Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska zapewnia pełne wykonanie przez Rumunię wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie bezprawnej odmowy wydania dowodów osobistych obywatelom rumuńskim zamieszkałym w innych państwach członkowskich.

Rzecznik stwierdził, że sprawa wydaje się ewoluować na szczeblu krajowym oraz że Komisja aktywnie i w rozsądnych odstępach czasu monitoruje sytuację.

Rzecznik zamknęła sprawę, stwierdzając, że na tym etapie dalsze dochodzenia nie są uzasadnione. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się jednak do Komisji o przedstawienie jej w terminie sześciu miesięcy aktualnych informacji na temat oceny przestrzegania przez Rumunię wyroku i wszelkich dalszych działań podjętych przez Komisję.

Skarżący zwrócił się do Komisji Europejskiej o publiczny dostęp do dokumentów dotyczących wymiany informacji z rządem węgierskim na temat niezależności sądów w kontekście dokonanej przez Komisję oceny kwalifikowalności Węgier do korzystania z funduszy spójności. Po konsultacji z władzami węgierskimi Komisja odmówiła dostępu do niektórych dokumentów, powołując się na dwa wyjątki przewidziane w przepisach UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów. Dokładniej rzecz ujmując, Komisja argumentowała, że ujawnienie naruszyłoby cel jej dochodzenia w odniesieniu do kwalifikowalności Węgier do funduszy spójności i procesu decyzyjnego. Skarżący zwrócił się do Komisji o dokonanie przeglądu swojej decyzji (poprzez złożenie „wniosku potwierdzającego”). Gdy Komisja nie udzieliła odpowiedzi w obowiązujących terminach, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie dorozumianej odmowy udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do żądanych dokumentów. Podczas dochodzenia Rzecznika Komisja przyjęła decyzję potwierdzającą. Podtrzymała swoją decyzję o wstrzymaniu dostępu, ale powołała się na dodatkowy wyjątek, argumentując, że w międzyczasie Parlament Europejski wszczął postępowanie sądowe w tej sprawie, a ujawnienie może podważyć toczące się postępowanie.

Kontrola Rzecznika Praw Obywatelskich wykazała, że żądane dokumenty zawierają samoocenę Węgier, formalne kwestionariusze przesłane przez Komisję władzom węgierskim oraz oficjalne odpowiedzi właściwych władz węgierskich na te pytania. Żądane dokumenty stanowią zatem podstawę decyzji Komisji, od której Parlament wszczął postępowanie sądowe. Nie zostały one sporządzone na potrzeby konkretnego postępowania sądowego ani nie zawierają wewnętrznych stanowisk prawnych w kwestiach spornych w całym tekście.

Rzecznik uznał, że Komisja nie wykazała w wystarczającym stopniu, w jaki sposób ujawnienie dokumentów mogłoby podważyć przedmiotowe postępowanie sądowe. Rzecznik nie był również przekonany argumentem Komisji, że ujawnienie informacji mogłoby podważyć prowadzone przez nią dochodzenie. Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich podkreślił znaczenie informowania opinii publicznej o działaniach Komisji i władz węgierskich mających na celu ochronę interesów finansowych UE oraz zapewnienie poszanowania praworządności. W związku z tym Rzecznik uznał, że odmowa udzielenia przez Komisję szerokiego publicznego dostępu do żądanych dokumentów stanowi niewłaściwe administrowanie, i zalecił, aby Komisja ponownie rozważyła swoje stanowisko w sprawie wniosku o udzielenie dostępu.

W odpowiedzi Komisja potwierdziła swoje stanowisko, zgodnie z którym ujawnienie żądanych dokumentów naruszyłoby spokój postępowania sądowego wszczętego przez Parlament i jego dochodzenie w odniesieniu do kwalifikowalności Węgier do funduszy spójności. Rzecznik stwierdził jednak, że Komisja nie przedstawiła przekonujących wyjaśnień, dlaczego nie można udzielić szerszego dostępu do tych dokumentów. W związku z tym Rzecznik potwierdziła swoje stwierdzenie niewłaściwego administrowania i zamknęła sprawę.

Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do uzasadnionej opinii, którą Komisja Europejska skierowała do Belgii w kontekście postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącego transpozycji dyrektywy o ochronie sygnalistów.

Komisja odmówiła dostępu do dokumentu, który stanowi część akt toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W tym celu Komisja oparła się na ogólnym domniemaniu nieujawniania informacji, opartym na potrzebie ochrony celu trwającego dochodzenia. Skarżący, niezadowolony z tego wyniku, zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

O ile Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że odpowiednia ochrona sygnalistów jest niezbędna, o tyle na podstawie kontroli spornego dokumentu stwierdził on, że Komisja mogła zasadnie oprzeć się na ogólnym domniemaniu nieujawniania w celu odmowy dostępu do tego dokumentu. W związku z tym zamknęła sprawę.