Szanowny Panie,

W dniu 2 sierpnia 2001 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (zwanemu dalej „EBI”). Twierdził Pan, że był nękany zawodowo przez wysokiego rangą urzędnika i że padł Pan ofiarą odmowy ochrony prawnej ze strony EBI.

W dniu 10 października 2001 r. przekazałem skargę prezesowi Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Europejski Bank Inwestycyjny przekazał swoją opinię w dniu 15 stycznia 2002 r. Przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 1 marca 2002 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Skarżący jest urzędnikiem Europejskiego Banku Inwestycyjnego od 1985 r. Rozpoczął pracę jako tłumacz w sekcji tłumaczeń hiszpańskich, a obecnie zajmuje stanowisko kierownika sekcji tłumaczeń hiszpańskich.

W dniu 15 stycznia 1999 r. sekretarz skarżącego udał się na urlop macierzyński. W momencie jej wyjazdu skarżący powiedział swojemu przełożonemu, że nie potrzebuje już zwykłego tymczasowego sekretarza zastępczego. W marcu 1999 r. potwierdził, że chce kontynuować pracę bez sekretarza szefa wydziału. Jego wniosek został przyjęty, a po powrocie do pracy we wrześniu 1999 r. sekretarz została przeniesiona do innej służby w EBI.

W dniu 19 grudnia 2000 r. skarżący zwrócił się pisemnie do departamentu zasobów ludzkich EBI, twierdząc, że wysoki rangą urzędnik EBI poinformował go, że wszczęto przeciwko niemu postępowanie w związku ze stwierdzeniem, że nie potrzebuje sekretarza. Według skarżącego wysoki rangą urzędnik powiedział mu, że równie dobrze mógłby opuścić EBI, ponieważ w przyszłości pozostali tłumacze i tak zostaną zwolnieni ze względu na nową politykę językową. Zdaniem skarżącego ostatecznym celem było skłonienie go do przejścia na wcześniejszą emeryturę.

W związku z błędami stwierdzonymi w hiszpańskim tłumaczeniu sprawozdania rocznego EBI komitet zarządzający postanowił zorganizować zewnętrzną ocenę prac tłumaczeniowych skarżącego.

Skarżący skrytykował organizację tej ekspertyzy i stwierdził, że jego były sekretarz był w nią zaangażowany. Aby to udowodnić, wezwał certyfikowanego grafologa do przeprowadzenia badania kaligraficznego. Następnie Bank przedstawił odręczne oświadczenie biegłego, aby potwierdzić analizę tłumaczeń dokonaną w dobrej wierze. Skarżący zwrócił się ponadto do biegłego o potwierdzenie, że oświadczenie to jest typowym przykładem jego pisma odręcznego, ale nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Dlatego po raz drugi zwrócił się do grafologa o przeprowadzenie kolejnego badania kaligraficznego.

W dniu 19 marca 2001 r. skarżący złożył skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich (411/2001/BB). Skarga została uznana za niedopuszczalną zgodnie z art. 2.3 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich, ponieważ nie wskazano przedmiotu skargi. Skarżący zwrócił się następnie do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w dniach 2, 3 maja i 5 czerwca 2001 r. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W swojej odpowiedzi Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich wyjaśnił, że skarżący musi podjąć uprzednie działania administracyjne zgodnie z art. 2.8 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, w szczególności postępowanie pojednawcze na podstawie art. 41 regulaminu pracowniczego Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

Prawidłowo ustanowiony zespół pojednawczy zwołany w dniu 16 lipca 2001 r. w celu polubownego rozstrzygnięcia sprawy. Zespół orzekający postanowił zalecić obu stronom następujące stanowisko pojednawcze:

EBI powinien potwierdzić, że skarżący jest tłumaczem i że nie ma wyraźnego zamiaru przeniesienia go z tego stanowiska.

Odniesienie do oceny eksperta zewnętrznego zostało już wyłączone z rocznej oceny skarżącego za 1999 r. i wszystkie jego ślady powinny zostać usunięte z akt osobowych skarżącego.

- Na znak dobrej woli EBI powinien dokonać na rzecz skarżącego płatności ex gratia w wysokości 15 000 EUR.

- Skarżący powinien zaakceptować fakt, że wszystkie kwestie poruszone w jego piśmie z dnia 19 grudnia 2000 r. zostały zamknięte i nie zostaną wskrzeszone później.

W dniu 1 sierpnia 2001 r. skarżący wystosował pismo do prezesa EBI, informując go, że próba przeprowadzenia postępowania pojednawczego na podstawie art. 41 regulaminu pracowniczego EBI nie powiodła się.

W dniu 2 sierpnia 2001 r. skarżący ponowił skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich i zarzucił:

Skarżący domagał się od Europejskiego Banku Inwestycyjnego ochrony przed arbitralną eksmisją i rehabilitacją zawodową. Domaga się również zadośćuczynienia za szkody majątkowe i niemajątkowe oraz potępienia sprawców.

WNIOSEK

Podsumowując, opinia Europejskiego Banku Inwestycyjnego była następująca:

1. W odniesieniu do zarzutu molestowania zawodowego bank uznał, że jest to poważne oskarżenie, które zostanie niezwłocznie rozpatrzone. Skarżący nie przedstawił jednak danych identyfikacyjnych zainteresowanego urzędnika ani żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Ponadto w piśmie z dnia 30 listopada 1999 r. dyrektor departamentu udzielił skarżącemu formalnych zapewnień, że jego poczucie molestowania zawodowego jest bezpodstawne.

Jeżeli chodzi o ocenę pracy skarżącego przez ekspertów zewnętrznych, zgodnie z polityką Banku, jeżeli nie otrzymano zapytania spoza sekcji językowej, nie przeprowadza się dalszych kontroli po przejściu przez tłumaczenie etapu kontroli jakości danej sekcji językowej. W przypadku sekcji hiszpańskiej tylko jeden tłumacz odpowiada za własną kontrolę jakości. Bank postanowił w związku z tym zorganizować ocenę eksperta zewnętrznego po pełnej dyskusji ze skarżącym i odpowiedział na wszystkie notatki skarżącego w tej sprawie. Bank w pełni przekazał skarżącemu wyniki oceny eksperta zewnętrznego, gdy tylko były one dostępne. Skarżący niesłusznie twierdził, że jego były sekretarz brał udział w przeglądzie jego pracy. Potwierdziło to odręczne oświadczenie biegłego.

2. Jeżeli chodzi o zarzut odmowy ochrony prawnej, EBI uznał, że roszczenia i wnioski skarżącego zawsze były rozpatrywane uczciwie, zgodnie z zasadami dobrej administracji oraz obowiązującymi przepisami i procedurami, w tym z zastosowaniem procedur odwoławczych.

Jeżeli chodzi o zarzut skarżącego dotyczący ochrony przed arbitralną eksmisją, Bank uznał, że ramy prawne, w których działa, chronią wszystkich pracowników przed arbitralną eksmisją. Żądanie rehabilitacji zawodowej było bezpodstawne w tym sensie, że skarżący zajmuje obecnie stanowisko kierownika sekcji tłumaczeń hiszpańskich. Zdaniem Banku nie spowodowała ona żadnych szkód materialnych ani moralnych ani nie jest informowana o żadnym przypadku nękania zawodowego. Uznał on zatem roszczenia odszkodowawcze za szkody materialne i moralne oraz wotum nieufności dla sprawców za bezpodstawne.

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przekazał opinię Europejskiego Banku Inwestycyjnego skarżącemu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag. W swojej odpowiedzi skarżący powtórzył zarzut nękania zawodowego przez wysokiego rangą urzędnika i stwierdził, że hierarchia konsekwentnie stoi po stronie wysokiego rangą urzędnika przeciwko skarżącemu.

Skarżący powtórzył swoje roszczenia dotyczące ochrony przed arbitralną eksmisją, wotum nieufności dla sprawców, zadośćuczynienia za szkody majątkowe i niemajątkowe oraz rehabilitacji zawodowej.

Ponadto skarżący zakwestionował decyzję zespołu orzekającego EBI z dnia 30 listopada 2001 r. dotyczącą odwołania wniesionego przez niego od jego rocznej oceny za rok 2000. Twierdzi, że wszystkie jego twierdzenia zostały odrzucone. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że ten nowy zarzut nie wchodzi w zakres pierwotnej skargi. Rzecznik Praw Obywatelskich nie uważa za konieczne ani właściwe zbadania nowego zarzutu w ramach dochodzenia w sprawie niniejszej skargi. W razie potrzeby można złożyć nową skargę.

DECYZJA

1.1 Skarżący twierdził, że był ofiarą nękania zawodowego ze strony wysokiego rangą urzędnika EBI. Skrytykował organizację oceny jego pracy przez zewnętrznego eksperta i stwierdził, że jego były sekretarz był zaangażowany w tę ocenę.

1.2 Europejski Bank Inwestycyjny stwierdził, że skarżący nie przedstawił danych identyfikacyjnych zainteresowanego urzędnika ani żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Wyjaśniła również, że w przypadku sekcji hiszpańskiej tylko jeden tłumacz odpowiada za własną kontrolę jakości. W związku z tym postanowiła zorganizować ocenę eksperta po pełnej dyskusji ze skarżącym.

1.3 Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że na wniosek skarżącego Bank starał się doprowadzić do polubownego rozstrzygnięcia sprawy za pośrednictwem zespołu pojednawczego. Skarżący odrzucił wnioski zespołu orzekającego w piśmie do Prezesa Banku. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że EBI podjął rozsądne działania pojednawcze, których skarżący nie był usatysfakcjonowany.

1.4 Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa również, że EBI stwierdził w swojej opinii, że sam niezwłocznie podejmie działania następcze w związku z zarzutem molestowania zawodowego, jeżeli skarżący będzie mógł podać więcej informacji na temat identyfikacji zainteresowanego urzędnika i przedstawić dowody na poparcie swojego twierdzenia.

1.5 W świetle powyższego dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie zarzutu skarżącego nie wykazało niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu skargi.

2.1 Skarżący zarzucił Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu odmowę wymierzenia mu sprawiedliwości.

2.2 Bank argumentował, że zarzuty skarżącego zawsze były rozpatrywane sprawiedliwie, bez dyskryminacji i zgodnie z zasadami dobrej administracji oraz obowiązującymi przepisami i procedurami, w tym z zastosowaniem procedur odwoławczych.

2.3 Na podstawie informacji dostarczonych przez skarżącego i EBI Rzecznik uważa, że bank zawsze starał się prawidłowo rozpatrywać zarzuty skarżącego. Odnotowuje również gotowość Banku do przedyskutowania ze skarżącym możliwości przywrócenia stosunków roboczych opartych na zasadach lojalności i wzajemnego zaufania między pracownikami a przełożonymi.

2.5 Rzecznik stwierdza zatem, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w tym aspekcie sprawy.

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Europejski Bank Inwestycyjny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania.

W świetle ustaleń zawartych w sekcjach 1 i 2 niniejszej decyzji, zgodnie z którymi nie doszło do niewłaściwego administrowania, Rzecznik nie uważa za konieczne dalszego badania twierdzeń skarżącego.

W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Prezes Europejskiego Banku Inwestycyjnego również zostanie poinformowany o tej decyzji.

Z poważaniem,

Jacob SÖDERMAN