Strasburg, 2 lipca 2008 r.

Szanowna Pani V.!

W dniu 24 listopada 2006 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w imieniu pani G. przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącą rozpatrzenia przez nią wniosku o udzielenie informacji w związku z Europejskim Rokiem Równych Szans dla Wszystkich. W swojej skardze przedstawił Pan szereg zarzutów (1). Z powodów wyjaśnionych w moim piśmie do Pana z dnia 23 lutego 2007 r. postanowiłem wszcząć dochodzenie tylko w odniesieniu do niektórych z nich.

W dniu 23 lutego 2007 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji.

Komisja przesłała swoją opinię w dniu 10 maja 2007 r. Przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do zgłaszania uwag, które przesłał Pan w dniach 29 czerwca i 16 lipca 2007 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Kontekst

Na podstawie wniosku Komisji Europejskiej Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły decyzję nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. ustanawiającą Europejski Rok na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (2007) - w kierunku sprawiedliwego społeczeństwa (2) ("dyrektywa 771/2006"). W dokumencie roboczym Komisji z dnia 1 czerwca 2005 r.(3), załączonym do wniosku Komisji, zaproponowano „cztery główne przesłania – prawa – reprezentacja – uznanie – i poszanowanie” jako szczegółowe cele „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich”.

Te cztery główne przesłania stały się później celami Europejskiego Roku i zostały wymienione w art. 2 decyzji 771/2006 w następujący sposób:

„a) Prawa – podnoszenie świadomości na temat prawa do równości i niedyskryminacji. Europejski Rok będzie podkreślał przesłanie, że wszyscy ludzie mają prawo do równego traktowania, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Europejski Rok sprawi, że grupy zagrożone dyskryminacją będą bardziej świadome swoich praw i obowiązującego prawodawstwa europejskiego w dziedzinie niedyskryminacji.

b) Reprezentacja - stymulowanie debaty na temat sposobów zwiększenia udziału w społeczeństwie grup będących ofiarami dyskryminacji oraz zrównoważonego udziału mężczyzn i kobiet. Europejski Rok zachęci do refleksji i dyskusji na temat potrzeby promowania ich większego uczestnictwa w społeczeństwie oraz ich zaangażowania w działania mające na celu zwalczanie dyskryminacji we wszystkich sektorach i na wszystkich szczeblach.

c) Uznawanie - Ułatwianie i celebrowanie różnorodności i równości. Europejski Rok będzie podkreślał pozytywny wkład, jaki ludzie, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, mogą wnieść do całego społeczeństwa, w szczególności poprzez podkreślanie korzyści płynących z różnorodności.

d) Szacunek - Promowanie bardziej spójnego społeczeństwa. Europejski Rok podniesie świadomość znaczenia eliminowania stereotypów, uprzedzeń i przemocy, promowania dobrych relacji między wszystkimi w społeczeństwie, a w szczególności między młodymi ludźmi, oraz promowania i rozpowszechniania wartości leżących u podstaw walki z dyskryminacją”.

W przedmiocie skargi

Według skarżącej, która jest doktorantką, już w 2001 r. opracowała "program 4R", który stał się ramami analitycznymi jej bieżącej rozprawy doktorskiej. Utrzymywała, że jej „program 4R” był oczywiście podstawą do opracowania czterech kluczowych przesłań Komisji zawartych w jej strategii dotyczącej „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich”.

Stwierdziła, że może dojść do naruszenia praw autorskich, i w dniu 7 czerwca 2005 r. przesłała e-mail na ogólną skrzynkę pocztową Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia Komisji Europejskiej („DG EMPL”) z prośbą o dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za „Europejski Rok Równych Szans dla Wszystkich”.

Następnego dnia, 8 czerwca 2005 r., skarżący przesłał kolejną wiadomość e-mail skierowaną do DG EMPL, a mianowicie do komisarza Špidli, dyrektora generalnego Quintina, oraz do pani Nolan, kierownik działu, zawierającą zarzut naruszenia praw autorskich.

Do wiadomości tej załączyła szczegółowy list z tego samego dnia, w którym zwróciła się o pilne dochodzenie w sprawie podejrzenia naruszenia praw autorskich. Skarżąca poinformowała Komisję, że określenie czterech głównych tematów w jej strategii na „Europejski Rok Równych Szans dla Wszystkich” było nieznacznie zmienioną wersją „programu 4R”, do którego prawa autorskie posiadała od 2001 r. Skarżąca stwierdziła, że profesor X jest skłonna zeznawać na temat oryginalności jej pracy. Skarżąca zwróciła się do Komisji o przekazanie jej informacji dotyczących dokumentów przygotowawczych do jej strategii na rok 2007 – „Europejski Rok Równych Szans dla Wszystkich”.

W wyżej wymienionym piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r. skarżąca zwróciła się również o przesłanie materiałów „na następujące (2) adresy: 1. [jej niemiecki adres pocztowy] [i] 2.[jej fiński adres pocztowy]”. Ponadto zdaniem skarżącej jej adwokat podał jej dane kontaktowe w Finlandii.

W dniu 16 czerwca 2005 r. skarżąca przesłała kolejną wiadomość e-mail skierowaną do p. Nolan, kierownik działu, z prośbą o udzielenie informacji dotyczących naruszenia jej praw autorskich i ponawiając wniosek z dnia 8 czerwca 2005 r. o udzielenie informacji na temat przygotowań do „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich”.

W dniu 22 czerwca 2005 r. dyrektor generalny Quintin udzielił skarżącemu odpowiedzi. W swojej odpowiedzi dyrektor generalna poinformowała skarżącą, że Komisja uznała jej zarzuty dotyczące naruszenia praw autorskich za nieuzasadnione i nieuzasadnione. Wyjaśniła, że Komisja nigdy nie wykorzystała ani nie uzyskała dostępu do żadnych prac, które opracowała w kwestii niedyskryminacji do celów opracowania wniosku Komisji w sprawie Europejskiego Roku. Ponadto dyrektor generalny zauważył, że wybór czterech słów kluczowych związanych z celami Europejskiego Roku, a mianowicie praw, reprezentacji, uznania i szacunku, nastąpił wyłącznie w wyniku wewnętrznej burzy mózgów przeprowadzonej przez urzędników Komisji. Dyrektor generalny poważnie zakwestionował możliwość, że nieopublikowana praca doktorska, która była jeszcze w przygotowaniu, mogła spowodować powstanie praw autorskich do tytułu składającego się z zaledwie czterech słów. Poinformowała również skarżącą, że nie ma zewnętrznego wkładu w opracowanie wniosku dotyczącego Europejskiego Roku, ponieważ skarżąca sugerowała w swoich przesłaniach, odnosząc się w szczególności do możliwości przedstawienia „programu 4R” podczas działań szkoleniowych organizowanych przez służby Komisji, podczas których profesor X przeprowadził jednodniowe szkolenie około rok wcześniej. Dyrektor generalny podkreślił, że żaden z materiałów szkoleniowych rozpowszechnianych przy tej okazji przez profesora X nie zawierał żadnych odniesień do „programu 4R”.

Tego samego dnia skarżący potwierdził pocztą elektroniczną otrzymanie pisma dyrektora generalnego z dnia 22 czerwca 2005 r. Skarżąca przytoczyła w tym piśmie zdanie, w którym odniosła się w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r. do profesora X. W związku z tym skarżąca zwróciła się o to, aby nie mylić nazwiska profesora X z jej zarzutami naruszenia, ponieważ wskazała go jedynie jako potencjalnego świadka w odniesieniu do oryginalności jej pracy.

W dniu 23 czerwca 2005 r. skarżąca powtórzyła swój wniosek, złożony w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r., stwierdzając, że „adresy do delegowania są wymienione w moim piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r.”.

W dniu 24 czerwca 2005 r. Komisja przesłała swoją odpowiedź wyłącznie na niemiecki adres skarżącego.

W dniu 27 czerwca 2005 r. skarżący przyjął do wiadomości odpowiedź Komisji z dnia 24 czerwca 2005 r.

W dniu 30 czerwca 2005 r. skarżąca ponowiła swój wniosek o dokumenty przygotowawcze wskazujące, w jaki sposób Komisja opracowała cztery główne tematy, a następnie zwróciła się o dostęp do rejestru wszystkich dokumentów związanych z pracami przygotowawczymi Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich.

W dniu 1 lipca 2005 r. skarżący wysłał do Komisji pismo z prośbą o informacje, które dokumenty związane z przygotowaniem „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich” znajdują się w rejestrze dokumentów Komisji. Ponieważ nie otrzymała odpowiedzi, skontaktowała się z Rzecznikiem Praw Obywatelskich (skarga 1711/2006/BB). Służby Rzecznika Praw Obywatelskich skontaktowały się z właściwymi służbami Komisji. W następstwie tej interwencji Komisja przesłała Rzecznikowi swoją odpowiedź z dnia 14 lipca 2006 r. skierowaną do skarżącego. Po przeanalizowaniu tej odpowiedzi z dnia 14 lipca 2006 r., w dniu 12 września 2006 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zamknął skargę 1711/2006/BB uregulowaną przez instytucję.

Ponadto w dniu 12 października 2006 r. prawnik skarżącego zwrócił się do Komisji o „(...) pełny wykaz prac przygotowawczych – dokumentów sporządzonych przed czerwcem 2005 r.”. Ponadto adwokat zwrócił uwagę Komisji na opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 1 lipca 2005 r. oraz na posługiwanie się przez niego niewłaściwym adresem, stwierdzając: „Wnioskowaliśmy o dostarczenie dokumentów w lipcu 2005 r., a w lipcu 2006 r. przesłaliśmy listę do Niemiec, które nie były już miejscem zamieszkania [skarżącego]”.

W dniu 19 października 2006 r. Komisja wyraziła ubolewanie z powodu niejasności w korzystaniu z adresów skarżącego i wyjaśniła, że jedynym adresem, który Komisja posiadała w tym czasie, był adres w Niemczech. W odniesieniu do istoty sprawy Komisja wyjaśniła, że nie istnieją żadne dalsze dokumenty przygotowawcze.

Skarżący nie był usatysfakcjonowany i ponownie zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił wszcząć dochodzenie w sprawie następujących zarzutów postawionych przez skarżącego:

(1) Komisja przekazała skarżącemu niewystarczające informacje dotyczące osoby lub osób odpowiedzialnych za przygotowanie Europejskiego Roku na rzecz Równych Szans dla Wszystkich.

W związku z tym skarżąca odniosła się do swojego wniosku z dnia 7 czerwca 2005 r. i stwierdziła, że „w poprzedniej wiadomości e-mail” w odpowiedzi na jeden z jej pierwotnych wniosków Komisja poinformowała ją jedynie, że „jeszcze nie podjęto decyzji, kto ostatecznie będzie odpowiedzialny za rok równych szans, ponieważ odbędzie się on dopiero w 2007 r. Obecnie przygotowujemy rok mobilności 2006"[sic].

oraz

(2) Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo wniosku skarżącej o udzielenie informacji w zakresie, w jakim przesłała jej odpowiedzi wyłącznie na jej adres w Niemczech, mimo że zwróciła się ona (w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r.) o przesłanie tych odpowiedzi również na jej adres w Finlandii.

WNIOSEK

Opinia Komisji

Komisja przedstawiła zasadniczo następujące uwagi.

Od czerwca 2005 r. prowadzona jest intensywna wymiana korespondencji między skarżącą a Komisją w sprawie jej skargi dotyczącej „prawa autorskiego” w sprawie „4R”(Prawa, Reprezentacja, Uznanie, Szacunek) Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich.

W dniu 22 czerwca 2005 r. Komisja odpowiedziała na e-maile skarżącej z dnia 7 i 16 czerwca 2005 r. skierowane do komisarza Špidli, dyrektora generalnego Quintina i kierownik działu p. Nolan, w których twierdziła ona, że jej prawa autorskie do „systemu 4R” zostały naruszone przez Komisję w związku z jej wnioskiem o ogłoszenie roku 2007 „Europejskim Rokiem Równych Szans dla Wszystkich”.

W dniu 24 czerwca 2005 r. dyrektor DG EMPL potwierdził otrzymanie e-maili skarżącego z dnia 22 i 23 czerwca 2005 r. i odniósł się do strony internetowej Komisji, która zawierała dokumenty związane z wnioskiem w sprawie ogłoszenia roku 2007 „Europejskim Rokiem Równych Szans dla Wszystkich”.

W dniu 4 lipca 2005 r. dyrektor DG EMPL odpowiedział na e-maile skarżącego z dnia 27 i 30 czerwca 2005 r., wyjaśniając, że pomysł ustanowienia Europejskiego Roku został po raz pierwszy przedstawiony przez Komisję w jej komunikacie w sprawie agendy społecznej, przyjętym w lutym 2005 r. Komisja przekazała skarżącemu adresy stron internetowych wymienionych w wyżej wymienionym komunikacie, a także link do strony internetowej, na której skarżący mógł znaleźć wszystkie dokumenty związane z wnioskiem dotyczącym Europejskiego Roku. Zauważyła, że „prace przygotowawcze”, do których odniosła się skarżąca, były w rzeczywistości dokumentem oceny skutków ex ante, który został jej przesłany jako załącznik pocztą elektroniczną w dniu 24 czerwca 2005 r.

W swojej opinii Komisja zauważyła również, że skarżąca utrzymywała, iż pierwotny pomysł leżący u podstaw „4R” wynikał z jej pracy doktorskiej. Według Komisji skarżąca nie była w stanie udowodnić, że jest właścicielem praw autorskich. Komisja podkreśliła i poinformowała skarżącego, że koncepcja „4R” wynika z szeroko zakrojonej wewnętrznej wymiany poglądów oraz że ani informacje zewnętrzne, ani eksperci nie byli w tym względzie wykorzystywani ani konsultowani.

Komisja stwierdziła, że dwukrotnie, tj. w dniach 24 czerwca 2005 r. i 14 lipca 2006 r., przesłała skarżącemu wszystkie dostępne informacje dotyczące Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich. W swojej opinii Komisja potwierdziła, że nie istnieją żadne inne dokumenty dotyczące wyboru „4R”, ponieważ był on po prostu wynikiem wewnętrznej „burzy mózgów”.

W odniesieniu do pierwszego zarzutu Komisja odpowiedziała, że do września 2005 r. pani Nolan była kierownikiem działu odpowiedzialnego za przygotowanie „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich”. Lockett zastąpił ją natychmiast po tym, a następnie do grudnia 2006 r. Od stycznia 2007 r. odpowiedzialnym kierownikiem działu jest pan Olsson.

W odniesieniu do drugiego zarzutu Komisja zauważyła, że skarżąca skarżyła się, iż nie przesłała żądanych informacji na dwa adresy, które podała w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r. skierowanym do komisarza Špidli, dyrektora generalnego Quintina, oraz do pani Nolan, kierownika działu. Według Komisji dokładne dochodzenie w sprawie archiwów trzech odbiorców doprowadziło do wniosku, że pisma tego nigdy nie znaleziono w aktach korespondencji żadnego z trzech odbiorców. Ponieważ Komisja nigdy nie otrzymała tego pisma, nie mogła przesłać informacji na adres, którego nie znała. Z tego powodu Komisja odpowiedziała jedynie na adres skarżącego w Niemczech.

Komisja stwierdziła, że zawsze odpowiadała na wnioski skarżącego w dobrej wierze i bez zatajania informacji na temat wewnętrznych przygotowań do Roku na rzecz Równych Szans dla Wszystkich.

Uwagi skarżącego

Podsumowując, skarżąca nie przedstawiła żadnych dodatkowych uwag w odniesieniu do swojego pierwszego zarzutu dotyczącego braku informacji na temat tego, kto był odpowiedzialny za przygotowanie „Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich”.

Skarżąca podtrzymała swój drugi zarzut, dostarczając kopię paragonu wysłanego pocztą elektroniczną komisarzowi Špidli, dyrektorowi generalnemu Quintinowi, oraz pani Nolan, kierownikowi działu, jako dowód na to, że jej pismo z dnia 8 czerwca 2005 r. zostało wysłane pocztą elektroniczną z dnia 8 czerwca 2005 r. o godz. 22:24:03 +0200 (CEST) i podpisane jej niemieckimi danymi kontaktowymi.

Skarżąca stwierdziła również, że argument Komisji, zgodnie z którym jej pismo z dnia 8 czerwca 2005 r. nigdy nie dotarło do głównego archiwum Komisji, jest niewiarygodny.

DECYZJA

1 Uwaga wstępna

1.1 Niniejsza skarga była następstwem wcześniejszej skargi (3559/2005/BB) złożonej przez skarżącego w dniu 14 listopada 2005 r., która dotyczyła zasadniczo (i) dostępu do dokumentów przygotowawczych do "Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich" oraz (ii) domniemanego naruszenia praw autorskich przez Komisję.

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich nie znalazł wystarczających podstaw do wszczęcia dochodzenia w sprawie tej skargi, ponieważ skarżąca nie przedstawiła wystarczających dowodów potwierdzających (i) istnienie uzupełniających dokumentów przygotowawczych oprócz tych, które zostały jej już dostarczone przez Komisję, lub (ii) jej prawa autorskie i ich potencjalne naruszenie przez Komisję. W związku z tym w dniu 11 stycznia 2006 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zamknął sprawę.

1.2 Ponadto w późniejszej korespondencji z dnia 19 kwietnia 2006 r. skarżąca wyjaśniła, że nie chce wnosić skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącej praw autorskich jako takich.

1.3 Niniejsze dochodzenie nie obejmuje zatem oceny kwestii związanych z prawami autorskimi, mimo że wymiana odnośnej korespondencji między skarżącym a Komisją, do której odnosi się niniejsza decyzja, dotyczy merytorycznych kwestii związanych z prawami autorskimi.

2 Rzekomo niewystarczające informacje na temat tego, kto był odpowiedzialny za przygotowanie "Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich"

2.1 Skarżący twierdził, że Komisja nie dostarczyła wystarczających informacji na temat osoby lub osób odpowiedzialnych za przygotowanie "Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich".

2.2 W swojej opinii Komisja podała nazwiska kierowników działów odpowiedzialnych za przygotowanie "Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich" na różnych etapach jego przygotowywania.

2.3 Rzecznik zauważa przede wszystkim, że w dniu 7 czerwca 2005 r. skarżąca zwróciła się do Komisji z wyraźnym wnioskiem o podanie jej wymienionego(-ych) nazwiska (nazw): „W odniesieniu do domniemanego naruszenia praw autorskich proszę o bezzwłoczne przesłanie mi danych kontaktowych do [sic] osoby odpowiedzialnej za Europejski Rok Równych Szans dla Wszystkich”. Według skarżącej jej pytanie było uzasadnione faktem, że w jednym z poprzednich e-maili Komisja poinformowała ją jedynie, że: „nie zdecydowano jeszcze, kto ostatecznie będzie odpowiedzialny za rok równych szans, ponieważ odbędzie się on dopiero w 2007 r. Obecnie przygotowujemy rok mobilności 2006"[sic].

Nawet jeśli wydaje się, że następnego dnia skierowała ona kolejną wiadomość e-mail do Komisji bezpośrednio do wskazanego kierownika działu, a mianowicie pani Nolan, Rzecznik rozumie, że skarżąca nadal nie była pewna, czy osoba kontaktowa, do której się zwracała, była odpowiednią osobą.

2.4 Na podstawie dostępnych dowodów w postaci dokumentów wydaje się, że Komisja w żadnym z kolejnych pism skierowanych do skarżącego nie odpowiedziała na konkretne zapytanie skarżącego z dnia 7 czerwca 2005 r. i nie wyjaśniła, dlaczego nie mogła tego uczynić.

2.5 Rzecznik zauważa jednak, że w swojej opinii wydanej w kontekście niniejszego dochodzenia Komisja przedstawiła szczegółowe informacje dotyczące osób odpowiedzialnych za przygotowanie "Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich".

W swoich późniejszych uwagach skarżąca nie wydawała się podtrzymywać swojego zarzutu.

W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że Komisja podjęła kroki w celu ustosunkowania się do pierwszego zarzutu skarżącego i w związku z tym stwierdza, że dalsze dochodzenia w tym aspekcie skargi nie są konieczne.

3 Domniemane niewłaściwe wykorzystanie adresów skarżącego

3.1 Skarżąca twierdziła, że Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo jej wniosku o udzielenie informacji w zakresie, w jakim przesłała jej odpowiedzi wyłącznie na jej adres w Niemczech, chociaż zażądała (w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r.), aby odpowiedzi zostały przesłane zarówno na jej adres niemiecki, jak i fiński.

3.2 Komisja zauważyła, że przeprowadziła staranne dochodzenie w sprawie e-archiwów trzech adresatów wyżej wymienionego pisma skarżącego wysłanego pocztą elektroniczną, a mianowicie komisarza Špidli, dyrektora generalnego Quintina i pani Nolan, kierownika działu. Jednakże tego listu wysłanego pocztą elektroniczną nigdy nie znaleziono w e-archiwach żadnego z trzech odbiorców. Ponieważ Komisja nigdy nie otrzymała tego pisma, nie mogła przesłać informacji na adres, którego nie posiadała. Z tego powodu odpowiedziała jedynie na adres skarżącej w Niemczech, o którym wiedziała, ponieważ jej wcześniejsze pisma były wysyłane z jej niemieckich adresów pocztowych i adresów e-mail.

3.3 Rzecznik zbadał e-mail skarżącej z dnia 8 czerwca 2005 r. wraz z załączonym do niego pismem, którego kopię przekazała wraz ze skargą. Po pierwsze, zauważa on, że w piśmie tym skarżąca wyraźnie podała zarówno swój niemiecki adres pocztowy, jak i fiński adres pocztowy. Skarżący stwierdził również, że „[a]ll materiały wymagane w niniejszym piśmie należy przesłać na następujące dwa (2) adresy: 1. [Niemiecki adres pocztowy] [i] 2. [Fiński adres pocztowy]”.

3.4 Na wstępie Rzecznik zwraca uwagę, że według niego w dniu 8 czerwca 2005 r. skarżąca zwróciła się do Komisji i trzech wskazanych osób o przesłanie wszelkiej korespondencji na jej fiński i niemiecki adres, ponieważ z uwagi na jej zamiar zmiany miejsca zamieszkania istniało ryzyko, że nie otrzyma korespondencji, jeśli zostanie ona wysłana tylko na jeden z powyższych adresów. Rzecznik zauważa w tym względzie, że w swoim komunikacie do Komisji z dnia 12 października 2006 r. adwokat skarżącego stwierdził: „Wnioskowaliśmy o dostarczenie dokumentów w lipcu 2005 r., a w lipcu 2006 r. przesłaliśmy listę do Niemiec, które nie były już miejscem zamieszkania [skarżącego]”.

3.5 W tym kontekście Rzecznik zauważa, że Komisja przesłała odpowiedzi w dniach 22 czerwca 2005 r., 4 lipca 2005 r. i 14 lipca 2006 r. wyłącznie na niemiecki adres skarżącego. W swojej opinii Komisja wyjaśniła, że dokonała tego, ponieważ jej służby najwyraźniej nie otrzymały pisma skarżącego z dnia 8 czerwca 2005 r., w którym domagał się on wysłania odpowiedzi na oba adresy.

3.6 Rzecznik docenia fakt, że Komisja przeprowadziła dochodzenie w swoich archiwach w celu prześledzenia pisma skarżącego, które zostało wysłane pocztą elektroniczną.

3.7 Rzecznik jest jednak zaniepokojony faktem, że nie znaleziono żadnych śladów tego pisma, podczas gdy skarżąca przedstawiła w swoich uwagach kopię potwierdzenia wysłanego pocztą elektroniczną jako dowód, że jej pismo z dnia 8 czerwca 2005 r. zostało wysłane pocztą elektroniczną z dnia 8 czerwca 2005 r. o godz. 22:24:03 +0200 (CEST) i zawierało jej fińskie i niemieckie dane kontaktowe.

3.8 Na podstawie dostępnych dowodów nie wydaje się zatem pewne, że Komisja nie otrzymała omawianego e-maila skarżącego, mimo że z drugiej strony nie jest wykluczone, że w ramach wewnętrznego rozpowszechniania przez Komisję załączone do niego pismo nie dotarło do jego bezpośrednich adresatów w DG EMPL, a mianowicie do komisarza Špidli, dyrektora generalnego Quintina i kierownik działu A. Nolan.

3.9 Rzecznik zauważa jednak, że (i) w dniu 23 czerwca 2005 r. skarżąca odniosła się do wniosku zawartego w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r.:

„W nawiązaniu do mojego listu z dnia 8 czerwca 2005 r. oraz do moich wczorajszych maili: Proszę o dopilnowanie, aby wszystkie prace przygotowawcze do „Europejskiego Roku na rzecz Równych Szans dla Wszystkich” wraz z dokumentami przesłanymi do Parlamentu Europejskiego zostały mi dziś przesłane. Adresy delegowania są wymienione w moim piśmie zdnia 8 czerwca 2005 r.”(podkreślenie dodane).

Zauważa on również, że (ii) w swojej odpowiedzi z dnia 24 czerwca 2005 r. Komisja potwierdziła otrzymanie e-maila skarżącego z dnia 23 czerwca 2005 r.

3.10 W związku z powyższym Rzecznik nie jest przekonany, że Komisja może nie być świadoma konieczności wykorzystania więcej niż jednego adresu skarżącego w celu skontaktowania się z nim.

3.11 Biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w pkt 3.4 powyżej, Rzecznik zauważa jednak, że w rzeczywistości wszystkie odpowiedzi Komisji dotarły do skarżącej pod jej niemieckim adresem.

Ponadto już w trakcie wymiany korespondencji ze skarżącym przed złożeniem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja wyjaśniła kwestię adresów. Ponadto w piśmie z dnia 19 października 2006 r. skierowanym do skarżącej wyraziła ubolewanie z powodu zamieszania w adresach i przesłała swoją odpowiedź na adres skarżącej w Finlandii, który wydaje się być jej aktualnym adresem.

Rzecznik rozumie, że Komisja nie przesłała odpowiedzi na oba adresy z powodu zamieszania, które, jak przyznaje, istniało w obecnej dokumentacji i za które przeprosiła. Rzecznik ma zatem nadzieję, że w normalnych okolicznościach i w interesie dobrych stosunków z obywatelami Komisja prześle swoje odpowiedzi na różne adresy podane przez obywateli, jeżeli zwrócą się oni z takim wnioskiem.

3.12 Rzecznik uważa zatem, że dalsze dochodzenie w tej sprawie nie wydaje się konieczne.

4 Wnioski

Z powodów wymienionych w pkt 2.5 z uwag Komisji i uwag skarżącego wynika, że Komisja podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia pierwszego zarzutu i tym samym usatysfakcjonowała skarżącego w tym zakresie, w związku z czym dalsze dochodzenia w tym aspekcie skargi nie są konieczne. W odniesieniu do drugiego zarzutu i z powodów wymienionych w pkt 3.11 Rzecznik stwierdza również, że dalsze dochodzenia nie wydają się konieczne.

W tych okolicznościach Rzecznik zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Rzecznik stwierdził, że nie ma wystarczających podstaw do wszczęcia dochodzenia w sprawie zarzutów skarżącego dotyczących (i) wprowadzającego w błąd oświadczenia zawartego w piśmie Komisji z dnia 19 października 2006 r. oraz (ii) niewystarczającego i niewłaściwego uzasadnienia odpowiedzi Komisji. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego przekazania pisma osobie trzeciej Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że skarżący nie podjął wcześniej odpowiednich działań administracyjnych.

(2) Dz.U. 2006, L 146, s. 1.

(3) Dokument SEC(2005) 690.