Szanowny Panie,
W dniu 26 listopada 1999 r. przesłał Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej. Skarga dotyczyła rozpatrzenia przez Komisję wniosku złożonego przez S., flotę, dla której pracujesz.
W dniu 31 stycznia 2000 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja przesłała swoją opinię w języku włoskim w dniu 4 maja 2000 r., którą przekazałem Panu z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 27 czerwca 2000 r. otrzymałem Pańskie uwagi dotyczące opinii Komisji. W dniu 3 lipca 2000 r. poseł do PE Antonio DI PIETRO przekazał mi do wglądu kopię pisemnego pytania parlamentarnego, które skierował w tej samej sprawie w dniu 30 czerwca 2000 r.
W celu wyjaśnienia niektórych kwestii poruszonych przez instytucję w trakcie dochodzenia, w dniu 25 lipca 2000 r. zwróciłem się do Komisji o dostarczenie dalszych informacji przed końcem września 2000 r. W dniu 3 października 2000 r. Komisja zwróciła się o przedłużenie terminu do końca października 2000 r., co Rzecznik Praw Obywatelskich zaakceptował pismem z dnia 16 października 2000 r. Instytucja przesłała swoją dalszą opinię w dniu 23 października 2000 r. Przekazałem go Panu w dniu 26 października 2000 r. z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy, do dnia 30 listopada 2000 r. W dniu 12 grudnia 2000 r. otrzymałem Pańskie uwagi.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Skarżący pracuje dla S., somalijskiego przedsiębiorstwa rybackiego. Do dnia 30 czerwca 1998 r. przywóz z tego przedsiębiorstwa do Wspólnoty odbywał się w ramach porozumień dwustronnych zawartych z niektórymi Państwami Członkowskimi. Jednakże od czasu harmonizacji warunków przywozu produktów rybołówstwa od dnia 1 lipca 1998 r. przywóz produktów rybołówstwa do Wspólnoty przez państwa trzecie był dozwolony jedynie z państw wymienionych w załączniku do decyzji Komisji 97/296. Ponieważ Somalia nie została uwzględniona w tym wykazie, S. nie mogła już od tej daty przywozić produktów rybołówstwa do Wspólnoty.
W dniu 5 lutego 1998 r. S. złożyła wniosek o upoważnienie dla swoich 5 statków do dalszego wywozu produktów rybołówstwa ze swoich statków w ramach art. 11 ust. 6 dyrektywy Rady 91/493/EWG1, który stanowi, że: „W szczególnych sytuacjach i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 15 przywóz może być dozwolony bezpośrednio z przedsiębiorstwa lub statku przetwórni w państwie trzecim, jeżeli państwo trzecie nie jest w stanie zapewnić gwarancji ustanowionych w ust. 3, pod warunkiem że dane przedsiębiorstwo lub statek przetwórnia otrzymały specjalne zatwierdzenie w następstwie inspekcji przeprowadzonej zgodnie z ust. 2. Decyzja o zezwoleniu określa szczególne warunki przywozu, których należy przestrzegać w odniesieniu do produktów pochodzących z przedsiębiorstwa lub statków przetwórni.”
W dniu 18 listopada 1998 r. A. Poudelet i A. Buccellati z Biura ds. Żywności i Weterynarii przeprowadzili inspekcję pięciu statków. Pismem z dnia 9 grudnia 1998 r. pan Reichenbach z Komisji poinformował S., że w świetle końcowego sprawozdania z misji potwierdzającego pozytywny wynik kontroli zaleci Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa „zaproponowanie następnemu stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu projektu decyzji Komisji zezwalającej na przywóz produktów rybołówstwa S.”.
Ponieważ po piśmie z dnia 9 grudnia 1998 r. skarżący nie otrzymał już od służb Komisji żadnych informacji dotyczących postępów w zakresie wnioskowanego zezwolenia, wniósł on skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarżący zarzucił Komisji brak informacji przez ponad rok i podkreślił pilny charakter upoważnienia, ponieważ bezczynność statków S. spowodowała znaczne straty finansowe.

WNIOSEK

Opinia Komisji W
swojej opinii w sprawie skargi Komisja przypomniała kontekst sprawy. Do dnia 1 lipca 1988 r. wywóz produktów rybołówstwa przez przedsiębiorstwo do Wspólnoty, który do dnia 30 czerwca 1998 r. odbywał się na podstawie porozumień dwustronnych zawartych przez przedsiębiorstwo z Państwami Członkowskimi, był dozwolony jedynie z państw trzecich wymienionych w Załączniku do decyzji Komisji 97/296. Ponieważ Somalia nie została włączona do tego wykazu i nie złożyła wniosku o włączenie, przywóz produktów rybołówstwa przez S. nie był dozwolony od dnia 1 lipca 1998 r.
Komisja przypomniała, że dyrektywa 91/493/EWG stanowi, że w szczególnych sytuacjach prawodawstwo wspólnotowe przewiduje w drodze wyjątku, że przywóz może być dozwolony bezpośrednio z przedsiębiorstwa lub statku przetwórni państwa trzeciego, w przypadku gdy to państwo trzecie nie jest w stanie zapewnić gwarancji warunków zdrowotnych podczas produkcji i zgodności z normami wspólnotowymi.
W dniu 18 listopada 1998 r., na wniosek S., zespół 2 inspektorów Biura ds. Żywności i Weterynarii Dyrekcji Generalnej XXIV (Polityka Konsumencka i Ochrona Zdrowia Konsumentów) przeprowadził inspekcję 5 jego statków z wynikiem pozytywnym.
W związku z tym w dniu 15 grudnia 1998 r. Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu przedstawiono wniosek dotyczący decyzji Komisji zezwalającej na przywóz z S. do Wspólnoty. Pomimo pozytywnego sprawozdania końcowego Komisja stwierdziła, że państwa członkowskie zakwestionowały wniosek, ponieważ wyjątek przewidziany w prawodawstwie jest przewidziany wyłącznie dla zakładów lub statków przetwórni. W rzeczywistości w sprawozdaniu Biura ds. Żywności i Weterynarii wyraźnie stwierdzono, że przedmiotowe statki były statkami zamrażalniami, a nie statkami przetwórniami.
Ponadto Komisja wskazała, że ze względu na dużą liczbę kontaktów telefonicznych i wniosków skarżącego o udzielenie informacji, w dniu 18 stycznia 2000 r. w siedzibie Komisji w Brukseli odbyło się spotkanie właściwych służb Komisji ze skarżącym.
Komisja podkreśliła, że podczas spotkania zrozumiała trudną sytuację, w jakiej znajdowała się wówczas spółka S. Służby Komisji przedstawiły zatem kilka możliwych sugestii w celu znalezienia rozwiązania dla floty skarżącego. Komisja wskazała następujące możliwe rozwiązania:
Zmiana prawodawstwa wspólnotowego w celu rozszerzenia wyjątku na statki zamrażalnie. W odniesieniu do tej możliwości zwrócono uwagę, że będzie to wymagało kilku lat ze względu na niezbędną procedurę współdecyzji.
Komisja uznała, że skoro S. zwykle operuje z Jemenu, a Jemen jest upoważnionym państwem trzecim do wywozu produktów rybołówstwa do Wspólnoty, możliwym rozwiązaniem mogłaby być zmiana bandery statków.
Zmiana działalności S., dostosowanie statków jako statków przetwórni. W ten sposób możliwe byłoby zastosowanie wyjątku przewidzianego w przepisach wspólnotowych.
S. powinien rozważyć możliwość zmiany własności swoich statków. Ponieważ statki zostały zakupione z funduszy włoskich i przekazane Somalii, gdyby S. uzyskała rejestrację we Włoszech, jej statki stałyby się statkami wspólnotowymi i w związku z tym miałyby dostęp do Wspólnoty.
Uwagi skarżącego W
swojej opinii skarżący podtrzymał swoje zarzuty. Ponadto podkreślił, że we wniosku S. o zezwolenie z dnia 5 lutego 1998 r. wyraźnie wskazano, że o takie zezwolenie wnioskowano w odniesieniu do 5 statków przetwórni. S. nigdy nie wspominał o statkach zamrażalni. To komitet ekspertów w swoim sprawozdaniu końcowym wymienił 5 statków zamrażalni. Skarżący podkreślił również, że opis statków sporządzony przez ekspertów był wyraźnie opisem statków przetwórni.
Ponadto skarżący nie mógł zrozumieć, dlaczego, jeżeli eksperci uznali statki S. za statki zamrażalnie, przekazali Komisji pozytywne sprawozdanie końcowe. Zdaniem skarżącego eksperci powinni byli wiedzieć, że wyjątek przewidziany w prawodawstwie wspólnotowym był przewidziany jedynie dla statków przetwórni, a ponadto S. nie powinien był zostać poproszony o dokonanie kosztownych modyfikacji na statkach.

NASTĘPUJĄCE PYTANIA

Po dokładnym rozważeniu opinii Komisji i uwag skarżącego okazało się, że konieczne są dalsze dochodzenia. W dniu 25 lipca 2000 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Komisji o wydanie drugiej opinii w sprawie skargi w celu wyjaśnienia niektórych aspektów sprawy.
Celem niniejszego pisma było umożliwienie Komisji Europejskiej ustosunkowania się do skargi skarżącego, zgodnie z którą we wniosku S. o wydanie zezwolenia złożonym w dniu 5 lutego 2000 r. wskazano, że o wydanie takiego zezwolenia wnioskowano w odniesieniu do 5 statków przetwórni. To właśnie grupa ekspertów wspomniała w swoim sprawozdaniu końcowym, że inspekcja została przeprowadzona na pięciu statkach zamrażalniach. W swoich uwagach skarżący podkreślił również, że opis statków sporządzony przez ekspertów odpowiada opisowi statków przetwórni.
Ponadto Komisja została poproszona o wyjaśnienie powodów, dla których nie poinformowała skarżącego przez prawie rok o statusie jego wniosku. Rzecznik zwrócił się już do Komisji o przedstawienie uwag w tej kwestii w swojej opinii, ale instytucja nie rozpatrzyła wniosku.
Druga opinia Komisji
W odpowiedzi z dnia 26 października 2000 r. Komisja wskazała, że kiedy S. wystąpiła z wnioskiem o zezwolenie na przywóz produktów rybołówstwa do Wspólnoty, przedsiębiorstwo określiło swoje statki jako statki-przetwórnie.
Ponadto Komisja podkreśliła, że zgodnie z art. 2 dyrektywy 91/493/EWG „statek-przetwórnia” oznacza każdy statek, na którym produkty rybołówstwa są poddawane co najmniej jednej z następujących operacji, po których następuje pakowanie: filetowanie, krojenie, skórowanie, mielenie, zamrażanie lub przetwarzanie. Statki rybackie znajdujące się na pokładzie, na których dokonuje się jedynie zamrożenia, nie są jednak uznawane za statki-przetwórnie.
Komisja wyjaśniła, że ze sprawozdania z inspekcji wynika, iż na statkach S. przeprowadzono pewne czynności związane z patroszeniem, odgławianiem i cięciem, przy czym wszystkie czynności zazwyczaj przeprowadzano na statkach zamrażalniach. Na statkach nie stwierdzono jednak żadnej innej działalności objętej art. 2. Na tej podstawie eksperci uznali, że statki S. były statkami zamrażalniami, a nie statkami przetwórniami. W swoim sprawozdaniu stwierdzili oni, że pięć statków S. można uznać za spełniające wymogi dyrektywy Rady 92/48/EWG (2). Zdaniem instytucji nie można zatem przyjąć, że opis statków sporządzony przez ekspertów odpowiada opisowi statków przetwórni.
Jeżeli chodzi o jej rolę w tej sprawie, Komisja podkreśliła, że jej służby kilkakrotnie próbowały znaleźć możliwe rozwiązania problemów, z którymi borykała się S. Przykładem było zalecenie Komisji dla Stałego Komitetu Weterynaryjnego, chociaż Komisja wiedziała, że wniosek ten opiera się na szerokiej interpretacji prawodawstwa, a mianowicie dyrektyw 91/493/EWG i 92/48/EWG.
Ponieważ wniosek ten nie został zaakceptowany przez państwa członkowskie, Komisja przewidziała i zaproponowała inne rozwiązania podczas spotkań z przedstawicielami S. Zdaniem Komisji to do przedsiębiorstwa należy ustalenie, czy istnieje możliwość, która pozwoliłaby mu na wywóz produktów rybołówstwa z ich statków do Wspólnoty.
Komisja wskazała, że jej służby utrzymywały ścisły kontakt z przedstawicielami S. podczas wszystkich postępowań, w tym nieformalnych rozmów telefonicznych, e-maili i spotkań, oraz że żadne oficjalne pismo skarżącego nie pozostało bez odpowiedzi.
W dniu
12 grudnia 2000 r. skarżący przesłał faks do Rzecznika Praw Obywatelskich, w którym przedstawił kilka uwag na temat wyniku swojej sprawy.
Skarżący przypomniał, że w ciągu prawie dwóch lat od złożenia przez S. wniosku do Komisji o zezwolenie na wywóz produktów rybołówstwa z ich statków do Wspólnoty, Komisja nie podjęła żadnych działań pomimo szeregu pism i rozmów telefonicznych.
Zwrócił jednak uwagę, że odkąd Rzecznik wszczął dochodzenie w tej sprawie, postawa Komisji całkowicie się zmieniła. Właściwe służby instytucji skontaktowały się z nim i zaprosiły do Brukseli na spotkanie, na którym odpowiedzialni urzędnicy Komisji przewidzieli możliwe rozwiązania problemu. Skarżący wskazał, że dzięki poradom udzielonym przez urzędników Komisji znaleziono rozwiązanie umożliwiające S. kontynuowanie działalności.
Skarżący podkreślił również, że obecna Komisja nie ponosi odpowiedzialności za wszystkie trudności, z jakimi S. borykała się w ciągu ostatnich dwóch lat. Przeciwnie, uznał wysiłki podjęte przez instytucję w celu rozwiązania sprawy.
Ponadto podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich za profesjonalizm i zaangażowanie wykazane podczas dochodzenia.

DECYZJA

1 Postępowanie Komisji w sprawie wniosku skarżącego
1.1 W dniu 5 lutego 1998 r. przedsiębiorstwo S., dla którego pracuje skarżący, zwróciło się do Komisji z wnioskiem o zezwolenie dla jego 5 statków na dalszy wywóz produktów rybołówstwa ze swoich statków do Wspólnoty, w ramach art. 11 ust. 6 dyrektywy Rady 91/493/EWG.
1.2 W następstwie tego wniosku w dniu 18 listopada 1998 r. grupa ekspertów z Biura ds. W związku z pozytywnym sprawozdaniem ekspertów w dniu 9 grudnia 1999 r. poproszono Dyrekcję Generalną ds. Rolnictwa „o zaproponowanie następnemu stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu projektu decyzji Komisji zezwalającej na przywóz S. produktów rybołówstwa”.
1.3 Skarżący twierdził, że po ponad roku Komisja nie podjęła jeszcze decyzji w sprawie wniosku S.
1.4 W dwóch opiniach przekazanych Rzecznikowi Praw Obywatelskich Komisja zasadniczo wskazała, że w świetle wyników kontroli przeprowadzonej na statkach S. Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu przedstawiono wniosek dotyczący decyzji Komisji zezwalającej na wywóz ze statków S. do Wspólnoty. Pomimo pozytywnego sprawozdania końcowego Komisja stwierdziła, że państwa członkowskie zakwestionowały wniosek, ponieważ wyjątek przewidziany w prawodawstwie jest przewidziany wyłącznie dla zakładów lub statków przetwórni.
1.5 Ponadto Komisja podkreśliła, że zawsze starała się należycie informować skarżącego o jego sprawie oraz że przy okazji spotkania w siedzibie instytucji w Brukseli służby Komisji przedstawiły kilka sugestii dotyczących znalezienia rozwiązania dla floty skarżącego.
1.6 Skarżący podkreślił w swoich uwagach, że jest zadowolony z wyniku dochodzenia. Uznał środki podjęte przez Komisję w celu umożliwienia S. kontynuowania działalności za zadowalające i podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich i jego pracownikom za ich wysiłki na rzecz rozwiązania sprawy.
2 Wnioski Z
uwag Komisji i uwag skarżącego wynika, że Komisja Europejska podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy i tym samym usatysfakcjonowała skarżącego. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem,
Jacobie SÖDERMANIE

---

(1) Dyrektywa Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiająca warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa, Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 0015–0034.

(2) Dyrektywa Rady 92/48/EWG ustanawiająca minimalne zasady higieny mające zastosowanie do produktów rybołówstwa złowionych na pokładzie niektórych statków zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 91/493/EWG, Dz.U. L 87 z 7.7.1992, s. 41–0044.