WSTĘP DO SKARGI

1. W dniu 4 kwietnia 2005 r. Międzynarodowe Stowarzyszenie na rzecz Promocji Współpracy z Naukowcami z Nowych Niepodległych Państw byłego Związku Radzieckiego (INTAS) ogłosiło otwarte zaproszenie do składania wniosków na lata 2005-2006. Skarżący jest koordynatorem projektu przedłożonego INTAS w dziedzinie badań naukowych w odpowiedzi na wspomniane otwarte zaproszenie do składania wniosków.

2. Projekty, które uzyskały co najmniej 91 punktów na 100, zostały umieszczone na liście rezerwowej. Projekt skarżącego uzyskał 88,3 pkt na 100 i w związku z tym został odrzucony. W dniu 7 października 2006 r. skarżący złożył skargę do INTAS. Twierdził, że jego decyzja o odrzuceniu jego projektu była nie do przyjęcia, ponieważ projekt, który uzyskał wynik niższy od jego wyniku, został wybrany do finansowania. Stwierdził, że INTAS powinien dokonać przeglądu swojej decyzji. Według skarżącego nie otrzymał on żadnej odpowiedzi od INTAS.

3. W dniu 23 grudnia 2006 r. skarżący złożył do Rzecznika Praw Obywatelskich pierwszą skargę (sprawa 6/2007/GR) na decyzję INTAS. Rzecznik Praw Obywatelskich odrzucił go na podstawie art. 2 ust. 1 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, ponieważ INTAS nie jest instytucją ani organem wspólnotowym objętym mandatem Rzecznika Praw Obywatelskich [1].

4. W piśmie z dnia 23 stycznia 2007 r. skarżący wyjaśnił Rzecznikowi, że zamierza złożyć skargę przeciwko Komisji. Jego zdaniem Komisja, która jest członkiem Zgromadzenia Ogólnego INTAS i w związku z tym ma prawo głosu, nie podjęła prawidłowych działań w toku postępowania administracyjnego, które doprowadziło do przyjęcia statutu INTAS. Twierdził on ponadto, że Komisja dopuściła się niewłaściwego administrowania w zakresie, w jakim nie monitorowała ona w należyty sposób zarządzania funduszami wspólnotowymi przez INTAS. Skarżący twierdził, że instytucja powinna podjąć działania w celu naprawienia szkód, które poniósł w wyniku odrzucenia jego projektu do finansowania. Pismem z dnia 20 lutego 2007 r. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował skarżącego, że nie może rozpatrywać jego skargi, ponieważ nie zwrócił się wcześniej do Komisji z wnioskiem administracyjnym, zgodnie z wymogami art. 2 ust. 4 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich [2]. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich doradził skarżącemu, aby skontaktował się z Komisją, jeśli chce kontynuować swoją sprawę.

5. W dniu 27 lutego 2007 r. skarżący zwrócił się do Komisji, która przekazała kopię jego pisma likwidatorowi [3] INTAS. W piśmie skierowanym do instytucji skarżący podkreślił, że finansowany był projekt, który uzyskał wynik niższy od jego wyniku i w związku z tym był również niższy od mającego zastosowanie wyniku granicznego wynoszącego 91 punktów na 100. Skarżący uznał to za błędne. Twierdził ponadto, że Komisja nie stworzyła skutecznego systemu kontroli działalności INTAS przy przyjmowaniu jego statutu. W związku z tym INTAS mógł zarządzać znacznymi kwotami funduszy wspólnotowych bez żadnej kontroli. Komisja nie naprawiła tej sytuacji, a zamiast tego nadal finansowała INTAS ze środków wspólnotowych.

6. Komisja udzieliła odpowiedzi w dniu 25 kwietnia 2007 r. Komisja poinformowała skarżącego, że INTAS jest niezależnym podmiotem prawnym. Chociaż Komisja zapewniła największą część swojego finansowania, nie była zaangażowana w wewnętrzne operacje INTAS. Jeżeli chodzi o procedury oceny projektów przedłożonych INTAS, Komisja stwierdziła, że zostały one w całości przeprowadzone przez personel INTAS, wspomagany przez zewnętrznych oceniających.

7. Komisja załączyła jednak do pisma z dnia 25 kwietnia 2007 r. kopię odpowiedzi z dnia 13 kwietnia 2007 r., którą likwidator INTAS skierował do skarżącego w odpowiedzi na jego pismo z dnia 27 lutego 2007 r. Likwidator wyjaśnił, że procedura przeglądu INTAS dotycząca oceny projektów składała się z dwóch etapów. Pierwszy został przeprowadzony przez zewnętrznych ewaluatorów, a drugi przez Radę Naukowców. To Rada Naukowców podejmuje ostateczną decyzję w sprawie poszczególnych projektów i sporządza listę tych, które rekomenduje do finansowania.

8. Zarządca stwierdził ponadto, że w odpowiedzi na otwarte zaproszenie do składania wniosków w latach 2005–2006 INTAS otrzymał 2066 wstępnych wniosków. Spośród nich 386 wnioskodawców zostało dopuszczonych do drugiego etapu procedury i poproszonych o złożenie pełnego wniosku. Komisja INTAS otrzymała 382 w pełni kwalifikujące się wnioski. Spośród nich do finansowania zakwalifikowano 67 projektów. Likwidator wyjaśnił ponadto, że w wyjątkowych przypadkach projekt o początkowym wyniku poniżej ostatecznego wyniku granicznego, w tym przypadku 91 punktów na 100, może zostać przeniesiony w górę listy rezerwowej na podstawie zalecenia Rady Naukowców. Zalecenia te zostały przekazane Zgromadzeniu Ogólnemu w celu podjęcia ostatecznej decyzji. Likwidator podkreślił wreszcie, że ostateczne listy rankingowe oraz raporty przedłożone przez Radę Naukowców Zgromadzeniu Ogólnemu w związku z tym konkretnym wezwaniem zostały zatwierdzone jednogłośnie.

9. W dniu 21 maja 2007 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, ponieważ nie był usatysfakcjonowany powyższymi wyjaśnieniami.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

10. W dniu 27 lipca 2007 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie w sprawie następujących zarzutów i roszczeń.

Zarzuty

(i) Komisja nie działała prawidłowo przy przyjmowaniu statutu INTAS, nie narzucając skutecznego systemu kontroli działalności INTAS.

(ii) Komisja nie zagwarantowała należytego zarządzania finansami w kwocie 241,5 mln EUR przeznaczonej na finansowanie INTAS.

Roszczenie

Skarżący powinien otrzymać odszkodowanie za szkody, które poniósł w związku z rzekomo niesprawiedliwym wykluczeniem jego projektu z finansowania.

W piśmie z dnia 27 lipca 2007 r. skierowanym do Komisji, rozpoczynającym dochodzenie, Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do instytucji o wyjaśnienie, jaką kontrolę, o ile w ogóle, sprawuje ona nad działalnością INTAS oraz jakie środki podjęła w celu zagwarantowania właściwego zarządzania funduszami wspólnotowymi przez INTAS.

WNIOSEK

11. Rzecznik przesłał skargę do Komisji z prośbą o wydanie opinii. W dniu 3 grudnia 2007 r. Komisja otrzymała opinię i przekazała ją skarżącemu. W dniu 23 kwietnia 2008 r. Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał uwagi skarżącego dotyczące opinii Komisji.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

Uwagi wstępne

11. Jak wspomniano powyżej, Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie następujących zarzutów. (i) Komisja nie działała prawidłowo przy przyjmowaniu statutu INTAS, nie narzucając skutecznego systemu kontroli działalności INTAS. (ii) Komisja nie zagwarantowała należytego zarządzania finansami w kwocie 241,5 mln EUR przeznaczonej na finansowanie INTAS. Skarżący twierdził, że powinien otrzymać odszkodowanie za szkody poniesione w związku z rzekomo niesprawiedliwym wykluczeniem jego projektu z finansowania.

12. W świetle informacji przedstawionych przez Komisję w jej opinii Rzecznik Praw Obywatelskich uważa jednak, że należy rozpatrywać zarzuty pierwszy i drugi łącznie. Są to elementy, które potwierdzają główny zarzut skarżącego, a mianowicie, że jego projekt został niesprawiedliwie wykluczony z otrzymania wsparcia finansowego. Po dokonaniu ustaleń w tym zakresie zajmie się on twierdzeniem skarżącego, że powinien otrzymać odszkodowanie za poniesione szkody.

A. Domniemane bezprawne zachowanie Komisji jako członka Zgromadzenia Ogólnego INTAS polegające na umożliwieniu wyłączenia projektu skarżącego z finansowania

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

14. Skarżący uznał, że Komisja Europejska nie działała prawidłowo przy przyjmowaniu statutu INTAS, nie narzucając skutecznego systemu kontroli działalności INTAS. Na poparcie tej tezy stwierdził, że statut umożliwia INTAS otrzymywanie i wykorzystywanie środków finansowych Komisji Europejskiej, nie przewidując żadnego ścisłego systemu kontroli w celu zapewnienia stosowania dokładnej i przejrzystej procedury wyboru projektów. Ponadto wyraził wrażenie, że INTAS w rzeczywistości nie zapewnił wprowadzenia prawidłowych i przejrzystych procedur wyboru projektów. Odniósł się również do faktu, że Komisja nie była zaangażowana w wewnętrzną bieżącą działalność INTAS.

15. W swojej opinii Komisja wyjaśniła, że INTAS jest podmiotem prawnym całkowicie niezależnym od Komisji. Została założona w 1993 roku jako "Association International sans But Lucrative" (AISBL) zgodnie z prawem belgijskim. Jego struktura i funkcjonowanie musiały być zgodne z odpowiednimi przepisami, które obejmowały kompletny system kontroli jego działalności i zarządzania finansami. Komisja reprezentowała Wspólnotę na Zgromadzeniu Ogólnym INTAS, gdzie, jak każdy inny członek, miała jeden głos. Po przyjęciu statutu INTAS Komisja głosowała za jego przyjęciem w porozumieniu z pozostałymi członkami Zgromadzenia Ogólnego.

16. Komisja uznała, że statut INTAS i odpowiednie mechanizmy zapewniają odpowiedni system kontroli: a) wydatków, b) procedur wyboru wniosków oraz c) mechanizmów kontroli. Zapewniły one należyte zarządzanie środkami finansowymi przyznanymi jej przez jej członków, w tym wkładem finansowym Wspólnoty.

17. Komisja przedstawiła bardziej szczegółowy opis mechanizmu stosowanego w celu zapewnienia należytego zarządzania finansami w odniesieniu do przydzielonych jej środków. Zgodnie z art. 6 ust. 1 statutu „Walne Zgromadzenie jest odpowiedzialne za ogólną politykę dotyczącą prowadzenia i funkcjonowania działalności INTAS”. Obejmowało to między innymi zatwierdzenie a) procedur, których ma przestrzegać INTAS, b) budżetu rocznego, c) sprawozdań z działalności oraz d) sprawozdań finansowych. Zgromadzenie Ogólne podjęło również decyzję w sprawie priorytetowych obszarów badań, które mają zostać podjęte przez INTAS, oraz w sprawie finansowania wniosków po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Naukowców INTAS.

18. Zgodnie z art. 9 statutu Rada Naukowców zalecałaby Zgromadzeniu Ogólnemu wszelkie decyzje dotyczące wyboru laureatów i nadzorowałaby prace komitetów ds. przeglądu.

19. Jeśli chodzi o ocenę projektów przedłożonych INTAS, Komisja przypomniała, że INTAS przyznał środki na projekty badawcze w ramach następujących ugruntowanych procedur:

a) program prac,

b) zaproszenia do składania wniosków,

c) procedurę wyboru, zgodnie z podręcznikiem oceny INTAS i wytycznymi dla oceniających.

21. Art. 10 statutu stanowił, że co roku niezależny audytor zewnętrzny przeprowadza kolejne kontrole sprawozdań finansowych INTAS. Odpowiednie służby Komisji oraz Europejski Trybunał Obrachunkowy przeprowadziły kontrole dotyczące wkładów Wspólnoty.

22. Ponadto zgodnie z art. 11 ust. 2 statutu sekretariat INTAS prowadził regularne rachunki, w których rejestrowano wpływy i wypłaty oraz sposoby wykorzystania dostępnych środków. Prawidłowe wdrażanie przepisów regulujących działalność INTAS było stale nadzorowane przez Komisję Europejską i państwa członkowskie UE, w tym właściwe organy belgijskie.

23. W 2004 r. walne zgromadzenie zwróciło się o przeprowadzenie przez zespół audytorów zewnętrznych oceny obejmującej cały okres istnienia INTAS, do 2003 r., z naciskiem na portfel finansowania na lata 1998–2003.

24. Komisja podkreśliła ponadto następujące mechanizmy stosowane przez nią w celu kontroli działalności INTAS i wykorzystania przez nią funduszy wspólnotowych.

25. Po pierwsze, sprawowała kontrolę poprzez swój udział w walnym zgromadzeniu INTAS.

26. Po drugie, decyzję o przyznaniu INTAS środków wspólnotowych podjęto w drodze ustaleń umownych i powiązanych procedur. W szczególności wkłady Wspólnoty na rzecz INTAS były ustalane corocznie w drodze dwóch odrębnych działań, tzw. szczególnych działań wspierających (SSA) kolejnych programów ramowych WE. Pierwsze działanie obejmowało jedną subskrypcję [4] dokonaną przez Wspólnotę jako członka INTAS na pokrycie kosztów administracyjnych INTAS w danym roku. Drugie działanie było dotacją, która obejmowała działania INTAS na ten sam rok w rozumieniu sekcji VI rozporządzenia finansowego i jego zasad wykonania.

27. Po trzecie, co roku przeprowadzano szereg audytów przeprowadzanych przez audytorów zewnętrznych, zgodnie ze statutem INTAS. Ponadto właściwe służby Komisji i Europejski Trybunał Obrachunkowy przeprowadziły inne audyty [5].

W związku z powyższym Komisja uznała, że nie doszło do niewłaściwego administrowania z jej strony, co odpowiada zarzutom skarżącego.

28. W swoich uwagach dotyczących opinii Komisji skarżący podkreślił, że nigdy nie kwestionował tego, że Komisja nie była zaangażowana w procedurę oceny ani w wybór projektów przedłożonych INTAS. Uznał jednak, że skoro Komisja dysponuje jednym głosem na walnym zgromadzeniu, mogła mieć pewną kontrolę nad działaniami i zarządzaniem finansami prowadzonymi przez INTAS.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

29. W świetle pkt 12 i 13 powyżej głównym zarzutem skarżącego było to, że w wyniku podjętej przez INTAS decyzji o wyborze konkurencyjnego projektu został on potraktowany niesprawiedliwie. Skarżący uważa, że Komisja ponosi odpowiedzialność za to niesprawiedliwe traktowanie i ma obowiązek wypłacić mu odszkodowanie.

30. Jak wskazano w pkt 13 powyżej, punkty wskazane jako zarzuty (i) i (ii) odnoszą się do tego, w jaki sposób Komisja rzekomo nie zapobiegła zaistnieniu zarzucanego nieuczciwego charakteru lub nie podjęła niezbędnych środków ostrożności w celu zapobieżenia takiemu zaistnieniu.

31. W pierwszej kolejności należy zatem zbadać, czy domniemany nieuczciwy charakter, o którym mowa powyżej, rzeczywiście miał miejsce.

32. Aby uniknąć nieporozumień, Rzecznik pragnie podkreślić, że art. 195 Traktatu WE upoważnia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do badania ewentualnych przypadków niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji i organów wspólnotowych. Statut Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wyraźnie stanowi, że żadne działanie jakiegokolwiek innego organu lub osoby nie może być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich nie ma zatem uprawnień do rozpatrywania skarg wniesionych przeciwko innym instytucjom lub organom. Dochodzenie Rzecznika ogranicza się zatem do sprawdzenia, czy Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

33. W odniesieniu do domniemanego niesprawiedliwego traktowania skarżącego Komisja podkreśliła w swojej opinii, że nie był on zaangażowany w procedurę oceny. Wyjaśniła, że wniosek skarżącego został oceniony zgodnie z obowiązującymi procedurami selekcji. Projekt skarżącego uzyskał 88,3 punktów na 100. Wynik końcowy wyniósł 91 na 100. W związku z tym nie został on wpisany na listę rezerwową do celów finansowania. Komisja uznała, że w ocenie projektu skarżącego nie wystąpiły żadne błędy i że w związku z tym nie ma podstaw do przyznania skarżącemu odszkodowania.

34. W swoich uwagach skarżący stwierdził, że Komisja nie zajęła się konkretną kwestią podniesioną przez niego w skardze, a mianowicie, że projekt, który, podobnie jak jego, uzyskał wynik poniżej progu, otrzymał finansowanie.

35. Rzecznik zauważa, że skarżący nie uznał za dopuszczalne, aby projekt, który, podobnie jak jego, plasował się poniżej wyniku granicznego, tj. poniżej 91 na 100, otrzymał finansowanie, podczas gdy jego wniosek został odrzucony.

36. Odpowiednia metoda przetwarzania i oceny zastosowana przez INTAS w odniesieniu do zaskarżonego wniosku została wyjaśniona skarżącemu w piśmie likwidatora INTAS, które Komisja przekazała skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2007 r. W piśmie tym likwidator stwierdził, że w wyjątkowych przypadkach projekt o początkowym wyniku, który spadł poniżej ostatecznego wyniku granicznego, może zostać przeniesiony na listę rezerwową na podstawie zalecenia Rady Naukowców. Takie zalecenie zostało przekazane Zgromadzeniu Ogólnemu do ostatecznej decyzji.

37. Zarzut skarżącego wydaje się uzasadniony, ponieważ uważa on, że opisana powyżej metoda była arbitralna, pozbawiona formalnej podstawy prawnej i doprowadziła między innymi do niesprawiedliwego traktowania wnioskodawców. W odniesieniu do ewentualnego zaangażowania i obowiązków Komisji skarżący może być rozumiany jako argument, że Komisja nie wypełniła swojego ogólnego obowiązku zapewnienia dobrej administracji i należytego zarządzania finansami w odniesieniu do procedur stosowanych przez organizacje, które finansuje. Zdaniem skarżącego Komisja ponosi odpowiedzialność w zakresie, w jakim zaakceptowała metodę opisaną powyżej i nie podjęła działań, które byłyby konieczne, aby zapobiec wystąpieniu wyżej wymienionej rzekomej niesprawiedliwości. Skarżący uważa, że jest to przypadek niewłaściwego administrowania, który jego zdaniem pociąga za sobą obowiązek wypłacenia mu przez Komisję odszkodowania.

38. Rzecznik zauważa, że w procedurach INTAS dotyczących oceny i wyboru projektów badawczych i wniosków dotyczących sieci („procedury INTAS”) najpierw określono podstawowe zasady regulujące ocenę projektów. Następnie opisują kryteria wyznaczania niezależnych ekspertów, którzy są odpowiedzialni za ocenę projektów przedłożonych komisji INTAS. Zgodnie z pkt 2.1 „każdy wniosek jest oceniany wyłącznie na podstawie kryteriów oceny wyrażonych w pakiecie informacyjnym [dotyczącym otwartego zaproszenia do składania wniosków z 2005 r.] zaproszenia do składania wniosków udostępnionym wszystkim wnioskodawcom”.

39. Zgodnie z pkt 2.2:

„W każdej dziedzinie wnioski są finansowane, co do zasady, według kolejności w rankingu aż do wyczerpania dostępnych środków. Również co do zasady fundusze są przydzielane na różne dziedziny nauki w zależności od liczby otrzymanych wniosków. Jednak w obu przypadkach Rada Naukowców i Zgromadzenie Ogólne mogą wydawać odpowiednio różne zalecenia i decyzje.

40. Jak przewidziano w pkt 3 procedur INTAS, „każdy wniosek jest przydzielany przez Sekretariat co najmniej trzem niezależnym oceniającym.... Dostępny budżet określa referencyjną granicę na każdej liście rankingowej i umożliwia zdefiniowanie trzech obszarów:

• wnioski plasujące się powyżej 50 % progu referencyjnego („wyższy próg”) są automatycznie finansowane;
• wnioski plasujące się poniżej 50 % progu referencyjnego („dolny próg”) są automatycznie odrzucane;
• Wszystkie propozycje plasujące się pomiędzy górnym i dolnym progiem są weryfikowane przez Radę Naukowców INTAS w panelach tematycznych lub dedykowanych panelach interdyscyplinarnych.

41. Kiedy Rada Naukowców sfinalizuje sprawozdanie oceniające, Sekretariat przekazuje je Zgromadzeniu Ogólnemu do zatwierdzenia. Na podstawie tego zatwierdzenia Zgromadzenie Ogólne INTAS podejmuje decyzję w sprawie listy projektów, które mają zostać sfinansowane, oraz ich budżetów, a także w sprawie listy rezerwowej projektów kwalifikujących się do finansowania. Kworum wymaga, aby dwie trzecie członków Walnego Zgromadzenia było obecnych lub reprezentowanych na posiedzeniu. Decyzję podejmuje się większością dwóch trzecich głosów obecnych.

42. Z powyższego wynika, że ostateczna decyzja w sprawie wniosku nie opiera się wyłącznie na wynikach listy rankingowej sporządzonej przez zewnętrznych oceniających, lecz że Rada Naukowców jest zobowiązana do przeprowadzenia dalszego przeglądu i wydania ostatecznego zalecenia dotyczącego finansowania.

43. W związku z powyższym propozycja Rady Naukowców, aby zalecić finansowanie projektu, który pierwotnie znajdował się poniżej progu punktowego, w połączeniu z decyzją Zgromadzenia Ogólnego o zatwierdzeniu takiego zalecenia, nie może być uznana za arbitralną lub pozbawioną formalnej podstawy prawnej.

44. Jeżeli wnioskodawca nie jest zaznajomiony z procedurami INTAS, zrozumiałe jest, że nie zrozumiałby, dlaczego konkurencyjny projekt, który, podobnie jak projekt skarżącego, nie osiągnął progu granicznego, mimo to otrzymał finansowanie. Skarżący w tym przypadku postrzega takie traktowanie zarówno jako niesprawiedliwe, jak i nierówne. Należy jednak przede wszystkim przypomnieć, że powyższy aspekt postępowania jako taki nie dotyczył warunków, które wnioskodawcy mogli wziąć pod uwagę przy przygotowywaniu swoich wniosków. Kwestia nierównych warunków lub nierównego stosowania warunków nie powstaje zatem. Przeciwnie, rozpatrywany tu aspekt proceduralny dotyczył jedynie aspektu metodologicznego rozpatrywania wniosków. Wszystkie wnioski, w tym wnioski skarżącego, były rozpatrywane na równych warunkach i podlegały dalszemu przeglądowi przez Radę Naukowców. Brak jest dowodów na to, że możliwość ta została zastosowana w niniejszej sprawie w sposób nierówny lub nieuczciwy.

45. W świetle powyższego Rzecznik nie jest w stanie stwierdzić, że skarżący został poddany niesprawiedliwemu traktowaniu, które prowadziłoby do stwierdzenia, że Komisja naruszyła swój obowiązek, czy to konkretnie w odniesieniu do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, czy też w odniesieniu do przyjęcia ogólnych środków kontroli. W związku z tym zarzut ten nie może zostać uwzględniony.

46. W wyniku dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich nie uważa ponadto, aby skarga ujawniła jakiekolwiek niewłaściwe administrowanie ze strony Komisji działającej jako członek Zgromadzenia Ogólnego INTAS, jak twierdzi skarżący.

C. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka sprawę, stwierdzając, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 22 grudnia 2009 r.

---

[1] "Rzecznik Praw Obywatelskich pomaga w wykrywaniu przypadków niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji i organów Wspólnoty (...) Żadne działanie jakiegokolwiek innego organu lub osoby nie może być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich"

[2] "Skargę [...] należy poprzedzić odpowiednimi podejściami administracyjnymi do zainteresowanych instytucji i organów".

[3] W dniu 1 stycznia 2007 r. INTAS został postawiony w stan likwidacji.

[4] Kwota przydzielona INTAS jako subskrypcja została wpłacona zgodnie z art. 108 ust. 2 lit. d) rozporządzenia finansowego.

[5] Komisja wymienia następujące audyty, które zostały przeprowadzone oprócz audytów rocznych:

a) Kontrola na potrzeby poświadczenia wiarygodności za rok obrachunkowy 1999, przeprowadzona przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w styczniu 2002 r.

b) Sprawozdanie z audytu wewnętrznego BRT wydane dnia 11 grudnia 2002 r.

c) Komisja (DG RTD) zwróciła się do audytorów zewnętrznych o przeprowadzenie oceny wpływu INTAS na lata 1993-2004. Audytorzy opublikowali swoje sprawozdanie w dniu 25 listopada 2005 r.

d) W listopadzie 2006 r. Komisja wybrała również umowę SSA do kontroli przez zewnętrzne podmioty oceniające. Kontrola objęła okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.