Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) rozpatrzyła skargę dotyczącą wyników testów w procedurze rekrutacji funkcjonariuszy stałej służby. Skarżący nie uzyskał minimalnego wyniku ogólnego w teście wielokrotnego wyboru, aby móc przejść do następnego etapu procedury. Skarżący zakwestionował jego wyniki i wyraził zaniepokojenie, że był przedmiotem dyskryminacji rasowej i etnicznej. Skarżący poprosił o pytania i odpowiedzi, których Frontex mu nie udzielił.

Niezadowolony ze sposobu, w jaki Frontex zajął się tą sprawą, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie i zwrócił się do Fronteksu o rozważenie przekazania skarżącemu wykazu zawierającego, w formie pism, odpowiedzi udzielone przez skarżącego oraz prawidłowe odpowiedzi w teście wielokrotnego wyboru. Frontex przekazał skarżącemu informacje w tym zakresie.

Rzecznik stwierdziła, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w sposobie, w jaki Frontex obliczył wyniki testu skarżącego, ani nie było żadnych przesłanek wskazujących na dyskryminację.

Biorąc pod uwagę, że Frontex przekazał skarżącemu istotne informacje na temat testu wielokrotnego wyboru w trakcie dochodzenia, nie uzasadniono dalszych dochodzeń dotyczących tego aspektu sprawy. Rzecznik Praw Obywatelskich zamknął dochodzenie, proponując Fronteksowi udoskonalenie procedur rekrutacyjnych, tak aby informował kandydatów o wynikach każdego testu eliminacyjnego za pomocą siatki zawierającej, w odniesieniu do liczby odpowiadającej każdemu pytaniu, udzieloną odpowiedź (w formie pisma), a także prawidłową odpowiedź (również w formie pisma).

Sprawa dotyczyła decyzji Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Klimatu, Infrastruktury i Środowiska (CINEA) o rozwiązaniu umowy o udzielenie dotacji w dziedzinie transportu energii ze źródeł odnawialnych i odzyskaniu pełnej kwoty jej wkładu finansowego na rzecz projektu.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że CINEA nie zastosowała procedury określonej w umowie o udzielenie dotacji oraz że istnieją przesłanki wskazujące na to, że decyzja CINEA mogła nie być w pełni sprawiedliwa i proporcjonalna. Biorąc jednak pod uwagę niewypłacalność skarżącego´s oraz fakt, że Prokuratura Europejska bada potencjalne nieprawidłowości w kontekście projektu, nie można oczekiwać, że CINEA dokona znaczącego przeglądu swojej decyzji na tym etapie. W związku z tym Rzecznik stwierdziła, że dalsze dochodzenia nie są uzasadnione, i zamknęła sprawę.

Rzecznik zasugerował CINEA ulepszenie, aby zapewnić, że podobne kwestie nie pojawią się w przyszłych sprawach.

Sprawa dotyczyła procedury rekrutacyjnej zorganizowanej przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) dla pracowników zatrudnionych na czas określony w jej stałej służbie. Skarżący, kandydat biorący udział w tej procedurze, uzyskał minimalny ogólny wynik wymagany do przeprowadzenia eliminacyjnego testu wielokrotnego wyboru („test MCQ”). Frontex wykluczył go jednak z dalszego udziału w postępowaniu rekrutacyjnym, ponieważ nie uzyskał minimalnego wyniku w każdej z odrębnych sekcji testu wielokrotnego wyboru. Skarżący twierdził, że jego wykluczenie z procedury rekrutacyjnej było nieuczciwe, ponieważ wymóg ten, który uznał za arbitralny, nie został podany do wiadomości kandydatów przed testem wielokrotnego wyboru.

Rzecznik uznał, że Frontex ma swobodę w ustalaniu progów testu wielokrotnego wyboru na późniejszym etapie procedury rekrutacyjnej, pod warunkiem że zrobi to przed poznaniem indywidualnych wyników kandydatów. Ponieważ Frontex ustalił progi przed przeprowadzeniem testu, Rzecznik stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Niemniej jednak Rzecznik zasugerowała, aby w miarę możliwości Frontex rozważył informowanie kandydatów w swoich procedurach rekrutacyjnych o progach dla wszelkich testów eliminacyjnych przed testami, aby zwiększyć przejrzystość i umożliwić kandydatom lepsze przygotowanie się do testu.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził ponadto niedociągnięcia w sposobie, w jaki Frontex prowadził rejestry prac wewnętrznych wykonanych przez komisję selekcyjną. Rzecznik zasugerowała zatem, aby ze względu na przejrzystość i rozliczalność Frontex poprawił standardy jasności i dostępności takich rejestrów.

 

Sprawy dotyczyły decyzji Fronteksu o niezwracaniu skarżącym, którzy byli kandydatami w procedurze rekrutacyjnej Fronteksu na członków jego „stałej służby”, kosztów podróży i utrzymania po ich podróży do Warszawy (Polska) w celu przeprowadzenia testów pływackich i badań lekarskich. Przepisy Fronteksu dotyczące rekrutacji przewidują, że koszty związane z ostatecznym badaniem lekarskim będą zwracane tylko wtedy, gdy kandydat obejmie następnie stanowisko we Fronteksie, podczas gdy skarżący tego nie zrobili.

Rzecznik stwierdziła, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Fronteksu, chociaż Frontex połączył testy pływania z badaniem lekarskim ze względu na presję wywieraną na procedury rekrutacyjne, powinien był dokonać odrębnej oceny kosztów związanych z testami pływania.

Rzecznik Praw Obywatelskich zaproponował rozwiązanie, zgodnie z którym Frontex powinien ponownie rozważyć swoją decyzję o niezwracaniu skarżącym całości kosztów podróży i pobytu oraz rozważyć zwrot im nieuniknionych kosztów związanych z testami pływania, które przeszli. Frontex zgodził się wnieść wkład w postaci diety dziennej za dodatkową liczbę dni, w których skarżący przebywali w Warszawie w celu przystąpienia do testów pływackich.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem, że Frontex zaakceptował propozycję rozwiązania.

 

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (zwane dalej „Centrum Tłumaczeń”) oceniło ofertę w dziedzinie usług tłumaczeniowych i redakcyjnych. W szczególności skarżący był zaniepokojony interpretacją przez Centrum Tłumaczeń kryteriów wyboru i udzielenia zamówienia oraz sposobem, w jaki oceniło ono kryteria udzielenia zamówienia, a także decyzją Centrum Tłumaczeń o odstąpieniu od etapu proceduralnego „specyfikacji istotnych warunków zamówienia” (zasad mających zastosowanie do postępowania o udzielenie zamówienia).

Rzecznik stwierdziła, że Centrum Tłumaczeń nie zdefiniowało jasno i nie rozróżniło kryteriów wyboru i udzielenia zamówienia w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Stanowiło to niewłaściwe administrowanie. Ponieważ jednak Centrum Tłumaczeń ostatecznie nie udzieliło żadnego zamówienia na usługi tłumaczeniowe będące przedmiotem skargi, Rzecznik uznał, że wydanie zalecenia nie służy żadnemu użytecznemu celowi.

Rzecznik zasugerowała jednak, że w przyszłych zaproszeniach do składania wniosków Centrum Tłumaczeń powinno wyraźnie rozróżniać kryteria wyboru i udzielenia zamówienia w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, aby zachować zgodność z rozporządzeniem finansowym UE. W związku z tym Centrum Tłumaczeń powinno również zapewnić jasne instrukcje dotyczące rodzaju dowodów, które należy przedstawić zarówno w odniesieniu do kryteriów wyboru, jak i kryteriów udzielenia zamówienia. Rzecznik stwierdziła również, że będzie monitorować przyszłe zaproszenia do składania ofert i w razie potrzeby rozważy ponowne przeprowadzenie dochodzenia w tej sprawie.

Rzecznik wskazał również, że dobrą praktyką administracyjną jest upewnienie się, że oferenci są świadomi wszelkich decyzji o odstąpieniu od kroków proceduralnych określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, oraz że godne ubolewania jest to, że Centrum Tłumaczeń tego nie uczyniło. Niepoinformowanie oferentów o zrzeczeniu się czynności procesowej również stanowiło niewłaściwe administrowanie. Ponadto Rzecznik uznał, że zrzeczenie się czynności procesowej jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Przedstawiła odpowiednią propozycję poprawy w tym zakresie.