Szanowny Panie,

W czerwcu 2022 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej w powyższej sprawie.

W swojej skardze do Komisji twierdzi Pan, że na podstawie nielegalnie wydanego europejskiego tytułu egzekucyjnego przez sądy irlandzkie zajęto Pańskie mienie na Węgrzech i naruszono Pańskie prawa jako obywatela UE.

W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich twierdzi Pan, że Komisja nie interweniowała w celu wycofania wyżej wymienionego nakazu ani naprawienia Pańskiej sytuacji. Twierdzi Pan ponadto, że wobec braku interwencji Komisji UE powinna wypłacić Panu rekompensatę, i twierdzi Pan, że wyczerpał Pan wszystkie krajowe środki odwoławcze zarówno na Węgrzech, jak i w Irlandii.

Po dokładnej analizie wszystkich przekazanych nam informacji postanowiliśmy zamknąć dochodzenie następującym wnioskiem:

Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania [1].

Komisja dysponuje dużą swobodą w rozpatrywaniu skarg dotyczących naruszeń.[2] Polityka i priorytety Komisji w zakresie postępowania w przypadku naruszeń prawa UE zostały określone w komunikacie Komisji w sprawie prawa UE: Lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu [3]. Rolą Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach dotyczących skarg w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest zapewnienie, aby Komisja działała w granicach przysługującego jej szerokiego zakresu uznania, stosowała się do wytycznych dotyczących rozpatrywania skarg w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i stosunków ze skarżącymi, wyjaśniła, dlaczego zajęła szczególne stanowisko w sprawie skargi i nie popełniła oczywistego błędu w ocenie. Rzecznik Praw Obywatelskich nie może jednak ingerować w wykonywanie przez Komisję jej uprawnień dyskrecjonalnych w zakresie rozpatrywania co do istoty skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Ponadto Komisja nie jest zobowiązana do współpracy ze skarżącym w odniesieniu do każdej kwestii lub argumentu podniesionego w skardze w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Wystarczy raczej, że Komisja jasno wyjaśni, dlaczego zajęła stanowisko, które zajęła.

Jeśli chodzi o procedurę rozpatrywania Pańskiej skargi, zwracamy uwagę, że Komisja umożliwiła Panu przedstawienie uwag na temat swojego stanowiska przed zamknięciem sprawy. W związku z tym Komisja działała zgodnie ze swoimi wytycznymi.

Pismami z lutego 2019 r. i stycznia 2022 r. Komisja poinformowała Pana, że zasadniczo nie interweniuje w indywidualnych przypadkach, lecz jedynie w przypadkach systemowych i uporczywych naruszeń prawa UE. Stwierdził również, że nie działa i nie może działać w imieniu skarżących i że powinni oni dochodzić swoich roszczeń indywidualnie przed sądem. Komisja stwierdziła, że w niniejszej sprawie nic nie wskazuje na systemowe naruszenie prawa Unii przez Irlandię, a zatem nie ma podstaw do podjęcia przez nią działań.

Komisja stwierdziła również, że kwestia europejskich tytułów egzekucyjnych jest regulowana rozporządzeniem 805/2004 [4] i poinformowała Panią, że w celu sprostowania lub wycofania takiego nakazu należy złożyć wniosek zgodnie z rozporządzeniem 805/2004 [5], tj. przed sądem krajowym w Irlandii (państwie członkowskim, z którego pochodzi nakaz). Wskazała również na możliwość wystąpienia do węgierskich organów egzekwowania prawa o zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie rozporządzenia 805/2004 [6]. Ponadto Komisja stwierdziła, że organy państw członkowskich wykonujące takie nakazy mają bardzo ograniczone podstawy do odmowy ich wykonania i że jej zdaniem żadna z tych podstaw nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Nic nie wskazuje na to, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie obowiązującego prawa i środków odwoławczych dostępnych zarówno na szczeblu krajowym, jak i przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Fakt, że Pański wniosek do irlandzkiego High Court o uchylenie tytułu egzekucyjnego został odrzucony lub że węgierski Supreme Court odrzucił wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości UE [7], nie podważa stanowiska Komisji.

Jeśli chodzi o Pana wniosek o odszkodowanie, proszę zauważyć, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie ma uprawnień do przyznawania odszkodowań. Zgodnie z art. 340 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej podlega to wyłącznie właściwości sądów UE i tylko wtedy, gdy można spełnić warunki określone w orzecznictwie tych sądów.

W związku z powyższym uważamy, że Komisja przekazała Panu jasne informacje i powody zamknięcia Pańskiej skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Trybunał uważa, że stanowisko Komisji w tej sprawie jest uzasadnione.

Chociaż możesz być rozczarowany wynikiem sprawy, mamy nadzieję, że powyższe wyjaśnienia okażą się pomocne.

Z poważaniem,

Tina Nilsson
Kierownik Działu Rozpatrywania Spraw

Strasburg, 2 grudnia 2022 r.

[1] Pełne informacje na temat procedury i praw związanych ze skargami można znaleźć na stronie https://www.ombudsman.europa.eu/en/document/70707.  

[2] Zob. wyrok Trybunału z dnia 14 lutego 1989 r. w sprawie 247/87 Starfruit przeciwko Komisji.

[3] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:52017XC0119(01)&from=EN

[4] Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych, dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A02004R0805-20221026

[5] Artykuł 10 ust. 1 lit. b).

[6] Artykuł 23 lit. e).

[7] Zgodnie z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.