Okoliczności powstania skargi

1. Sprawa ta dotyczy odmowy przez EPSO dopuszczenia skarżącego do udziału w konkursach naboru pracowników organizowanych przez EPSO w 2013 r.[1]. Konkursy zostały zorganizowane po tym, jak Komisja przegrała postępowanie odwoławcze przed Sądem w sprawie Pachtitis [2].

2. Skarżący uczestniczył w 2010 r. w konkursie otwartym EPSO/AD/177/10, którego celem było stworzenie listy rezerwowej w celu rekrutacji administratorów. Odniosła sukces w pierwszym etapie konkursu, a mianowicie w testach komputerowych (CBT). Nie udało jej się jednak przejść do etapu oceny zintegrowanej i w związku z tym nie została wpisana na listę rezerwową.

3. W następstwie wyroku Sądu w sprawie Komisja przeciwko Pachtitis [3] EPSO poinformowało osoby, które nie wygrały CBT, o wszystkich odnośnych konkursach otwartych w 2010 r., że będą miały możliwość ponownego przystąpienia do testów w 2013 r., kiedy EPSO zastąpi swój normalny cykl konkursów ogólnych konkursami skierowanymi wyłącznie do kandydatów, którzy zostali wyeliminowani w pierwszym etapie konkursów EPSO/AD/177/10, EPSO/AD/178/10 i EPSO/AD/179/10. EPSO poinformowało odpowiednich kandydatów, że instytucje zamierzają zapewnić, aby ich szanse powodzenia były zasadniczo takie same jak w przypadku pierwotnych procedur naboru.

4. Decyzja ta została opublikowana na stronie internetowej EPSO w dniu 9 marca 2012 r. Kandydaci, którzy nie zostali wybrani w fazie wstępnej odpowiednich konkursów, również otrzymali wiadomość za pośrednictwem swojego konta EPSO. Ponieważ była jedną z laureatek testów wstępnych, skarżąca nie otrzymała żadnych informacji na temat nowych egzaminów. Jednak później dowiedziała się o nowych egzaminach. W dniu 31 sierpnia 2012 r. napisała do EPSO, aby dowiedzieć się, dlaczego nie może również kandydować w konkursach w 2013 r. Wyjaśniła, że chociaż może zrozumieć, iż osoby, które zostały zatrudnione po procedurze naboru w 2010 r., nie powinny być dotknięte niezgodnością z prawem stwierdzoną przez Trybunał, nie rozumie, dlaczego – jeżeli wybór został uznany za niezgodny z prawem – nie zaoferowano jej również kolejnej szansy w tym konkursie. Taka decyzja wydaje się niesprawiedliwa - powiedziała. Skarżący zwrócił się do EPSO o wyjaśnienie, czy taki był jego zamiar, na jakiej podstawie podjął tę decyzję. Jeśli nie, poprosiła EPSO o potwierdzenie, że będzie mogła wziąć udział w tym konkursie również w 2013 r.

5. EPSO udzieliło skarżącemu odpowiedzi w dniu 6 września 2012 r. Wyjaśnił on, że przedmiotowy wyrok dotyczył jedynie testów dopuszczających (CBT). Trybunał nie unieważnił konkursu ani listy rezerwowej. EPSO dodało, że ponieważ skarżąca została dopuszczona do etapu oceny zintegrowanej konkursu, EPSO odpowiedzialne za testy wstępne nie wywarło na nią negatywnego wpływu. EPSO poinformowało ją zatem, że nie zostanie zaproszona do ponownego udziału w konkursie. Następnie skarżący zwrócił się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Przedmiot dochodzenia

6. Skarżący twierdził, że polityka EPSO polegająca na ograniczaniu prawa do udziału w konkursach organizowanych w celu wykonania wyroku w sprawie Pachtitis do tych kandydatów, którzy odrzucili CBT, jest błędna.

7. Skarżący twierdził, że EPSO powinno również umożliwić kandydatom, którzy wygrali konkursy CBT, udział w konkursach organizowanych w celu wykonania wyroku w sprawie Pachtitis.

W przedmiocie dochodzenia

8. Skarga została złożona do Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 10 września 2012 r. Pismem z dnia 13 listopada 2012 r. Rzecznik zwrócił się do EPSO o wydanie opinii w tej sprawie oraz o udzielenie odpowiedzi na dwa następujące pytania:

1) Czy EPSO uważa, że zaproszenie kandydatów, którzy zdobyli tytuł CBT w odpowiednich konkursach otwartych w 2010 r., do udziału w konkursach AD organizowanych w celu wykonania wyroku w sprawie Pachtitis naruszałoby jakąkolwiek normę lub zasadę prawną? Jeśli tak, proszę określić.

2) Jeżeli EPSO uzna, że zapraszanie kandydatów, którzy odnieśli sukces w CBT, do udziału w konkursach AD organizowanych w celu wykonania orzeczenia Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-35/08 Pachtitis przeciwko Komisji nie byłoby niezgodne z prawem, czy EPSO mogłoby wyjaśnić powody, dla których zdecydowało się ograniczyć uczestnictwo do kandydatów, którzy nie odnieśli sukcesu?

9. EPSO przekazało Rzecznikowi swoją opinię w tej sprawie w dniu 26 marca 2013 r. Nie otrzymano żadnych uwag od skarżącego.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich

A. Zarzut, że polityka EPSO polegająca na ograniczaniu prawa do udziału w niektórych konkursach AD jest błędna, i związane z tym twierdzenie

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

10. W swojej skardze skarżąca wskazała, że stanowisko EPSO opiera się na pojęciu szkody: według EPSO nie ucierpiała, ponieważ została dopuszczona do etapu oceny zintegrowanej konkursu. Z lektury odnośnego wyroku wynika jednak, że Trybunał nie oparł się na pojęciu szkody, lecz wydał wyrok w przedmiocie braku kompetencji EPSO do orzekania w przedmiocie dopuszczalności lub niedopuszczalności oraz w przedmiocie niezgodności całej procedury preselekcji zorganizowanej przez EPSO z mającymi zastosowanie przepisami. Trybunał stwierdził, że procedura ta nie była zgodna z obowiązującymi przepisami i że Komisja powinna podjąć niezbędne kroki w celu zastosowania się do wyroku Trybunału. Skarżący argumentował zatem, że przedmiotem niniejszego wyroku są wszystkie decyzje podjęte przez EPSO w kontekście tych procedur naboru wstępnego oraz że kandydaci dopuszczeni do drugiego etapu konkursu powinni być również uprawnieni do udziału w 2013 r., jeżeli sobie tego życzą.

11. Zdaniem skarżącego pojęcie szkody wprowadzone przez EPSO nie jest zgodne ani z duchem, ani z treścią wyroków F-35/08 i T-361/10. Ponadto nawet przy założeniu, że istnienie szkody spowodowanej przez organizację przez EPSO powyższych procedur należy uznać za warunek uzyskania zadośćuczynienia, wydaje się oczywiste, że wszyscy uczestnicy odnośnych konkursów w 2010 r., którzy są obecnie wykluczeni z konkursów AD organizowanych w 2013 r., poniosą szkodę. Bezpośrednią konsekwencją nieprzestrzegania przez EPSO zasad organizacji tych konkursów jest zorganizowanie w 2013 r. konkursu specjalnego zamiast zwykłego konkursu rocznego. Wszystkie te osoby, podobnie jak skarżący, są zatem pozbawione możliwości udziału w konkursie AD, mimo że wszystkie znajdują się w sytuacji podobnej do sytuacji osób zaproszonych do udziału, ponieważ wszystkie one uczestniczyły w 2010 r. w teście preselekcyjnym w ramach konkursu AD, który to proces został następnie uznany za niezgodny z prawem i który w związku z tym należy po prostu unieważnić.

12. W swojej opinii EPSO argumentowało, że konkursy AD z 2013 r., na które powołuje się skarżący, nie były organizowane w celu wykonania wyroku w sprawie Pachtitis. Zostały one raczej zorganizowane w taki sposób, aby nadać skuteczność podjętemu przez instytucje Unii jednostronnemu zobowiązaniu do uprzedzania odwołań z tych samych powodów, które zostały uwzględnione w tym wyroku.

13. EPSO wyjaśniło, że w następstwie orzeczenia stwierdzającego nieważność w sprawie Pachtitis jedynym obowiązkiem EPSO, w ścisłym znaczeniu prawnym, był sam skarżący [4], ponieważ był on jedyną osobą, której bezpośrednio to dotyczyło. EPSO wykonało wyrok w jego sprawie, zapraszając go do udziału w nowych testach wstępnych, zorganizowanych tym razem z udziałem komisji konkursowej EPSO/AD/77/06.

14. Jeśli chodzi o konsekwencje wyroku w sprawie Pachtitis dla pozostałych kandydatów biorących udział w konkursie EPSO/AD/77/06, EPSO podniosło, że zasada pewności prawa stoi na przeszkodzie temu, by stwierdzenie nieważności miało wpływ na pozycję laureatów [5]. Podobnie odrzuceni kandydaci nie mogli powoływać się na orzeczenie o unieważnieniu w celu ponownego otwarcia terminów odwołania, które już upłynęły [6]. Okoliczność, że podstawa stwierdzenia nieważności ma charakter ogólny i może mieć zastosowanie do wszystkich kandydatów biorących udział w konkursie EPSO/AD/77/06, nie może mieć wpływu na ten wniosek.

15. Zdaniem EPSO sytuacja była jednak inna w przypadku konkursów trwających w chwili wydania przez Sąd do spraw Służby Publicznej wyroku w sprawie F-35/08 Pachitis przeciwko Komisji. Dokładna sytuacja faktyczna zakwestionowana przez Sąd do spraw Służby Publicznej w tej sprawie dotyczyła tych konkursów, a mianowicie testy preselekcyjne były przeprowadzane na wyłączną odpowiedzialność EPSO, bez udziału komisji konkursowej. Odbyły się trzy takie konkursy: EPSO/AD/177/10 (w którym uczestniczył skarżący), EPSO/AD/178/10 i EPSO/AD/179/10. Łącznie w konkursach wzięło udział około 37 000 kandydatów. Testy wstępne w tych konkursach zostały już przeprowadzone w momencie wydania wyroku w sprawie F-35/08 Pachitis przeciwko Komisji, ale terminy na zakwestionowanie wyników nie zaczęły jeszcze biec. Oznaczało to, że każdy kandydat, który nie zdał egzaminu wstępnego w jednym z tych konkursów, mógł potencjalnie wnieść odwołanie, powołując się na te same podstawy, które doprowadziły do orzeczenia o unieważnieniu Pachtitis, a mianowicie na nieprawidłowość procedury wynikającą z braku kompetencji podmiotu organizującego testy.

16. W tym kontekście instytucje UE, działając za pośrednictwem swoich przedstawicieli w zarządzie EPSO i po uzyskaniu pozytywnej opinii Służby Prawnej Komisji, zobowiązały się, w przypadku potwierdzenia wyroku w sprawie Pachtitis w postępowaniu odwoławczym, do zorganizowania nowych testów dla wszystkich kandydatów wykluczonych z konkursów EPSO/AD/177/10, EPSO/AD/178/10 i EPSO/AD/179/10 na podstawie ich wyników w testach wstępnych. Zobowiązanie to miało potrójny cel: (i) zapobieganie zażaleniom i odwołaniom, potencjalnie liczonym w tysiącach, od wykluczonych kandydatów z powodów potwierdzonych przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie Pachtitis, przy jednoczesnej pełnej ochronie ich interesów w przypadku odrzucenia odwołania Komisji do Sądu; (ii) ochrona interesów kandydatów dopuszczonych do następnego etapu trzech konkursów poprzez zachowanie harmonogramu konkursów; oraz (iii) ochrona interesu służby poprzez zapewnienie instytucjom UE odpowiedniej liczby laureatów w ustalonych wcześniej terminach.

17. Wyżej wymienione zobowiązanie ograniczało się do kandydatów, którzy nie zostali wybrani na etapie wstępnej selekcji trzech przedmiotowych konkursów, ponieważ albo nie uzyskali minimalnej wymaganej liczby punktów w jednym lub kilku testach, albo nie znaleźli się wśród kandydatów, którzy uzyskali jeden z najwyższych łącznych wyników i którzy w związku z tym mogli zostać zaproszeni do następnego etapu konkursu. Zdaniem EPSO ograniczenie to wynika logicznie z pierwszego przedstawionego powyżej powodu leżącego u podstaw zobowiązania, jakim było zachowanie praw tych kandydatów, którzy mogli zostać dotknięci nieprawidłowością proceduralną dotyczącą testów preselekcyjnych i którzy w konsekwencji mieliby podstawy do zakwestionowania wyników tych testów z powodów potwierdzonych w sprawie Pachtitis. Najwyraźniej jedynymi takimi kandydatami byli ci, którzy nie odnieśli sukcesu na etapie wstępnej selekcji trzech konkursów.

18. Z uwagi na charakter zobowiązania instytucji kandydaci ci, w przypadku potwierdzenia orzeczenia w sprawie Pachtitis w postępowaniu odwoławczym, znaleźliby się w takiej samej sytuacji, w jakiej znaleźliby się, gdyby postanowili wnieść skargę sądową na decyzję o wykluczeniu ich z konkursu na podstawie wyników testów preselekcyjnych. Gdyby EPSO zdecydowało się wnieść odwołanie i wygrało je, byłoby zmuszone zaprosić ich do udziału w nowych testach wstępnych nadzorowanych przez komisję konkursową, tak jak miało to miejsce w przypadku P. Pachtitisa. Zobowiązanie to miało zatem na celu powtórzenie skutków skutecznego odwołania, bez konieczności wnoszenia odwołania przez zainteresowanych kandydatów.

19. Natomiast kandydaci, którzy pomyślnie przeszli testy preselekcyjne i w związku z tym zostali dopuszczeni do kolejnego etapu swoich konkursów, nie ponieśli żadnych szkód ze względu na sposób zorganizowania testów preselekcyjnych. Nie miały one zatem podstaw, by kwestionować wynik tych testów, opierając się na zarzutach dotyczących nieprawidłowości proceduralnej [7].

20. Zdaniem EPSO sytuacja faktyczna i prawna tych dwóch kandydatów była zatem wyraźnie odmienna. W odniesieniu do tej różnicy, a w szczególności biorąc pod uwagę cel przyświecający rozpoczęciu nowych testów preselekcyjnych, umożliwienie kandydatom drugiej kategorii udziału w nowych testach nie byłoby zgodne z zasadą równego traktowania.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

21. Rzecznik przypomina, że instytucje Unii, działając za pośrednictwem swoich przedstawicieli w zarządzie EPSO, zobowiązały się wobec wszystkich kandydatów, którzy nie zdali egzaminów CBT w konkursach EPSO/AD/177/10, EPSO/AD/178/10 i EPSO/AD/179/10 i którzy w związku z tym zostali wykluczeni z tych konkursów, że będą mieli możliwość ponownego przystąpienia do tych egzaminów na wypadek, gdyby Sąd potwierdził orzeczenie Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie Pachtitis. Po tym, jak Sąd potwierdził orzeczenie Sądu do spraw Służby Publicznej, EPSO poinformowało osoby, które nie zdały egzaminów CBT, o wspomnianych konkursach otwartych, że będą one miały możliwość ponownego przystąpienia do egzaminów w 2013 r., kiedy EPSO zastąpi swój normalny cykl konkursów ogólnych konkursami skierowanymi wyłącznie do kandydatów, którzy zostali wyeliminowani w pierwszym etapie wspomnianych konkursów. EPSO poinformowało odpowiednich kandydatów, że instytucje zamierzają zapewnić, aby ich szanse powodzenia były zasadniczo takie same jak w przypadku pierwotnych procedur naboru.

22. Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że powyższe zobowiązanie oraz wypełnienie tego zobowiązania przez EPSO odegrało zasadniczą rolę w zagwarantowaniu podstawowego prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości odrzuconym kandydatom. Gdyby EPSO nie dotrzymało obietnicy złożonej tym odrzuconym kandydatom, zostaliby oni niesłusznie zmuszeni do rezygnacji z możliwości odwołania się od decyzji o wykluczeniu ich z konkursu. W związku z tym decyzja EPSO o zezwoleniu tym kandydatom na ponowne rozpatrzenie CBT po wyroku Sądu w sprawie Pachtitis była słuszna z prawnego i etycznego punktu widzenia.

23. Zasady dobrej administracji idą jednak dalej niż prawo. Wymagają one więcej od instytucji UE niż tylko przestrzegania ich zobowiązań prawnych. Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina w szczególności, że w obliczu różnych opcji prawnych dobrą administracją jest uzasadnienie, dlaczego wybrana opcja jest najwłaściwsza. Uzasadnienie wybranego wariantu mogłoby uwzględniać różne czynniki, takie jak w niniejszej sprawie potrzeby służby w zakresie rekrutacji personelu o wysokim standardzie oraz uzasadnione oczekiwania wszystkich kandydatów biorących udział w poprzednim konkursie.

24. Przed przystąpieniem do rozpatrywania dalszych argumentów przedstawionych w tej sprawie warto zauważyć, że Rzecznik Praw Obywatelskich zajmował się niedawno sprawą (sprawa 1970/2012/RA), w której skarżący argumentował, że wykluczenie bardziej kompetentnych kandydatów z odpowiednich konkursów jest niezgodne z zasadą równego traktowania, ponieważ faworyzuje mniej kompetentnych kandydatów. W rezultacie nie gwarantuje również wyboru opartego na zasługach.

25. Rzecznik stwierdził w tej sprawie, że skarżący nie przedstawił przekonujących dowodów, zgodnie z którymi system wybrany przez EPSO jest niezgodny z zasadą równego traktowania i zasadą doboru pracowników na podstawie osiągnięć. Rzecznikowi nie przedstawiono w szczególności żadnych dowodów na to, że plan EPSO polegał, jak sugerował skarżący w tej sprawie, na zorganizowaniu zupełnie nowego konkursu wyłącznie dla kandydatów, którzy nie wygrali pierwotnego konkursu, oferując dokładnie taką samą liczbę miejsc na liście rezerwowej, przy jednoczesnym złagodzeniu wymogów dotyczących konkursu. Rzecznik zakłada, że EPSO wznowiłoby istniejące konkursy (w przypadku skarżącego konkurs otwarty EPSO/AD/177/10), co oznaczałoby, że maksymalna liczba osób, które mogłyby zostać umieszczone na listach rezerwowych w wyniku tego konkursu, nie została zmieniona (są to: Europejska administracja publiczna, 105; prawo, 43; ekonomia, 39; audyt, 64 lata; oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych, 72). Zakładając, że listy rezerwowe dla tych konkursów są już pełne [8], kandydat biorący udział w ponownych konkursach nie może zatem zostać wpisany na listę rezerwową, chyba że posiada co najmniej takie same kompetencje jak kandydat znajdujący się najniżej na liście rezerwowej.

26. Rzecznik zauważył ponadto, że gdyby EPSO dopuściło również kandydatów, takich jak skarżący w niniejszej sprawie i w sprawie 1970/2012/RA, którzy wygrali pierwotne konkursy CBT, do wznowionego konkursu, można by mu zarzucić nierówne traktowanie, ponieważ kandydaci ci uczestniczyli już w etapie oceny zintegrowanej konkursu i w związku z tym mieliby nienależną przewagę nad tymi kandydatami CBT, którzy nie przeszli etapu oceny zintegrowanej konkursu.

27. Rzecznik zauważa, że skarżący w niniejszej sprawie przedstawił inne argumenty. Twierdzi ona, że EPSO oparło swoją decyzję o zezwoleniu niektórym kandydatom na ponowne sformułowanie CBT na „koncepcji szkody”. Skarżący zwraca jednak uwagę, że Sąd nie oparł się na żadnej „koncepcji szkody” w sprawach F-35/08 i T-361/10. Wydał on raczej wyrok w sprawie braku kompetencji EPSO do zarządzania CBT (Trybunał stwierdził, że jedynie komisja konkursowa, a nie EPSO, jest właściwa do zarządzania CBT).

28. Skarżący twierdzi ponadto, że nawet gdyby istnienie szkody należało uznać za warunek uzyskania zadośćuczynienia przed Trybunałem, wydaje się oczywiste, że wszyscy uczestnicy odpowiednich konkursów w 2010 r., którzy są obecnie wykluczeni z konkursów AD organizowanych w 2013 r., poniosą szkodę. Bezpośrednią konsekwencją nieprzestrzegania przez EPSO zasad organizacji tych konkursów jest zorganizowanie konkursu specjalnego w 2013 r., a nie zwykłego konkursu rocznego. Wszystkie te osoby, podobnie jak skarżący, są zatem pozbawione możliwości udziału w konkursie AD.

29. Rzecznik zauważa, że EPSO było zobowiązane do umożliwienia kandydatom, którzy nie wygrali egzaminów CBT w odpowiednich konkursach, ponownego przystąpienia do tych egzaminów, ponieważ gdyby zwrócili się oni o kontrolę sądową ich wykluczenia z tych egzaminów, uzyskaliby oni również prawo do ponownego przystąpienia do egzaminów CBT. Jednakże, jak wskazało EPSO w pkt 19 powyżej, kandydaci, którzy pomyślnie przeszli egzaminy CBT w konkursie pierwotnym, nie mieli podstaw do zakwestionowania wyników tych egzaminów [9]. Dopuszczenie takich kandydatów do wznowionego konkursu nie było zatem konieczne, aby wywiązać się ze zobowiązania EPSO do ochrony podstawowego prawa kandydatów do dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

30. Jeżeli chodzi o argument skarżącego dotyczący utraty (lub opóźnienia) możliwości zdawania egzaminów EPSO w wyniku reorganizacji CBT, Rzecznik zauważa, że EPSO ogłosiło w swoim planie rozwoju, że organizuje coroczne konkursy w trzech cyklach, w tym konkurs na ogólne profile AD [10]. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa jednak, że ogłoszenie to nie tworzy praw ani obowiązków prawnych. EPSO może odstąpić od tej polityki, jeżeli ma ku temu uzasadnione powody (tak jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie).

31. W tych okolicznościach Rzecznik nie uważa, aby argument skarżącego dotyczący utraty szansy miał jakiekolwiek znaczenie dla zobowiązania EPSO do ochrony podstawowego prawa kandydatów do dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

32. W związku z powyższym Rzecznik uważa, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

W niniejszej sprawie nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Skarżący i EPSO zostaną poinformowani o tej decyzji.

P. Nikiforos Diamandouros

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 września 2013 r.

[1] Sprawa ta jest bardzo podobna do skargi 1970/2012/RA.

[2] W sprawie F-35/08 Pachitis przeciwko Komisji Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdził, że bez zmiany regulaminu pracowniczego wyraźnie powierzającej EPSO zadania uprzednio przypisane komisji konkursowej EPSO nie jest uprawnione do wykonywania zadań, które w przypadku naboru urzędników mają wpływ na określenie treści egzaminów i ich korektę, w tym egzaminów obejmujących pytania wielokrotnego wyboru w celu oceny umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi lub ogólnej wiedzy i znajomości Unii Europejskiej, nawet jeśli egzaminy te są przedstawiane jako testy „dopuszczenia” kandydatów do egzaminów pisemnych i ustnych konkursu. Sąd do spraw Służby Publicznej doszedł zatem do wniosku, że skarżący, M. Pachtitis, został wykluczony z drugiego etapu spornego konkursu w drodze postępowania prowadzonego przez organ nieposiadający kompetencji do przeprowadzenia tego postępowania. Sąd stwierdził nieważność decyzji wynikającej z postępowania, a mianowicie decyzji o niedopuszczeniu M. Pachtitisa do kolejnego etapu konkursu. Następnie Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdził, że Komisja powinna nadać należytą skuteczność stwierdzeniu przez Sąd nieważności zaskarżonych decyzji i uchylić wszelkie związane z nimi środki w zakresie, w jakim takie uchylenie jest wymagane przez art. 266 TFUE (zob. pkt 70 i 73 wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej). W następstwie odwołania Komisji w niniejszej sprawie Sąd potwierdził, że Sąd do spraw Służby Publicznej nie naruszył prawa, stwierdzając, że kandydat (p. Pachtitis) został wykluczony z drugiego etapu konkursu w drodze postępowania prowadzonego przez organ nieposiadający uprawnień (zob. pkt 58 wyroku Sądu).

[3] Zob. sprawa T-361/10 P Komisja przeciwko Pachitis, Zb.Orz. 2011, s. II-8225. Wyrok ten został wydany w następstwie odwołania Komisji od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-35/08 Pachitis przeciwko Komisji, wyrok z dnia 15 czerwca 2010 r., dotychczas nieopublikowany w Zbiorze.

[4] EPSO wskazało, że skutki prawne wyroku sądu stwierdzającego nieważność aktu ograniczają się do podmiotów, których akt ten bezpośrednio dotyczy. Zob. sprawa 43–64, Müller przeciwko Radzie; sprawy połączone 50, 51, 53, 54 & 57–64, Loebisch i in. przeciwko Radzie; sprawa 46–64, Schoffer przeciwko Komisji. W celu wykonania wyroku podmioty te muszą znaleźć się w sytuacji, jak gdyby akt, którego nieważność stwierdzono, nigdy nie został wydany.

[5] EPSO odniosło się do sprawy C-90/95 P, Compte przeciwko Parlamentowi.

[6] EPSO odniosło się do sprawy 15/73, Schots-Kortner i inni przeciwko Radzie i innym.

[7] EPSO odniosło się do sprawy C-9/76, Morello przeciwko Komisji, pkt 11 i sprawy 124/75, Perinciolo przeciwko Radzie, pkt 26.

[8] Kandydaci, którzy zostali umieszczeni na listach rezerwowych po testach przeprowadzonych w momencie pierwotnego zorganizowania tych konkursów, pozostają na tych listach rezerwowych.

[9] EPSO odniosło się do sprawy C-9/76, Morello przeciwko Komisji, pkt 11 i sprawy 124/75, Perinciolo przeciwko Radzie, pkt 26.

[10] Zob. program rozwoju EPSO, dostępny pod adresem: http://europa.eu/epso/doc/edp_11_2010.pdf