Strasburg, 6 czerwca 2006 r.

Szanowny Panie,

W dniu 23 grudnia 2004 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Europejskiemu Urzędowi Doboru Kadr („EPSO”) dotyczącą Pana udziału w konkursie otwartym EPSO/A/16/04.

W dniu 19 stycznia 2005 r. przekazałem skargę dyrektorowi EPSO. EPSO przesłało swoją opinię w dniu 14 kwietnia 2005 r. Przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 27 czerwca 2005 r.

W dniu 20 września 2005 r. zwróciłem się do EPSO o dodatkowe informacje. EPSO przesłało swoje uwagi uzupełniające w dniu 10 października 2005 r. Przekazałem je Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 30 listopada 2005 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego fakty można podsumować w następujący sposób.

Skarżący wziął udział w konkursie otwartym EPSO/A/16/04 (administratorzy A7/A6 w dziedzinie technologii informacyjnych)(1).

Testy wstępne i test pisemny odbyły się w dniu 29 października 2004 r. W dniu 3 listopada 2004 r., krótko po testach, skarżący skontaktował się z EPSO w sprawie pytania nr 21 z testu c), które obejmowało serię pytań wielokrotnego wyboru mających na celu „ocenę ogólnych umiejętności [kandydatów], w szczególności umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi”. Jego zdaniem informacje podane w odniesieniu do tego pytania były niespójne (2). Po pierwsze, obliczył liczbę mieszkań z mniej niż trzema sypialniami w Irlandii w 2000 r. Zauważył on, że 5% z 1 275 000 mieszkań (tj. 63 750) odpowiada liczbie niższej niż liczba zaproponowana w odpowiedziach. Ponieważ liczba mieszkań z mniej niż trzema sypialniami zajmowanymi przez właściciela nie mogła być większa niż całkowita liczba mieszkań z mniej niż trzema sypialniami, postanowił on nie odpowiadać na to pytanie. Wskazał, że stracił dużo czasu na to pytanie i poprosił o prawidłowe odpowiedzi.

W dniu 4 listopada 2004 r. EPSO poinformowało skarżącego, że jego wniosek został przesłany do komisji konkursowej, a prawidłowe odpowiedzi można było udzielić dopiero po zapoznaniu się z wynikami kandydatów.

W dniu 26 listopada 2004 r. skarżący został poinformowany o swoich wynikach. Nie uzyskał minimalnej oceny w teście (c).

W dniu 29 listopada 2004 r. skarżący zwrócił się do EPSO pocztą elektroniczną z prośbą o podanie prawidłowych odpowiedzi na test c) oraz wymaganej liczby 600 najlepszych kandydatów.

W dniu 2 grudnia 2004 r. EPSO przesłało skarżącemu kopię jego odpowiedzi oraz prawidłowe odpowiedzi.

W tym samym dniu skarżący zwrócił się o ponowne zbadanie jego testu c) i uznanie jego braku odpowiedzi na pytanie nr 21 za prawidłową odpowiedź. Wyjaśnił, że jego pierwszą reakcją było obliczenie liczby mieszkań z mniej niż trzema sypialniami w Irlandii, aby wyeliminować niektóre odpowiedzi, a następnie zidentyfikować metodą prób i błędów jedyną poprawną odpowiedź. Z jego obliczeń wynika, że uzyskał liczbę mieszkań niższą niż cztery proponowane odpowiedzi.

W dniu 6 grudnia 2004 r. otrzymał on od EPSO odpowiedź zawierającą uzasadnienie pytania nr 21 oraz kopię jego odpowiedzi na testy wstępne.

W dniu 17 grudnia 2004 r. EPSO odpowiedziało na pismo skarżącego z dnia 2 grudnia 2004 r., wskazując, że prawidłowa odpowiedź na pytanie nr 21 została udzielona w piśmie z dnia 6 grudnia 2004 r., że komisja konkursowa nie mogła uznać braku odpowiedzi za prawidłową odpowiedź oraz że zgodnie z orzecznictwem sądów wspólnotowych każdy kandydat jest odpowiedzialny za czas poświęcony na przeczytanie testu i udzielenie odpowiedzi na pytania.

W swojej skardze skarżący uznał, że pytanie nr 21 zawiera niespójne dane, które mogą doprowadzić kandydata do wniosku, że jedna z proponowanych odpowiedzi jest prawidłowa lub że wszystkie odpowiedzi są błędne. Ponieważ żadna odpowiedź nie była prawidłowa, postanowił nie odpowiadać. Przeczytał ponownie ogłoszenie o konkursie oraz instrukcje zamieszczone na stronie internetowej EPSO i na pierwszych stronach egzaminu (c). Nie znalazł żadnej wzmianki, że odpowiedź inna niż jedna z czterech zaproponowanych odpowiedzi byłaby błędna. Ponadto nie znalazł żadnych przesłanek wskazujących na to, że dane mogą być niespójne. Jeżeli taka niespójność była umyślna, kandydaci powinni byli zostać o tym poinformowani. Takie wskazanie powinno być podane w ogłoszeniu o konkursie lub w instrukcjach. Ponadto, jeśli chodzi o czas poświęcony na udzielenie odpowiedzi na to pytanie, nie był on w stanie odnaleźć orzecznictwa przytoczonego przez EPSO w piśmie z dnia 17 grudnia 2004 r. Uznał on, że błąd w brzmieniu pytania może skłonić kandydata do ponownego dokonania obliczenia, co może stanowić sytuację odmienną od sytuacji rozpatrywanej przez Trybunał w decyzji, do której odnosi się EPSO. Skarżący chciał działać w imieniu wszystkich kandydatów, którzy nie odpowiedzieli na pytanie nr 21 z testu c) i uznał, że należy im przyznać dodatkowy punkt ze względu na niespójne informacje podane w pytaniu. Skarżący wskazał również, że EPSO nie przekazało mu żądanych przez niego informacji na temat oceny, którą kandydat powinien był uzyskać, aby znaleźć się wśród 600 najlepszych kandydatów. W związku z tym argumentował, że takie informacje powinny być systematycznie dostarczane w odniesieniu do każdego testu.

Skarżący skarżył się zatem na pytanie nr 21 z testu c), które w jego ocenie zawierało niespójne informacje. Twierdził, że na podstawie informacji przedstawionych w tabeli żadna z czterech zaproponowanych odpowiedzi nie może być prawidłowa. Twierdził również, że EPSO nie odpowiedziało na jego wniosek o udzielenie informacji dotyczących minimalnej liczby punktów wymaganej, aby znaleźć się wśród 600 najlepszych kandydatów. Skarżący twierdził, że brak odpowiedzi na pytanie nr 21 z testu c) należy uznać za prawidłową odpowiedź oraz że kandydaci, którzy nie odpowiedzieli na to pytanie, powinni otrzymać dodatkowy punkt.

W piśmie z dnia 19 stycznia 2005 r., w którym zwrócił się do EPSO o wydanie opinii w sprawie skargi, Rzecznik zwrócił się również do EPSO o wskazanie, czy komisja konkursowa rozważała możliwość unieważnienia pytania nr 21 z egzaminu c).

WNIOSEK

Opinia Europejskiego Urzędu Doboru Kadr

Opinię EPSO można podsumować w następujący sposób:

A) Pytanie nr 21 egzaminu wstępnego (c)

Jeśli chodzi o treść egzaminów, należy przede wszystkim podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „komisjom konkursowym należy przyznać szerokie uprawnienia w zakresie oceny warunków i szczegółowej treści egzaminów w ramach konkursu. Sąd nie może kontrolować zasad przeprowadzania egzaminu przyjętych przez komisję konkursową, chyba że w zakresie niezbędnym do zapewnienia równego traktowania kandydatów i obiektywnego wyboru dokonanego przez komisję konkursową. Do Trybunału nie należy również krytykowanie szczegółowej treści testu, chyba że treść ta nie jest ograniczona w granicach określonych w ogłoszeniu o konkursie lub nie jest zgodna z celami testu lub konkursu”(3).

EPSO przypomniało, że zgodnie z odpowiednim orzecznictwem komisja konkursowa ma szerokie uprawnienia w zakresie oceny nieprawidłowości lub błędu w konkursie otwartym, a mianowicie w zakresie sporządzania pytań wielokrotnego wyboru (4).

W odniesieniu do pytań dotyczących unieważnienia Sąd stwierdził w sprawach połączonych T-285/02 i T-395/02 Vega Rodriguez przeciwko Komisji, że pytania nie należy uznawać za błędne, chyba że jest ono wyraźnie niezgodne z celem konkurencji. Trybunał dodał, że tak nie jest, jeżeli kandydaci nadal mają możliwość ustalenia, która z odpowiedzi jest prawidłowa (5).

W przedmiotowej sprawie komisja konkursowa przeanalizowała pytanie nr 21 po uwagach skarżącego i zdecydowała, że biorąc pod uwagę informacje podane kandydatom w pytaniu, istnieje tylko jedna prawidłowa odpowiedź, która była jedną z czterech opcji przedstawionych kandydatom.

Pytanie nr 21 z testu c) brzmi:

„W 2000 r. 70 % wszystkich mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii posiadało co najmniej 3 sypialnie. Ile mieszkań z mniej niż 3 sypialniami i zajmowanych przez właściciela znajdowało się w Irlandii w 2000 r.?

Zgodnie z tabelą liczba mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii w 2000 r. wynosiła 80% z 1 275 000, a zatem 1 020 000. Jeśli, zgodnie z pytaniem, 70% z nich miało trzy lub więcej sypialni, to pozostałe 30% miało mniej niż trzy sypialnie. 30 % z 1 020 000 to 306 000. W związku z tym była tylko jedna prawidłowa odpowiedź - 306 000, a odpowiedź ta została udzielona, jako odpowiedź B.

W związku z powyższym komisja konkursowa postanowiła uznać pytanie nr 21 za prawidłowe i stwierdziła, że w związku z tym nie ma powodu, aby je unieważnić.

B) Roszczenie skarżącego o przyznanie mu dodatkowego punktu za nieudzielenie odpowiedzi na pytanie nr 21

EPSO wskazało, że dokonując korekty egzaminów i przyznając odpowiednie oceny, komisja konkursowa jest związana ogłoszeniem o konkursie i ogólnymi zasadami prawa regulującymi procedury konkursowe, a mianowicie zasadą równości. Uznanie braku odpowiedzi na pytanie za prawidłową skutkowałoby oczywiście brakiem poszanowania równości między kandydatami, ponieważ wynikiem takiego działania byłoby uznanie za prawidłowe odpowiedzi, które nie były. W związku z tym komisja konkursowa nie mogła przyjąć argumentu skarżącego.

C) Czas spędzony na próbie odpowiedzi na pytanie

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oraz, jak zostało wspomniane skarżącemu przez EPSO w następstwie jego uwag na ten temat, czas, jaki każdy kandydat poświęcił na udzielenie odpowiedzi na każde pytanie, wynikał z jego własnego wyboru i nie oznaczał naruszenia zasady równości ani nieprawidłowości w konkursie (6). A jeśli zgodnie z orzecznictwem ma to miejsce w przypadku stwierdzenia nieważności pytań, to w niniejszej sprawie, gdy pytanie było prawidłowe, powinno to mieć jeszcze większe znaczenie.

D) Niepoinformowanie EPSO o minimalnym poziomie oceny

Pismo zawierające te informacje zostało wysłane do skarżącego w dniu 12 kwietnia 2005 r. Kopię tego pisma załączono do opinii EPSO.

W związku z powyższym EPSO miało nadzieję wykazać, że wbrew twierdzeniom skarżącego w niniejszej sprawie nie doszło do niewłaściwego administrowania. W rzeczywistości pytanie nr 21 egzaminu pisemnego c) dostarczyło kandydatom prawidłowej odpowiedzi spośród czterech podanych opcji. Nie uchylając niniejszej decyzji, komisja konkursowa działała w ramach uprawnień przyznanych jej na mocy regulaminu pracowniczego oraz w odniesieniu do ogłoszenia o konkursie i ogólnych zasad prawa.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę i przedstawił w skrócie następujące uwagi.

W dokumentach przedłożonych przez EPSO przed egzaminem nie wspomniano o żadnym umyślnym błędzie ani niespójności w danych dotyczących pytań liczbowych. W związku z tym ponownie wykonał obliczenia. Przekonany o niespójności danych, postanowił nie odpowiadać na to pytanie. W trakcie testu skarżący nie sądził, że jedną z czterech odpowiedzi można znaleźć w innym obliczeniu. W związku z tym, w zależności od danych wybranych w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 21, kandydaci znaleźli się w różnych sytuacjach. Skarżący uznał za zaskakujące, że EPSO powołało się na orzecznictwo sądów wspólnotowych, aby uzasadnić błędne twierdzenie matematyczne (306 000 < 63 750). Uznał on, że komisja konkursowa powinna była uznać niespójność danych. Zauważył on, że orzecznictwo przywołane przez EPSO nie odpowiada jego konkretnej sprawie. Jego zdaniem niespójność danych wynikała albo z umyślnego wyboru dokonanego przez EPSO, a w tym przypadku EPSO powinno było poinformować kandydatów, ponieważ chodziło o istotne informacje; lub niespójność nie była umyślna i w tym przypadku EPSO powinno było uznać i skorygować swój błąd.

Naleganie EPSO na uznanie jego odpowiedzi za jedyną prawidłową odpowiedź na pytanie nr 21 stanowiło naruszenie zasady równości kandydatów, ponieważ faworyzowało kandydatów, którzy nie upewnili się co do spójności danych. Ponadto była ona nieuczciwa pod względem intelektualnym, ponieważ do czasu udowodnienia, że jest inaczej, 306 000 przewyższało 63 750.

Gdyby EPSO uznało swój błąd i naprawiło go, skarżący uznał, że przyznanie dodatkowego punktu wszystkim kandydatom, którzy nie odpowiedzieli na to pytanie, nie byłoby sprzeczne z zasadą równości. Wręcz przeciwnie, to by ją wzmocniło. W rezultacie albo należy uznać, że żadna z udzielonych odpowiedzi nie była prawidłowa, co wydaje się niemożliwe, ponieważ niektórzy z wybranych kandydatów mogli nie zostać wybrani, gdyby ich odpowiedź na to pytanie nie została potraktowana jako prawidłowa, albo należy uznać, że te dwie odpowiedzi były prawidłowe.

Skarżący zakwestionował orzecznictwo przywołane przez EPSO w odniesieniu do czasu poświęconego na udzielenie odpowiedzi na pytanie. Jego zdaniem jego sytuacja różniła się od sytuacji rozpatrywanej przez sąd wspólnotowy, ponieważ niektórzy kandydaci byli zobowiązani do ponownego obliczenia z powodu niespójności danych dostarczonych przez EPSO. Błąd ten nie był związany ani z umiejętnościami obliczeniowymi lub rozumowania, ani z trudnością pytania, lecz z danymi dostarczonymi przez EPSO.

Skarżący potwierdził, że otrzymał pismo od EPSO z dnia 12 kwietnia 2005 r., w którym wskazano minimalną liczbę punktów spośród 600 najlepszych kandydatów. Wskazał on jednak, że terminy na wniesienie sprawy do sądu wspólnotowego są krótkie i że takie informacje powinny być dostarczone na czas, aby umożliwić kandydatom szybkie podjęcie decyzji, czy istnieje interes w złożeniu odwołania. Jeśli odpowiednie informacje zostały dostarczone z opóźnieniem, kandydaci zostali zniechęceni do odwoływania się.

Skarżący miał nadzieję, że EPSO uzna swój błąd, że procedury rekrutacji kandydatów, którzy znaleźli się na tym samym stanowisku co on, będą kontynuowane (egzamin ustny miał się odbyć we wrześniu 2005 r.) oraz że EPSO zapewni rzetelną ocenę egzaminów pisemnych, biorąc pod uwagę, że egzaminy pisemne pozostałych wybranych kandydatów zostały już poprawione.

Dalsze zapytania

Po dokładnym rozważeniu opinii EPSO i uwag skarżącego okazało się, że konieczne są dalsze dochodzenia. Rzecznik zwrócił się do EPSO o udzielenie dalszych informacji na temat zarzutu, że pytanie nr 21 z testu c) zawierało niespójne informacje. Wskazał, że jest przekonany, iż skarżący słusznie stwierdził, że pytanie zawiera niespójne informacje, ponieważ matematycznie niemożliwe jest, aby 30% wszystkich mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii miało mniej niż trzy sypialnie, jeśli tylko 5% wszystkich mieszkań ma mniej niż trzy sypialnie, a 80% wszystkich mieszkań jest zamieszkanych przez właściciela.

Dalsza opinia EPSO

Dalszą opinię EPSO można podsumować w następujący sposób.

Jak już wyjaśniono w pierwszej odpowiedzi, EPSO utrzymywało, że prawidłowa odpowiedź na pytanie nr 21 z testu c) wynosiła 306 000 (odpowiedź B) i że możliwe było obliczenie odpowiedzi, jak wyjaśniono poniżej:

Zgodnie z tabelą liczba mieszkań w Irlandii wynosi 1 275 000.

Wśród tych mieszkań 80% zajmował ich właściciel, czyli 1 275 000 x 80%, co odpowiada 1 020 000 mieszkań.

Ponieważ zgodnie z pytaniem 70% wszystkich mieszkań zajmowanych przez ich właściciela ma więcej niż trzy sypialnie, można wywnioskować, że 30% wszystkich mieszkań zajmowanych przez ich właściciela (tj. 1 020 000) ma mniej niż trzy sypialnie, czyli 1 020 000 x 30%, co odpowiada 306 000.

Ta prosta operacja matematyczna umożliwiła kandydatom znalezienie prawidłowej odpowiedzi.

Jeżeli skarżący uznał, że istnieje niespójność między danymi w tabeli a danymi w pytaniu, co nie było oceną komisji konkursowej, prawdą jest jednak, że ta domniemana niespójność nie miała wpływu na obliczenia niezbędne do uzyskania prawidłowej odpowiedzi.

Gdy tylko skarżący poinformował komisję konkursową o swoim ustaleniu, komisja konkursowa zbadała tę kwestię, ale ponieważ obliczenie było możliwe, uznała, że nie ma powodu, aby ją unieważnić.

Podejmując decyzję o nieuchyleniu pytania, komisja konkursowa działała w granicach swoich uprawnień przyznanych jej w regulaminie pracowniczym oraz zgodnie z ogłoszeniem o konkursie i ogólnymi zasadami prawa. Komisja konkursowa posiada szerokie uprawnienia w zakresie oceny szczegółowej treści egzaminów konkursowych i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądy wspólnotowe mogą kontrolować to uprawnienie w zakresie, w jakim doszło do oczywistego naruszenia zasad regulujących pracę komisji konkursowej.

Istotne było, aby kandydaci rozumieli powody, które skłoniły komisję konkursową do podjęcia decyzji, ale celem nie było rozpoczęcie dyskusji z kandydatami na temat ważności odpowiedzi i decyzji komisji konkursowej.

EPSO przypomniało, że ważne jest, aby komisja konkursowa działała w sposób spokojny, zarówno w interesie administracji, jak i kandydatów. Zgodnie z orzecznictwem tajność prac komisji konkursowych ma na celu zagwarantowanie ich niezależności i obiektywności ich prac, chroniąc je przed wszelkimi ingerencjami i naciskami zewnętrznymi, niezależnie od tego, czy pochodzą one od samej administracji wspólnotowej, zainteresowanych kandydatów czy osób trzecich.

Uwagi końcowe skarżącego

Uwagi końcowe skarżącego można podsumować w następujący sposób.

Skarżący uznał, że EPSO nie przedstawiło nowych informacji w pierwszej części odpowiedzi i po prostu powtórzyło stanowisko komisji konkursowej.

W celu przygotowania się do konkursu skarżący wziął udział w specjalistycznym szkoleniu, podczas którego kilkakrotnie wspomniano, że pytania zostały unieważnione z powodu błędów w brzmieniu, że test werbalny i numeryczny był szybkim testem, w którym rozumowanie dedukcyjne umożliwia kandydatom zyskanie dużo czasu w porównaniu z rozumowaniem indukcyjnym. W tym kontekście skarżący stwierdził, że żadna odpowiedź nie była prawidłowa. Nie miał powodu, aby dokonywać obliczeń, ponieważ niespójność danych była niepodważalna. Nieudzielenie odpowiedzi na to pytanie wydawało się najlepszym sposobem na podkreślenie tej niespójności.

Utrzymywał on, że w danych dostarczonych w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie występuje niepodważalna niespójność liczbowa i że ta niespójność ma wpływ na rozumowanie mające na celu znalezienie prawidłowej odpowiedzi. Uznał on, że nie unieważniając tego pytania, komisja konkursowa stworzyła nierówność między kandydatami, takimi jak on, którzy wybrali rozumowanie dedukcyjne, a kandydatami, którzy wybrali rozumowanie EPSO.

Jeżeli chodzi o zasady regulujące pracę komisji konkursowej, skarżący wskazał, że często był członkiem komisji konkursowych i przestrzegał ich zasad. Uznał jednak, że jeśli chodzi o błędne pytanie liczbowe, komisje konkursowe, w których brał udział, dostrzegłyby ten błąd. W związku z tym zastanawiał się, jaki obraz przedstawiali członkowie komisji konkursowej obecnego konkursu w odniesieniu do korpusu, który reprezentowali, oraz administracji, której służyli.

Wreszcie skarżący wskazał, że nie rozumie uwagi EPSO zawartej w ostatnim akapicie jego odpowiedzi. Ogłoszenie o konkursie opublikowane przez EPSO wspomina o możliwości odwołania się w przypadku, gdy kandydat nie jest usatysfakcjonowany decyzjami komisji konkursowej. Uznał, że postąpił dokładnie zgodnie z tą procedurą, pisząc do EPSO, a następnie zwracając się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Podczas gdy wahał się on między tą procedurą a odwołaniem do sądu wspólnotowego, wydawało mu się, że niespójność danych liczbowych była tak oczywista, że szybka mediacja pozwoliłaby EPSO przywrócić równość kandydatów bez kwestionowania uczciwości całego konkursu. Oczekiwał, że EPSO uzna jego błąd i zmieni jego ocenę, co doprowadziłoby do oceny jego egzaminu pisemnego. W związku z tym nie sądził, że wywiera presję na komisję konkursową, zwracając się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Uznał on, że gdyby EPSO uznało, że służby Rzecznika Praw Obywatelskich, rozpatrując jego skargę, próbowały wpłynąć na decyzję komisji konkursowej, oznaczałoby to, że EPSO ma wątpliwości co do neutralności Rzecznika.

Skarżący stwierdził, że ostatnia odpowiedź EPSO nie wykazała żadnych zachęcających oznak mediacji. Przyznał, że był rozczarowany, ponieważ wyniki konkursu zostały opublikowane bez możliwości ich zakwestionowania, a żadna inna konkurencja w jego okolicy nie wydawała się planowana. Miał wrażenie, że przegrał w tym procesie mediacji i zwrócił się do Rzecznika o poinformowanie go o kolejnym kroku w dochodzeniu.

DECYZJA

1 Domniemane niespójne dane w kwestii testu i powiązanego twierdzenia

1.1 Skarżący wziął udział w konkursie otwartym EPSO/A/16/04. Nie uzyskał wystarczających wyników w jednym teście (test c), który obejmował serię pytań wielokrotnego wyboru mających na celu ocenę ogólnych umiejętności kandydatów, w szczególności umiejętności werbalnych i numerycznych). W rezultacie został wykluczony z konkursu.

Skarżący twierdził, że pytanie nr 21 z testu c) zawierało niespójne informacje. Twierdził, że na podstawie informacji przedstawionych w tabeli żadna z czterech zaproponowanych odpowiedzi nie może być prawidłowa. W tym względzie wskazał on, że ani ogłoszenie o konkursie, ani instrukcje zamieszczone na stronie internetowej EPSO i na pierwszych stronach egzaminu c) nie zawierały żadnych wskazówek co do braku prawidłowej odpowiedzi na niektóre pytania lub niespójności danych w niektórych pytaniach. Uznał również, że jeżeli taka niespójność była umyślna, kandydaci powinni byli zostać o tym poinformowani. Skarżący twierdził, że brak odpowiedzi na pytanie nr 21 z testu c) należy uznać za prawidłową odpowiedź oraz że kandydaci, którzy nie odpowiedzieli na to pytanie, powinni otrzymać dodatkowy punkt.

1.2 W swojej pierwszej opinii EPSO przypomniało, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów wspólnotowych "komisjom konkursowym należy przyznać szerokie uprawnienia w zakresie oceny warunków i szczegółowej treści egzaminów konkursowych. Sąd nie może kontrolować zasad przeprowadzania egzaminu przyjętych przez komisję konkursową, chyba że w zakresie niezbędnym do zapewnienia równego traktowania kandydatów i obiektywnego wyboru dokonanego przez komisję konkursową. Do Trybunału nie należy również krytykowanie szczegółowej treści testu, chyba że treść ta nie jest ograniczona w granicach określonych w ogłoszeniu o konkursie lub nie jest zgodna z celami testu lub konkursu”(7). EPSO przypomniało również, że zgodnie z orzecznictwem komisja konkursowa ma szerokie uprawnienia w zakresie oceny nieprawidłowości lub błędu w konkursie otwartym, a mianowicie w zakresie sporządzania pytań wielokrotnego wyboru (8). W odniesieniu do kwestii unieważnienia pytań Trybunał stwierdził, że pytania nie należy uznawać za błędne, chyba że jest ono wyraźnie niezgodne z celem konkursu i że tak nie jest, jeżeli kandydaci nadal mają możliwość ustalenia, która z odpowiedzi jest prawidłowa (9).

W przedmiotowej sprawie komisja konkursowa przeanalizowała pytanie nr 21 po uwagach skarżącego i zdecydowała, że biorąc pod uwagę informacje podane kandydatom w pytaniu, istnieje tylko jedna prawidłowa odpowiedź, którą można znaleźć wśród czterech opcji udostępnionych kandydatom. Komisja konkursowa postanowiła uznać pytanie nr 21 za prawidłowe i stwierdziła, że w związku z tym nie ma podstaw do jego unieważnienia.

1.3 W swoich uwagach skarżący uznał, że naleganie EPSO na uznanie jego odpowiedzi za jedyną prawidłową odpowiedź na pytanie nr 21 stanowi naruszenie zasady równości kandydatów, ponieważ faworyzuje kandydatów, którzy nie upewnili się co do spójności danych. Ponadto EPSO było nieuczciwe pod względem intelektualnym, ponieważ do czasu udowodnienia, że jest inaczej, 306 000 osób przewyższało 63 750 osób.

1.4 Rzecznik zwrócił się do EPSO o udzielenie dalszych informacji na temat zarzutu, że pytanie nr 21 z testu c) zawierało niespójne informacje. Wskazał, że jest przekonany, iż skarżący słusznie stwierdził, że pytanie zawiera niespójne informacje, ponieważ matematycznie niemożliwe jest, aby 30% wszystkich mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii miało mniej niż trzy sypialnie, jeśli tylko 5% wszystkich mieszkań ma mniej niż trzy sypialnie, a 80% wszystkich mieszkań jest zamieszkanych przez właściciela.

1.5 W dalszej opinii EPSO wyjaśniło, że jeśli skarżący uznał, że istnieje niespójność między danymi w tabeli a danymi w pytaniu, ocena ta nie była oceną komisji konkursowej. Prawdą jest jednak, że ta rzekoma niespójność nie miała wpływu na obliczenia niezbędne do uzyskania prawidłowej odpowiedzi. Gdy tylko skarżący poinformował komisję konkursową o swoim ustaleniu, komisja konkursowa zbadała tę kwestię, ale ponieważ obliczenie było możliwe, uznała, że nie ma powodu, aby ją unieważnić. Podejmując decyzję o nieuchyleniu pytania, komisja konkursowa działała w granicach swoich uprawnień przyznanych jej w regulaminie pracowniczym oraz zgodnie z ogłoszeniem o konkursie i ogólnymi zasadami prawa. Komisja konkursowa posiada szerokie uprawnienia w zakresie oceny szczegółowej treści egzaminów konkursowych i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunał może dokonać kontroli tego uprawnienia w zakresie, w jakim doszło do oczywistego naruszenia zasad regulujących pracę komisji konkursowej. Istotne jest, aby kandydaci rozumieli powody, które skłoniły komisję konkursową do podjęcia decyzji, ale celem nie jest rozpoczęcie dyskusji z kandydatami na temat ważności odpowiedzi i decyzji komisji konkursowej. EPSO przypomniało, że ważne jest, aby komisja konkursowa działała w sposób spokojny, zarówno w interesie administracji, jak i kandydatów. Zgodnie z orzecznictwem tajność prac komisji konkursowych ma na celu zagwarantowanie ich niezależności i obiektywności ich prac, chroniąc je przed wszelkimi ingerencjami i naciskami zewnętrznymi, niezależnie od tego, czy pochodzą one od samej administracji wspólnotowej, zainteresowanych kandydatów czy osób trzecich.

1.6 Rzecznik przypomina przede wszystkim, że komisja konkursowa dysponuje znaczną swobodą uznania w odniesieniu do ustaleń i szczegółowej treści testów przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie (10). Swoboda ta musi być jednak wykonywana w sposób zgodny z przepisami ogłoszenia o konkursie, w szczególności z przepisami dotyczącymi celów egzaminów(11), z zasadą równego traktowania kandydatów (12) oraz ogólnie z zasadami dobrej administracji. Zasady te wymagają między innymi, aby instytucje i organy wspólnotowe były spójne w swoich działaniach administracyjnych (13) i dostarczały obywatelom informacji, które są dokładne i nie są przedstawiane w formie wprowadzającej w błąd (14).

1.7 W tym kontekście Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że zasada równego traktowania kandydatów w postępowaniach z zakresu konkurencji, będąca podstawową zasadą prawa wspólnotowego (15), zakłada między innymi, że pytania, które wiążą się z problemami matematycznymi, w ramach testu mającego na celu ocenę ogólnych umiejętności, a w szczególności "rozumienia werbalnego i liczbowego"kandydatów, muszą być sformułowane w taki sposób, aby umożliwić wszystkim kandydatom wykazującym zwykłą staranność ich analizę na podstawie tych samych informacji i danych liczbowych (16).

1.8 Rzecznik uważa jednak również, że należy wziąć pod uwagę, że przedmiotowy test miał na celu ocenę "umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi", a nie tylko "umiejętności werbalnych i numerycznych" kandydatów. Rzecznik uważa, że ani zasada równości, ani inne zasady dobrej administracji wspomniane na końcu pkt 1.6 niniejszej decyzji nie uniemożliwiają sformułowania i przedstawienia pytania wielokrotnego wyboru dotyczącego problemu matematycznego w sposób mający na celu ocenę „umiejętności rozumowania” kandydatów. W związku z tym powyższe zasady nie muszą zostać naruszone, jeżeli pytanie tego rodzaju w takim teście zawiera nie tylko informacje i dane liczbowe niezbędne do uzyskania prawidłowej odpowiedzi, ale także inne niespójne informacje i dane, które należy pominąć, aby uzyskać prawidłową odpowiedź.

W związku z tym, jeżeli komisja konkursowa formułuje w powyższy sposób pytanie w teście mającym na celu ocenę „umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi” kandydatów, co do zasady nie można uznać, że komisja konkursowa przekracza granice swobodnego uznania, jakim dysponuje w tym kontekście.

1.9 W niniejszej sprawie w ogłoszeniu o konkursie [pkt B. 1. lit. c)] i na stronie tytułowej egzaminu (c) wyraźnie stwierdzono, że egzamin ten składa się z "serii pytań wielokrotnego wyboru"mających na celu ocenę ogólnych umiejętności kandydatów, w szczególności umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi"(podkreślenie dodane). Pytanie wielokrotnego wyboru składało się z trzech części: tekst przedstawiający problem matematyczny i zawierający pewne istotne informacje i dane liczbowe; (ii) cztery proponowane odpowiedzi; (iii) tabela z sześcioma kolumnami, zawierająca pewne informacje i dane liczbowe istotne dla problemu matematycznego.

Rzecznik Praw Obywatelskich przyjmuje argument skarżącego, że dane zawarte w pytaniu były niespójne, ponieważ:

a) pierwsza część pytania sugerowała, że w 2000 r. 30% wszystkich mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii miało mniej niż trzy sypialnie;

b) w trzeciej części pytania (tabela) wskazano, że 5% (1 275 000) mieszkań w Irlandii ma mniej niż trzy sypialnie, czyli 63 750;

c) odpowiadało to liczbie, która była niższa niż którakolwiek z liczb zaproponowanych w odpowiedziach;

d) liczba mieszkań z mniej niż trzema sypialniami zajmowanymi przez właściciela nie może być większa niż całkowita liczba mieszkań z mniej niż trzema sypialniami.

W związku z tym Rzecznik wyraża ubolewanie, że EPSO odmówiło uznania wyżej wymienionej niespójności, ponieważ jej brak nie sprzyja dobrym stosunkom z obywatelami.

Kwestię, czy ta niespójność w danych przekazanych kandydatom stanowi przypadek niewłaściwego administrowania, należy ocenić na podstawie uwag poczynionych w pkt 1.8 powyżej.

1.10 Rzecznik zauważa, że trzecia część pytania (tabela) zawiera dane, których połączenie mogłoby doprowadzić do rozwiązania problemu matematycznego wynikającego z pytania ("Ile mieszkań z mniej niż 3 sypialniami i zajmowanych przez właściciela znajdowało się w Irlandii w 2000 r.?"), ale nie może również umożliwić kandydatom znalezienia prawidłowej odpowiedzi (B) udzielonej w drugiej części pytania. Odpowiedź tę można znaleźć tylko wtedy, gdy opiera się na danych podanych w pierwszej części pytania oraz w pierwszej, drugiej i szóstej kolumnie tabeli, pomijając dane zawarte w innych kolumnach (zwłaszcza w trzeciej kolumnie) tabeli. Niemniej jednak na podstawie ustaleń poczynionych w pkt 1.8 niniejszej decyzji sporne pytanie nie może zostać uznane za niezgodne z celem egzaminu c) i nie może zostać uznane samo w sobie za niezgodne z zasadą równego traktowania kandydatów lub z innymi zasadami dobrej administracji wskazanymi na końcu pkt 1.6 niniejszej decyzji.

W tym względzie Rzecznik zauważa, że ponieważ ogłoszenie o konkursie i strona tytułowa testu c) wyraźnie informowały kandydatów, że test ten obejmuje pytania mające na celu sprawdzenie ich ogólnych umiejętności, a w szczególności ich „umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi”(podkreślenie dodane), brak sprecyzowania przez EPSO w ogłoszeniu o konkursie lub w instrukcjach udzielonych kandydatom, że pytanie testowe może zawierać pewne niespójne informacje, takie jak w niniejszym przypadku, nie był sam w sobie przypadkiem niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik nie zgadza się z argumentacją skarżącego, że jest inaczej. Rzecznik uważa jednak, że zgodnie z dobrą praktyką administracyjną EPSO mogłoby rozważyć włączenie takiego wyjaśnienia do przyszłych ogłoszeń o konkursie, które zawierają przepis taki jak pkt B.1.c) przedmiotowego ogłoszenia o konkursie. Rzecznik Praw Obywatelskich poczyni dalszą uwagę w tym względzie.

1.11 Rzecznik zauważa również, że strona tytułowa spornego egzaminu dostarczyła kandydatom między innymi następujących informacji:

"- Każde z poniższych ćwiczeń zawiera pytania dotyczące tekstu lub tabeli, które są podane. Powinieneś wybrać prawidłową odpowiedź na każde pytanie.

- Decyzję w sprawie odpowiedzi należy podjąć wyłącznie na podstawie informacji podanych w tekście lub tabeli. Podkreśla się, że nie należy korzystać z żadnej (wcześniejszej) wiedzy i że prawidłowa odpowiedź opiera się wyłącznie na informacjach podanych w tekście lub tabeli.

Możesz wybrać tylko jedną odpowiedź na każde pytanie.

- Nie jest możliwe dokonanie poprawek na formularzu czytnika optycznego. (...)”

Biorąc pod uwagę charakter testu wielokrotnego wyboru, takiego jak ten, o którym mowa powyżej, wspomnianą jasną i jednoznaczną instrukcję, zgodnie z którą kandydaci „powinni wybrać prawidłową odpowiedź na każde pytanie”(podkreślenie dodane), oraz że, co do zasady i zgodnie z ogólną wiedzą, odpowiedzi, które można uznać za prawidłowe w kontekście testu wielokrotnego wyboru, ograniczają się do odpowiedzi zaproponowanych w teście, Rzecznik nie zgadza się z argumentem skarżącego, że jego brak odpowiedzi na przedmiotowe pytanie można uznać za prawidłową odpowiedź tylko dlatego, że nigdzie nie sprecyzowano, że wybór, który nie byłby ani A, ani B, ani C, ani D, stanowiłby de facto nieprawidłową odpowiedź.

1.12 Rzecznik zauważa ponadto, że jak wspomniano powyżej (zob. pkt 1.11 niniejszej decyzji), na stronie tytułowej testu c) podkreślono, że "prawidłowa odpowiedź opiera się wyłącznie na informacjach zawartych w tekście lub tabeli"(podkreślenie dodane). Jednakże, jak wyjaśniono powyżej (zob. pkt 1.10 niniejszej decyzji), prawidłowa odpowiedź na sporne pytanie opierała się na informacjach dostarczonych łącznie w jego tekście (pierwsza część pytania) i w jego tabeli (trzecia część pytania). W związku z tym sposób sformułowania tego pytania nie był zgodny z powyższym stwierdzeniem, co oznacza również, że informacje przekazane kandydatom na stronie tytułowej egzaminu c) były niedokładne. Stanowiło to przypadek niewłaściwego administrowania, a Rzecznik Praw Obywatelskich poczyni poniżej krytyczną uwagę.

1.13 Niemniej jednak, biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w pkt 1.7-1.11 niniejszej decyzji oraz fakt, że skarżący nie twierdził, iż brak odpowiedzi na sporne pytanie wynikał, nawet częściowo, z niespójności i nieścisłości wskazanych w pkt 1.12 powyżej, Rzecznik uważa, że jego wniosek zawarty w tym ostatnim punkcie nie oznacza, że odmowa EPSO (i) uznania braku odpowiedzi skarżącego na sporne pytanie za prawidłową odpowiedź, a w konsekwencji (ii) przyznania jemu i każdemu innemu kandydatowi, który nie odpowiedział na to pytanie, jednego dodatkowego punktu jest niesprawiedliwa i stanowi przypadek niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik nie zgadza się z zarzutem skarżącego i twierdzi, że jest inaczej. W związku z powyższym dorozumiane twierdzenie skarżącego, że nie powinien był zostać wykluczony z konkursu, również nie może zostać uwzględnione.

2 Rzekomy brak informacji

2.1 Skarżący twierdził również, że EPSO nie odpowiedziało na jego wniosek o udzielenie informacji dotyczących minimalnej oceny wymaganej, aby znaleźć się wśród 600 najlepszych kandydatów. W związku z tym argumentował, że takie informacje powinny być systematycznie przekazywane.

2.2 W swojej opinii EPSO wyjaśniło, że pismo zawierające te informacje zostało wysłane do skarżącego w dniu 12 kwietnia 2005 r.

2.3 W swoich uwagach skarżący potwierdził, że otrzymał pismo od EPSO z dnia 12 kwietnia 2005 r., w którym wskazano minimalną liczbę punktów spośród 600 najlepszych kandydatów. Skarżący wskazał, że terminy na wniesienie sprawy do sądów wspólnotowych są krótkie i że takie informacje umożliwiają kandydatom szybkie podjęcie decyzji, czy istnieje interes w odwołaniu. Jeśli informacja zostanie dostarczona z opóźnieniem, kandydaci są zniechęcani do odwołania się.

2.4 Rzecznik, po pierwsze, uważa, że ponieważ w kontekście niniejszego dochodzenia EPSO odpowiedziało na wniosek skarżącego o udzielenie wyżej wymienionych informacji i przekazało skarżącemu te informacje, EPSO podjęło działania w celu rozstrzygnięcia odpowiedniej części skargi. Skarżący zakwestionował jednak również terminowość przekazania informacji. W tym względzie Rzecznik przypomina, że zasady dobrej administracji wymagają, aby wnioski o udzielenie informacji były rozpatrywane w rozsądnym terminie (17), który zwykle nie może przekraczać dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku (18).

Rzecznik zauważa, że skarżący zwrócił się o wyżej wymienione informacje pocztą elektroniczną z dnia 29 listopada 2004 r. Rzecznik zauważa ponadto, że EPSO odpowiedziało na przedmiotowy wniosek skarżącego i przekazało mu odpowiednie informacje po wszczęciu dochodzenia przez Rzecznika, ponad cztery miesiące po otrzymaniu tego wniosku. Rzecznik zauważa również, że EPSO nie powołało się na żadne szczególne powody, dla których nie przekazało wcześniej tych informacji skarżącemu. W tych okolicznościach Rzecznik stwierdza, że EPSO nie rozpatrzyło wniosku skarżącego w rozsądnym terminie, co stanowiło przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich skieruje zatem do EPSO uwagę krytyczną.

2.5 W tym kontekście Rzecznik przyjmuje do wiadomości argumenty przedstawione przez skarżącego na poparcie jego twierdzenia, że EPSO nie rozpatrzyło prawidłowo jego wniosku o udzielenie informacji dotyczących minimalnej oceny wymaganej, aby znaleźć się wśród 600 najlepszych kandydatów. Biorąc pod uwagę te argumenty, Rzecznik nie wyklucza, że dobra administracja może wymagać od EPSO dostarczenia kandydatowi informacji takich jak ta, o której mowa w niniejszej sprawie, w terminie znacznie krótszym niż dwumiesięczny termin wskazany w pkt 2.4 niniejszej decyzji, w szczególności gdy kandydat w swoim wniosku o udzielenie informacji wskazuje na związek między udzieleniem informacji a skorzystaniem z prawa do wszczęcia postępowania sądowego przed sądami wspólnotowymi. Niemniej jednak, ponieważ wniosek skarżącego o udzielenie informacji nie zawierał takiego odniesienia oraz w świetle ustaleń poczynionych w pkt 2.4 niniejszej decyzji, Rzecznik nie uważa za konieczne, do celów niniejszego dochodzenia, ustosunkowanie się do zasadności tych argumentów.

3 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi należy poczynić następujące uwagi krytyczne:

Zasady dobrej administracji wymagają, aby instytucje i organy wspólnotowe były spójne w swoich działaniach administracyjnych i dostarczały obywatelom informacji, które są dokładne i nie są przedstawiane w formie wprowadzającej w błąd. W tym przypadku na stronie tytułowej testu c) podkreślono, że „prawidłowa odpowiedź opiera się wyłącznie na informacjach podanych w tekście lub tabeli”(podkreślenie dodane). Prawidłowa odpowiedź na sporne pytanie opierała się jednak na informacjach przedstawionych łącznie w jego tekście (pierwsza część pytania) i w jego tabeli (trzecia część pytania). W związku z tym sposób sformułowania tego pytania nie był zgodny z powyższym stwierdzeniem, co oznacza również, że informacje przekazane kandydatom na stronie tytułowej egzaminu c) były niedokładne. Stanowiło to przypadek niewłaściwego administrowania.

Zasady dobrej administracji wymagają, aby wnioski o udzielenie informacji były rozpatrywane w rozsądnym terminie, który zwykle nie może przekraczać dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku. W tym przypadku EPSO odpowiedziało na przedmiotowy wniosek skarżącego i przekazało mu odpowiednie informacje po wszczęciu dochodzenia przez Rzecznika Praw Obywatelskich, ponad cztery miesiące po otrzymaniu tego wniosku. Ponadto EPSO nie powołało się na żadne szczególne powody, dla których nie przekazało wcześniej tych informacji skarżącemu. W tych okolicznościach EPSO nie rozpatrzyło wniosku skarżącego w rozsądnym terminie. Stanowiło to przypadek niewłaściwego administrowania.

W świetle ustaleń poczynionych w pkt 1.13 niniejszej decyzji oraz biorąc pod uwagę, że dana instytucja nie ma już możliwości wyeliminowania wyżej wymienionych przypadków niewłaściwego administrowania, które nie mają ogólnych skutków, nie należy dążyć do polubownego rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Dyrektor EPSO zostanie również poinformowany o tej decyzji.

PONADTO UWAGA

Rzecznik sugeruje, że zgodnie z dobrą praktyką administracyjną EPSO mogłoby rozważyć włączenie do przyszłych ogłoszeń o konkursie przepisu takiego jak pkt B.1.c) ogłoszenia o konkursie, który dotyczyłby wyjaśnienia, czy pytanie testowe może zawierać niespójne informacje.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Dz.U. 2004, C 66 A.

(2) Pytanie nr 21 brzmiało następująco: „W 2000 r. 70 % wszystkich mieszkań zajmowanych przez właściciela w Irlandii posiadało co najmniej 3 sypialnie. Ile mieszkań z mniej niż 3 sypialniami i zajmowanych przez właściciela było w Irlandii w 2000 roku?

A. 714 000 B. 306 000 C. 160 000 D. 145 000

	Liczba mieszkań	% mieszkań z:			% mieszkań zajmowanych przez właściciela
	tys.	Mniej niż 3 sypialnie	3 do 5 sypialni	6 lub więcej sypialni
UE-15	11 026	16.0%	66.0%	18.0%	58.0%
Irlandia	1 275	5.0%	52.3%	42.7%	80.0%
Włochy	19 000	8.0%	77.0%	15.0%	68.0%
Niderlandy	6 225	11.5%	64.0%	24.5%	50.4%
Portugalia	3 056	8.9%	71.9%	19.2%	64.7%
Szwecja	4 044	33.5%	55.3%	11.2%	37.8%
Zjednoczone Królestwo	24 495	2.1%	60.3%	11.6%	68.2%

(3) Zob. sprawa 228/86 Goossens i in. przeciwko Komisji, Rec. 1988, s. 1819, pkt 14.

(4) Zob. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 2001 r. w sprawach połączonych T-167/99 i T-174/99 Giulietti i in. przeciwko Komisji, RecFP str. I-A-93 i II-441, pkt 61.

(5) Zob. wyrok z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawach połączonych T-285/02 i T-395/02 Vega Rodriguez przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany, pkt 36 i 40.

(6) Zob. ww. wyrok w sprawach połączonych T-167/99 i T-174/99 Giulietti i in. przeciwko Komisji, pkt 59.

(7) Zob. sprawa 228/86 Goosssens i in. przeciwko Komisji, Rec. 1988, s. 1819, pkt 14.

(8) Zob. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 2001 r. w sprawach połączonych T-167/99 i T-174/99 Giulietti i in. przeciwko Komisji, RecFP str. I-A-93 i II-441, pkt 61.

(9) Zob. wyrok z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawach połączonych T-285/02 i T-395/02 Vega Rodriguez przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany, pkt 36 i 40.

(10) Zob. np. sprawa T-5/04 Scano przeciwko Komisji, wyrok z dnia 13 lipca 2005 r., dotychczas nieopublikowany, pkt 44; decyzja w sprawie skargi 481/2001/IP.

(11) Zob. sprawa 228/86 Goossens i in. przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. 1819, pkt 14; Sprawa T-214/02 Martinez Valls przeciwko Parlamentowi, RecFP s. I-A-229 i II-1117, pkt 35.

(12) Zob. sprawa T-173/99 Elkaïm i Mazuel przeciwko Komisji [2000] RecFP I-A-101 i II-433, pkt 87; sprawa T-5/04 Scano przeciwko Komisji, przywołana powyżej, pkt 45.

(13) Zob. na przykład decyzję w sprawie skargi 754/2003/GG i decyzję w sprawie skargi 130/98/OV. Ta zasada dobrej administracji jest zawarta w art. 10 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego.

(14) Zob. decyzja w sprawie skargi 221/2002/ME.

(15) Zob. sprawa T-173/99 Elkaïm i Mazuel przeciwko Komisji [2000] RecFP I-A-101 i II-433, pkt 87.

(16) Por. sprawa C-19/00 SIAC Construction, Rec. 2001, s. I-7725, pkt 41 i 42: zasada równego traktowania oferentów oznacza, że „(...) kryteria udzielenia zamówienia muszą być sformułowane w specyfikacji istotnych warunków zamówienia lub ogłoszeniu o zamówieniu w taki sposób, aby umożliwić wszystkim właściwie poinformowanym i zwykle starannym oferentom ich interpretację w ten sam sposób”.

(17) Zob. decyzja w sprawie skargi 161/98/ME.

(18) Zob. art. 17 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego.