Organów Nadzoru zapewnia, w miarę możliwości, odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii”.

6. Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania dotyczące ustanowienia BSG EUNB zostało opublikowane w dniu 26 listopada 2010 r.[2], a termin składania wniosków wyznaczono na dzień 26 grudnia 2010 r. W dniu 18 marca 2011 r. EUNB wydał komunikat prasowy w sprawie swojej decyzji dotyczącej składu BSG [3]. Komunikat prasowy zawierał informacje na temat nazwisk nowo mianowanych członków BSG, instytucji, które każdy z nich reprezentował, ich obywatelstwa oraz podkategorii, do której zostali wybrani.

7. W dniach 18 marca 2011 r. i 11 kwietnia 2011 r. skarżący zwrócił się do EUNB ze skargą dotyczącą procesu wyboru oraz faktu, że na przedstawicieli konsumentów nie został wybrany żaden przedstawiciel „starej Europy” (tj. z państw członkowskich innych niż te, które przystąpiły do UE w 2004 r. lub później).

8. W odpowiedzi z dnia 26 kwietnia 2011 r. EUNB wskazał, że opublikował na swojej stronie internetowej informacje na temat wszystkich laureatów. Wyjaśniła również, że kandydatom reprezentującym tę samą instytucję przyznano nie więcej niż jedno stanowisko, i podkreśliła, że proces selekcji był wynikiem „dynamicznej” interakcji wielu kryteriów.

9. Tego samego dnia skarżący odpisał do EUNB, wyrażając niezadowolenie z powyższej odpowiedzi. W dniu 17 czerwca 2011 r. skarżący złożył niniejszą skargę.

Przedmiot dochodzenia

10. Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił wszcząć dochodzenie w sprawie następujących zarzutów i roszczeń:

Zarzuty:

1. EUNB nie zapewnił odpowiedniej przejrzystości w wyborze członków do kategorii zainteresowanych stron określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010.

2. EUNB błędnie uznał, że agencje ratingowe i firmy audytorskie należą do kategorii zainteresowanych stron „użytkowników usług finansowych”.

3. EUNB nie zareagował w odpowiedni sposób na zakwestionowanie przez skarżącego decyzji podjętych przez Radę Organów Nadzoru w sprawie wyboru członków BSG.

Roszczenia:

1. EUNB powinien wyjaśnić podstawę wyboru członków BSG, przekazując skarżącemu wszystkie informacje, których zażądał w tym względzie.

2. EUNB powinien unieważnić wybór przedstawicieli agencji ratingowych i firm audytorskich na członków BSG.

3. EUNB powinien unieważnić wybór osoby z ośrodka analitycznego na przedstawiciela konsumentów i wyznaczyć prezesa skarżącego na przedstawiciela konsumentów w BSG.

W przedmiocie dochodzenia

11. W dniu 19 lipca 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie w sprawie wyżej wymienionych zarzutów i roszczeń, zwracając się do EUNB o wyjaśnienie w szczególności (i) terminu „użytkownicy usług finansowych” oraz (ii) powodów, dla których ośrodek analityczny „Re-define” został powołany do kategorii „konsumenci”.

12. W dniu 28 października 2011 r. EUNB przesłał swoją opinię, w której jednak nie odniósł się w pełni do wszystkich zarzutów i twierdzeń. Na kolejne wezwanie Rzecznika w dniu 22 grudnia 2011 r. EUNB przedłożył opinię uzupełniającą. Skarżący przedstawił swoje uwagi w dniu 10 lutego 2012 r.

13. Po przeanalizowaniu wstępnej i uzupełniającej opinii EUNB oraz uwag skarżącego Rzecznik stwierdził, że należy przystąpić do kontroli akt EUNB dotyczących tej sprawy. Kontrola odbyła się w dniu 19 marca 2013 r. Sprawozdanie z kontroli zostało przesłane skarżącemu w dniu 30 maja 2013 r. w celu przedstawienia ewentualnych uwag. Skarżący nie przedstawił żadnych uwag w wyznaczonym terminie.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich

A. Zarzut, że EUNB nie zapewnił odpowiedniej przejrzystości przy wyborze członków swojego BSG

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

14. Skarżący twierdził, że EUNB nie zapewnił niezbędnej przejrzystości przy wyborze członków BSG.

W swojej opinii EUNB argumentował, że zgodnie z rozporządzeniem starał się osiągnąć odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii. W związku z tym, zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia, koncentrował się on przede wszystkim na cechach kandydatów, zapewniając zrównoważoną reprezentację wiedzy fachowej i doświadczenia różnych kategorii zainteresowanych stron. EUNB dodał, że szczegółowo opisał zasady operacyjne procesu wyboru i kryteria stosowane w piśmie skierowanym do EuroInvestors w dniu 26 kwietnia 2011 r., którego kopię skarżący załączył do swojej skargi.

15. W swojej opinii uzupełniającej EUNB przedstawił bardziej szczegółowe informacje na temat sposobu przeprowadzenia procesu wyboru. W tym względzie wyjaśniła ona, że po wstępnej ocenie wszystkich otrzymanych wniosków zostały one pogrupowane według kategorii zainteresowanych stron i przedstawione na posiedzeniu zarządu w lutym 2011 r. do dalszej dyskusji. W swoich uwagach skierowanych do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich EUNB przedstawił również szczegółowe informacje na temat kryteriów „ogólnych” i „specyficznych dla danej kategorii” stosowanych do oceny otrzymanych wniosków, a także szereg tabel pokazujących (i) podział kwalifikujących się wnioskodawców w ramach różnych kategorii, (ii) ich płeć i narodowość oraz (iii) podmioty, które reprezentowali. EUNB dodał również, że wstępny plan przyznania statusu „obserwatora” wybranym organizacjom konsumenckim, które nie zostały powołane do BSG, nie został ostatecznie zrealizowany, ponieważ nie uzyskał zgody większości członków BSG wymaganej przez regulamin wewnętrzny BSG.

16. W swoich uwagach skarżący zauważył, że fakt, iż BSG wykluczyła „obserwatorów” ze swojej działalności, stanowi kolejny dowód na to, że proces wyboru przeprowadzono w sposób pozwalający uniknąć przejrzystości.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

17. EUNB po raz pierwszy wyznaczył BSG zgodnie z rozporządzeniem. W tym względzie Rzecznik uważa za użyteczne sformułowanie dwóch uwag wstępnych. Po pierwsze, zadaniem Rzecznika nie jest zastępowanie wyboru członków BSG wyborem dokonanym przez EUNB. Badając, czy doszło do niewłaściwego administrowania, Rzecznik sprawdza, czy przeprowadzając procedurę wyboru, EUNB działał zgodnie z prawem i zasadami dobrej administracji. Po drugie, Rzecznik zdaje sobie sprawę z trudności związanych z połączeniem kryteriów geograficznych, kryteriów dotyczących płci i reprezentacji interesów z potrzebą zapewnienia, aby wybrani członkowie byli kompetentni, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że EUNB nie miał wcześniej doświadczenia w wykonywaniu tego zadania. Ponadto Rzecznik uważa, że EUNB racjonalnie ograniczył wybór członków BSG spośród tych, którzy wyrazili zainteresowanie powołaniem w następstwie zaproszenia do wyrażenia zainteresowania ze strony potencjalnych zainteresowanych stron. Podejście to było zgodne z art. 37 ust. 3 rozporządzenia i zawartym w nim wymogiem, zgodnie z którym „członkowie Bankowej Grupy Interesariuszy są powoływani przez Radę Organów Nadzoru na wniosek odpowiednich zainteresowanych stron”(zob. pkt 5 powyżej).

18. Następnie Rzecznik zauważa, że szczegółowo przeanalizowała już proces selekcji przeprowadzony przez EUNB w decyzji zamykającej dochodzenie w sprawie skargi 1966/2011/(EIS)LP („decyzja UNI”). [4] W związku z tym, w stosownych przypadkach, Rzecznik Praw Obywatelskich odniesie się do swoich ustaleń i wniosków w nich zawartych.

19. W odniesieniu do rzekomego braku przejrzystości procesu selekcji Rzecznik zauważa, że skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych argumentów na poparcie swojego zarzutu, a ograniczył się jedynie do ogólnego zarzutu braku przejrzystości. Niemniej jednak Rzecznik zauważa, że w kontekście niniejszego dochodzenia EUNB przedstawił szczegółowe informacje i dalsze wyjaśnienia dotyczące sposobu przeprowadzenia procesu wyboru. W rzeczywistości główne etapy procedury wyboru zostały również szczegółowo określone w piśmie złożonym przez samego skarżącego (zob. pkt 14 powyżej), które zostało wysłane przez przewodniczącego EUNB do jednego z niewybranych wnioskodawców, organizacji, z którą skarżący również wydaje się być powiązany. W swoich uwagach skarżący argumentował jednak, że fakt, iż BSG postanowiła nie zezwalać „obserwatorom” na udział w swoich spotkaniach, stanowi kolejny dowód na brak przejrzystości w odniesieniu do składu BSG. W tym względzie Rzecznik zauważa, że kwestia, czy „obserwatorzy” mogliby uczestniczyć w posiedzeniach BSG, nie ma związku z procesem wyboru jako takim. Ponadto, jak wskazał EUNB, decyzja BSG o niedopuszczeniu „obserwatorów” do udziału w jej posiedzeniach została w każdym razie podjęta zgodnie z jej regulaminem wewnętrznym BSG.

20. W związku z tym Rzecznik uważa, że zarzut skarżącego dotyczący braku przejrzystości w odniesieniu do przedmiotowego procesu selekcji nie został ustalony. W związku z tym nie można stwierdzić żadnego przypadku niewłaściwego administrowania w tym zakresie.

B. Zarzut, że EUNB błędnie uznał, iż agencje ratingowe i firmy audytorskie należą do kategorii zainteresowanych stron „użytkowników usług finansowych”

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

21. Skarżący twierdził, że EUNB przyjął nieprawidłową definicję kategorii „użytkowników”, ponieważ przedstawiciele wybrani do tej kategorii byli w rzeczywistości „dostawcami”, a nie „użytkownikami” usług bankowych. W rzeczywistości były to główne agencje ratingowe i firmy audytorskie, które świadczyły usługi na rzecz sektora bankowego.

22. EUNB argumentował, że agencje ratingowe stanowią ważną część procesu oceny ryzyka i obliczania wymogów kapitałowych przez instytucje. Zwróciła uwagę, że wobec braku definicji terminu „użytkownicy” w rozporządzeniu przyjęła szeroką interpretację tego terminu, obejmującą wszystkie możliwe strony, inne niż przedstawiciele branży, które umożliwiają użytkownikom końcowym podejmowanie decyzji w sprawie usług finansowych/bankowych, takich jak agencje ratingowe i firmy audytorskie.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

23. Rzecznik szczegółowo zbadał dokładnie te same wyżej wymienione argumenty w decyzji UNI (zob. pkt 53-54). W decyzji tej Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie wykluczając z kategorii „użytkowników” wniosków podmiotów, które wyraźnie świadczą usługi za wynagrodzeniem na rzecz sektora finansowego, a nie użytkowników usług tego sektora, EUNB dopuścił się przypadku niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich sformułowa zatem w niniejszej sprawie taką samą uwagę krytyczną jak w decyzji UNI.

C. Zarzut, że EUNB nie odpowiedział w odpowiedni sposób na zakwestionowanie przez skarżącego decyzji podjętych przez Radę Organów Nadzoru w sprawie wyboru członków BSG

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

24. Skarżący twierdził, że ma znaczące doświadczenie w kwestiach ochrony konsumentów, podczas gdy wybrana zainteresowana strona z ośrodka analitycznego „Re-define” nie jest powiązana z żadną organizacją konsumencką. Argumentowała również, że wymóg równowagi geograficznej określony w rozporządzeniu nie został spełniony, ponieważ do kategorii konsumentów wybrano wyłącznie wnioskodawców z „nowych państw członkowskich” (tych, które przystąpiły do Unii w 2004 r. lub później).

25. EUNB odpowiedział, że starał się zapewnić, aby ogólny skład BSG odzwierciedlał „równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii”. Wskazała ona również, że przysługuje jej szeroki zakres uznania w odniesieniu do wyboru członków jej BSG. EUNB bronił swojego wyboru przedstawiciela konsumentów przed „ponownym zdefiniowaniem”, ponieważ jest on podmiotem nienastawionym na zysk, który podpisał umowę ramową z Parlamentem Europejskim w sprawach dotyczących regulacji usług finansowych i polityki gospodarczej oraz współpracuje z szeroką grupą różnych zainteresowanych stron. Według EUNB „Re-define” ma udokumentowane osiągnięcia w kwestiach związanych z konsumentami, a jego przedstawiciel ma duże doświadczenie, wiedzę fachową i zaangażowanie w kwestie ochrony konsumentów, co było również powodem, dla którego został następnie wybrany na prezesa BSG.

26. Jeżeli chodzi o kryterium „równowagi geograficznej”, EUNB wyjaśnił, że wybrał wszystkich 5 członków kategorii konsumentów spośród wnioskodawców z „nowych państw członkowskich” w celu zrównoważenia nieproporcjonalnej reprezentacji „starych” państw członkowskich w kategorii branżowej (zainteresowane strony z sektora kredytów i inwestycji).

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

27. W trzecim zarzucie skarżący zakwestionował, po pierwsze, sposób, w jaki EUNB spełnił wymóg zapewnienia odpowiedniej równowagi geograficznej przy wyznaczaniu członków kategorii „konsumentów”, a po drugie, fakt, że ośrodek analityczny „Re-define” nie miał wyraźnego zaangażowania ani doświadczenia w kwestiach ochrony konsumentów.

28. Rzecznik Praw Obywatelskich przeanalizował dokładnie te same wyżej wymienione dwa argumenty w decyzji UNI. W szczególności w decyzji tej Rzecznik odrzucił jako bezzasadny argument, również podniesiony w niniejszej sprawie przez EUNB, zgodnie z którym, o ile istnieje ogólna równowaga, EUNB może pominąć równowagę geograficzną w składzie różnych kategorii składających się na BSG. Jak stwierdził Rzecznik Praw Obywatelskich w decyzji UNI (zob. jej pkt 25), cel wymogu odpowiedniej równowagi geograficznej byłby udaremniony, chyba że miałby on również zastosowanie, w możliwym zakresie, w ramach każdej z różnych kategorii sektora usług finansowych tworzących BSG („uczestnicy sektora”, „przedstawiciele pracowników/związków zawodowych”, „konsumenci”, „użytkownicy”, „MŚP” i „najlepsi pracownicy akademiccy”). Na podstawie tego założenia Rzecznik stwierdziła, że decyzja EUNB o wyborze wszystkich 5 członków kategorii „konsumenci” spośród wnioskodawców z „nowych” państw członkowskich jako środek równoważący jej decyzję o powołaniu 9 z 10 członków kategorii „przemysł” spośród wnioskodawców pochodzących ze „starych” państw członkowskich była błędna i doprowadziła do niewłaściwego administrowania (zob. pkt 32–34 decyzji UNI). Z tych powodów Rzecznik Praw Obywatelskich sformułowa poniżej tę samą uwagę krytyczną, którą sformułowano w decyzji UNI.

29. Jeżeli chodzi o fakt, że jeden z wybranych członków w kategorii „konsumenci” pracował dla ośrodka analitycznego („ponowne zdefiniowanie”), jak zauważył Rzecznik Praw Obywatelskich w decyzji UNI, praca dla ośrodka analitycznego sama w sobie nie oznacza, że ktoś nie jest w stanie reprezentować konsumentów ani bronić ich praw, a w każdym przypadku należy zbadać, czy wybrany członek jest rzeczywiście w stanie działać jako obiektywny i dedykowany przedstawiciel konsumentów. Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył również w decyzji UNI, że co do zasady powinno istnieć silne domniemanie, że kandydaci reprezentujący organizacje konsumenckie lub jasne interesy konsumentów są bardziej odpowiedni do powołania do kategorii „konsumenta” niż ci, których główna wiedza fachowa lub doświadczenie zawodowe dotyczą innych dziedzin (zob. pkt 51 decyzji UNI). W decyzji UNI Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził jednak, że w odniesieniu do niniejszej sprawy EUNB przekonująco wyjaśnił powody, dla których uznał, że przedstawiciel odpowiedniego ośrodka analitycznego, biorąc pod uwagę jego doświadczenie zawodowe w tej dziedzinie, został uznany za posiadającego wymagane umiejętności i doświadczenie do reprezentowania interesów konsumentów. Podobnie jak w sprawie, która doprowadziła do wydania decyzji UNI, skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił żadnych konkretnych argumentów sugerujących, że dany przedstawiciel nie mógł reprezentować interesów konsumentów usług finansowych lub że był lub mógł być pod wpływem innych sprzecznych interesów. W związku z tym, podobnie jak w decyzji UNI, Rzecznik nie stwierdza niewłaściwego administrowania w tym względzie w niniejszej sprawie. Mając to na uwadze, a także mając na uwadze dalszą poprawę procesu wyboru, Rzecznik Praw Obywatelskich poczyni poniżej taką samą dalszą uwagę jak w decyzji UNI.

D. Skarżący´s twierdzi

Skarżący´s twierdzi

30. Skarżący twierdził, że (i) EUNB powinien przekazać mu wszystkie wymagane informacje dotyczące procesu wyboru, (ii) należy unieważnić wybór przedstawicieli z „Re-define” i agencji ratingowych oraz że (iii) jego prezes powinien zostać wyznaczony na przedstawiciela konsumentów.

31. W swojej opinii EUNB odniósł się do dwóch pierwszych zarzutów w kontekście odpowiedzi na zarzuty, odpowiednio, pierwszy i trzeci. W odniesieniu do trzeciego argumentu EUNB stwierdził, że chociaż propozycja zezwolenia organizacjom konsumenckim, które nie zostały powołane do BSG, takim jak skarżący, na udział w pracach BSG jako „obserwatorzy”, nie zebrała wymaganej większości członków BSG, EUNB przewiduje podjęcie w przyszłości dalszych kroków w celu zapewnienia regularnego dialogu z konsumentami i ich organizacjami.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

32. W odniesieniu do pierwszego zarzutu Rzecznik zauważa, że w odpowiedzi na pierwszy zarzut EUNB przedstawił wszystkie istotne informacje i odpowiedzi dotyczące sposobu przeprowadzenia procesu wyboru. W związku z tym twierdzenie to nie może zostać uwzględnione. Niemniej jednak, jak stwierdzono również w decyzji UNI (zob. pkt 59), jeszcze bardziej poprawiłaby się ogólna przejrzystość procesu wyboru, gdyby EUNB opublikował, po powołaniu członków BSG, istotne informacje, które mogłyby wykazać, w jaki sposób, w świetle różnych otrzymanych wniosków, EUNB spełnił wymóg zapewnienia zrównoważonej reprezentacji wszystkich różnych kategorii zainteresowanych stron oraz w jaki sposób, w miarę możliwości, zapewnił również „odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii”. Rzecznik Praw Obywatelskich poczyni zatem dalszą uwagę poniżej.

32. Jeżeli chodzi o dwa pozostałe powiązane zarzuty, w zakresie, w jakim oba opierają się na założeniu, że proces selekcji może zostać unieważniony i przeprowadzony ponownie, Rzecznik wyjaśnił już w decyzji UNI, dlaczego takie podejście nie jest już wykonalne (zob. pkt 58 decyzji UNI). W związku z tym te dwa twierdzenia również nie mogą zostać uwzględnione.

E. Wnioski

33. Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka sprawę z następującymi wnioskami:

1. Uwzględniając w kategorii „użytkownicy” wnioski złożone przez przedstawicieli podmiotów, które w oczywisty sposób nie są detalicznymi użytkownikami usług świadczonych przez sektor finansowy/bankowy, lecz raczej dostawcami usług odpłatnych na rzecz tego sektora, EUNB dopuścił się przypadku niewłaściwego administrowania.

2. Stosując wymóg określony w art. 37 ust. 3 rozporządzenia, aby zapewnić w miarę możliwości „odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii” wyłącznie w odniesieniu do składu BSG jako całości, a nie również w ramach każdej kategorii członkostwa, EUNB dopuścił się kolejnego przypadku niewłaściwego administrowania.

Nie stwierdzono niewłaściwego administrowania w odniesieniu do innych aspektów zarzutów i twierdzeń skarżącego.

Dalsze uwagi

1. Ułatwiłoby to i jeszcze bardziej usprawniło proces wyboru, gdyby EUNB wymagał od przyszłych wnioskodawców wskazania tylko jednej z sześciu kategorii, w odniesieniu do których chcieliby zostać uwzględnieni.

2. Poprawiłoby to jeszcze bardziej ogólną przejrzystość procesu wyboru, gdyby EUNB miał opublikować, po powołaniu członków BSG, istotne informacje, które mogłyby pokazać, w jaki sposób, w świetle różnych otrzymanych wniosków, EUNB spełnił wymóg zapewnienia zrównoważonej reprezentacji wszystkich różnych kategorii zainteresowanych stron oraz w jaki sposób, czyniąc to, zapewnił również „w miarę możliwości (...) odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron w całej Unii”.

Podczas dochodzenia, a zwłaszcza przy okazji kontroli dokumentów, odbyły się nieformalne i konstruktywne dyskusje między EUNB a służbami Rzecznika Praw Obywatelskich. Podczas tych dyskusji EUNB wyraził gotowość do zmiany swojego podejścia do drugiej rundy wyboru. Jak już wspomniano, EUNB ogłosił nowy skład BSG w dniu 23 października 2013 r. Chociaż niniejsza decyzja dotyczy jedynie pierwszego procesu selekcji, który miał miejsce w marcu 2011 r., Rzecznik zwraca się do EUNB, aby w ramach działań następczych w związku z powyższymi uwagami krytycznymi i dalszymi wyjaśnił, w jaki sposób zmienił swoje podejście podczas drugiego procesu selekcji w celu uwzględnienia wszelkich wniosków wyciągniętych podczas dochodzenia Rzecznika.

 

Emily O'Reily

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 grudnia 2013 r.

---

[1] Dz.U. 2010, L 331, s. 12.

[2] http://www.eba.europa.eu/cebs/media/Publications/Other%20Publications/Others/2010/BSG%20call%20for%20expression%20of%20interest/Complete-call-text.pdf

[3] http://www.eba.europa.eu/-/the-eba-establishes-its-banking-stakeholder-group (grupa zainteresowanych stron z sektora bankowego)

[4] Decyzja z dnia 7 listopada 2013 r., http://www.ombudsman.europa.eu/en/cases/decision.faces/en/52432/html.bookmark