Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Prokuratura Europejska (EPPO) rozpatrywała skargi asystenta krajowego delegowanych prokuratorów europejskich we Włoszech. Skarżący twierdził, że delegowani prokuratorzy europejscy Prokuratury Europejskiej w Rzymie ingerowali w dwa postępowania administracyjne wszczęte przez niego na szczeblu krajowym. Skarga dotyczyła również sposobu, w jaki EPPO rozpatrzyła wniosek o publiczny dostęp do dokumentów złożony przez skarżącego.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził niedociągnięcia w rozpatrywaniu skarg przez EPPO pod względem sposobu, w jaki EPPO przekazała swoje stanowisko skarżącemu, oraz powodów, dla których stwierdziła, że nie podejmuje dalszych działań. Prokuratura Europejska zajęła się tą kwestią w toku dochodzenia, przedstawiając jasne i racjonalne wyjaśnienia swojego stanowiska. Rzecznik stwierdziła również, że Prokuratura Europejska nie naruszyła praw skarżącego przy rozpatrywaniu skarg.

Jeżeli chodzi o wniosek o dostęp do dokumentów, Rzecznik stwierdziła, że powody, na które powołuje się EPPO, aby nie ujawniać żądanych dokumentów, wydają się niezgodne z przepisami UE dotyczącymi publicznego dostępu do dokumentów. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał jednak, że decyzja o nieujawnianiu dokumentów, o które zwrócił się skarżący, była rozsądna, choć z innego powodu niż ten, na który powołała się EPPO.

Rzecznik zamknął dochodzenie, stwierdzając, że dalsze dochodzenia nie są uzasadnione.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki misja UE poradziła sobie z przedłużonym urlopem lekarskim oddelegowanego eksperta krajowego. Skarżący zakwestionował podstawę utrzymania go na zwolnieniu lekarskim, zastosowaną procedurę, ochronę jego danych medycznych oraz decyzję o zaprzestaniu wypłacania diety dziennej podczas części jego nieobecności.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że misja miała uzasadnione podstawy do swoich działań. Oparła się ona na ocenach przeprowadzonych przez kilku pracowników służby zdrowia, zaangażowała organ delegujący skarżącego i umożliwiła mu powrót do pracy po spełnieniu odpowiednich warunków. Misja zastosowała również odpowiednie przepisy, gdy zaprzestała wypłacania skarżącemu diety dziennej.

Rzecznik nie stwierdził zatem niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła decyzji delegatury Unii Europejskiej w Papui-Nowej Gwinei o odrzuceniu oferty skarżącego jako rażąco niskiej. Skarżący twierdził, że delegatura nie zwróciła się o szczegółowe wyjaśnienia, nie uzasadniła swojej decyzji i oparła odrzucenie na elementach niezwiązanych z ceną podaną w ofercie.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że delegatura powinna była być bardziej konkretna, gdy zwracała się do skarżącego o wyjaśnienia dotyczące ceny, i powinna była ustalić wyraźny związek między ceną a wszystkimi elementami uwzględnionymi w jej ocenie. Delegacja nie uzasadniła również w wystarczającym stopniu swojej decyzji o odrzuceniu oferty jako rażąco niskiej, co stanowi naruszenie obowiązku uzasadnienia. Niedociągnięcia te są równoznaczne z niewłaściwym administrowaniem.

Chociaż Komisja przedstawiła dodatkowe wyjaśnienia w trakcie dochodzenia, Rzecznik stwierdziła, że wyjaśnienia te nie wyeliminowały w wystarczającym stopniu stwierdzonych niedociągnięć.

Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że w tym przypadku nie byłoby właściwe wydanie odpowiedniego zalecenia, ponieważ zamówienie zostało udzielone. Przedstawiła jednak trzy sugestie mające na celu zapobieżenie występowaniu takich problemów w podobnych przypadkach w przyszłości.

Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do dokumentów sporządzonych w ramach audytu Komisji Europejskiej dotyczącego przestrzegania przez rolników na Litwie wymogów środowiskowych, które muszą spełnić, aby otrzymać finansowanie unijne.

Komisja odmówiła publicznego dostępu do dokumentów, argumentując, że ich ujawnienie zagroziłoby pomyślnemu zakończeniu audytu.

Na podstawie kontroli odpowiednich dokumentów Rzecznik stwierdził, że Komisja słusznie odmówiła publicznego dostępu do spornych dokumentów. W związku z tym zamknęła dochodzenie, stwierdzając brak niewłaściwego administrowania.

Niemniej jednak, ponieważ w międzyczasie Komisja potwierdziła, że audyt został zakończony, Rzecznik ufa, że Komisja udzieli jak najszerszego dostępu do dokumentów, jeżeli skarżący będzie kontynuował sprawę.

Sprawa dotyczyła rozpatrywania przez Europejski Bank Centralny (EBC) aspektów proceduralnych związanych ze zgłoszeniem sygnalisty, które skarżący [1] przedłożył w 2022 r. Raport sygnalisty dotyczył rzekomych więzi rodzinnych między urzędnikiem zatrudniającym a osobą, która została zatrudniona.

Skarżący doświadczył zachowania domniemanych sprawców, które jego zdaniem stanowiło niewłaściwe zachowanie (w tym molestowanie). Skarżący wniósł o wszczęcie powiązanego dochodzenia administracyjnego.

EBC postanowił ocenić zgłoszenie sygnalisty łącznie z kwestią domniemanego niewłaściwego zachowania. Poinformowała również skarżącego, że przedstawione dowody nie uzasadniają wszczęcia dochodzenia administracyjnego. Skarżący zakwestionował obie kwestie w drodze skargi administracyjnej, którą EBC uznał za niedopuszczalną ze względu na brak indywidualnego interesu (wspólne rozpatrywanie obu kwestii) lub brak jakiejkolwiek decyzji podlegającej zaskarżeniu (niewszczęcie dochodzenia administracyjnego).

Skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, kwestionując decyzję EBC o niedopuszczalności. W trakcie dochodzenia Rzecznika skarżący zwrócił się również do Rzecznika o dokładniejsze przyjrzenie się rozpatrywaniu zgłoszeń i skarg sygnalistów w EBC.

Rzecznik uznał, że podane przez EBC powody uznania skargi administracyjnej skarżącego za niedopuszczalną nie były przekonujące.

Rzecznik zauważyła również, że podczas dochodzenia nastąpiły istotne zmiany w tej sprawie oraz że powiązane dochodzenia wewnętrzne wysokiego szczebla są nadal w toku. Ponadto EBC kończył z własnej inicjatywy przegląd swoich ram sprawozdawczych, dochodzeniowych i dyscyplinarnych. W tych okolicznościach Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że dalsze dochodzenia nie były w tym momencie uzasadnione, i zamknął dochodzenie.

 

[1] Ze względu na anonimowość, w tym w odniesieniu do płci skarżącego, tekst odnosi się do skarżącego jako „oni”/„ich”/„oni”.