- PL Polski
Tłumaczenia maszynowe mogą zawierać błędy potencjalnie zmniejszające zrozumiałość i dokładność; Rzecznik Praw Obywatelskich nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek rozbieżności. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne informacje i pewność prawną, należy zapoznać się z następującymi informacjami wersja źródłowa na angielski, do której odnośnik znajduje się powyżej.
Więcej informacji można znaleźć w naszej polityce językowej i tłumaczeniowej.
Decyzja w sprawie 1934/2019/JAP dotycząca decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr o niedopuszczeniu kandydata do procedury naboru urzędników UE
Decyzja
Sprawa 1934/2019/JAP - Otwarta Poniedziałek | 18 listopada 2019 - Decyzja z Środa | 18 marca 2020 - Instytucja, której sprawa dotyczy Europejski Urząd Doboru Kadr ( Nie stwierdzono niewłaściwego administrowania ) - Kraj Luksemburg
Sprawa dotyczyła początkowo nieudzielenia przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) odpowiedzi na wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie decyzji o niedopuszczeniu go do procedury naboru urzędników UE w dziedzinie bezpieczeństwa technicznego ze względu na brak doświadczenia zawodowego.
Rzecznik zwróciła się do EPSO o udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącego o dokonanie przeglądu. Gdy EPSO udzieliło odpowiedzi, skarżący zakwestionował ją, twierdząc, że jest ona niewystarczająca. Podniósł on również, że EPSO nie ustosunkowało się do jego konkretnych pytań dotyczących poufności i tajności konkursu.
Rzecznik zbadał akta EPSO dotyczące skargi. Stwierdziła, że komisja konkursowa przeanalizowała informacje zawarte w zgłoszeniu skarżącego i oceniła je pod kątem kryteriów kwalifikowalności. Rzecznik nie stwierdził oczywistego błędu w ocenie zgłoszenia przez komisję konkursową i zakończył dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.
W przedmiocie skargi
1. Skarżący wziął udział w procedurze naboru urzędników służby cywilnej UE, którą zorganizował Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO)[1]. Procedura naboru została zorganizowana w celu rekrutacji urzędników w dziedzinie bezpieczeństwa technicznego.
2. W dniu 5 czerwca 2019 r. EPSO poinformowało skarżącego, że nie kwalifikuje się do udziału w procedurze naboru, ponieważ nie posiada doświadczenia zawodowego niezbędnego do spełnienia kryteriów kwalifikowalności określonych w „ogłoszeniu o konkursie”[2].
3. Tego samego dnia skarżący zwrócił się do EPSO o ponowne rozpatrzenie jego decyzji.
4. Ponieważ nie otrzymał odpowiedzi, w dniu 9 lipca 2019 r. skarżący wysłał przypomnienie. Odrębnie, w dniu 12 lipca 2019 r. skarżący zadał również szereg pytań dotyczących tego, co uważa za poufność i poufność konkursu.
5. Ponieważ skarżący nie otrzymał ani odpowiedzi na swój wniosek o dokonanie przeglądu, ani zadowalających odpowiedzi na swoje komunikaty uzupełniające, w dniu 19 października 2019 r. zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.
W przedmiocie dochodzenia
6. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie skargi. Początkowo zwróciła się do EPSO o udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie decyzji o niedopuszczeniu go do przedmiotowego postępowania w sprawie naboru.
7. W toku dochodzenia EPSO odpowiedziało na wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie skargi, rozstrzygając aspekt proceduralny tej skargi.
8. Skarżący, niezadowolony z odpowiedzi, zakwestionował sposób, w jaki EPSO rozpatrzyło jego wniosek o dokonanie przeglądu. Stwierdził, że EPSO nie odniosło się w odpowiedni sposób ani do konkretnych kwestii wymienionych we wniosku o dokonanie przeglądu, ani do jego obaw dotyczących poufności i poufności.
9. W trosce o ekonomię proceduralną Rzecznik zwrócił się do EPSO o zorganizowanie spotkania kontrolnego. Zwróciła się również do EPSO o udzielenie odpowiedzi na obawy skarżącego dotyczące poufności i tajności konkursu, co uczyniło w dniu 3 marca 2020 r.
10. Zespół dochodzeniowy Rzecznika zbadał akta EPSO dotyczące tej sprawy. Sprawozdanie z kontroli wraz ze szczegółowymi wyjaśnieniami EPSO jest załączone do niniejszej decyzji.
Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich
11. Oceniając kandydatów, komisje konkursowe są związane kryteriami kwalifikowalności do udziału w danej procedurze naboru. Jednocześnie zgodnie z orzecznictwem UE komisje konkursowe dysponują szerokim marginesem swobody przy ocenie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego kandydata na podstawie tych kryteriów [3]. Rola Rzecznika ogranicza się zatem do ustalenia, czy komisja konkursowa popełniła oczywisty błąd [4].
12. Dokumenty i wyjaśnienia przekazane Rzecznikowi podczas kontroli akt EPSO (zob. sprawozdanie z kontroli załączone do niniejszej decyzji) nie wskazują na oczywisty błąd w ocenie kwalifikowalności skarżącego przez komisję konkursową.
13. Osobiste przekonanie kandydata co do znaczenia jego profilu nie może podważyć oceny komisji konkursowej i nie stanowi dowodu oczywistego błędu komisji konkursowej [5].
14. Kandydaci są odpowiedzialni za dostarczenie komisji konkursowej informacji wystarczających do sprawdzenia, czy spełnia ona warunki określone w ogłoszeniu o konkursie. W szczególności do kandydatów należy wystarczające wyjaśnienie, w jaki sposób ich doświadczenie zawodowe ma związek z obowiązkami określonymi w ogłoszeniu o konkursie.
15. We wniosku o dokonanie przeglądu skarżący zauważył, że zasadnicze znaczenie ma „zrozumienie specyfiki pracy jako niezależny inżynier i przedsiębiorca w niektórych krajach”. Jako konstruktor elektromechaniczny był również odpowiedzialny za infrastrukturę bezpieczeństwa [6], co wyraźnie wskazał w swoim wniosku. Jednak „ze względu na ograniczenia przestrzenne szczegółowe przykłady projektów są pokazywane tylko w teście sprawdzającym talenty”, który stanowi „nieodłączną część wniosku”.
16. Komisja konkursowa przeprowadza ocenę kwalifikowalności wyłącznie na podstawie informacji zawartych w sekcjach zgłoszenia dotyczących „kształcenia i szkolenia”, „doświadczenia zawodowego” i „umiejętności językowych” [7]. Informacje przedstawione w sekcji „Talent Screener”, nawet jeśli miałyby wykazać, w jaki sposób wcześniejsze doświadczenie zawodowe skarżącego jest istotne dla obowiązków określonych w ogłoszeniu o konkursie, nie mogą służyć jako podstawa oceny komisji konkursowej na etapie kwalifikowalności.
17. Ponadto zakładki „zawód” i „charakter obowiązków” w sekcji „doświadczenie zawodowe” umożliwiają kandydatom wprowadzenie większej ilości informacji na temat ich doświadczenia zawodowego, co powinno wystarczyć do wykazania ich przydatności.
18. Z informacji, dokumentów i wyjaśnień, którymi dysponuje Rzecznik Praw Obywatelskich, nie wynika, aby wyjaśnienie skarżącego dotyczące jego doświadczenia zawodowego było wystarczające do wykazania jego znaczenia dla obowiązków określonych w ogłoszeniu o konkursie. Wyjaśnienia komisji konkursowej w tym zakresie są zatem uzasadnione.
19. W związku z powyższym Rzecznik nie stwierdza niewłaściwego administrowania w sposobie, w jaki komisja konkursowa oceniła kwalifikowalność skarżącego.
Wnioski
Na podstawie dochodzenia Rzecznik zamyka tę sprawę następującym wnioskiem [8]:
Nie doszło do niewłaściwego administrowania w sposobie, w jaki Europejski Urząd Doboru Kadr ocenił kwalifikowalność skarżącego.
Skarżący i EPSO zostaną poinformowani o tej decyzji.
Emily O'Reilly
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
Strasburg, 18 marca 2020 r.
[1] EPSO/AD/364/19 - 2 - https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=OJ:C:2019:030A:FULL&from=EN.
[2] Kryteria kwalifikowalności są określone w „ogłoszeniu o konkursie”, które określa kryteria i zasady mające zastosowanie do procedury wyboru.
[3] Wyrok Sądu z dnia 11 lutego 1999 r. w sprawie T-244/97 Mertens przeciwko Komisji, pkt 44: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/HR/TXT/?uri=CELEX:61997TJ0244; wyrok Sądu z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie T-25/03 De Stefano przeciwko Komisji, pkt 34: http://curia.europa.eu/juris/celex.jsf?celex=62003TJ0025&lang1=en&type=TXT&ancre=.
[4] Zob. decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 14/2010/ANA przeciwko
Europejski Urząd Doboru Kadr, pkt 14 (decyzja dostępna pod adresem:
https://www.ombudsman.europa.eu/cases/decision.faces/pl/10427/html.bookmark#_ftnref5); oraz wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-294/03 Gibault przeciwko Komisji, pkt 41: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:62003TJ0294.
[5] Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 15 lipca 1993 r. w sprawach połączonych T-17/90, T-28/91 i T-17/92 Camara Alloisio i in. przeciwko Komisji, pkt 90: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/GA/TXT/?uri=CELEX:61990TJ0017; wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 stycznia 2003 r., sprawa T-53/00, Angioli przeciwko Komisji, pkt 94: http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=5C753C4AA9003D9CA2267431863773CE?text=&docid=47998&pageIndex=0&doclang=FR&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=6802917
[6] Ponadto w późniejszym komunikacie napisał, że przepisy prawa krajowego „umiejscawiają infrastrukturę bezpieczeństwa technicznego pod „parasolem” prac elektromechanicznych”.
[7] Zob. sekcja 3 „Kontrole kwalifikowalności” ogłoszenia o konkursie.
[8] Pełne informacje na temat procedury i praw związanych ze skargami można znaleźć na stronie https://www.ombudsman.europa.eu/en/document/70707