Skarga do Komisji Europejskiej

1. W listopadzie 2018 r. skarżący złożył skargę do Komisji Europejskiej przeciwko Hiszpanii w związku z naruszeniem prawa UE. Według skarżącego Hiszpania naruszyła prawo UE, dopuszczając się ogólnej, spójnej i stanowiącej nadużycie praktyki ze strony adwokatów powołanych z urzędu w celu nieprawidłowego podniesienia niezrównoważonego charakteru roszczenia w postępowaniu sądowym. Skarżący przedstawił szereg sporów, w których jego zdaniem prawnicy z urzędu uznali jego roszczenia za nie do przyjęcia przez pomyłkę lub z wyraźnym naruszeniem kodeksów etycznych lub deontologicznych zawodu prawnika.

2. Skarżący nie wyjaśnił Komisji, w jakim stopniu spory te dotyczyły stosowania prawa Unii.  

Odpowiedź Komisji Europejskiej

3. W styczniu 2019 r. Komisja poinformowała skarżącego, że nie posiada ogólnych uprawnień do interweniowania w funkcjonowanie systemu sądowego w państwach członkowskich. Mogła ona podejmować działania przeciwko państwu członkowskiemu tylko wtedy, gdy była to kwestia związana ze stosowaniem prawa Unii. W niniejszej sprawie w sprawach, których dotyczy Pana skarga, nie było związku z prawem Unii, w związku z czym Komisja nie była w stanie podjąć działań w tym zakresie.

4. W lutym 2019 r. skarżący przedstawił Komisji uwagi, twierdząc, że Komisja jest odpowiedzialna za monitorowanie przestrzegania Traktatów i prawa Unii, a zatem powinna zbadać fakty przedstawione w jego skardze.

5. W marcu 2019 r. Komisja odpowiedziała skarżącemu, potwierdzając, że z jego korespondencji nie można wywnioskować żadnego związku między domniemanymi faktami a stosowaniem prawa Unii Europejskiej. W związku z tym Komisja nie mogła podjąć działań następczych w związku z Pana skargą.

6. W kwietniu 2019 r. skarżący ponownie skontaktował się z Komisją, twierdząc, że jego decyzja nie została uzasadniona i że nie zbadał swojej skargi.

7. Nieusatysfakcjonowany w kwietniu 2019 r. złożył skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, twierdząc, że Komisja nie uzasadniła swojej decyzji i że nie wyjaśniła kroków podjętych w celu stwierdzenia nieistnienia naruszenia.

Ustalenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

8. Traktaty Unii Europejskiej powierzają Komisji zadanie zapewnienia przestrzegania prawa Unii przez państwa członkowskie. Obejmuje to zapewnienie, aby państwa członkowskie prawidłowo transponowały i stosowały prawo Unii ^[1]. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Komisja dysponuje szerokim zakresem uznania przy podejmowaniu decyzji o wszczęciu przeciwko państwu członkowskiemu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ^[2]. Rzecznik Praw Obywatelskich nie powinien ingerować w wykonywanie przez Komisję jej uprawnień dyskrecjonalnych, pod warunkiem że Komisja działa w ramach Traktatów. W trosce o dobrą administrację Rzecznik Praw Obywatelskich może jednak sprawdzić, czy Komisja w zadowalający sposób wyjaśniła, w jaki sposób i dlaczego działała w określony sposób w ramach wykonywania swoich uprawnień dyskrecjonalnych.

9. W niniejszej sprawie skarżący twierdzi, że Komisja nie uzasadniła w wystarczający sposób decyzji o zamknięciu jego skargi przeciwko Hiszpanii. Komisja prawidłowo poinformowała jednak skarżącego o zakresie jego uprawnień. W tym względzie wyjaśnił, że jego zdolność do działania jest ograniczona do kwestii związanych ze stosowaniem prawa Unii.

10. Komisja poinformowała skarżącego, że nie rozpatrzyła kwestii, których dotyczy jego skarga, dotyczących stosowania prawa Unii. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów ani argumentów wskazujących, że kwestie, których dotyczy jego skarga, są związane z prawem UE. W związku z tym Komisja prawidłowo poinformowała skarżącego, że nie może podjąć działań następczych w związku z jego skargą.

11. Na podstawie informacji zawartych w skardze nie stwierdzono w tym przypadku niewłaściwego administrowania ^[3].

Lambros Papadias

Kierownik Dochodzeń – Dział 3

Sporządzono w Strasburgu dnia 3 maja 2019 r.

[1] Art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

[2] Zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14 lutego 1989 r., Star Fruit/Komisja, C-247/87, ECLI:EU:C:1989:58, pkt 11.

[3] Skarga ta została rozpatrzona poprzez delegowane rozpatrywanie spraw zgodnie z art. 11 decyzji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych.